Interpretacja 0114-KDIP4-3.4012.270.2026.2.DG

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

·      prawidłowe w zakresie nieuznania Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania za podatnika podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą udziału w działce nr 1, oraz

·      nieprawidłowe w zakresie nieuznania Wnioskodawczyni (tj. Zainteresowanego będącego stroną postępowania) za podatnika podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą udziału w działce nr 1.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży niezabudowanej Nieruchomości. Uzupełnili go Państwo pismem z 5 czerwca 2026 r. (wpływ 5 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

·      A.A.

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

·      B.B

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni oraz Zainteresowany (niebędący stroną postępowania) zamierzają zbyć będącą ich współwłasnością nieruchomość niezabudowaną składającą się z działki ewid. Nr 1 położonej w (…). Nieruchomość tę nabyli w udziałach we współwłasności (w wielkości po ½) w drodze dziedziczenia.

Wnioskodawczyni oraz Zainteresowany są rodzeństwem. W treści niniejszego wniosku będą dalej określani łącznie jako „Wnioskodawcy”.

Każde z Wnioskodawców pozostaje w związku małżeńskim, jednak nabycie udziałów we współwłasności Nieruchomości nastąpiło w obu przypadkach do majątków osobistych.

Nieruchomość posiada dostęp do drogi publicznej, którą jest (…), poprzez sąsiednią działkę ewidencyjną 2 (niestanowiącą własności Wnioskodawców), przy czym faktyczny dojazd możliwy jest do Nieruchomości z drogi publicznej poprzez odrębne działki ewidencyjne o numerach 3 i 4. Te ostatnie także nie stanowią własności Wnioskodawców i nie ustanowiono na nich służebności przejazdu i przechodu na rzecz Wnioskodawców (każdoczesnych właścicieli Nieruchomości). Nieruchomość graniczy również z dz. ewid. 5, która stanowi własność Gminy Miejskiej oraz jak wynika z informacji powszechnie dostępnych (...) zajęta jest obecnie pod drogę dojazdową.

Obszar, na którym znajduje się nieruchomość objęty jest ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą numer rady miasta (…) z 25 października 2006 roku. Zgodnie z tym planem nieruchomość znajduje się na obszarze 4 U/UP - tereny zabudowy komercyjnych i publicznych oraz (w niewielkiej swojej części, przy południowych granicach) na obszarze 5 KD(L) - tereny drogi publicznej - droga lokalna.

Zgodnie z danymi z ewidencji gruntów nieruchomość położona jest na terenach oznaczonych symbolem R IIIa – grunty orne, a tym samym mają do niej zastosowanie przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

Należąca do Wnioskodawców Nieruchomość nie stanowi nieruchomości rolnej w rozumieniu przepisów ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, z uwagi na to, że jest położona na obszarze przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele inne aniżeli rolne. Nieruchomość nie stanowi gruntu, o którym mowa w art. 37a ustawy o lasach, nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu, ani decyzją starosty wydawaną na podstawie inwentaryzacji stanu lasów.

Wnioskodawcy zawarli w formie aktu notarialnego umowę przedwstępną sprzedaży tej Nieruchomości („Umowa”, „Umowa przedwstępna”), zgodnie z której postanowieniami zobowiązali się do sprzedaży Nieruchomości na rzecz osoby prawnej (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością). Spółka ta (zwana dalej: „Nabywcą”) zamierza nabyć tę Nieruchomość w celu wybudowania na niej budynku niemieszkalnego przeznaczonego na prowadzenie własnej działalności gospodarczej oraz pod wynajem innym osobom fizycznym lub prawnym.

Wnioskodawcy udzielili osobom wskazanym przez Nabywcę pełnomocnictw pozwalających na uzyskanie w możliwie najszerszym zakresie (w takim jakie przysługuje właścicielom) informacji oraz dokumentów dotyczących stanu prawnego lub faktycznego Nieruchomości oraz zobowiązali się nie odwoływać tych pełnomocnictw.

Zgodnie z postanowieniami Umowy skuteczność zobowiązania każdej ze Stron do zawarcia umowy przyrzeczonej, której przedmiotem będzie sprzedaż Nieruchomości uzależniona jest od ziszczenia się łącznie kilku warunków zawieszających, to jest:

1. uzyskania przez Nabywcę warunków technicznych przyłączenia nieruchomości do wszystkich niezbędnych sieci uzbrojenia terenu (wodociągowej, kanalizacyjnej, sanitarnej, deszczowej, centralnego ogrzewania, sieci elektroenergetyczna i teletechnicznej, a także zawarcia stosownych umów przyłączeniowych z gestorami mediów);
2. uzyskania decyzji o lokalizacji zjazdu na teren nieruchomości i skomunikowania planowanej inwestycji z drogą publiczną wraz z zawarciem umowy drogowe;
3. uzyskania zaświadczenia o możliwości połączenia działki stanowiącej nieruchomości z drogą publiczną zgodnie z odpowiednimi przepisami o drogach publicznych;
4. wydania prawomocnej i ostatecznej decyzji o wyłączeniu nieruchomości z produkcji rolniczej;
5. uzyskania przez Nabywcę ostatecznej i prawomocnej kompleksowej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie na nieruchomości budynku usługowego funkcji przechowywania, o łącznej powierzchni użytkowej wynoszącej minimum 6 400 m² z garażem podziemnym zewnętrznym i wewnętrznym układem komunikacyjnym dojść i dojazdu do budynku, miejscami postojowymi oraz niezbędną infrastrukturą techniczną przy zachowaniu możliwości etapowania tej inwestycji według swoich wytycznych poprzedzonej wszelkimi decyzjami i pozwoleniami niezbędnymi do uzyskania tej decyzji („Inwestycja”);
6. nabycia przez Nabywcę nieruchomości sąsiedniej graniczącej od strony wschodniej z Nieruchomością;
7. ukończenia przez Nabywcę badania due dilligence obejmującego nieruchomości oraz uzyskania satysfakcjonującego wyniku tego badania.

Nabywca może jednak zażądać zawarcia umowy przyrzeczonej pomimo braku ziszczenia się któregokolwiek powyższych warunków.

Wnioskodawcy zgodnie z Umową przedwstępną nie mogą zostać zobowiązani do zawarcia umowy przyrzeczonej na mniej korzystnych warunkach niż wynikające z Umowy przedwstępnej. Strony również postanowiły, że w umowie przyrzeczonej nie będą zawierane żadne dodatkowe postanowienia, które by nie wynikały z treści Umowy przedwstępnej.

Sporządzający badanie due dilligence zobowiązany jest do zachowania najwyższej profesjonalnej staranności celem dokładnego zbadania stanu faktycznego i prawnego nieruchomości, a postanowienie to zostało zamieszczone w umowie zapewnienia Nabywcy możliwości wycofania się z planowanej transakcji, w razie gdyby wynik tego badania był niesatysfakcjonujący dla Nabywcy (przez co rozumie się obiektywny brak możliwości zrealizowania przez Nabywcę Inwestycji wyżej opisanej). W związku z tym, Strony przewidziały w umowie szereg przypadków, w których nabywca lub Wnioskodawcy będą mogli od umowy odstąpić. Dotyczy to między innymi przypadku, gdy zostanie stwierdzone, że nieruchomość jest zanieczyszczona ponad obowiązujące normy zanieczyszczeń i konieczne będzie przeprowadzenie remediacji gruntu na Nieruchomości, jak również przypadku, gdy w wyniku badań geologicznych gruntu na nieruchomości, wykonanych przez nabywcę zostanie stwierdzone, że nośność gruntu na nieruchomości nie pozwala na realizację wyżej opisanej inwestycji albo że realizacja tej inwestycji wymagać będzie wymiany gruntu, jego wzmocnienia lub zastosowania specjalnych rozwiązań konstrukcyjnych, na przykład wykonania tzw. palowania.

Wnioskodawcy zobowiązali się również, że nie będą zawierać (od chwili jej zawarcia Umowy przedwstępnej) żadnych umów najmu, podnajmu, dzierżawy ani jakichkolwiek podobnych umów dających osobom trzecim jakikolwiek tytuł prawny do władania Nieruchomością lub jej częścią. Nie mogą oni podejmować również żadnych czynności faktycznych lub prawnych skutkujących obciążeniem na rzecz osób trzecich lub zwiększeniem takich obciążeń już istniejących na Nieruchomości. Zapewnili także Nabywcę, że wydanie Nieruchomości nastąpi w stanie wolnym od praw i roszczeń osób trzecich z wyjątkiem praw ustanowionych na rzecz Nabywcy oraz praw ujawnionych prowadzonej dla Nieruchomości. Wnioskodawcy zobowiązali się również do zaniechania wszelkich działań, które mogłyby utrudnić lub uniemożliwić Nabywcy planowane przez niego działania zmierzające do spełnienia pożądanych przez Nabywcę warunków, od których Nabywca uzależnił swoją ostateczną decyzję o przystąpieniu do umowy przyrzeczonej.

Wnioskodawcy udzielili nabywcy prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 11) oraz art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, w zakresie niezbędnym do uzyskania wszelkich decyzji i uzgodnień wyżej opisanych a niezbędnych do realizacji wyżej opisanej inwestycji. Oświadczenie to zostało złożone w formie z podpisami notarialnie poświadczonymi, a na jego podstawie Nabywca uprawniony został do wystąpienia w imieniu własnym i uzyskania od właściwych gestorów mediów wszelkich niezbędnych dla inwestycji planowanej warunków technicznych przebudowy lub przyłączenia do sieci elektrycznej, wod.- kan., gazowej, centralnego ogrzewania, technicznej, a także warunków, opinii lub uzgodnień wydawanych przez właściwego zarządcę dróg publicznych. Nabywca został uprawniony do zawierania umów przyłączeniowych, a umowa przedwstępna oraz złożone oświadczenie stanowi tytuł prawny do uzyskania powyższych dokumentów. Na potrzeby postępowań administracyjnych oraz procedur przewidzianych przez gestorów mediów a także zarządcę dróg wnioskodawcy użyczyli Nabywcy (bez dodatkowego wynagrodzenia) Nieruchomość na okres do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej (lub wygaśnięcia zobowiązań wynikających z Umowy przedwstępnej).

Nabywca nie jest jednak uprawniony do prowadzenia na Nieruchomości jakichkolwiek robót budowlanych bez uprzedniej wyraźnej zgody Wnioskodawców.

W dniu zawarcia umowy przedwstępnej Wnioskodawcy udzielili osobom wskazanym przez Nabywcę pełnomocnictwa do ich reprezentowania jako dotychczasowych właścicieli Nieruchomości przed wszelkimi organami administracji publicznej w postępowaniach administracyjnych projektowych i budowlanych dotyczących zezwolenia na lokalizację zjazdu, uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolniczej, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, decyzji ustalającej plan remediacji, decyzji o zatwierdzeniu projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, decyzji o zatwierdzeniu zamiennego projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, zgłoszenia wykonania robót budowlanych, a także do reprezentowania ich w innych postępowaniach administracyjnych i budowlanych dotyczących realizacji Inwestycji wyżej opisanej; pełnomocnictwo to obejmuje również umocowanie do podejmowania wszelkich czynności faktycznych i prawnych, które okażą się konieczne do realizacji powyższych działań, jak również do reprezentowania wnioskodawców przed gestorami mediów, w tym występowania o warunki przyłączenia do sieci oraz uzgadniania ewentualnych przesłanek przebudowy sieci do składania niezbędnych oświadczeń i zapewnień oraz wniosków o wydanie stosownych decyzji, pozwoleń, opinii i uzgodnień przez właściwe wyżej wymienionych sprawach podmioty, a także do odbioru korespondencji w toku tych procedur i postępowań.

W sytuacji gdyby jakikolwiek organ administracji odmawiał nabywcy udziału postępowaniach zmierzających do uzyskania odpowiednich decyzji (spełnienia wyżej określonych warunków zawieszających) albo gdyby okazało się to z innych powodów niezbędne, Wnioskodawcy zobowiązali się do udzielenia wskazanym przez Nabywcę osobom pełnomocnictw do wszczęcia i prowadzenia w imieniu Wnioskodawców (jako osób pozostających w chwili obecnej właścicielami Nieruchomości) wszelkich postępowań potrzebnych do prawidłowego przygotowania i realizacji wyżej wymienionej Inwestycji na Nieruchomości (w tym do uzyskania decyzji pozwoleniu na budowę).

Wnioskodawcy wyrazili zgodę na realizację wycinki drzew znajdujących się na terenie nieruchomości w zakresie wynikającym z decyzji wycinkowej, o którą Nabywca jest uprawniony wystąpić.

Wnioskodawcy zobowiązani są współpracować z Nabywcą również w ten sposób, że powinni przekazywać Nabywcy korespondencję dotyczącą Nieruchomości, jak również udzielić w razie uzasadnionej potrzeby Nabywcy dodatkowych szczególnych pełnomocnictw, a także udostępnić wszelkie dokumenty dotyczące Nieruchomości, w których posiadaniu się znajdują.

Wnioskodawcy zobowiązali się oraz wyrazili gotowość do podjęcia, na wniosek Nabywcy, wszelkich uzasadnionych działań, rozmów i negocjacji z podmiotami władający nieruchomościami sąsiednimi w celu wyeliminowania ryzyka wniesienia przez te podmioty środków zaskarżenia w toku postępowań administracyjnych które mogłyby opóźnić lub uniemożliwić zniszczenia się warunków na których zależy nabywcy. Zobowiązali się oraz wyrazili również gotowość do dołożenia starań w celu ustanowienia na rzecz każdoczesnego właściciela Nieruchomości oraz nieruchomości sąsiedniej (4) służebności przechodu i przejazdu wraz z prawem do wybudowania drogi obciążającej kolejną sąsiednią Nieruchomości (dz. ewid. 4, położona na zachód od dz. ewid. 4), przy czym nie podejmowali i nie będą podejmować jakichkolwiek czynności prawnych czy faktycznych w tym zakresie, z powodu zapewnienia skomunikowania nieruchomości z drogą publiczną w inny sposób.

Przed złożeniem niniejszego wniosku otrzymali jednak od Nabywcy informację, że zaniechał on działań mających na celu ustanowienie służebności i nie zamierza ich podejmować w dającej się przewidzieć przyszłości.

Podkreślić należy, że Wnioskodawcy nie są zobowiązani do pozyskiwania innych dokumentów, ani do przedłożenia do umowy przyrzeczonej innych dokumentów, niż te przewidziane w Umowie przedwstępnej, to jest aktualnych (nie starszych niż 14 dni):

1)  wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej, opatrzonych klauzulą, że dokumenty te przeznaczone są do dokonania wpisów w księdze wieczystej;

2)  zaświadczenia w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta (…) dla obszaru, na którym znajduje się Nieruchomość oraz aktualnego wyrysu i wypisu dla Nieruchomości z ustaleń tego miejscowego planu, z których wynikać będzie przeznaczenie Nieruchomości;

3)  zaświadczenia o objęciu nieruchomości uproszczonym planem urządzenia lasu lub decyzją starosty wydaną na podstawie inwentaryzacji stanu lasów;

4)  zaświadczenia wydanego z upoważnienia Prezydenta Miasta (…) w przedmiocie położenia nieruchomości na obszarze zdegradowanym i obszarze rewitalizacji;

5)  zaświadczeń wydanych przez ZUS oraz właściwe organy podatkowe oraz organy gminy dotyczące braku zaległości podatkowych (podatek od nieruchomości, podatek od spadków i darowizn) oraz braku zaległości składkowych.

Wnioskodawcy udzielili również przedstawicielom Nabywcy zgody na wejście na teren Nieruchomości w celu oględzin, analiz oraz dokonania przy zaangażowaniu profesjonalnych podmiotów pomiarów, analiz, badań technicznych, środowiskowych, geologicznych, w tym nawiertów oraz do pobierania stosownych próbek, a także do przeprowadzania innych prac koniecznych do przygotowania dokumentacji niezbędnej do realizacji Inwestycji, w tym uzyskania koniecznych aktów administracyjnych. Nabywca jest zobowiązany do przywrócenia Nieruchomości do stanu poprzedniego, gdyby do zawarcia umowy przyrzeczonej nie doszło. Natomiast do chwili wydania Nieruchomości po zawarciu umowy przyrzeczonej Nabywca nie może bez uprzedniej pisemnej zgody wnioskodawców prowadzić robót budowlanych ani dokonywać jakichkolwiek nakładów na Nieruchomość.

Wszelkie czynności, do których Nabywca jest uprawniony na podstawie umowie przedwstępnej będą wykonywane na jego koszt i ryzyko. Nabywca nie jest uprawniony do zaciągania jakichkolwiek zobowiązań w imieniu lub na rzecz Wnioskodawców.

Z uprawnień wynikających z Umowy przedwstępnej oraz udzielonych pełnomocnictw związanych z Nieruchomością Nabywca może korzystać wyłącznie na własny koszt i ryzyko.

Na Nieruchomości nie były i nie są prowadzone żadne roboty budowlane, w tym również roboty (prace), które nie wymagają pozwolenia na budowę zgłoszenie. Wnioskodawcy nie podjęli się i nie zamierzają podejmować prowadzenia żadnych tego rodzaju robót ani prac.

Nieruchomość wcześniej nie była również przeznaczona na cele związane z działalnością gospodarczą, która byłaby prowadzona przez osoby trzecie, ani wykorzystywana do takich celów. Jedynie przez pewien czas Wnioskodawczyni wynajmowała powierzchnię reklamową znajdującą się na Nieruchomości na konstrukcji (najem zakończył się kilka lat przed zawarciem umowy przedwstępnej).

Wnioskodawcy nie prowadzili żadnych działań mających na celu uatrakcyjnienie Nieruchomości dla celów sprzedaży lub podniesienia jej wartości. W szczególności przed zawarciem Umowy przedwstępnej nie wystawiali ogrodzenia, nie wydzielali drogi wewnętrznej, nie uzbrajali Nieruchomości w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacyjne, sanitarne oraz energetyczne. Po zawarciu umowy przedwstępnej nie są do tego w żaden sposób zobowiązani, a jedynie wyrazili zgodę, aby Nabywca podjął – co podkreślić raz jeszcze należy – na swój koszt i ryzyko działania, które w przyszłości ułatwią mu zarządzanie Nieruchomością po jej nabyciu i przeznaczeniu jej na cele działalności gospodarczej.

Nabywca sam zgłosił się z zamiarem nabycia Nieruchomości poprzez profesjonalnego pośrednika, który miał wiedzę i kontakt do Wnioskodawców i z którym mieli zawartą umowę przewidującą jedynie wynagrodzenie prowizyjne, w przypadku gdyby kiedykolwiek miało dojść do zbycia nieruchomości. Pośrednik jest osobą fizyczną niezwiązaną z Nabywcą. Wnioskodawcy rozważali sprzedaż Nieruchomości (nabytej przeszło 30 lat temu przez ich rodziców), jednak nie podejmowali samodzielnie działań w tym celu, w szczególności nie poszukiwali, nie prezentowali ofert, jak również nie prowadzili działań marketingowych, które miałyby prowadzić do sprzedaży Nieruchomości.

Wnioskodawcy nie mają konkretnych planów co do przeznaczenia środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości. Wnioskodawcy nie mają zamiaru nabywać za uzyskaną kwotę innych nieruchomości celem dalszego obrotu.

Żadne z Wnioskodawców nie prowadzi działalności gospodarczej, ani nie jest aktywne zawodowo. Obydwoje posiadają uprawnienia emerytalne i znajdują się w wieku emerytalnym.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Odpowiedzi Wnioskodawczyni A.A.

Po nabyciu w drodze dziedziczenia po swojej Matce (w sierpniu 2008 roku) udziałów w działce 6 (z której w okresie późniejszym została wydzielona działka ewid. nr 7, zaś z tej ostatniej działka ewid. 1) Wnioskodawczyni wynajmowała – na podstawie pisemnych umów – niewielki (liczący 5 m²) jej fragment pod umieszczenie instalacji (tablicy) utrzymującej pionową powierzchnię reklamową o wymiarach 3,5 m x 4,5 m. Nadmienić należy, że instalacja służąca utrzymaniu powierzchni reklamowej została posadowiona przez pierwszego z najemców w roku 2009. Została ona posadowiona w miejscu, które obecnie stanowi południowo-zachodni kraniec działki 2. Na mocy bowiem decyzji administracyjnej związanej z realizacją inwestycji drogowej w tamtym obszarze, działka 7 (należąca do Wnioskodawczyni i Zainteresowanego) została (decyzją Woj. (…) z 31 sierpnia 2020 r.) podzielona na dz. ewid. 1 (pozostawioną we władaniu Wnioskodawczyni oraz Zainteresowanego) oraz dz. ewid. 2 (następnie przejętą na własność przez Gminę Miejską (…) – na mocy decyzji administracyjnej wydanej pod koniec 2021 roku). Instalacja reklamowa została zdemontowana przez Wnioskodawczynię w roku 2022 po rozwiązaniu ostatniej umowy najmu.

Poza zawarciem ww. umów Wnioskodawczyni nie wykorzystywała swoich udziałów w żaden inny sposób, nie pobierała z udziałów żadnych pożytków naturalnych ani cywilnych.

Wnioskodawczyni nie wykorzystywała swoich udziałów w żaden inny sposób w całym okresie ich posiadania. W szczególności nie zbywała ich, nie nabywała, ani też nie obciążała w jakikolwiek sposób.

Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła na ww. działce gospodarstwa rolnego. Nie prowadziła go również przed wyodrębnieniem działki nr 1 z działki 7, ani też przed wyodrębnieniem drugiej z wymienionych z działki 6 (w której udziały nabyła w drodze dziedziczenia po swojej Matce wespół z Zainteresowanym).

Wnioskodawczyni nie występowała nigdy z wnioskiem o uchwalenie bądź zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu, na którym znajduje się działka 1.

Wnioskodawczyni zawarła trzy umowy, których przedmiotem było udostępnienie powierzchni reklamowej, były to:

1. umowa oznaczona jako „umowa dzierżawy” - zawarta ze spółką jawną z siedzibą w (…) prowadzącą działalność w branży motoryzacyjnej; oznaczenie umowy należy uznać za błędne, gdyż umowa ta miała cechy umowy najmu; umowa obowiązywała od 1 stycznia 2009 r. do 31 stycznia 2014 r.;
2. umowa najmu zawarta z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, która obowiązywała od 1 lutego 2014 r. do 31 października 2017 r.; przy czym pomimo wynajęcia i opłacania czynszu najemca nie wykorzystywał faktycznie w żaden sposób, nie zamieścił na powierzchni reklamowej żadnej reklamy, informacji, ogłoszenia ani tym podobnych;
3. umowa oznaczona jako „umowa dzierżawy” zawarta ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność w branży sklepów spożywczych, która obowiązywała od 17 września 2021 r. do 22 sierpnia 2022 r.; oznaczenie umowy należy uznać za błędne, gdyż umowa ta miała cechy umowy najmu.

Udostępnienie powierzchni reklamowej miało charakter odpłatny. Czynsz najmu wynosił (w zależności od umowy i okresu) od 130 zł do 300 zł miesięcznie.

Stroną wszystkich ww. umów była jedynie Wnioskodawczyni. Zainteresowany nie sprzeciwiał się temu, ani nie zgłaszał z tego tytułu żadnych roszczeń.

Z tytułu czynszu uzyskiwanego przez Wnioskodawczynię nie były wystawiane faktury, gdyż zawarte umowy najmu były rozpoznawane jako dotyczące najmu składników majątku prywatnego nie związanego w żaden sposób z działalnością gospodarczą (takiej bowiem Wnioskodawczyni ani Zainteresowany nie prowadzili). Przychody z najmu były rozpoznawane jako przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a rokrocznie składane były przez Wnioskodawczynię deklaracje na formularzu PIT-28.

Wnioskodawczyni nie udzielała pełnomocnictwa podmiotom (osobom) innym niż Nabywca (jego przedstawiciele). Po zgłoszeniu się do Wnioskodawczyni oraz Zainteresowanego osoby pośrednika oraz przedstawieniu przez Nabywcę oferty zakupu Nieruchomości oraz przesłaniu przez niego listu intencyjnego, Wnioskodawczyni oraz Zainteresowany udzielili pełnomocnictwa niżej podpisanemu radcy prawnemu do reprezentowania ich w toku negocjacji z Nabywcą, a następnie odrębnych pełnomocnictw do złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wnioskodawczyni dokonała następujących transakcji sprzedaży:

1. w marcu 2018 roku Wnioskodawczyni w imieniu własnym oraz (jako pełnomocnik) Zainteresowanego dokonała zbycia nieruchomości o powierzchni 0,0558 ha, stanowiącej działkę nr 8 położoną w tym samym obr. ewid. (…) w (…) na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej za cenę (…) zł; transakcja odbyła się z inicjatywy nabywcy;
2. w czerwcu 2019 roku Wnioskodawczyni oraz Zainteresowany dokonali zbycia swoich udziałów (po ½) w nieruchomości o powierzchni 0,1388 ha, stanowiącej działkę nr 9 położoną w tym samym obr. ewid. o numerze (…) w (…) na rzecz Gminy Miejskiej (…) za cenę (…) zł (to jest po (…) zł dla każdego ze sprzedających); transakcja odbyła się z inicjatywy Gminy Miejskiej (…)w związku z planowaną przez Gminę inwestycją celu publicznego.

Powyższe transakcje zostały rozpoznane jako zbycie składników majątku prywatnego w związku z czym ani Wnioskodawczyni, ani Zainteresowany nie uznali za zasadne, aby dokonywać zgłoszeń rejestracyjnych, żądać uwzględnienia podatku VAT w cenie transakcji, ani też wystawiać faktur VAT z tytułu transakcji. Żadna z dokonanych transakcji nie była podejmowana w sposób zorganizowany lub ciągły z zamiarem dokonywania kolejnych transakcji. Jak wspomniane zostało we wniosku, Wnioskodawczyni i Zainteresowany posiadają uprawnienia emerytalne (przed osiągnięciem wieku emerytalnego byli aktywni zawodowo), a transakcje nie były dokonywane celem zapewnienia sobie źródła utrzymania.

W dającej się przewidzieć przyszłości ani Wnioskodawczyni ani Zainteresowany nie zamierzają zbywać posiadanych nieruchomości. Nie zamierzają również nabywać nieruchomości celem ich przyszłej odsprzedaży – i nigdy takich działań nie podejmowali.

Odpowiedzi Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania B.B

Zainteresowany w całym okresie posiadania w żaden sposób nie wykorzystywał swoich udziałów w działce nr 1. W szczególności nie zbywał ich, nie nabywał, ani też nie obciążał w jakikolwiek sposób. Nie pobierał pożytków naturalnych, ani cywilnych.

Zainteresowany nigdy nie prowadził na ww. działce gospodarstwa rolnego. Nie prowadził go również przed wyodrębnieniem działki nr 1 z działki 7, ani też przed wyodrębnieniem drugiej z wymienionych z działki 6 (w której udział nabył w drodze dziedziczenia po swojej Matce wespół z Wnioskodawczynią).

Zainteresowany nie występował nigdy z wnioskiem o uchwalenie bądź zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu, na którym znajduje się działka 1.

Zainteresowany nie był stroną umów najmu powierzchni reklamowej udostępnionej na niewielkiej części Nieruchomości. Nie zawierał żadnych innych umów o podobnym charakterze dotyczących Nieruchomości. Odprowadzał jedynie w sposób regularny podatek od nieruchomości (solidarnie z Wnioskodawczynią).

Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie udzielał pełnomocnictwa podmiotom (osobom) innym niż Nabywca (jego przedstawiciele). Po zgłoszeniu się Nabywcy z ofertą zakupu Nieruchomości oraz przesłaniu przez niego listu intencyjnego, Wnioskodawczyni oraz Zainteresowany udzielili pełnomocnictwa niżej podpisanemu radcy prawnemu do reprezentowania ich w toku negocjacji z Nabywcą, a następnie odrębnych pełnomocnictw do złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Około 2012 r. Zainteresowany zbył należącą do niego nieruchomość w postaci niezabudowanej działki przeznaczonej na cele rekreacyjne o pow. ok. 1 800 m² położonej nad Jeziorem (…) w miejsc. (…) gm. (…), woj. (…).

Ponadto Wnioskodawczyni oraz Zainteresowany dokonali następujących transakcji:

w marcu 2018 roku Wnioskodawczyni w imieniu własnym oraz (jako pełnomocnik) Zainteresowanego dokonała zbycia nieruchomości o powierzchni 0,0558 ha, stanowiącej działkę nr 8 położoną w tym samym obr. ewid. o numerze (…) w (…) na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej za cenę (…) zł; transakcja odbyła się z inicjatywy nabywcy;

w czerwcu 2019 roku Wnioskodawczyni oraz Zainteresowany dokonali zbycia swoich udziałów (po ½) w nieruchomości o powierzchni 0,1388 ha, stanowiącej działkę nr 9 położoną w tym samym obr. ewid. o numerze (…) w (…) na rzecz Gminy Miejskiej (…) za cenę (…) zł (to jest po (…) zł dla każdego ze sprzedających); transakcja odbyła się z inicjatywy Gminy Miejskiej (…) w związku z planowaną przez Gminę inwestycją celu publicznego.

Powyższe transakcje zostały rozpoznane jako zbycie składników majątku prywatnego w związku z czym ani Wnioskodawczyni, ani Zainteresowany nie uznali za zasadne, aby dokonywać zgłoszeń rejestracyjnych, żądać uwzględnienia podatku VAT w cenie transakcji, ani też wystawiać faktur VAT z tytułu transakcji. Żadna z dokonanych transakcji nie była podejmowana w sposób zorganizowany lub ciągły z zamiarem dokonywania kolejnych transakcji. Jak wspomniane zostało we wniosku, Wnioskodawczyni i Zainteresowany posiadają uprawnienia emerytalne (przed osiągnięciem wieku emerytalnego byli aktywni zawodowo), a transakcje nie były dokonywane celem zapewnienia sobie źródła utrzymania.

W dającej się przewidzieć przyszłości ani Wnioskodawczyni ani Zainteresowany nie zamierzają zbywać posiadanych nieruchomości. Nie zamierzają również nabywać nieruchomości celem ich przyszłej odsprzedaży – i nigdy takich działań nie podejmowali.

Pytanie

Czy sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości przez Wnioskodawczynię i Zainteresowanego będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawców sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

UZASADNIENIE

W opisanym stanie faktycznym, sprzedaż nieruchomości gruntowej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ jest to co do zasady czynność polegająca na rozporządzaniu majątkiem prywatnym. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikiem jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2, obejmującą m.in. wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Orzecznictwo TSUE (m.in. C-180/10, C-181/10 - Słaby; C-219/12 - Fuchs) oraz NSA utrwaliło wykładnię, że sprzedaż nieruchomości z majątku prywatnego, bez podejmowania aktywności porównywalnej do profesjonalnego obrotu nieruchomościami, nie stanowi działalności gospodarczej na gruncie VAT.

W szczególności nie są działalnością gospodarczą czynności polegające na pasywnym posiadaniu nieruchomości przez osoby fizyczne, brak działań wykraczających poza zwykły zarząd majątkiem, sprzedaży majątku prywatnego niewykorzystywanego do celów zarobkowych, braku inwestycji typu: uzbrojenie terenu, podział geodezyjny w celu odsprzedaży, uzyskiwanie decyzji celu publicznego, przygotowywanie infrastruktury, reklama, komercjalizacja.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawcy nie prowadzą obrotu nieruchomościami, Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, brak działań charakterystycznych dla dewelopera lub handlowca, sprzedaż jest czynnością jednostkową, stanowiącą realizację uprawnień właścicielskich.

Z przywołanych przepisów oraz orzeczeń wynika, że planowana transakcja zbycia Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż w przedmiotowej sprawie nie wystąpią przesłanki pozwalające na uznanie któregokolwiek z Wnioskodawców za podatnika tego podatku. Jak wskazane zostało w opisie sprawy, Sprzedający nie prowadzą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Nieruchomość ta nigdy nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej (choć w przeszłości została wyodrębniona z innych działek ewidencyjnych, nie była dzielona na mniejsze działki), nie była przedmiotem reklamy ani aktywnego marketingu. Nie były też czynione na nią przez Wnioskodawców nakłady inwestycyjne. Sprzedający nie poszukiwali, nie prezentowali ofert, nie prowadzili działań marketingowych Nieruchomość nie jest ogrodzona, nie jest przedmiotem umowy najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Sprzedający nie prowadzili żadnych działań mających na celu uatrakcyjnienie Nieruchomości dla celów sprzedaży lub podniesienia jej wartości. Nieruchomość nie jest ogrodzona, nie jest wydzielona na jej obszarze droga wewnętrzna, działka nie jest uzbrojona w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacyjne, sanitarne ani energetyczne.

Nieruchomość, co należy podkreślić, nie była również wykorzystywana do działalności rolniczej z uwagi na postępującą zabudowę mieszkaniową okolicy oraz zmianę parametrów urbanistycznych. Jakiekolwiek praktyczne wykorzystanie działki do celów rolniczych stało się niemożliwe. Sprzedający nie prowadzili na działce produkcji rolnej, ani nie dokonywali sprzedaży płodów rolnych, gdyż żadne tego rodzaju pożytki z Nieruchomości nie były uzyskiwane.

Podjęte przez Nabywcę działania nie prowadzą do podwyższenia atrakcyjności Nieruchomości jako takiej. Nabywca wykonuje te czynności wyłącznie we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działek do swoich specyficznie określonych potrzeb. Nabywca jest uprawniony do podejmowania szeregu działań faktycznych i prawnych, jednakże wszystkie działania nabywcy podjęte w odniesieniu do Nieruchomości, które ingerowałyby w jej stan w sposób trwały czynione są w sytuacji, gdy umowa przedwstępna przewiduje przywrócenie stanu nieruchomości do stanu poprzedniego (gdyby do zawarcia umowy przyrzeczonej nie doszło) oraz brak obowiązków podejmowania jakichkolwiek szczególnych działań przez Wnioskodawców poza uzasadnionym wsparciem i współpracą z Nabywcą w celu umożliwienia mu przygotowania się do nabycia Nieruchomości. Jednak wsparcie to i współpraca ograniczona jest do udzielania potrzebnych Nabywcy zgód i nieprzeszkadzania Nabywcy w podejmowanych przez niego działaniach. Udzielone pełnomocnictwa jak również opisane wyżej zobowiązania i uprawnienia stron wynikające z umowy przedwstępnej nie prowadzą do wniosku jakoby pojedyncza transakcja mogła zostać uznana za dokonywaną w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W konsekwencji, nie dochodzi do wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku VAT. Nie występuje też przesłanka uznania Wnioskodawców za podatników VAT w odniesieniu do planowanej, konkretnej, jednorazowej sprzedaży Nieruchomości.

TSUE jednoznacznie uznaje, że: osoba fizyczna sprzedająca część majątku prywatnego bez podejmowania aktywności handlowej nie jest podatnikiem VAT. Działań Wnioskodawców polegających na wynegocjowaniu i zawarciu umowy przedwstępnej, pomimo te że zawiera ona szereg postanowień dotyczących sposobu postępowania z Nieruchomością przed jej zbyciem, nie można utożsamiać z aktywnością świadczącą o wykorzystywaniu Nieruchomości w sposób podobny do tego w jaki sposób tego rodzaju nieruchomości są wykorzystywane przez producentów, handlowców lub usługodawców, podmiotów pozyskujące zasoby naturalne oraz rolników lub też przez osoby wykonujące wolne zawody (art. 15 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o VAT).

Stanowisko w podobnym stanie faktycznym zostało wyrażone m.in. w Interpretacji Indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 13 stycznia 2026 r. sygn. 0111-KDIB3- 2.4012.854.2025.5.ASZ.

Zatem, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym ani Wnioskodawcy łącznie, ani żadne z nich odrębnie, nie będą działali jako podatnicy VAT w ramach tej planowanej transakcji zbycia Nieruchomości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości (gruntów oraz udziałów w nich) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednocześnie wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy bądź świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Jak natomiast stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży opisanej działki, istotne jest, czy w celu dokonania tej sprzedaży, Sprzedający podjęli aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Sprzedających za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwana dalej: Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni wraz z bratem - Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania, zamierzają zbyć działkę nr 1 będącą ich współwłasnością w udziałach w wielkości po ½. Wnioskodawcy nabyli przedmiotową nieruchomość w drodze dziedziczenia.

Obszar, na którym znajduje się Nieruchomość objęty jest ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z tym planem Nieruchomość znajduje się na obszarze 4 U/UP - tereny zabudowy komercyjnych i publicznych oraz (w niewielkiej swojej części, przy południowych granicach) na obszarze 5 KD(L) - tereny drogi publicznej - droga lokalna.

Wnioskodawcy zawarli umowę przedwstępną sprzedaży, zgodnie z którą zobowiązali się do sprzedaży Nieruchomości na rzecz osoby prawnej (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością). Spółka ta zamierza nabyć tę Nieruchomość w celu wybudowania na niej budynku niemieszkalnego przeznaczonego na prowadzenie własnej działalności gospodarczej oraz pod wynajem innym osobom fizycznym lub prawnym.

Zgodnie z postanowieniami Umowy sprzedaż Nieruchomości uzależniona jest od ziszczenia się łącznie kilku warunków, tj.:

1)  uzyskania przez Nabywcę warunków technicznych przyłączenia nieruchomości do wszystkich niezbędnych sieci uzbrojenia terenu (wodociągowej, kanalizacyjnej, sanitarnej, deszczowej, centralnego ogrzewania, sieci elektroenergetyczna i teletechnicznej, a także zawarcia stosownych umów przyłączeniowych z gestora mi mediów);

2)  uzyskania decyzji o lokalizacji zjazdu na teren nieruchomości i skomunikowania planowanej inwestycji z drogą publiczną wraz z zawarciem umowy drogowe;

3)  uzyskania zaświadczenia o możliwości połączenia działki stanowiącej nieruchomości z drogą publiczną zgodnie z odpowiednimi przepisami o drogach publicznych;

4)  wydania prawomocnej i ostatecznej decyzji o wyłączeniu nieruchomości z produkcji rolniczej;

5)  uzyskania przez Nabywcę ostatecznej i prawomocnej kompleksowej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie na nieruchomości budynku usługowego funkcji przechowywania o łącznej powierzchni użytkowej wynoszącej minimum 6 400 m² z garażem podziemnym zewnętrznym i wewnętrznym układem komunikacyjnym dojść i dojazdu do budynku miejscami postojowymi oraz niezbędną infrastrukturą techniczną przy zachowaniu możliwości etapowania tej inwestycji według swoich wytycznych poprzedzonej wszelkimi decyzjami i pozwoleniami niezbędnymi do uzyskania tej decyzji („Inwestycja”);

6)  nabycia przez Nabywcę nieruchomości sąsiedniej graniczącej od strony wschodniej z Nieruchomością;

7)  ukończenia przez Nabywcę badania due dilligence obejmującego nieruchomości oraz uzyskania satysfakcjonującego wyniku tego badania.

Nabywca może zażądać zawarcia umowy przyrzeczonej pomimo braku ziszczenia się któregokolwiek powyższych warunków.

Strony przewidziały w umowie szereg przypadków, w których Nabywca lub Wnioskodawcy będą mogli od umowy odstąpić. Odstąpienie od umowy będzie możliwe między innymi w przypadku, gdy zostanie stwierdzone, że Nieruchomość jest zanieczyszczona ponad obowiązujące normy zanieczyszczeń i konieczne będzie przeprowadzenie remediacji gruntu na Nieruchomości, jak również przypadku, gdy w wyniku badań geologicznych gruntu na nieruchomości wykonanych przez nabywcę zostanie stwierdzone, że nośność gruntu na nieruchomości nie pozwala na realizację wyżej opisanej inwestycji albo że realizacja tej inwestycji wymagać będzie wymiany gruntu, jego wzmocnienia lub zastosowania specjalnych rozwiązań konstrukcyjnych, na przykład wykonania tzw. palowania.

Ponadto Wnioskodawcy udzielili osobom wskazanym przez Nabywcę pełnomocnictw pozwalających na uzyskanie w możliwie najszerszym zakresie informacji oraz dokumentów dotyczących stanu prawnego lub faktycznego Nieruchomości oraz zobowiązali się nie odwoływać tych pełnomocnictw. Pełnomocnictwa te obejmują prawo do reprezentowania Wnioskodawców przed wszelkimi organami administracji publicznej w postępowaniach administracyjnych projektowych i budowlanych dotyczących zezwolenia na lokalizację zjazdu, uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolniczej, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, decyzji ustalającej plan remediacji, decyzji o zatwierdzeniu projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, decyzji o zatwierdzeniu zamiennego projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, zgłoszenia wykonania robót budowlanych, a także do reprezentowania Wnioskodawców w innych postępowaniach administracyjnych i budowlanych dotyczących realizacji Inwestycji. Pełnomocnictwo to obejmuje również umocowanie do podejmowania wszelkich czynności faktycznych i prawnych, które okażą się konieczne do realizacji powyższych działań, jak również do reprezentowania Wnioskodawców przed gestorami mediów, w tym występowania o warunki przyłączenia do sieci oraz uzgadniania ewentualnych przesłanek przebudowy sieci do składania niezbędnych oświadczeń i zapewnień oraz wniosków o wydanie stosownych decyzji, pozwoleń, opinii i uzgodnień przez właściwe wyżej wymienionych sprawach podmioty, a także do odbioru korespondencji w toku tych procedur i postępowań.

Wnioskodawcy zobowiązali się oraz wyrazili gotowość m.in. do dołożenia starań w celu ustanowienia na rzecz każdoczesnego właściciela Nieruchomości oraz nieruchomości sąsiedniej (4) służebności przechodu i przejazdu wraz z prawem do wybudowania drogi obciążającej kolejną sąsiednią Nieruchomości (dz. ewid. 4, położona na zachód od dz. ewid. 4), przy czym nie podejmowali i nie będą podejmować jakichkolwiek czynności prawnych czy faktycznych w tym zakresie, z powodu zapewnienia skomunikowania Nieruchomości z drogą publiczną w inny sposób.

Wnioskodawcy zobowiązali się również, że od chwili zawarcia Umowy przedwstępnej nie będą zawierać żadnych umów najmu, podnajmu, dzierżawy ani jakichkolwiek podobnych umów dających osobom trzecim jakikolwiek tytuł prawny do władania Nieruchomością lub jej częścią. Zapewnili także Nabywcę, że wydanie Nieruchomości nastąpi w stanie wolnym od praw i roszczeń osób trzecich z wyjątkiem praw ustanowionych na rzecz Nabywcy oraz praw ujawnionych prowadzonej dla Nieruchomości.

Wnioskodawcy udzielili nabywcy prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 11 oraz art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, w zakresie niezbędnym do uzyskania wszelkich decyzji i uzgodnień wyżej opisanych a niezbędnych do realizacji wyżej opisanej inwestycji. Oświadczenie to zostało złożone w formie z podpisami notarialnie poświadczonymi, a na jego podstawie Nabywca uprawniony został do wystąpienia w imieniu własnym i uzyskania od właściwych gestorów mediów wszelkich niezbędnych dla inwestycji planowanej warunków technicznych przebudowy lub przyłączenia do sieci elektrycznej, wod.- kan., gazowej, centralnego ogrzewania, technicznej, a także warunków, opinii lub uzgodnień wydawanych przez właściwego zarządcę dróg publicznych. Nabywca został uprawniony do zawierania umów przyłączeniowych, a umowa przedwstępna oraz złożone oświadczenie stanowi tytuł prawny do uzyskania powyższych dokumentów. Na potrzeby postępowań administracyjnych oraz procedur przewidzianych przez gestorów mediów a także zarządcę dróg Wnioskodawcy użyczyli Nabywcy Nieruchomość na okres do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej lub wygaśnięcia zobowiązań wynikających z Umowy przedwstępnej.

Wnioskodawcy udzielili również przedstawicielom Nabywcy zgody na wejście na teren Nieruchomości w celu oględzin, analiz oraz dokonania przy zaangażowaniu profesjonalnych podmiotów pomiarów, analiz, badań technicznych, środowiskowych, geologicznych, w tym nawiertów oraz do pobierania stosownych próbek, a także do przeprowadzania innych prac koniecznych do przygotowania dokumentacji niezbędnej do realizacji Inwestycji, w tym uzyskania koniecznych aktów administracyjnych. Nabywca jest zobowiązany do przywrócenia Nieruchomości do stanu poprzedniego, gdyby do zawarcia umowy przyrzeczonej nie doszło. Natomiast do chwili wydania Nieruchomości po zawarciu umowy przyrzeczonej Nabywca nie może bez uprzedniej pisemnej zgody Wnioskodawców prowadzić robót budowlanych ani dokonywać jakichkolwiek nakładów na Nieruchomość. Wszelkie czynności, do których Nabywca jest uprawniony na podstawie umowy przedwstępnej będą wykonywane na jego koszt i ryzyko. Nabywca nie jest uprawniony do zaciągania jakichkolwiek zobowiązań w imieniu lub na rzecz Wnioskodawców.

Żaden z Wnioskodawców nie prowadzi działalności gospodarczej, ani nie jest aktywne zawodowo. Wnioskodawcy nie prowadzili żadnych działań mających na celu uatrakcyjnienie Nieruchomości lub podniesienia jej wartości. W szczególności nie stawiali ogrodzenia, nie wydzielali drogi wewnętrznej, nie uzbrajali Nieruchomości w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacyjne, sanitarne oraz energetyczne. Wnioskodawcy nie występowali również nigdy z wnioskiem o uchwalenie bądź zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu, na którym znajduje się działka 1.

Wnioskodawcy nie podejmowali samodzielnie działań w celu sprzedaży Nieruchomości, w szczególności nie poszukiwali, nie prezentowali ofert, jak również nie prowadzili działań marketingowych, które miałyby prowadzić do sprzedaży Nieruchomości. Nabywca sam zgłosił się z zamiarem nabycia Nieruchomości poprzez profesjonalnego pośrednika, z którym Wnioskodawcy zawarli umowę.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż Nieruchomości, tj. działki nr 1 przez Wnioskodawczynię oraz Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy w odniesieniu do sprzedaży działki nr 1 Wnioskodawczyni oraz Zainteresowany niebędący stroną postępowania będą spełniać przesłanki do uznania Ich za podatników podatku od towarów i usług, w zakresie ww. czynności.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w stosunku do sprzedaży udziału w przedmiotowej Nieruchomości, tj. działce nr 1, w sensie prawnym brak jest przesłanek pozwalających uznać Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy wskazać, że przedmiotowej sprawie zarówno Wnioskodawczyni jak i Zainteresowany niebędący stroną postępowania udzielili osobom wskazanym przez Nabywcę szerokich pełnomocnictw do działania w Ich imieniu w zakresie niezbędnym do podejmowania czynności faktycznych i prawnych związanych z przygotowaniem opisanej Nieruchomości, w celu zrealizowania na niej inwestycji prowadzonej przez Nabywcę. Pełnomocnictwa obejmowały m.in. uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolniczej, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, decyzji ustalającej plan remediacji, decyzji o zatwierdzeniu projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, a także prowadzenie postępowań administracyjnych i budowlanych związanych z realizacją planowanej Inwestycji.

Jednakże samo udzielenie pełnomocnictw osobom wskazanym przez Nabywcę oraz zgoda na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane nie mogą być utożsamiane z aktywnymi działaniami Wnioskodawczyni oraz Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania zmierzającymi, do profesjonalnego przygotowania Nieruchomości do sprzedaży. W szczególności nie są to działania podejmowane w celu zwiększenia atrakcyjności Nieruchomości dla nieokreślonego kręgu potencjalnych nabywców. W przedmiotowej sprawie Nabywca został już bowiem pozyskany, a wszelkie czynności realizowane na podstawie udzielonych pełnomocnictw służą wyłącznie weryfikacji możliwości realizacji przez niego konkretnego przedsięwzięcia inwestycyjnego oraz dostosowaniu nieruchomości do jego indywidualnych potrzeb gospodarczych.

Należy podkreślić, że choć skutki prawne czynności podejmowanych przez pełnomocnika odnoszą się bezpośrednio do sfery prawnej Wnioskodawczyni oraz Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania jako właścicieli Nieruchomości, to działania te nie są nakierowane na zwiększenie wartości Nieruchomości w celu jej sprzedaży ani na poszukiwanie nabywcy. Ich celem jest wyłącznie przygotowanie gruntu pod inwestycję planowaną przez kupującą Spółkę. Nabywca wykonuje te czynności we własnym interesie, na własny koszt i ryzyko oraz dla realizacji własnych zamierzeń inwestycyjnych.

Należy wskazać, że w analizowanej sprawie zarówno Wnioskodawczyni jak i Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie podejmowali samodzielnie działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami. W szczególności nie stawiali ogrodzenia, nie wydzielali drogi wewnętrznej, nie uzbrajali Nieruchomości w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacyjne, sanitarne oraz energetyczne. Wnioskodawcy nie występowali również nigdy z wnioskiem o uchwalenie bądź zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu, na którym znajduje się działka 1.

Ponadto Wnioskodawcy nie podejmowali samodzielnie działań w celu sprzedaży Nieruchomości, w szczególności nie poszukiwali, nie prezentowali ofert, jak również nie prowadzili działań marketingowych, które miałyby prowadzić do sprzedaży Nieruchomości. Nabywca sam zgłosił się z zamiarem nabycia Nieruchomości poprzez profesjonalnego pośrednika, z którym Wnioskodawcy zawarli umowę.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży przez Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania Jego udziału w opisanej Nieruchomości nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przez Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania swoich udziałów w Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie podjął bowiem takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że aktywność Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach C‑180/10 i C-181/10.

W związku z tym, dokonując sprzedaży udziałów w przedmiotowej Nieruchomości, Zainteresowany niebędący stroną postępowania będzie korzystać z przysługującego Mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym, Zainteresowany niebędący stroną postępowania w ramach sprzedaży swoich udziałów w działce nr 1 nie będzie działać w charakterze podatnika VAT i w konsekwencji, dostawa przez Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania ww. udziałów nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Inaczej jest natomiast w stosunku do sprzedaży udziałów w działce nr 1 przez Wnioskodawczynię. W analizowanej sprawie istotne jest to, że Wnioskodawczyni wynajmowała powierzchnie reklamową znajdującą się na przedmiotowej Nieruchomości.

Wnioskodawczyni zawarła trzy umowy, których przedmiotem było udostępnienie powierzchni reklamowej, były to:

a)  umowa oznaczona jako „umowa dzierżawy” - zawarta ze spółką jawną z siedzibą w (…) prowadzącą działalność w branży motoryzacyjnej; umowa obowiązywała od 1 stycznia 2009 r. do 31 stycznia 2014 r.;

b)  umowa najmu zawarta z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, która obowiązywała od 1 lutego 2014 r. do 31 października 2017 r.;

c)  umowa oznaczona jako „umowa dzierżawy” zawarta ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność w branży sklepów spożywczych, która obowiązywała od 17 września 2021 r. do 22 sierpnia 2022 r.

Udostępnienie powierzchni reklamowej miało charakter odpłatny. Czynsz najmu wynosił od 130 zł do 300 zł miesięcznie. Stroną wszystkich ww. umów była jedynie Wnioskodawczyni. Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie sprzeciwiał się temu, ani nie zgłaszał z tego tytułu żadnych roszczeń. Z tytułu czynszu uzyskiwanego przez Wnioskodawczynię nie były wystawiane faktury. Przychody z najmu były rozpoznawane jako przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a rokrocznie składane były przez Wnioskodawczynię deklaracje na formularzu PIT-28.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Z kolei na mocy art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Najem/dzierżawa jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego/wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy/dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jego najemcę/dzierżawcę. Należy wskazać, że umowa najmu/dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wynajmującego/wydzierżawiającego, jak i najemcę/dzierżawcę - określone przepisami obowiązki.

W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).

Zatem najem/dzierżawa nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i świadczony jest w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Najem/dzierżawa polega bowiem na wykorzystywaniu przedmiotu umowy w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Tym samym, oddanie w najem/dzierżawę opisanej działki nr 1 spowodowało, że Wnioskodawczyni wykorzystywała swoje udziały w opisanej Nieruchomości w prowadzonej działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego. Wykorzystywanie przez Wnioskodawczynię działki nr 1 dla celów zarobkowych spowodowało, że Nieruchomość nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię wyłącznie do celów prywatnych w całym okresie jej posiadania.

Co istotne, czynność podlega opodatkowaniu wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Na gruncie podatku od towarów i usług dana czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie. Zatem na kwalifikację najmu/dzierżawy opisanej Nieruchomości jako usługę podlegającą opodatkowaniu VAT nie wpływa to, że Wnioskodawczyni otrzymywała wynagrodzenie (czynsz) w wysokości od 130 zł do 300 zł miesięcznie.

Tym samym, w przedmiotowej sprawie w zakresie sprzedaży przez Wnioskodawczynię Jej udziałów w przedmiotowej Nieruchomości wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Wnioskodawczyni za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, i czynność sprzedaży przez Wnioskodawczynię udziałów w działce nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Zatem Państwa stanowisko jest:

­       prawidłowe, w zakresie nieuznania Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania za podatnika podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą udziału w działce nr 1,

oraz

­       nieprawidłowe, w zakresie nieuznania Wnioskodawczyni (tj. Zainteresowanego będącego stroną postępowania) za podatnika podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą udziału w działce nr 1.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku.

Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.