Obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z czasowym korzystaniem ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, przy jednoczesnym niewykorzystywaniu lokalu usługowego z przyczyn obiektywnych oraz zachowaniu jego przeznaczenia do wykonywania czynności opodatkowanych.
Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W 2021 r. nabyła lokal usługowy z przeznaczeniem do najmu krótkoterminowego, odliczając podatek VAT. Lokal był wynajmowany do sierpnia 2022 r., po czym z powodu wad konstrukcyjnych i remontów części wspólnych budynku nie nadawał się do użytku. W listopadzie 2022 r. zawiesiła działalność, a lokal pozostał w majątku przedsiębiorstwa. Od kwietnia 2025 r. do…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 2 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z czasowym korzystaniem ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, przy jednoczesnym niewykorzystywaniu lokalu usługowego z przyczyn obiektywnych oraz zachowaniu jego przeznaczenia do wykonywania czynności opodatkowanych. Uzupełniła go Pani pismem z 18 maja 2026 r. (wpływ 18 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą.
W 2021 r. Wnioskodawczyni nabyła lokal usługowy położony w A z przeznaczeniem do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, tj. najmu krótkoterminowego. Nabycie lokalu zostało udokumentowane fakturą VAT, a podatek naliczony przy jego nabyciu został odliczony. Lokal został wprowadzony do majątku przedsiębiorstwa jako środek trwały. Wnioskodawczyni wystąpiła o zwrot podatku i po przeprowadzeniu kontroli podatkowej, otrzymała zwrot podatku VAT.
Po nabyciu lokal był faktycznie wykorzystywany w działalności gospodarczej i był wynajmowany w ramach prowadzonej działalności. Ostatni najem miał miejsce w sierpniu 2022 r. Po tym okresie w budynku ujawniły się wady konstrukcyjne, a także rozpoczęto liczne remonty części wspólnych budynku. Okoliczności te w praktyce uniemożliwiały dalszy wynajem lokalu klientom. Brak możliwości dalszego wykorzystywania lokalu miał charakter obiektywny i był niezależny od Wnioskodawczyni.
W listopadzie 2022 r. Wnioskodawczyni zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej. W okresie zawieszenia lokal nadal pozostawał składnikiem majątku przedsiębiorstwa, nie został wycofany z działalności, nie został przeznaczony do celów prywatnych oraz nie był wykorzystywany do czynności zwolnionych od podatku VAT. Lokal pozostawał niewynajmowany od sierpnia 2022 r. do stycznia 2026 r., przy czym przyczyną tego stanu były wskazane wyżej obiektywne przeszkody techniczne oraz remonty części wspólnych budynku. Przez cały ten okres lokal pozostawał przeznaczony do wykorzystania w działalności gospodarczej polegającej na najmie krótkoterminowym opodatkowanym podatkiem VAT.
W marcu 2025 r., z uwagi na nieprzekroczenie limitu sprzedaży, Wnioskodawczyni skorzystała ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT. W okresie korzystania ze zwolnienia podmiotowego Wnioskodawczyni wykonywała czynności zwolnione od podatku VAT. Czynności te nie były jednak związane z lokalem będącym przedmiotem niniejszego wniosku. Lokal nie był w tym okresie wykorzystywany ani do czynności opodatkowanych, ani do czynności zwolnionych, lecz pozostawał niewykorzystywany z przyczyn obiektywnych. Lokal przez cały okres pozostawał składnikiem majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni oraz był przeznaczony do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Od momentu wykreślenia Wnioskodawczyni z rejestru podatników VAT czynnych do ponownej rejestracji upłynął okres krótszy niż rok.
Po ustaniu przeszkód technicznych Wnioskodawczyni ponownie rozpoczęła wykorzystywanie lokalu do działalności gospodarczej polegającej na najmie krótkoterminowym, uprzednio rejestrując się jako podatnik VAT czynny.
W związku z powyższym Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość, czy w przedstawionych okolicznościach czasowe skorzystanie ze zwolnienia podmiotowego z VAT, przy jednoczesnym braku faktycznego wykorzystania lokalu oraz przy zachowaniu jego przeznaczenia do czynności opodatkowanych, powoduje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.
Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu stanu faktycznego
1. Wartość początkowa lokalu usługowego przekraczała kwotę 15.000 zł.
2. Lokal usługowy został przyjęty do używania w dniu 1 lutego 2021 r.
3. W okresie poprzedzającym ujawnienie wad technicznych budynku lokal był wynajmowany za pośrednictwem operatora zajmującego się obsługą najmu krótkoterminowego. W okresie od sierpnia 2022 r. do stycznia 2026 r., z uwagi na stan techniczny budynku oraz prowadzone remonty części wspólnych, lokal nie nadawał się do dalszego wynajmowania klientom. W związku z powyższym Wnioskodawczyni nie podejmowała aktywnych działań promocyjnych dotyczących lokalu, albowiem obiektywnie brak było możliwości oferowania go do najmu do czasu usunięcia stwierdzonych wad technicznych.
4. Wnioskodawczyni posiada dokumentację potwierdzającą problemy techniczne budynku, w szczególności dokumentację fotograficzną stwierdzonych usterek oraz oświadczenie operatora obsługującego najem, z którego wynika, że z uwagi na stan techniczny nieruchomości wynajem lokalu został wstrzymany do czasu usunięcia wad technicznych budynku.
5. Wnioskodawczyni korzystała ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT w okresie od dnia 1 kwietnia 2025 r. do dnia 17 lutego 2026 r.
Jednocześnie Wnioskodawczyni wyjaśnia, że składając wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej działała w oparciu o informacje przekazane jej przez biuro księgowe, zgodnie z którymi ponowna rejestracja jako podatnika VAT czynnego miała nastąpić wcześniej, tj. przed wznowieniem wynajmu lokalu. Wolą Wnioskodawczyni było bowiem wznowienie wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT od momentu ponownego rozpoczęcia wynajmu lokalu, tj. od stycznia 2026 r. W tym celu Wnioskodawczyni zwróciła się do biura księgowego o dokonanie ponownej rejestracji jako podatnika VAT czynnego przed wznowieniem najmu.
Ostatecznie formalna rejestracja jako podatnika VAT czynnego została dokonana przez biuro księgowe z dniem 17 lutego 2026 r.
6. Wnioskodawczyni wznowiła wynajem lokalu w styczniu 2026 r. Aktualnie wynajem lokalu jest wykonywany jako czynność opodatkowana podatkiem VAT, a Wnioskodawczyni wystawia faktury VAT z tego tytułu.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym czasowe skorzystanie przez podatnika ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT, w sytuacji gdy lokal usługowy nie był faktycznie wykorzystywany ani do czynności opodatkowanych, ani do czynności zwolnionych z przyczyn obiektywnych, przy jednoczesnym zachowaniu jego przeznaczenia do czynności opodatkowanych, powoduje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni w przedstawionym stanie faktycznym przejście na zwolnienie podmiotowe z podatku od towarów i usług oraz wykonywanie w tym okresie czynności zwolnionych od podatku nie powoduje obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego od nabycia lokalu usługowego na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jednocześnie zgodnie z art. 91 ustawy o VAT obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego powstaje w przypadku zmiany prawa do odliczenia, będącej konsekwencją zmiany przeznaczenia towarów i usług, w szczególności gdy zaczynają one być wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku lub do czynności niepodlegających opodatkowaniu.
W niniejszej sprawie taka zmiana nie nastąpiła. Lokal usługowy od momentu nabycia był przeznaczony do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. najmu krótkoterminowego. Zamiar ten został faktycznie zrealizowany – lokal był wykorzystywany w działalności gospodarczej i wynajmowany do sierpnia 2022 r.
Po tym okresie brak możliwości dalszego wynajmu lokalu wynikał wyłącznie z przyczyn obiektywnych i niezależnych od Wnioskodawczyni, tj. z wad konstrukcyjnych budynku oraz prowadzonych remontów części wspólnych. Lokal nie był w tym czasie wykorzystywany ani do czynności opodatkowanych, ani do czynności zwolnionych, lecz pozostawał czasowo niewykorzystywany, przy jednoczesnym zachowaniu jego przeznaczenia do działalności opodatkowanej.
Należy podkreślić, że fakt korzystania przez Wnioskodawczynię ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ustawy, oraz wykonywania w tym okresie czynności zwolnionych od podatku, nie oznacza automatycznie, że wszystkie składniki majątku przedsiębiorstwa były wykorzystywane do tych czynności. Dla oceny obowiązku dokonania korekty kluczowe znaczenie ma faktyczne wykorzystanie konkretnego środka trwałego.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przejście na zwolnienie podmiotowe nie jest równoznaczne ze zmianą przeznaczenia wszystkich składników majątku podatnika. W szczególności w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. I SA/Sz 882/12, wskazano, że zastosowanie mechanizmu korekty, o którym mowa w art. 91 ustawy, uzależnione jest od zmiany sposobu wykorzystania środka trwałego, a nie wyłącznie od zmiany statusu podatnika.
Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który konsekwentnie wskazuje, że dla zachowania prawa do odliczenia podatku VAT kluczowe znaczenie ma zamiar wykorzystania towarów i usług do działalności opodatkowanej oraz faktyczne okoliczności ich wykorzystania.
W szczególności w wyroku w sprawie Rompelman v Minister van Financiën Trybunał wskazał, że prawo do odliczenia podatku naliczonego powstaje już na etapie przygotowawczym działalności gospodarczej, a brak osiągnięcia przychodów nie pozbawia podatnika tego prawa, jeżeli działa on z zamiarem wykonywania czynności opodatkowanych.
Podobnie w wyroku w sprawie INZO v Belgian State Trybunał podkreślił, że prawo do odliczenia podatku VAT pozostaje zachowane, jeżeli zamiar prowadzenia działalności opodatkowanej był rzeczywisty, nawet jeżeli działalność ta nie przyniosła efektów gospodarczych.
Ponadto w wyroku w sprawie Ghent Coal Terminal Trybunał wskazał, że brak możliwości wykorzystania towarów lub usług do działalności opodatkowanej z przyczyn niezależnych od podatnika nie może prowadzić do utraty prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Analogiczne wnioski wynikają również z utrwalonego stanowiska doktryny oraz orzecznictwa w zakresie tzw. zaniechanych inwestycji, zgodnie z którym w sytuacji, gdy podatnik poniósł wydatki z zamiarem wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, a następnie – z przyczyn od niego niezależnych – nie doszło do ich faktycznego wykorzystania, prawo do odliczenia podatku naliczonego zostaje zachowane i nie powstaje obowiązek jego korekty.
Choć powyższe rozważania odnoszą się do zaniechanych inwestycji, ich tezy znajdują zastosowanie również w niniejszej sprawie, w której lokal nie mógł być wykorzystywany w działalności gospodarczej z przyczyn obiektywnych i niezależnych od Wnioskodawczyni.
Dodatkowo należy podkreślić, że po ustaniu przeszkód technicznych Wnioskodawczyni ponownie rozpoczęła wykorzystywanie lokalu do działalności opodatkowanej, uprzednio rejestrując się jako podatnik VAT czynny. Okoliczność ta potwierdza, że przeznaczenie lokalu nie uległo zmianie, a jego niewykorzystywanie miało charakter wyłącznie przejściowy.
W konsekwencji należy uznać, że w przedstawionym stanie faktycznym nie doszło do zmiany przeznaczenia środka trwałego w rozumieniu art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym brak jest podstaw do dokonania korekty podatku naliczonego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowa zasada dotycząca odliczania podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika:
a) z tytułu nabycia towarów i usług;
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Przepis art. 88 ust. 4 ustawy stanowi, że:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2–10a lub 10c–10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2–6, 10, 10a lub 10c–10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:
Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy:
W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:
W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi,
2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:
Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
Z kolei stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy:
W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
Zgodnie z art. 91 ust. 7c ustawy:
Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
W światle art. 91 ust. 7d ustawy:
W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.
Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.
Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas jest obowiązany dokonać korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy czasowe skorzystanie przez podatnika ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT, w sytuacji gdy lokal usługowy nie był faktycznie wykorzystywany ani do czynności opodatkowanych, ani do czynności zwolnionych z przyczyn obiektywnych, przy jednoczesnym zachowaniu jego przeznaczenia do czynności opodatkowanych, powoduje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nabyła Pani w 2021 r. lokal usługowy przeznaczony do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. najmu krótkoterminowego. Przy nabyciu lokalu odliczyła Pani podatek naliczony w pełnej wysokości. Lokal został przyjęty do używania 1 lutego 2021 r. i stanowi środek trwały o wartości przekraczającej 15.000 zł.
Od dnia 1 kwietnia 2025 r. do dnia 17 lutego 2026 r. korzystała Pani ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ustawy. W okresie tym nie posiadała Pani zatem statusu podatnika VAT czynnego, a wykonywane przez Panią czynności korzystały ze zwolnienia od podatku.
Tym samym, skorzystanie przez podatnika ze zwolnienia podmiotowego skutkuje zmianą zakresu prawa do odliczenia podatku naliczonego. Podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego co do zasady nie jest uprawniony do odliczania podatku naliczonego od zakupów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Oznacza to, że następuje zmiana prawa do odliczenia w rozumieniu art. 91 ust. 7 ustawy.
Wskazała Pani, że lokal usługowy nie był w okresie korzystania ze zwolnienia podmiotowego faktycznie wykorzystywany ani do czynności opodatkowanych, ani do czynności zwolnionych, gdyż z przyczyn obiektywnych pozostawał niewynajmowany. Okoliczność ta nie ma jednak decydującego znaczenia dla zastosowania mechanizmu korekty przewidzianego w art. 91 ustawy.
Istotne jest bowiem to, że w okresie objętym zwolnieniem podmiotowym doszło do zmiany Pani statusu podatkowego skutkującej zmianą prawa do odliczenia podatku naliczonego. Przepisy art. 91 ustawy nie uzależniają obowiązku dokonania korekty wyłącznie od faktycznego wykorzystania środka trwałego do czynności zwolnionych. Dla powstania obowiązku korekty wystarczające jest zaistnienie zmiany prawa do odliczenia podatku naliczonego w okresie korekty.
Co istotne, w czasie korzystania ze zwolnienia podmiotowego lokal pozostawał składnikiem majątku Pani przedsiębiorstwa. Tym samym był związany z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podmiot korzystający ze zwolnienia od podatku. Fakt, że lokal czasowo nie był wykorzystywany z przyczyn technicznych, nie eliminuje skutków wynikających ze zmiany prawa do odliczenia związanej z wyborem zwolnienia podmiotowego.
W konsekwencji, skoro w okresie objętym dziesięcioletnim okresem korekty utraciła Pani status podatnika VAT czynnego wskutek wyboru zwolnienia podmiotowego, doszło do zmiany okoliczności mających wpływ na prawo do odliczenia podatku naliczonego od przedmiotowej nieruchomości. Zmiana ta powodowała obowiązek dokonania odpowiedniej korekty podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 91 ustawy.
Bez wpływu na powstanie tego obowiązku pozostaje okoliczność, że po ponownej rejestracji jako podatnik VAT czynny wznowiła Pani wykonywanie czynności opodatkowanych z wykorzystaniem lokalu. Ponowna zmiana prawa do odliczenia może skutkować dokonaniem kolejnych korekt przewidzianych przepisami art. 91 ustawy, jednak nie niweluje obowiązku korekty powstałego wskutek wcześniejszego przejścia na zwolnienie podmiotowe.
Zatem czasowe skorzystanie przez Panią ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT w okresie objętym dziesięcioletnim okresem korekty stanowiło zmianę prawa do odliczenia podatku naliczonego od lokalu usługowego. W konsekwencji była Pani zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.
Tym samym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
W odniesieniu do powołanych przez Panią wyroków sądów administracyjnych wskazuję, że wyroki sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami odnoszącymi się do indywidualnych spraw i co do zasady wiążą one strony postępowania w tych konkretnych, indywidualnych sprawach, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy.
Zatem powołane przez Panią orzecznictwo potraktowałem jako element argumentacji strony, nie miały one natomiast mocy wiążącej w analizowanej sprawie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…), (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo