Interpretacja 0114-KDIP4-3.4012.257.2026.2.JZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

·      prawidłowe w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT przy sprzedaży lokali mieszkalnych i usługowych, oraz

·      nieprawidłowe w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziałów w garażu podziemnym.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży lokali mieszkalnych, usługowych i udziałów w garażu podziemnym. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 maja 2026 r. (data wpływu 27 maja 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka A sp.k. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) prowadzi działalność związaną z rynkiem nieruchomości, w tym kupno i sprzedaż, nieruchomości na własny rachunek (PKD 68.1), realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych (PKD 41). Model biznesowy Spółki opiera się na nabywaniu nieruchomości, ich rozbudowie/przebudowie, remoncie oraz dalszej sprzedaży. Wszystkie powyższe działania podejmowane przez Spółkę mają na celu przede wszystkim maksymalizację zysku z inwestycji. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w rozumieniu art. 96 ust. 4 ustawy o VAT.

Wnioskodawca w celu realizacji inwestycji deweloperskiej (w związku z wygranym przetargiem) zawrze umowę przeniesienia własności działki zabudowanej i wraz posadowionym na nim budynkiem („Nieruchomość”) tj.: budynek pięciokondygnacyjny z podziemiem o powierzchni całkowitej 7 900 m² który pełni funkcję domu studenckiego.

Powyższy budynek został wzniesiony w latach 1924-1926 i od tego czasu był użytkowany przez dotychczasowych właścicieli, jako dom studencki. Nakłady poczynione ww. budynku w okresie pięciu lat nie przekroczyły 30% wartości budynku.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż Wnioskodawca nabędzie Nieruchomości, w ramach transakcji zwolnionej z podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż w wyniku nabycia nie doszło do pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku upłynął okres dłuższy niż 2 lata oraz nakłady poczynione w budynku w ostatnich pięciu latach nie przekroczyły 30% jego wartości.

Wnioskodawca będzie traktował zakupiony budynek jako towar handlowy przeznaczony do dalszej sprzedaży, bez wprowadzania go do ewidencji środków trwałych.

Po nabyciu Nieruchomości w ramach planowanej inwestycji deweloperskiej Wnioskodawca dokona szeregu prac budowalnych w Budynku, których wartość przekroczy 30% wartości Budynku.

Inwestycja obejmuje budynek znajdujący się na działce nr 1 obręb nr (...) w (...) przy ulicy (...). W księdze wieczystej na działce widnieje budynek przeznaczony na dom studencki.

Spółka planuje dla budynku uzyskanie pozwolenia na budowę obejmujące przebudowę, zmianę sposobu użytkowania lokali z dotychczasowych funkcji na lokale mieszkalne, lokale usługowe, zmianę sposobu użytkowania poddasza budynku na lokale mieszkalne oraz budowę garażu podziemnego dwukondygnacyjnego pod budynkiem.

Zakres prac budowlanych w budynku:

a.  Wyburzenie ścian działowych, usunięcie starych tynków i posadzek oraz starych instalacji.

b.  Wzmocnienie konstrukcji budynku.

c.   Podbicie i wzmocnienie fundamentów budynku.

d.  Wzmocnienie i przebudowa konstrukcji dachu, wymiana pokrycia dachowego oraz ocieplenie więźby dachowej, nieznaczna zmiana kształtu dachu bez zmiany wysokości kalenicy.

e.  Wykonanie dźwigów osobowych w budynku.

f.    Przebudowa przyłączy.

g.  Wykonanie nowych: ścian działowych, instalacji, tynków oraz posadzek.

h.  Wymiana stolarki okiennej na nową z zachowaniem istniejących podziałów.

i.    Wstawienie nowej stolarki drzwiowej oraz renowacja drzwi zabytkowych.

j.    Renowacja elewacji budynku.

k.   Wykonanie renowacji elementów wykończenia klatek schodowych (schodów, balustrad, posadzek) oraz wykończenie nowopowstałych części wspólnych.

l.    Remont ogrodzenia oraz pielęgnacja terenu zielonego znajdującego się w obrębie działki.

Budowa pod budynkiem dwukondygnacyjnego garażu podziemnego z wydzielonymi miejscami postojowymi.

Struktura lokali w budynku po dokonaniu modernizacji:

1.  Lokale usługowe - 3 szt. o powierzchni łącznej - 17 m²,

2.  Lokale mieszkalne - 24 szt. o powierzchni łącznej- 3 844 m²,

3.  Garaż podziemny jako odrębny lokal użytkowy z oddzielną księgą wieczystą - o powierzchni łącznej 1 800 m².

W związku z przebudową i rozbudową wszystkie lokale usługowe i mieszkalne powstaną wyłącznie w obrębie bryły Budynku takiej jak w dniu jego zakupu.

Żaden z lokali nie powstanie poza bryłą Budynku z dnia jego zakupu, natomiast poddasze od początku pozostawało funkcjonalnie przypisane do obsługi Budynku.

Wnioskodawca w związku z realizowaną inwestycją nie będzie odliczał podatku VAT z otrzymanych faktur kosztowych związanych z pracami w zakresie modernizacji lokali mieszkalnych i usługowych w bryle budynku.

Wnioskodawca planuje sprzedać po wyodrębnieniu lokale w Budynku z przynależnymi częściami wspólnymi oraz udziały w garażu jako wyodrębnionym lokalu użytkowym z prawem do korzystania z miejsc postojowych.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

W związku z planową inwestycją deweloperską na ul. (...) w (...) będą zmodernizowane i przebudowane lokale w istniejącym budynku (...). W wyniku wyżej wymienionych prac związanych z przebudową zostaną wyodrębnione lokale usługowe i lokale na stały pobyt ludzi w ilości, którą Wnioskodawca wskazał we wniosku. Wszystkie lokale powstaną w obrębie bryły istniejącego budynku. Lokale, które zostaną wyodrębnione będą uznawane przez Spółkę jako towar handlowy i będą podlegały sprzedaży, nie będą również używane do celów gospodarczych Spółki.

Jednocześnie Wnioskodawca informuje, że w istniejących piwnicach (w obrębie budynku) powstaną miejsca postojowe dla samochodów osobowych. Wskazane miejsca postojowe będą przynależne do lokali. Do części pod piwnicami będzie się wjeżdżało przez istniejące piwnice. Tym samym, zarówno lokale jak i części przynależne (miejsca garażowe i piwnice) będą sprzedawane łącznie za jedną cenę z lokalem. Biorąc pod uwagę, że powyższe lokale nie są lokalami nowymi i nie doszło do pierwszego zasiedlenia, uważamy, że zgodnie z przepisami ustawy o VAT, sprzedaż ich podlega zwolnieniu z podatku VAT. To samo dotyczy sprzedaży miejsc postojowych i piwnic jako lokali przynależnych do lokali, których sprzedaż podlega zwolnieniu z podatku VAT. Mając na uwadze, że sprzedaż powyższych lokali z miejscami postojowymi oraz piwnicami jest zwolniona z podatku VAT (zdaniem Wnioskodawcy), tym samym Spółka nie będzie miała prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur związanych z pracami w zakresie modernizacji i przebudowy lokali wraz z miejscami postojowymi.

Pytania

1.  Czy zbycie przez Wnioskodawcę lokali mieszkalnych i usługowych wyodrębnionych w Budynku będzie podlegało zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?

2.  Czy zbycie przez Wnioskodawcę udziałów w garażu podziemnym będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, zbycie lokali mieszkalnych i usługowych wyodrębnionych w Budynku będzie zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług z uwagi na okoliczność, że zbycie lokali nie będzie następowało w ramach pierwszego zasiedlenia, a w konsekwencji zastosowanie znajdzie zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, zbycie udziałów w nowo wybudowanym garażu podziemnym pod Budynkiem będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwagi na okoliczność, że zbycie udziałów w garażu będzie następowało w ramach pierwszego zasiedlenia, a w konsekwencji nie znajdzie zastosowanie zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają (...) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

Jednym ze zdarzeń podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: (...)”.

Na gruncie ogólnej definicji „dostawy towarów” ustawodawca wskazał, że dostawę towarów stanowią wszelkie formy przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W konsekwencji ustawodawca zastrzegł, że wskazanym zdarzeniem będą wszelkie czynności, które prowadzą do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o (...) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o (...) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów”.

W świetle powołanych przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle spełniają definicję towaru w rozumieniu przepisów ustawy o VAT z uwagi na okoliczność, że stanowią one rzeczy w rozumieniu przepisów Kodeksu Cywilnego. W konsekwencji, sprzedaż lokalu mieszkalnego stanowi dostawę towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT z uwagi na okoliczność, że stanowi ona formę przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.

Na gruncie ustawy o VAT brak jest definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego.

Z tego powodu celowym jest sięgnięcie do przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 dalej: „Ustawą o własności lokali”).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o własności lokali, odrębna własność lokalu może zostać ustanowiona w drodze m.in. umowy zawartej w formie aktu notarialnego. Niezbędnym do powstania odrębnej własności lokalu jest wpis do księgi wieczystej.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali „Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości”.

W świetle powołanego przepisu samodzielny lokal stanowić może odrębną nieruchomość. O możliwości wyodrębnienia prawnego lokalu decyduje przesłanka samodzielności.

Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali „Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, a więc potwierdzających samodzielność lokalu, stwierdza starosta w formie zaświadczenia”.

Dokumentem kluczowym dla potwierdzenia prawnego wyodrębnienia danego lokalu jest uzyskanie zaświadczenia o samodzielności lokalu, wydanego przez odpowiedni organ władzy publicznej. Z powyższych przepisów ustawy o własności lokali wynika, że odrębna nieruchomość może stanowić samodzielny lokal, a dla powstania odrębnej własności niezbędny jest wpis do księgi wieczystej mający charakter konstytutywny. Bez wpisu do księgi wieczystej odrębna własność lokalu (części budynku) nie może skutecznie powstać.

Warunkiem opodatkowania czynności podatkiem od towarów i usług jest okoliczność, aby dana czynność była wykonywana przez podatnika podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.

Podatnikami na gruncie ustawy o VAT są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Tak sformułowana definicja „podatnika” oparta jest na założeniu, że podatnikiem jest każda osoba prowadząca niezależnie - w jakimkolwiek miejscu - jakąkolwiek działalność gospodarczą bez względu na cel i rezultaty tej działalności. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. W konsekwencji wszelkie czynności dokonywane przez podatnika podatku od towarów i usług będą podlegały opodatkowaniu na gruncie ustawy o VAT. Zdaniem Spółki, na gruncie przedstawionego stanu faktycznego nie może budzić wątpliwości, że Spółka występuje w charakterze podatnika w rozumieniu ustawy o VAT z uwagi na okoliczność, że podejmuje działania w sposób profesjonalny w ramach działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. W konsekwencji sprzedaż lokali będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwagi na okoliczność, iż jest ona dokonywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT „Zwalnia się od podatku (...) dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata”.

Co do zasady dostawa budynków, budowli lub ich części podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, za wyjątkiem gdy dostawa budynków, budowli lub ich części dokonywana jest w ramach pierwszego zasiedlenia, bądź w terminie 2 lat od pierwszego zasiedlenia. W przypadku gdy zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT nie znajduje zastosowania ustawodawca przewidział dodatkowe zwolnienie z opodatkowania dla dostawy budynków, budowli lub ich części w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT „Zwalnia się od podatku (...) dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a)  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów”.

Podstawowym terminem na potrzeby analizy zagadnienia zwolnienia z opodatkowania dostawy budynków, budowli bądź ich części na gruncie podatku od towarów i usług jest pojęcie „pierwszego zasiedlenia”. Aby nastąpiło pierwsze zasiedlenie powinno nastąpić oddanie budynków i budowli do użytkowania.

W praktyce gospodarczej wystąpienie pierwszego zasiedlenia budynku i budowli powodują najczęściej następujące czynności:

1) dostawa dokonana w wyniku zawarcia umowy sprzedaży,

2) oddanie w najem lub dzierżawę,

3) rozpoczęcie użytkowania przez właściciela na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

Zarówno zgodnie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE Rady, jak i w świetle utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pierwsze zasiedlenie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

W kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) w wyroku z 14 maja 2015 r. o sygn. I FSK 382/14 stwierdzając, że: „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W konsekwencji art. 2 pkt 14 ustawy o VAT powinien być interpretowany w sposób uwzględniający stanowisko TSUE oraz orzecznictwo NSA.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o (...) pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej”.

Na gruncie powołanego przepisu pierwsze zasiedlenie może nastąpić w sytuacji oddania do użytkowania budynku w następstwie jego wybudowania, bądź jego ulepszenia w przypadku, gdy poniesione wydatki przekroczyły co najmniej 30% wartości początkowej. W odniesieniu do ponownego pierwszego zasiedlenia, o którym mowa w art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT wskazany przepis znajduje wyłącznie zastosowanie w odniesieniu do nieruchomości istniejących, które zostały ulepszone. Regulacje te prowadzą do realizacji celu opodatkowania VAT budynków, które zostały w znaczący sposób przebudowane bądź zmodernizowane. Użyte na gruncie przedmiotowego przepisu sformułowanie „ulepszone” prowadzi do wniosku, że ponowne pierwsze zasiedlenie, o którym mowa w art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT znajduje zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do nieruchomości, które zostały ujawnione w ewidencji środków trwałych. Do ponownego pierwszego zasiedlenia, o którym mowa w art. 2 pkt 14 lit. B ustawy o VAT nie może dojść w odniesieniu do nieruchomości, które stanowią towary handlowe.

Wskazane stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach podatkowych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Administracji Skarbowej, w których wskazuje on, że pierwsze zasiedlenie, o którym mowa w art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT znajduje zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do nieruchomości będących środkami trwałymi.

Wskazane stanowisko zostało przedstawione m.in. w:

1) Interpretacji indywidualnej z 30 sierpnia 2023 r., 0111-KDIB3-2.4012.369.2023.2.SR: „Planują Państwo przeprowadzać remonty w zakupionych mieszkaniach i może się zdarzyć, że poniesione wydatki dotyczące materiałów remontowych i usług dokonanych w lokalach przekroczą 30% wartości początkowej danego lokalu. Należy jednak podkreślić, że przedmiotowe lokale mieszkalne będące przedmiotem sprzedaży stanowić będą dla Państwa towar handlowy. Tym samym, skoro nie mamy do czynienia ze środkiem trwałym, nakłady ponoszone przez Państwa na remont ww. lokali mieszkalnych nie będą stanowiły ulepszenia w rozumieniu art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od fizycznych. (...) W konsekwencji powyższego dla dostawy opisanych lokali mieszkalnych będą spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż planowana dostawa lokali mieszkalnych nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, jak również pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. lokali nie upłynie okres krótszy niż dwa lata”.

2) Interpretacji indywidualnej z 31 lipca 2023 r., 0112-KDIL3.4012.295.2023.2.KFK: „Pierwsze zasiedlenie to zajęcie nieruchomości do używania po jej wybudowaniu lub ulepszeniu, jakie nastąpi w wyniku sprzedaży lub przekazania nieruchomości do prowadzenia własnej działalności. Natomiast ulepszenie - zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. W tym miejscu należy wskazać, że o wydatkach poniesionych przez Państwa Spółkę na remont lokalu mieszkalnego nie można mówić jak o wydatkach na ulepszenie wskazanych w art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż ww. lokal mieszkalny nie stanowi środka trwałego Państwa Spółki. (...) Zatem, w odniesieniu do przedmiotowego lokalu mieszkalnego, zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług”.

3) Interpretacji indywidualnej z 3 marca 2023 r. 0113-KDIPT1-3.4012.13.2023.1.AG: „W rozpatrywanej sprawie dostawa przez Panią lokali mieszkalnych - stanowiących towar handlowy - będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Jeśli bowiem będzie traktować Pani lokale jako towary handlowe, to nakłady poniesione przez Panią nie będą stanowiły ulepszenia w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Zatem, w przypadku budowy Mieszkań w obrębie Kamienicy na podstawie nowego pozwolenia na budowę, gdy nie będą one zaliczane do towarów handlowych przez A., poniesione nakłady nie doprowadzą do tzw. ponownego pierwszego zasiedlenia, a tym samym nie będą miały wpływu na ustalenie momentu pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. W opinii Wnioskodawcy, budowa/przebudowa Mieszkań polegająca m.in. na łączeniu i dzieleniu niektórych pomieszczeń, stawianiu nowych ścianek działowych, jak również ustanowieniu odrębnej własności lokali znajdujących się w Budynku o innej powierzchni i rozkładzie pomieszczeń niż lokale znajdujące się pierwotnie w tym Budynku i zakładaniu odrębnych ksiąg wieczystych, nie spowoduje ponownego pierwszego zasiedlenia lokali, czy też Kamienicy jako całości.

Podejście takie zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, m.in. w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 maja 2022 r. sygn. 0112-KDIL1‑2.4012.107.2022.2.PM gdzie wskazano: „Spółka zamierza zmodernizować, przebudować i wyremontować Kamienicę, tj. przede wszystkim odremontować jej części wspólne, instalacje, dach i elewację, stropy, wymienić stolarkę okienną i drzwiową oraz częściowo przebudować, wyodrębniając nowe samodzielne lokale mieszkalne i adaptując w tym celu strych. Spółka posiada/pozyska wszelkie niezbędne pozwolenia na budowę i spełni inne wymogi związane z planowanymi pracami (w tym związane z nadzorem budowlanym etc.). Wartość prac przekroczy 30% wartości ceny nabycia Kamienicy/wartości przypadającej na poszczególne lokale. (...) Wnioskodawca zakupił Kamienicę jako towar handlowy, do dalszej odsprzedaży. Nieruchomość zostanie gruntownie zmodernizowana, przebudowana i wyremontowana. Lokale w Kamienicy będą traktowane i sprzedawane jako towar handlowy. Dlatego też pomimo dokonywania licznych prac remontowo-budowlano-modernizacyjnych w Kamienicy przekraczających 30% wartości ceny nabycia, nie można mówić o dokonywaniu w niej ulepszeń wskazanych w art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż nie stanowi ona u Wnioskodawcy środka trwałego. Tym samym, skoro w rozpatrywanej sprawie nie mamy do czynienia ze środkiem trwałym, nakłady ponoszone przez Wnioskodawcę na Kamienicę, nie stanowią ulepszenia w rozumieniu cyt. wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym. Jak już zaznaczono powyżej, na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkiem trwałym”.

4) Interpretacji indywidualnej z 8 lipca 2021 r., 0114-KDIP1-1.4012.337.2021.1.KOM: „Wnioskodawca zamierza zmodernizować, przebudować i wyremontować Kamienicę, tj. m.in. odremontować elewację, wymienić stolarkę okienną i drzwiową, wymienić instalacje i dach, wymienić lub wzmocnić stropy, zaizolować fundamenty, wyremontować klatkę schodową (...). W analizowanym przypadku - jak wskazano we wniosku - Wnioskodawca zakupił przedwojenną Kamienicę jako towar handlowy, do dalszej odsprzedaży. Nieruchomość zostanie gruntownie zmodernizowana, przebudowana i wyremontowana, a w wyniku przebudowy jej części wyodrębnione zostaną nowe samodzielne Lokale mieszkalne oraz zaadaptowane zostanie w tym celu poddasze. Lokale te będą traktowane i sprzedawane jako towar handlowy. Dlatego też pomimo dokonywania licznych prac remontowo-budowlano-modernizacyjnych w Kamienicy przekraczających 30% wartości ceny nabycia Kamienicy/wartości przypadającej na poszczególne Lokale, nie można mówić o dokonywaniu w niej ulepszeń wskazanych w art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż nie stanowi ona u Wnioskodawcy środka trwałego. Tym samym, skoro w rozpatrywanej sprawie nie mamy do czynienia ze środkiem trwałym, nakłady ponoszone przez Wnioskodawcę na samą Kamienicę, jak i poszczególne nowo wyodrębnione Lokale nie stanowią ulepszenia w rozumieniu cyt. wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym. Jak już zaznaczono powyżej, na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących „środkiem trwałym”. Dlatego też pomimo dokonywania prac budowlanych w obrębie Kamienicy nie będzie można mówić o dokonywaniu w lokalach, czy też samej Kamienicy ulepszeń wskazanych wart. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż lokale które zostaną wyodrębnione w Budynkach nie będą stanowić u Wnioskodawcy środka trwałego”.

Przechodząc na grunt niniejszego stanu faktycznego, zdaniem Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że w wyniku dokonywania prac budowlanych w Budynku nie będzie można mówić o ulepszeniach wskazanych w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż ani Budynek ani lokale, które zostaną wyodrębnione w Budynku, nie będą stanowić u Wnioskodawcy środka trwałego.

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro Budynek zostały już zasiedlony i od pierwszego zasiedlenia do momentu sprzedaży lokali upłynęły więcej niż 2 lata, to do sprzedaży nowo powstałych w obrębie Budynku lokali kwalifikowanych jako towary handlowe znajdzie zastosowanie zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Lokali na rzecz podmiotów trzecich w opisanym zdarzeniu przyszłym będzie podlegać zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT z uwagi na okoliczność, że nie doszło do pierwszego zasiedlenia. Wynika to z faktu, że Budynek oraz lokale stanowią towary handlowe, w konsekwencji w odniesieniu do nich nie mogło dojść do ulepszenia, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Wynika to z faktu, że ponowne pierwsze zasiedlenie może nastąpić wyłącznie w odniesieniu do nieruchomości stanowiących środki trwałe, nie zaś w odniesieniu do nieruchomości będących towarami handlowymi.

W konsekwencji, Wnioskodawca twierdzi, że sprzedaż lokali wyodrębnionych w Budynku będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Biorąc po uwagę, iż garaż jako odrębny lokal użytkowy został wybudowany i nie był wcześniej użytkowany, tym samym zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż udziałów w garażu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

W konsekwencji, sprzedaż prawnie wyodrębnionego lokalu stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność związaną z rynkiem nieruchomości, w tym kupno i sprzedaż, nieruchomości na własny rachunek (PKD 68.1), realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych (PKD 41). Są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny.

W celu realizacji inwestycji deweloperskiej zawrą Państwo umowę przeniesienia własności zabudowanej działki wraz posadowionym na nim budynkiem (Nieruchomość). Pięciokondygnacyjny budynek z podziemiem o powierzchni całkowitej 7 900 m² został wzniesiony w latach 1924 - 1926 i od tego czasu był użytkowany przez dotychczasowych właścicieli, jako dom studencki. Nakłady poczynione ww. budynku w okresie pięciu lat nie przekroczyły 30% wartości budynku.

Nabędą Państwo Nieruchomość, w ramach transakcji zwolnionej z podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż w wyniku nabycia nie doszło do pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku upłynął okres dłuższy niż 2 lata oraz nakłady poczynione w budynku w ostatnich pięciu latach nie przekroczyły 30% jego wartości.

Zakupiony budynek będą Państwo traktować jako towar handlowy przeznaczony do dalszej sprzedaży, bez wprowadzania go do ewidencji środków trwałych.

Po nabyciu Nieruchomości w ramach planowanej inwestycji deweloperskiej dokonają Państwo szeregu prac budowalnych w Budynku, których wartość przekroczy 30% wartości Budynku.

Planują Państwo uzyskać pozwolenie na budowę obejmujące przebudowę, zmianę sposobu użytkowania lokali z dotychczasowych funkcji na lokale mieszkalne, lokale usługowe, zmianę sposobu użytkowania poddasza budynku na lokale mieszkalne oraz budowę garażu podziemnego dwukondygnacyjnego pod budynkiem.

Struktura lokali w budynku po dokonaniu modernizacji:

1.  Lokale usługowe - 3 szt. o powierzchni łącznej - 17 m²,

2.  Lokale mieszkalne - 24 szt. o powierzchni łącznej- 3 844 m²,

3.  Garaż podziemny jako odrębny lokal użytkowy z oddzielną księgą wieczystą - o powierzchni łącznej 1 800 m².

W związku z przebudową i rozbudową wszystkie lokale usługowe i mieszkalne powstaną wyłącznie w obrębie bryły Budynku takiej jak w dniu jego zakupu.

Żaden z lokali nie powstanie poza bryłą Budynku z dnia jego zakupu, natomiast poddasze od początku pozostawało funkcjonalnie przypisane do obsługi Budynku.

W związku z realizowaną inwestycją nie będą Państwo odliczać podatku VAT z otrzymanych faktur kosztowych związanych z pracami w zakresie modernizacji lokali mieszkalnych i usługowych w bryle budynku.

Lokale, które zostaną wyodrębnione nie będą używane do Państwa celów gospodarczych.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy zbycie lokali mieszkalnych, usługowych oraz udziałów w garażu podziemnym będzie podlegało zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Z okoliczności sprawy, wynika że są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT oraz prowadzą Państwo działalność gospodarczą związaną z rynkiem nieruchomości, a lokale mieszkalne oraz lokale usługowe w tym udziały w garażu, będące przedmiotem sprzedaży są towarem handlowym. Tym samym, w opisanej sytuacji planowane zbycie ww. lokali będzie dostawą dokonywaną w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, przez podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji powyższego, zbycie przez Państwa ww. lokali będzie stanowić dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana z zastosowaniem właściwej stawki podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Kwestia zastosowania zwolnienia od podatku VAT dostawy budowli, budynków lub ich części została przede wszystkim uregulowana w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Pierwszym zasiedleniem jest więc szeroko rozumiane pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Przykładowo, pierwsze zasiedlenie budynku lub jego części ma miejsce zarówno w sytuacji, gdy po wybudowaniu budynku oddany zostanie on w najem, jak też w przypadku, gdy będzie on wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej, bądź będzie zamieszkały przez osoby fizyczne – w obu przypadkach dojdzie do korzystania z budynku lub jego części.

Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.):

Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ustawy podatkowej – jest więc:

·      przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych,

·      rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały,

·      rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,

·      adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany,

·      modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.

Tym samym nakłady na ulepszenie środków trwałych zmierzają do podjęcia bądź rozszerzenia działalności w drodze budowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, powodujących istotną zmianę cech użytkowych.

Powyższe przepisy wskazują, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem tym, należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu, niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych.

Zatem nieruchomości (np. lokale mieszkalne i niemieszkalne), które nie będą stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

·      towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

·      brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle albo ich części rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli albo ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli albo ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym dany obiekt jest posadowiony. Przy czym przepis ten odnosi się również do prawa wieczystego użytkowania gruntu.

W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy lokali mieszkalnych, użytkowych oraz udziałów w garażu podziemnym zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku, należy rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do ww. lokali miało miejsce pierwsze zasiedlenie.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy wskazać, że – jak Państwo wskazali – przedmiotowy budynek będą Państwo traktować jako towar handlowy przeznaczony do dalszej sprzedaży, bez wprowadzania go do ewidencji środków trwałych.

Tym samym, skoro nie mamy do czynienia ze środkiem trwałym, nakłady ponoszone przez Państwa na przedmiotowe lokale nie będą stanowiły ulepszenia w rozumieniu art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jak już zaznaczono powyżej, na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi.

W konsekwencji powyższego dla dostawy ww. lokali mieszkalnych, usługowych i udziałów w garażu podziemnym, wyodrębnionych w budynku jako towar handlowy (niebędących środkami trwałymi) zastosowanie znajdzie zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Jak Państwo wskazali, budynek został wzniesiony w latach 1924 - 1926 i od tego czasu był użytkowany przez dotychczasowych właścicieli, nakłady poczynione w budynku w ostatnich pięciu latach nie przekroczyły 30% jego wartości. Z opisu sprawy nie wynika, żeby tylko część nadziemna budynku, z wyłączeniem piwnicy, z której powstanie garaż podziemny była wykorzystywana przez dotychczasowych właścicieli, tym samym dostawa lokali wyodrębnionych w budynkach, zarówno lokali mieszkalnych jak i usługowych oraz udziałów w garażu nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, jak również pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą wyodrębnionych lokali w budynku upłynie okres dłuższy niż dwa lata.

W związku z powyższym dostawa lokali mieszkalnych i usługowych, oraz udziałów w garażu, wyodrębnionych w Budynku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Z uwagi na fakt, że dostawa ww. nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia od podatku tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadna.

Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT sprzedaży lokali mieszkalnych i usługowych oraz nieprawidłowe w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziałów w garażu podziemnym.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.