Interpretacja 0114-KDIP4-3.4012.623.2025.2.JZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości niezabudowanej. Uzupełniła go Pani pismem z 21 listopada 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni zamierza sprzedać nieruchomość z majątku prywatnego.

Historia nieruchomości: 2003 r. Zakup działki niezabudowanej o powierzchni ok 1 ha - grunt orny RV, pastwisko PsV, grunt nad rowem W, położonej w (...) woj. (...), zakup do majątku wspólnego z byłym mężem. 2010 r. zniesienie współwłasności na podstawie umowy o częściowy podział majątku, 2011 r. zmiana miejscowego planu zagospodarowania terenu - działka znalazła się na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej – MN. 2023 r. podział działki na wniosek podatnika na 9 mniejszych działek i drogę dojazdową. Dane geodezyjne nieruchomości: Jednostka ewidencyjna (...), obszar wiejski, Obręb (...) numery działek - 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10.

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni nabyła działkę do majątku wspólnego z ówczesnym małżonkiem A.A. w celu zabezpieczenia majątku oraz w perspektywie budowy domu jednorodzinnego na własne potrzeby.

Do zakupu nie była wystawiona faktura VAT. W roku 2003 Wnioskodawczyni nie była podatnikiem VAT i nie dokonywała żadnych odliczeń z tego tytułu. Nieruchomość zakupiona była prywatnie.

Od momentu zakupu do dziś działka nie była w żaden sposób wykorzystywana.

Wnioskodawczyni założyła działalność gospodarczą w grudniu 2004 roku (nie prowadziła działalności gospodarczej w momencie zakupu nieruchomości o której mowa), z początku była to jednoosobowa działalność gospodarcza, a po 10 latach doszła działalność spółki cywilnej prowadzona do dziś. W związku z prowadzoną obecnie działalnością jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Działka w (...) nigdy nie była wykorzystywana do działalności w żaden sposób.

Wnioskodawczyni jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT jako właścicielka jednoosobowej działalności gospodarczej od grudnia 2004 r. i spółki cywilnej od 2014 r.

Działka nigdy nie była wykorzystywana w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni nigdy nie była rolnikiem ryczałtowym. Nigdy nie były dokonywane z działki zbiory ani sprzedaż z niej płodów rolnych. Na działce nie ma i nie było żadnych roślin uprawnych.

Wnioskodawczyni nigdy nie wykorzystywała działki do działalności zwolnionej od VAT. W czasie kiedy działka była własnością Wnioskodawczyni, aż do dziś działka nie była wykorzystywana w jakikolwiek sposób.

Od momentu nabycia (własność wspólna z byłym mężem) działka, a później działki powstałe z podziału nigdy nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Wnioskodawczyni nigdy nie otrzymywała żadnego wynagrodzenia z tego typu umów odnośnie rzeczonej nieruchomości.

Przed sprzedażą działki Wnioskodawczyni nie podejmowała i nie podejmuje żadnych czynności wymagających zaangażowania środków finansowych Wnioskodawczyni zmierzających do podniesienia wartości nieruchomości. Nie uzbrajała działek, nie doprowadzała mediów, nie grodziła nieruchomości, nie wykonywałam prac ziemnych.

Wnioskodawczyni nie udzielała i nie zamierza udzielać żadnych pełnomocnictw w związku ze sprzedażą nieruchomości.

Wnioskodawczyni dokonywała w przeszłości sprzedaży nieruchomości z majątku własnego. Nie była zobowiązana do zarejestrowania się jako podatnik VAT w związku z ich sprzedażą.

W związku z tym, że działka zakupiona została w 2003 roku jako działka z przeznaczeniem rekreacyjnym, w celu realizacji planów budowy domu jednorodzinnego Wnioskodawczyni składała kilkakrotnie wnioski o zmianę planu zagospodarowania do Gminy (...) od roku 2006. Plan ostatecznie został zmieniony w lipcu 2011 roku. Jednakże w związku ze zmianą sytuacji rodzinnej i rozwodem z byłym mężem w 2008 r. do budowy domu nigdy nie doszło.

W odniesieniu do działek, których dotyczy niniejsze zapytanie Wnioskodawczyni nie zamieszczała i nie ma zamiaru zamieszczać ogłoszeń w środkach masowego przekazu. Nie podejmowała w tej sprawie również żadnych działań marketingowych.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 24 października 2025 r.)

Czy sprzedaż opisanej nieruchomości będzie objęta podatkiem VAT?

Pani stanowisko w sprawie

Nieruchomość składająca się z 9 działek i drogi jest częścią majątku prywatnego. Na gruntach nigdy nie była prowadzona działalność gospodarcza, grunty nie były podnajmowane, Wnioskodawczyni nie występowała nigdy do urzędu o żadne przyłącza mediów. Wnioskodawczyni nie prowadziła aktywnej działalności w kierunku sprzedania działek. Wnioskodawczyni nigdy nie dawała ogłoszenia dotyczącego sprzedaży, ani w mediach ani w okolicy działki. W związku ze zmianą planu w 2011 r., postanowiła dokonać podziału działek na mniejsze - co dokonało się w roku 2023. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wnioskodawczyni uważa, że sprzedaż działki w całości nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

• po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
• po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanych działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Jak wynika z opisu sprawy w 2003 r. zakupiła Pani wraz z A.A. niezabudowaną działkę o powierzchni ok 1 ha położoną w (...). W 2010 r. została zniesiona współwłasność na podstawie umowy o częściowy podział majątku. Do zakupu nie była wystawiona faktura VAT. Nie dokonywała Pani żadnych odliczeń z tego zakupu nieruchomości.

Od momentu zakupu do dziś działka nie była w żaden sposób wykorzystywana przez Panią.

W 2023 r. dokonała Pani podziału działki na 9 mniejszych działek i drogę dojazdową o nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10.

Wskazała Pani, że jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT jako właścicielka jednoosobowej działalności gospodarczej od grudnia 2004 r. i spółki cywilnej od 2014 r. Działka w (...) nigdy nie była wykorzystywana do działalności w żaden sposób. Nie była też wykorzystywana w działalności rolniczej. Nigdy nie były dokonywane z działki zbiory ani sprzedaż z niej płodów rolnych. Na działce nie ma i nie było żadnych roślin uprawnych.

Od momentu nabycia działka, a później działki powstałe z podziału nigdy nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

Przed sprzedażą działki nie podejmowała Pani i nie podejmuje żadnych czynności wymagających zaangażowania swoich środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości nieruchomości. Nie uzbrajała Pani działek, nie doprowadzała mediów, nie grodziła nieruchomości, nie wykonywała prac ziemnych.

Nie udzielała Pani i nie zamierza udzielać żadnych pełnomocnictw w związku ze sprzedażą nieruchomości.

Dokonywała Pani w przeszłości sprzedaży nieruchomości z majątku własnego. Nie była Pani zobowiązana do zarejestrowania się jako podatnik VAT w związku z ich sprzedażą.

Od 2006 r. starała się Pani o zmianę przeznaczenia działki w miejscowym planie zagospodarowania terenu. W 2011 r. zmieniono przeznaczenie działki z rekreacyjnej na przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną w związku z planami budowy domu jednorodzinnego. Z uwagi na zmianę sytuacji rodzinnej, do budowy domu nie doszło.

Nie zamieszczała Pani i nie ma Pani zamiaru zamieszczać ogłoszeń w środkach masowego przekazu oraz nie podejmowała Pani w tej sprawie żadnych działań marketingowych.

Na tle przedstawionego opisu sprawy ma Pani wątpliwości, czy dokonując sprzedaży gruntu w całości, będzie Pani zwolniona z naliczenia i zapłaty podatku VAT.

W celu wyjaśnienia Pani wątpliwości należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży niezabudowanych działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, będzie działała Pani w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

W kontekście powyższych rozważań, istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowała Pani działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjęła Pani ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej ani działalności rolniczej. Nie podejmowała Pani żadnych czynności wymagających zaangażowania swoich środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości nieruchomości. Nieruchomość nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Nie podejmowała Pani działań marketingowych.

Jedyne czynności dokonane bezpośrednio przez Panią to dokonanie podziału Nieruchomości w celu dokonania jej sprzedaży oraz wcześniejsze starania o zmianę przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania terenu. Jednakże pojedyncze czynności nie mogą przesądzać o tym, że będzie Pani działać jako handlowiec.

Zatem brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy opisanej nieruchomości wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży niezabudowanych działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, a ich dostawę, cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarczy stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnik podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie brak jest takich przesłanek.

Podsumowując, w związku ze sprzedażą niezabudowanych działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, nie będzie Pani występować w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem czynność sprzedaży niezabudowanych działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym, nie będzie Pani zobowiązana do naliczenia i zapłacenia podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji stanu prawnego.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W związku z tym, że należna wpłata od niniejszego wniosku wynosi 40,00 zł, kwota 360,00 zł jest wpłatą nienależną, zatem stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej i zostanie zwrócona, zgodnie z Pani dyspozycją, przelewem na rachunek, z którego dokonano opłaty za wniosek.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.