Spółka z o.o. będąca czynnym podatnikiem VAT świadczy usługi na rzecz Operatora polegające na udostępnianiu i utrzymaniu dedykowanych urządzeń do wymiany walut wirtualnych na gotówkę. Spółka pozyskuje lokalizacje, zapewnia ekspozycję, dostępność techniczną, bezpieczeństwo oraz informację o ofercie Operatora na urządzeniach. Nie posiada walut ani praw do gotówki w urządzeniach. Otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne w PLN od…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zwolnienia od podatku świadczonych usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy. Uzupełnili go Państwo pismami z 18 czerwca 2025 r. (wpływ 18 czerwca 2025 r.).Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawcą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”), która jest właścicielem urządzeń służących do wymiany walut wirtualnych na gotówkę (dalej: „Urządzeń”). Spółka ma siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski, a także jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie stałego pośredniczenia przy pozyskiwaniu przez kontrahenta (dalej: „Operator”) klientów w ramach oferowanych przez Operatora usług wymiany walut wirtualnych, w tym w szczególności do umożliwiania klientom zawierania transakcji z Operatorem za pośrednictwem Urządzeń służących do wymiany walut wirtualnych na gotówkę.
W związku z nawiązaniem współpracy między Spółką a Operatorem została zawarta umowa precyzująca warunki oraz zasady wzajemnej kooperacji. W wykonaniu powyższej umowy Spółka zobowiązała się do:
a) wyszukiwania klientów i skłaniania ich do zawarcia umowy z Operatorem;
b) dostarczania klientom ofert, materiałów reklamowych oraz pełnej dokumentacji pozostawionej do dyspozycji przez Operatora a dotyczących oferowanych przez niego usług;
c) dostarczania klientom pełnej informacji o ofercie Operatora, w tym jego usługach, oferowanych walutach wirtualnych, w szczególności poprzez wyświetlanie stosownych informacji na ekranach urządzeń;
d) zapewniania klientom rzetelnej informacji o warunkach zawarcia umów dotyczących oferowanych przez Operatora usług, w tym informacji o stosowanych cenach i prowizjach;
e) pozyskania i utrzymania atrakcyjnych lokalizacji dla Urządzeń, które zapewniają łatwy dostęp dla klientów, takich jak centra handlowe, lotniska, dworce kolejowe i inne miejsca o dużym natężeniu ruchu;
f) aktywnego poszukiwania innych atrakcyjnych lokalizacji dla Urządzeń, monitorując i analizując potencjalne miejsca, które mogą zapewnić wysoką dochodowość;
g) zapewnienia przyciągającej uwagę, atrakcyjnej ekspozycji Urządzeń w wybranych lokalizacjach, w tym w miarę możliwości:
h) udzielenia dostępu do Urządzeń personelowi Operatora w zakresie niezbędnym do realizacji postanowień Umowy, w tym w szczególności w celu integracji oprogramowania oraz obsługi gotówki;
i) zapewnienia dostępności operacyjnej Urządzeń w wybranych lokalizacjach, w tym w godzinach funkcjonowania określonych w umowie;
j) zapewnienia stałej łączności Urządzeń z systemami transakcyjnymi Operatora;
k) opłacenia wszelkich kosztów związanych z utrzymaniem Urządzeń, w tym prądu, Internetu i innych mediów;
l) zapewnienia bezpieczeństwa Urządzenia i jego lokalizacji, w tym monitoringu i ochrony fizycznej, jeśli to konieczne.
W zamian za świadczone usługi (dalej: usługi pośrednictwa wymiany walut), Spółka otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne od każdej transakcji zrealizowanej z klientem końcowym, którego pozyskała dla Operatora.
Jednocześnie Spółka zobowiązała się przekazać Operatorowi na czas trwania umowy pełną i wyłączną kontrolę nad Urządzeniami, w tym wszystkie klucze, kody dostępu oraz dokumentację techniczną niezbędną do ich obsługi. Zgodnie z zawartą umową Spółka w żadnym czasie nie będzie nabywała żadnych praw ani innych roszczeń do gotówki zdeponowanej przez Operatora lub jego klientów w Urządzeniach. Ponadto Spółka nie posiada we własnym władaniu walut, które podlegać będą wymianie. Dane czynności zmierzają jedynie do umożliwienia Operatorowi, z którym Spółka zawarła umowę wymiany walut wirtualnych za pośrednictwem udostępnianych Urządzeń.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
Wnioskodawca w ramach świadczonych usług, nie ma wpływu na to, na czyją rzecz jest ona świadczona. W związku z powyższym, nabywcami usług mogą być następujące podmioty:
a) będące podatnikami posiadającymi siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju (Polski);
b) niebędące podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium kraju (Polski);
c) będące podatnikami posiadającymi siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej poza terytorium Polski;
d) niebędące podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Unii Europejskiej poza terytorium Polski;
e) będące podatnikami posiadającymi siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej poza terytorium Unii Europejskiej;
f) niebędące podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej.
Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie w formie pieniężnej. Wynagrodzenie jest wypłacane w walucie tradycyjnej, tj. w polskim złotym. Wynagrodzenie Wnioskodawcy nie jest uzależnione od kursu walut wirtualnych.
Waluty wirtualne, o których mowa we wniosku, są alternatywnym środkiem płatniczym, natomiast ich jedynym przeznaczeniem nie jest funkcja środka płatniczego, albowiem służą również jako nośnik wartości pieniężnej.
Waluty wirtualne, o których mowa we wniosku, są wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i akceptowane jako środki wymiany.
Opisaną we wniosku usługę wymiany walut wirtualnych Wnioskodawca świadczy w imieniu i na rzecz Operatora. Zgodnie z zawartą umową, Wnioskodawca zobowiązał się do stałego pośredniczenia przy pozyskiwaniu przez Operatora klientów w zakresie oferowanych przez Operatora usług wymiany walut wirtualnych.
Działania Wnioskodawcy mają na celu głównie wyszukiwanie klientów i skłanianie ich do zawarcia umowy z Operatorem, natomiast zakres wykonywanych czynności jest znacznie szerszy, co zostało wskazane w opisie stanu faktycznego złożonego wniosku. Natomiast działania te nie mają na celu uczynienia wszystkiego co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę.
Wnioskodawca nie podejmuje działań mających na celu dopasowanie oferty do klienta, z uwagi na fakt, iż oferta Operatora jest stała. Wnioskodawca dostarcza klientom pełną informację o ofercie Operatora, a także zapewnia klientom rzetelną informację o warunkach zawarcia umów dotyczących oferowanych przez Operatora usług, w tym informacji o stosowanych cenach i prowizjach.
Miejscem świadczenia usług przez Wnioskodawcę jest terytorium Polski.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym, usługa pośrednictwa wymiany walut wirtualnych na gotówkę za pośrednictwem dedykowanych Urządzeń będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Spółki, usługa pośrednictwa wymiany walut wirtualnych na gotówkę za pośrednictwem dedykowanych Urządzeń będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrz wspólnotowa dostawa towarów.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Poprzez definicję pojęcia usługi (świadczenia) należy rozumieć zachowania, na które składa się działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Ustawa o podatku od towarów i usług, a także przepisy wykonawcze do niej, przewidują opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem banknotów i monet będących przedmiotami kolekcjonerskimi, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy, lub które mają wartość numizmatyczną.
Stosownie do art. 131 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.) - zwanej dalej dyrektywą - zwolnienia przewidziane w rozdziałach 2-9 stosuje się bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych i na warunkach ustalanych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych zwolnień oraz zapobieżenia wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i nadużyć.
W myśl art. 135 ust. 1 lit. e wspomnianej dyrektywy - państwa członkowskie zwalniają transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem banknotów i monet będących przedmiotami kolekcjonerskimi, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innych metali, jak również banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które przedstawiają wartość numizmatyczną.
W stanie faktycznym przedstawionym do niniejszego wniosku wskazano, że Spółka świadczy nie tylko usługi w zakresie stałego pośrednictwa przy pozyskiwaniu przez Operatora klientów w ramach oferowanych przez Operatora usług wymiany walut wirtualnych, a także umożliwia klientom zawieranie transakcji z Operatorem za pośrednictwem Urządzeń służących do wymiany walut wirtualnych na gotówkę.
Odnosząc się do powyższych przepisów należy stwierdzić, że działalność Spółki będzie mieścić się w definicji pośrednictwa, zgodnie z wykładnią językową, bowiem za Słownikiem Języka Polskiego pośrednictwo to:
1) działalność osoby trzeciej mając na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron,
2) kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych oraz umożliwiania kontaktu uczestnikom rynku pracy.
Ponadto, Spółka sama jako usługodawca nie będzie posiadała we własnym władaniu walut, które będą podlegać wymianie. Czynności Spółki zmierzają jedynie do umożliwienia użytkownikom wymiany walut za pośrednictwem dedykowanych urządzeń. Taki charakter usługi, którą Spółka wykonuje nie może być traktowany jako usługa podobna do kantora wymiany walut, ponieważ Spółka nie nabywa żadnej waluty na swoją rzecz.
W świetle powyższego należy uznać, że Spółka świadcząca usługi pośrednictwa wymiany walut wirtualnych na gotówkę przez dedykowane temu urządzenia, będzie stanowić usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, która objęta będzie zwolnieniem od tego podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy VAT. Co więcej miejscem świadczenia opisywanych usług jest terytorium Polski, zatem będzie to podlegało zwolnieniu.
Następuje to z tzw. zasady terytorialności sformułowanej w art. 5 ust. 1 ustawy VAT, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, m.in. w interpretacji z 30 stycznia 2025 r., nr 0111-KDIB3-3.4012.576.2024.1.JSU stwierdził, że „(...) w przedmiotowej sprawie usługa polegająca na pośrednictwie w wymianie (zakupie lub sprzedaży) jednostek walut wirtualnych stanowić będzie usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, która będzie objęta zwolnieniem od tego podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy, jednak tylko w przypadku, jeżeli miejscem świadczenia a zarazem opodatkowania tej usługi będzie terytorium Polski”.
Warto nadmienić, iż stanowisko Spółki znajduje również potwierdzenie w innych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacjach podatkowych m.in. w interpretacji:
Powyższe stanowisko zostało również zaaprobowane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który w wyroku z 22 października 2015 r. w sprawie C-264/14 Hedqvist, rozpatrywał kwestię opodatkowania czynności wymiany waluty wirtualnej na walutę tradycyjną. W przywołanym wyroku Trybunał orzekł, że transakcje wymiany waluty fiducjarnej na walutę wirtualną i odwrotnie, będą stanowiły odpłatne świadczenie usług, zaś takie usługi zwolnione są z opodatkowania zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. e Dyrektywy 112.
Mając zatem powyższe na względzie, usługa pośrednictwa wymiany walut wirtualnych na gotówkę za pośrednictwem dedykowanych Urządzeń będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się rzez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
Przez dostawę towarów o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Pod pojęciem usługi należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy.
Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.
W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.
Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy,
podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy,
działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Jak wynika z przedstawionych informacji są Państwo właścicielem urządzeń służących do wymiany walut wirtualnych na gotówkę (Urządzenia). Mają Państwo siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski, a także są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Prowadzą Państwo działalność gospodarczą w zakresie stałego pośredniczenia przy pozyskiwaniu przez kontrahenta (Operatora) klientów w ramach oferowanych przez Operatora usług wymiany walut wirtualnych, w tym w szczególności do umożliwiania klientom zawierania transakcji z Operatorem za pośrednictwem Urządzeń służących do wymiany walut wirtualnych na gotówkę.
Zawarli Państwo Umowę z Operatorem w ramach której zobowiązali się Państwo do:
W zamian za świadczone otrzymują Państwo wynagrodzenie prowizyjne od każdej transakcji zrealizowanej z klientem końcowym, którego pozyskali Państwo dla Operatora.
Zobowiązali się Państwo przekazać Operatorowi na czas trwania umowy pełną i wyłączną kontrolę nad Urządzeniami, w tym wszystkie klucze, kody dostępu oraz dokumentację techniczną niezbędną do ich obsługi. Zgodnie z zawartą umową, w żadnym czasie nie będą Państwo nabywali żadnych praw ani innych roszczeń do gotówki zdeponowanej przez Operatora lub jego klientów w Urządzeniach. Nie posiadają Państwo we własnym władaniu walut, które podlegać będą wymianie. Dane czynności zmierzają jedynie do umożliwienia Operatorowi, z którym zawarli Państwo umowę, wymiany walut wirtualnych za pośrednictwem udostępnianych Urządzeń.
Nie mają Państwo wpływu na czyją rzecz jest świadczona usługa wymiany walut. Nabywcami usług mogą być następujące podmioty:
a) będące podatnikami posiadającymi siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju (Polski);
b) niebędące podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium kraju (Polski);
c) będące podatnikami posiadającymi siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej poza terytorium Polski;
d) niebędące podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Unii Europejskiej poza terytorium Polski;
e) będące podatnikami posiadającymi siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej poza terytorium Unii Europejskiej;
f) niebędące podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej.
Za świadczone usługi otrzymują Państwo wynagrodzenie w formie pieniężnej. Wynagrodzenie jest wypłacane w walucie tradycyjnej, tj. w polskim złotym. Nie jest ono uzależnione od kursu walut wirtualnych. Waluty wirtualne, o których mowa, są alternatywnym środkiem płatniczym, natomiast ich jedynym przeznaczeniem nie jest funkcja środka płatniczego, albowiem służą również jako nośnik wartości pieniężnej. Są one wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i akceptowane jako środki wymiany. Usługę wymiany walut wirtualnych świadczą Państwo w imieniu i na rzecz Operatora. Zgodnie z zawartą umową, zobowiązali się Państwo do stałego pośredniczenia przy pozyskiwaniu przez Operatora klientów w zakresie oferowanych przez Operatora usług wymiany walut wirtualnych. Nie podejmują Państwo działań mających na celu dopasowanie oferty do klienta, oferta Operatora jest stała. Dostarczają Państwo klientom pełną informację o ofercie Operatora, a także zapewniają klientom rzetelną informację o warunkach zawarcia umów dotyczących oferowanych przez Operatora usług, w tym informacji o stosowanych cenach i prowizjach.
Państwa wątpliwości dotyczą określenia, czy świadczone przez Państwa usługi w ramach Umowy z Operatorem korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy.
Jak wynika z przedstawionych przez Państwa informacji, prowadzą Państwo działalność gospodarczą w zakresie stałego pośredniczenia przy pozyskiwaniu przez kontrahenta (Operatora) klientów w ramach oferowanych przez niego usług wymiany walut wirtualnych, w tym w szczególności do umożliwiania klientom zawierania transakcji z Operatorem za pośrednictwem Urządzeń służących do wymiany walut wirtualnych na gotówkę. W zamian za świadczone usługi, otrzymują Państwo wynagrodzenie prowizyjne od każdej transakcji zrealizowanej z klientem końcowym, którego pozyskali Państwo dla Operatora.
Zatem opisane czynności wykonywane przez Państwa na rzecz Operatora, wypełniają definicję odpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.
Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku lub zwolnienie od podatku.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy:
Zwalnia się od podatku transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem banknotów i monet będących przedmiotami kolekcjonerskimi, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają wartość numizmatyczną.
Wskazane wyżej regulacje stanowią odzwierciedlenie krajowego porządku prawnego przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE.
Zgodnie z art. 131 Dyrektywy 2006/112/WE:
Zwolnienia przewidziane w rozdziałach 2-9 stosuje się bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych i na warunkach ustalanych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych zwolnień oraz zapobieżenia wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i nadużyć.
W myśl art. 135 ust. 1 lit. e Dyrektywy 2006/112/WE:
Państwa członkowskie zwalniają transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet używanych jako prawne środki płatnicze, z wyłączeniem banknotów i monet będących przedmiotami kolekcjonerskimi, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innych metali, jak również banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które przedstawiają wartość numizmatyczną.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 szóstej dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika (wyrok TSUE z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).
W tym miejscu należy wskazać na orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 22 października 2015 r. w sprawie C-264/14 Hedqvist, w którym TSUE rozpatrywał kwestię opodatkowania czynności wymiany waluty wirtualnej Bitcoin na walutę tradycyjną i odwrotnie.
W ww. wyroku TSUE orzekł, że transakcje polegające na wymianie waluty tradycyjnej na walutę wirtualną „bitcoin” i odwrotnie dokonywane za zapłatą kwoty marży, którą stanowi różnica pomiędzy ceną, po której nabywana jest waluta, a ceną po jakiej jest sprzedawana, stanowią odpłatne świadczenie usług. Usługi takie są zwolnione od podatku na mocy art. 135 ust. 1 lit. e) Dyrektywy 2006/112/WE.
Co istotne, tezy wyroku nie ograniczają się wyłącznie do waluty Bitcoin i dotyczą (po spełnieniu warunków wskazanych w wyroku) także innych walut nietradycyjnych. W pkt 49 wyroku TSUE stwierdził bowiem, że:
„transakcje dotyczące walut nietradycyjnych, czyli innych niż pieniądze, które są prawnymi środkami płatniczymi w jednym lub kilku krajach, o ile waluty te zostały zaakceptowane przez strony transakcji jako alternatywny środek płatniczy wobec prawnych środków płatniczych i ich jedynym przeznaczeniem jest funkcja środka płatniczego, stanowią transakcje finansowe”.
TSUE stwierdził, że:
„z kontekstu i celu art. 135 ust. 1 lit. e Dyrektywy wynika, że wykładnia tego przepisu, według której obejmuje on transakcje dotyczące tylko walut tradycyjnych, częściowo pozbawiłaby go skutków. (...) jedynym przeznaczeniem wirtualnej waluty Bitcoin jest funkcja środka płatniczego oraz, że jest ona w tym celu akceptowana przez niektórych przedsiębiorców. W konsekwencji należy dojść do wniosku, że art. 135 ust. 1 lit. e dyrektywy VAT obejmuje również świadczenie usług takich jak w postępowaniu głównym, które polegają na wymianie walut tradycyjnych na jednostki wirtualnej waluty Bitcoin i odwrotnie, dokonywane za zapłatą kwoty odpowiadającej marży wynikającej z różnicy pomiędzy ceną, po jakiej dany przedsiębiorca nabywa waluty, a ceną, po jakiej je sprzedaje klientom” (pkt 51-53 wyroku).
Co prawda powołany wyżej wyrok TSUE w sprawie Hedqvist C-264/14 dotyczy wirtualnej waluty „Bitcoin”, jednakże w ocenie tut. Organu, stanowisko TSUE przedstawione w tym wyroku zachowuje swoją aktualność w odniesieniu do innych walut wirtualnych.
W świetle powołanego wyżej wyroku TSUE za transakcje finansowe zostały uznane transakcje dotyczące walut nietradycyjnych, o ile waluty te zostały zaakceptowane przez strony transakcji jako alternatywny środek płatniczy wobec prawnych środków płatniczych i ich przeznaczeniem jest funkcja środka płatniczego. Analiza przywołanych wyżej przepisów w kontekście analizowanej sprawy pozwala stwierdzić, że waluty wirtualne - w których wymianie Państwo uczestniczą w ramach własnej działalności gospodarczej wpisują się w formę prawnego środka płatniczego (dla celów VAT). Waluty wirtualne, o których mowa we wniosku, są alternatywnym środkiem płatniczym, natomiast ich jedynym przeznaczeniem nie jest funkcja środka płatniczego, albowiem służą również jako nośnik wartości pieniężnej. Ww. waluty wirtualne, są wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i akceptowane jako środki wymiany.
Skoro zatem będące przedmiotem Państwa wniosku waluty wirtualne spełniają warunki do objęcia transakcji z nimi związanych zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy, to - mając na uwadze, że Państwo nie posiadają we władaniu walut, które podlegać będą wymianie, a dane czynności zmierzają jedynie do umożliwienia Operatorowi wymianę walut za pośrednictwem udostępnianych Urządzeń - należy przeanalizować, czy Usługa wykonywana przez Państwa spełnia warunki dla uznania jej za usługę pośrednictwa.
W związku z tym, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani Dyrektywa 2006/112/WE nie definiują pojęcia pośrednictwa, w celu określenia, jakie czynności należy rozumieć pod pojęciem usług pośrednictwa, należy oprzeć się na wykładni językowej, wspieranej przy tym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, wersja internetowa: http://sjp.pwn.pl), przez pośrednictwo należy rozumieć działalność osoby trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron. Równorzędnie, przez pośrednictwo rozumie się kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych, a więc załatwianie dla zarobku różnego rodzaju transakcji handlowych między dwiema stronami, uczestniczenie w zawieraniu takich transakcji. W tym zakresie stwierdzić należy, że wykonywane przez podmiot wszelkie czynności zmierzające do zawarcia między dwiema różnymi stronami transakcji handlowych można uznać za pośrednictwo. Z kolei z doktrynalnego punktu widzenia cechą charakterystyczną pośrednictwa odróżniającą ten stosunek od innych umów jest fakt, że bezpośrednią przyczyną zawarcia bezpośrednio lub pośrednio umowy są działania pośrednika. Innymi słowy przez umowę o pośrednictwo należałoby rozumieć taki stosunek prawny istniejący pomiędzy dwiema stronami, z których jedna (pośrednik) otrzymuje zlecenie od drugiej, aby doprowadzić do wymiany gospodarczej świadczeń z osobą trzecią, przy czym znalezienie kontrahenta ma stanowić bezpośredni i decydujący rezultat starań pośrednika. Bezpośrednim celem aktywności pośrednika jest wywołanie skutku prawnego, polegającego na wprowadzeniu zleceniodawcy (podmiotu zastępowanego) w stosunek umowny z osobą trzecią.
W celu rozstrzygnięcia, co w świetle przepisów prawa podatkowego należy rozumieć pod pojęciem „pośrednictwa” warto odnieść się do wyroku z 21 czerwca 2007 r. w sprawie C-453/05 Volker Ludwig przeciwko Finanzamt Luckenwalde, w którym TSUE stwierdził, że
„(…) pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. Zatem pojęcie pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem że jego działalność nie ogranicza się do zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową”.
Natomiast w wyroku z 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 Commissioners of Customs & Excise przeciwko CSC Financial Services Ltd. Trybunał orzekł, że pojęcie pośrednictwa obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą, która nie jest stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność różni się od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów. W istocie pośrednictwo stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona wynagrodzenie jako za odrębną działalność pośrednictwa.
Działalność ta może obejmować m.in. wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych. Celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. TSUE w orzeczeniu tym uznał, że znaczenie słowa „negocjacje”, w kontekście art. 13 część B lit. d pkt 5 VI Dyrektywy odnosi się „do działalności pośrednika, który nie przyjmuje roli którejkolwiek ze stron umowy dotyczącej produktu finansowego oraz którego działalność polega na czymś innym, niż świadczenie usług wchodzących w zakres umowy, typowo wykonywanych przez strony takich umów. Negocjacje stanowią usługę świadczoną na rzecz strony umowy oraz są wynagradzane przez nią, polegającą na jednoznacznie określonym akcie mediacji. Mogą one polegać m.in. na wskazywaniu odpowiednich możliwości zawarcia takiej umowy, nawiązywaniu kontaktu z drugą stroną lub negocjowaniu, w imieniu i na rzecz klienta, warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron. Celem negocjacji jest zatem wykonanie wszystkich czynności niezbędnych w celu zawarcia przez dwie strony umowy, przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek własnego zaangażowania negocjatora określonego w warunkach umowy.
Zatem, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, usługa pośrednictwa powinna stanowić:
W konsekwencji, żeby uznać daną działalność za pośrednictwo konieczne jest, aby pośrednik wykonał przynajmniej niektóre z czynności:
Nie oznacza to, że pośrednik nie może wykonywać dodatkowych czynności, jednakże aby czynności te można było zaliczyć do czynności pośredniczących konieczne jest, aby wywoływały skutek lub miały na celu wywołanie skutku dla wszystkich stron transakcji, innymi słowy konieczne jest, aby skutek tych czynności znalazł odzwierciedlenie w zawartej umowie pomiędzy stronami.
Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że wykonywana przez Państwa Usługa w ramach umowy z Operatorem nie spełnia warunków pośrednictwa. Jak wynika z przedstawionych przez Państwa informacji, usługę wymiany walut wirtualnych świadczą Państwo w imieniu i na rzecz Operatora. Zgodnie z zawartą umową, zobowiązali się Państwo do stałego pośredniczenia przy pozyskiwaniu przez Operatora klientów w zakresie oferowanych przez Operatora usług wymiany walut wirtualnych. W ramach Umowy dostarczają Państwo klientom oferty, materiały reklamowe oraz pełną dokumentację dotyczącą usług oferowanych przez Operatora. Dostarczają Państwo klientom pełną informację o ofercie Operatora, w tym o jego usługach, oferowanych walutach wirtualnych, w szczególności poprzez wyświetlanie stosownych informacji na ekranach urządzeń. Ponadto, zapewniają Państwo klientom rzetelną informację o warunkach zawarcia umów, dotyczących oferowanych przez Operatora usług, w tym informację o stosowanych cenach i prowizjach. Pozyskują Państwo i utrzymują atrakcyjne lokalizacje dla Urządzeń, które zapewniają łatwy dostęp dla klientów, takich jak centra handlowe, lotniska, dworce kolejowe i inne miejsca o dużym natężeniu ruchu jednocześnie aktywnie poszukują Państwo innych atrakcyjnych lokalizacji dla Urządzeń, monitorując i analizując potencjalne miejsca, które mogą zapewnić wysoką dochodowość. Zapewniają Państwo przyciągającą uwagę, atrakcyjną ekspozycję Urządzeń w wybranych lokalizacjach, w tym w miarę możliwości:
W ramach Umowy udzielili Państwo dostępu do Urządzeń personelowi Operatora w zakresie niezbędnym do realizacji postanowień Umowy, w tym w szczególności w celu integracji oprogramowania oraz obsługi gotówki. Zapewniają Państwo dostępność operacyjną Urządzeń w wybranych lokalizacjach, w tym w godzinach funkcjonowania określonych w umowie a także zapewniają Państwo stałą łączność Urządzeń z systemami transakcyjnymi Operatora. Opłacają Państwo wszelkie koszty związane z utrzymaniem Urządzeń, w tym prądu, Internetu i innych mediów oraz zapewniają Państwo bezpieczeństwo Urządzenia i jego lokalizacji, w tym monitoringu i ochrony fizycznej (jeśli to konieczne).
Analizując zakres powyższych czynności w kontekście powołanego orzecznictwa TSUE zauważyć należy, że nie stanowią one pośrednictwa w wykonywaniu usługi wymiany walut. Jak sami Państwo wskazali - Państwa działania nie mają na celu uczynienia wszystkiego co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę. Nie jest zatem spełniony kluczowy warunek uznania usług za pośrednictwo. Jego istotą jest bowiem takie kojarzenie stron transakcji, które pozwoli na zawarcie między nimi umowy. Jeśli nie czynią Państwo wszystkiego co niezbędne, aby strony zawarły umowę - nie jest spełniony warunek, o którym mowa w powołanym wyżej wyroku TSUE w sprawie C-453/05. Co więcej, nie podejmują Państwo działań mających na celu dopasowanie oferty do klienta, z uwagi na fakt, że oferta Operatora jest stała. Co istotne - jak Państwo wskazali - nie mają Państwo wpływu na to, na czyją rzecz usługi są świadczone. Faktem jest natomiast, że Urządzenia znajdują się w różnych lokalizacjach o dużym natężeniu ruchu i praktycznie każdy może swobodnie z takiego urządzenia skorzystać. Opis okoliczności sprawy wskazuje, że Państwa rolą w transakcji wymiany walut wirtualnych pomiędzy operatorem a klientem jest dostarczenie do tego celu odpowiedniego narzędzia w postaci opisanych Urządzeń. Pozyskują Państwo i utrzymują atrakcyjną lokalizację dla Urządzeń, które zapewniają łatwy dostęp dla klientów, takich jak centra handlowe, lotniska, dworce kolejowe i inne miejsca o dużym natężeniu ruchu, jednocześnie aktywnie poszukują Państwo innych atrakcyjnych lokalizacji dla Urządzeń, monitorując i analizując potencjalne miejsca, które mogą zapewnić wysoką dochodowość. Dbają Państwo o postawienie Urządzenia w atrakcyjnym miejscu i jego poprawne oznakowanie, czy też oświetlenie, nie jest to jednak jednoznaczne z wykonywaniem usług pośrednictwa. W przypadku tego typu usług to klient sam poszukuje urządzenia, przy pomocy którego będzie mógł zrealizować usługę wymiany walut, a Państwo dostarczają narzędzie do tego celu. Należy również zauważyć, że zobowiązali się Państwo przekazać Operatorowi na czas trwania umowy pełną i wyłączną kontrolę nad Urządzeniami, w tym wszystkie klucze, kody dostępu oraz dokumentację techniczną niezbędną do ich obsługi - czym zapewniają Państwo niezbędne wsparcie techniczne Operatora.
Zatem czynności wykonywane przez Państwa w ramach Umowy zawartej z Operatorem - choć zapewniają możliwość jej realizacji - to nie stanowią usługi pośrednictwa w transakcjach wymiany walut wirtualnych.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że wykonywane przez Państwa czynności nie stanowią pośrednictwa w wymianie walut wirtualnych, nie korzystają więc ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy. W konsekwencji, świadczona przez Państwa usługa, podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
Państwa stanowisko jest zatem nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy zwrócić uwagę, że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą innych organów wydających interpretacje indywidualne w sprawach innych podatników, co jest tym bardziej zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających interpretacjom. Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez Państwa interpretacje indywidualne nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Zwrócić należy uwagę, że w interpretacji indywidualnej znak 0111-KDIB3-3.4012.576.2024.1.JSU wnioskodawca jest jednocześnie usługodawcą, który bierze aktywny udział w transakcji finansowej:
Zgodnie z warunkami przewidzianymi w złożeniu koncepcyjnym usługi opracowanym przez Wnioskodawcę oraz zawartej na jego podstawie umowie, Wnioskodawca jako usługodawca, na skutek otrzymanego zlecenia realizuje na rzecz użytkownika określoną transakcję. Usługi świadczone przez usługodawcę na rzecz użytkownika polegają na realizacji zlecenia sprzedaży lub kupna przez użytkownika jednostek waluty wirtualnej za pośrednictwem kryptomatu. Lista aktualnie dostępnych walut wirtualnych wyświetlana jest w kryptomacie. Poprzez złożenie zlecenia za pośrednictwem kryptomatu użytkownik przyjmuje ofertę wymiany waluty wirtualnej po kursie zaproponowanym przez usługodawcę, co jest równoznaczne z zawarciem umowy.
A zatem - we wskazanej wyżej interpretacji - wnioskodawca nie tylko udostępnia sprzęt stronom transakcji, ale również realizuje tę transakcję na zlecenie stron.
W konsekwencji, zakres świadczonej usługi w obu przypadkach jest odmienny, co za tym idzie, również konsekwencje podatkowe podejmowanych działań będą inne.
Podobnie wygląda sytuacja w interpretacjach o sygn. 0114-KDIP1-2.4012.224.2023.1.JO, 0113-KDIPT1-2.4012.767.2022.2.KW, 0111-KDIB3-3.4012.80.2021.2.MS.
Wskazane przez Państwa interpretacje zostały wydane zatem w innych stanach faktycznych, w związku z tym, rozstrzygnięć w nich zawartych nie można przekładać na Państwa sytuację, która jest od nich odmienna.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo