Interpretacja 0114-KDIP4-3.4012.659.2025.2.DG

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży prawa użytkowania wieczystego działek nr 1, 2, 3 i 4, a także możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT do dostawy prawa użytkowania wieczystego działek zabudowanych (nr 1, 2 i 3) i rezygnacji z tego zwolnienia. Uzupełnił go Pan pismem z 11 grudnia 2025 r. (wpływ 11 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. 18 września 2024 r. Wnioskodawca nabył prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej zabudowanej położonej w (…) (umowa sprzedaży, Rep A (…)) o powierzchni 0,1635 ha, działki nr 1, 2, 3, 4.

W księdze wieczystej nr (…) wskazano sposób korzystania z ww. działek jako BI - inne tereny zabudowane. W dziale I-O ujawnione są trzy budynki stanowiące odrębny od gruntu przedmiot własności:

1.  Wiata stalowa - magazyn o kubaturze 1458 m³,

2.  Obiekt tymczasowy - kontener socjalny,

3.  Budynek biurowy murowany, dwukondygnacyjny - o kubaturze 359,6 m³.

Z danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków wynika, że przedmiotowe działki sklasyfikowane są jako:

1.  Działka nr 1 - o pow. 0,0703 ha, BI- inne tereny zabudowane,

2.  Działka nr 2 - o pow. 0,0697 ha, BI - inne tereny zabudowane, jest zabudowana dwoma budynkami niemieszkalnymi,

3.  Działka nr 3 o pow. 0,0117 ha, BI - inne tereny zabudowane,

4.  Działka nr 4 - o pow. 0,0118 ha, BI - inne tereny zabudowane.

Wg informacji zawartych w akcie notarialnym Rep A (…), na dzień sprzedaży przedmiotowe działki nie były objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Nieruchomość została sprzedana za cenę netto XXX plus podatek VAT w wysokości 23%. Zgodnie z par. 8 umowy sprzedaży, strony zgodnie oświadczyły, że są czynnymi podatnikami VAT i rezygnują ze zwolnienia z VAT oraz wybierają opodatkowanie dostawy nieruchomości, w tym budynków, podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT.

Wnioskodawca zamierza sprzedać przedmiotową nieruchomość. Na dzień sporządzenia wniosku o interpretację podatkową Wnioskodawca nie miał jeszcze wiedzy, czy nabywcą będzie osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, czy podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Z tytułu nabycia przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca odliczył podatek VAT.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Działki będące przedmiotem transakcji to: działka ew. nr 1, 2, 3, 4. Działka o nr 5 została omyłkowo wpisana we wniosku i nie dotyczy jej zapytanie.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług od 7 marca 2009 r., prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą (…), NIP: (…). Podstawowym profilem działalności Wnioskodawcy jest produkcja wyrobów budowlanych z betonu (PKD 23.61.Z). Działalność polegająca na kupnie i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek (PKD 68.11.Z) jest działalnością poboczną, dodatkową. Działalność Wnioskodawcy ma charakter złożony: produkcyjno-handlowo-usługowy.

Przedmiotowa nieruchomość (tj. działki ew. 1, 2, 3, 4) została zakupiona jako inwestycja w celu dalszej odsprzedaży.

Nieruchomość, która będzie przedmiotem sprzedaży nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w jakikolwiek sposób.

Nieruchomość nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej, w tym rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy o VAT.

Nieruchomość od momentu nabycia była udostępniona na podstawie prawa użyczenia na okres od 18 września 2024 r. do 30 czerwca 2025 r. na rzecz Syndyka, od którego zostały zakupione przedmiotowe działki, umowa miała charakter nieodpłatny. Wnioskodawca nie planuje udostępniać innym osobom trzecim przedmiotowej nieruchomości.

Wnioskodawca nie zamieszczał żadnych ogłoszeń w celu zbycia nieruchomości, ani nie podejmował innych działań marketingowych.

Pozyskanie nabywcy ww. nieruchomości odbędzie się za pomocą agencji nieruchomości.

Wnioskodawca w okresie posiadania ww. nieruchomości nie poczynił żadnych nakładów na zwiększenie wartości bądź uatrakcyjnienie tej nieruchomości.

Wnioskodawca nie udzielał ani nie zamierza udzielić podmiotom trzecim pełnomocnictwa lub innego umocowania prawnego do działania w jego imieniu w związku z przygotowaniem ww. nieruchomości do sprzedaży.

Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej z wykorzystaniem nieruchomości będących przedmiotem wniosku.

Wnioskodawca sprzedał wcześniej nieruchomość, z tytułu tej sprzedaży był podatnikiem VAT zobowiązanym wykazać podatek należny.

Działka o nr 1 i częściowo działka o nr 2 jest zabudowana budynkiem biurowym murowanym dwukondygnacyjnym. Działka o nr 3 zabudowana jest częściowo przez wiatę stalowo-murowaną jednokondygnacyjną. Działka o nr 4 jest niezabudowana.

Obiekty znajdujące się na działkach spełniają definicję budynku lub budowli. Zgodnie z operatem szacunkowym stanowiącym załącznik do aktu notarialnego budynek biurowy został wybudowany w 2006 roku, natomiast wiata magazynowa w roku ok. 1980 r. Budynki zostały nabyte przez Wnioskodawcę w takim stanie i Wnioskodawca nie posiada wiedzy kto je wybudował.

Wnioskodawca nie budował ww. budynków, zostały nabyte razem z działkami.

Wnioskodawca nie posiada wiedzy kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budynków.

Ww. budynki nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w całym okresie ich posiadania.

Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie budynków znajdujących się na przedmiotowych działkach.

Dla działki niezabudowanej o nr 4 nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jest on w przygotowaniu. Wnioskodawca nie posiada wiedzy czy będzie dopuszczona jakakolwiek zabudowa na ww. działce. Wnioskodawca nie będzie występował o objęcie ww. działki tym planem.

Wnioskodawca nie będzie występował o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działki niezabudowanej o nr 4.

Pytanie

Czy dostawa nieruchomości obejmującej działki nr 1, 2, 3, 4 zabudowane dwoma budynkami (wiata stalowa i budynek murowany, dwukondygnacyjny), zaliczane do terenów zabudowanych, których wcześniejsza dostawa została opodatkowana podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT, będzie również opodatkowana na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT, czy też podatnik ma możliwość wyboru, np. przy sprzedaży na rzecz osoby fizycznej może zastosować zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10?

Pana stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, ilekroć w przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również zbycie użytkowania wieczystego. Nadmienić należy, że aby dana czynność była opodatkowana podatkiem VAT, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust 2. bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie natomiast do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i w 2024 r. nabył prawo użytkowania wieczystego nieruchomości zabudowanej budynkami stanowiącymi odrębne nieruchomości.

Wykonywana czynność która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku VAT dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m. in. w art. 43 ustawy o VAT.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powyższe oznacza, że opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane (przeznaczone pod zabudowę).

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

 1)  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

 2)  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Według art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części podlega zwolnieniu od podatku VAT, to po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT, może zostać fakultatywnie opodatkowana. Na podstawie art. 43 ust. 10, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1)  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2)  złożą:

a)  przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub

b)  w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów

- zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Według treści art. 43 ust. 11 oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2. musi również zawierać:

1)  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;

2)  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;

3)  adres budynku, budowli lub ich części.

Jak wynika zatem z powyższego, zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą jest dłuższy niż 2 lata. Opodatkowane są transakcje, w ramach których dostawa jest dokonywana przed upływem dwóch lat od pierwszego zasiedlenia. W analizowanej sytuacji dostawa była dokonywana po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia, co oznacza, że dostawa korzystała ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10. Jednakże strony wybrały fakultatywne opodatkowanie wg art. 43 ust. 10. Skoro dostawa została opodatkowana, to nabywcy, będącemu czynnym podatnikiem VAT przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.

Wnioskodawca zamierza sprzedać nieruchomość. Zdaniem Wnioskodawcy, przy dokonywaniu kwalifikacji prawnej pod kątem zwolnienia lub opodatkowania dostawy istotny jest fakt, że przy nabyciu Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a)  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W świetle powyższego zatem, co do zasady, dostawa budynków, budowli lub ich części podlega zwolnieniu od podatku VAT, chyba, ze jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub w ciągu dwóch lat od pierwszego zasiedlenia. Gdyby dostawa była dokonywana przed upływem dwóch lat od pierwszego zasiedlenia, to należy zbadać, czy nie zachodzą okoliczności określone w art. 43 ust. 1 pkt 10a. Jeżeli w stosunku do przedmiotu dostawy nabywcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, to taka dostawa również korzysta ze zwolnienia. Jeżeli jednak przy nabyciu dokonującemu dostawy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, to dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzić należy, że zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu, sklasyfikowanego jako BI - tereny inne zabudowane, zabudowanego budynkami (wiatą stalową i budynkiem murowanym), jeżeli przy nabyciu Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w każdym przypadku , niezależnie od statusu podmiotu nabywającego (tj. czy nabywca jest podatnikiem VAT czynnym , zwolnionym, czy podmiotem niebędącym podatnikiem VAT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:

Zatem w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości (gruntów, prawa wieczystego użytkowania gruntów, budynków czy budowli, udziałów w nich) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ustawy, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy jest ona wykonywana odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 ustawy).

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towaru do żądania od nabywcy towaru lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, przykładowo w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie podkreślono, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.

Zauważyć należy, że z przywołanej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy regulacji nie wynika, że odpłatność za czynność dostawy towarów lub świadczenia usług powinna mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (towar lub usługa otrzymana jako zapłata), albo mieszaną – zapłata w części pieniężna a w części rzeczowa. Zatem dla uznania czynności za odpłatną, musi zaistnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego, stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

Nie każdą jednak czynność stanowiącą dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, można uznać za czynność opodatkowaną. Aby dana czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w ramach tej czynności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Na mocy art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.):

W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie dokonanie przed sprzedażą podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od 7 marca 2009 r. Podstawowym profilem Pana działalności jest produkcja wyrobów budowlanych z betonu, zaś działalność polegająca na kupnie i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek jest działalnością poboczną, dodatkową.

18 września 2024 r. nabył Pan prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej o powierzchni 0,1635 ha, obejmującej działki nr 1, 2, 3, 4. Działka o nr 1 i częściowo działka o nr 2 jest zabudowana budynkiem biurowym murowanym dwukondygnacyjnym. Działka o nr 3 zabudowana jest częściowo przez wiatę stalowo-murowaną jednokondygnacyjną, zaś działka o nr 4 jest niezabudowana.

Przedmiotową nieruchomość (tj. działki nr 1, 2, 3 oraz 4) zakupił Pan w ramach inwestycji, w celu dalszej odsprzedaży. Nieruchomość nie była wykorzystywana przez Pana w jakikolwiek sposób, nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, w tym rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy o VAT. W okresie posiadania ww. nieruchomości nie poczynił Pan żadnych nakładów na zwiększenie jej wartości bądź uatrakcyjnienie. Budynki/budowle znajdujące się na przedmiotowej nieruchomości również nie były wykorzystywane przez Pana w całym okresie ich posiadania, ani nie ponosił Pan żadnych wydatków na ich ulepszenie.

Obecnie planuje Pan sprzedać opisaną nieruchomość (tj. działki nr 1, 2, 3 oraz 4). Nie zamieszczał Pan żadnych ogłoszeń w celu zbycia nieruchomości, ani nie podejmował innych działań marketingowych. Nie udzielał, ani nie zamierza Pan udzielić podmiotom trzecim pełnomocnictwa lub innego umocowania prawnego do działania w Pana imieniu w związku z przygotowaniem ww. nieruchomości do sprzedaży. Pozyskanie nabywcy ma odbyć się za pomocą agencji nieruchomości.

Wcześniej sprzedawał już Pan nieruchomość i z tytułu tej sprzedaży był Pan podatnikiem VAT zobowiązanym wykazać podatek należny.

Pana wątpliwości w niniejszej sprawie dotyczą kwestii sposobu opodatkowania transakcji zbycia opisanej nieruchomości (prawa wieczystego użytkowania działek nr 1, 2, 3 i 4).

W odniesieniu do powyższego najpierw należy ustalić, czy w odniesieniu do transakcji zbycia prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości będzie Pan spełniać przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, w zakresie ww. czynności.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą pod nazwą (…) i jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT. Podstawowym profilem Pana działalności jest produkcja wyrobów budowlanych z betonu, zaś działalność polegająca na kupnie i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek jest działalnością poboczną, dodatkową. W analizowanej sprawie istotne jest to, że przedmiotową nieruchomość (tj. prawo wieczystego użytkowania działek nr 1, 2, 3, 4) zakupił Pan w ramach inwestycji, w celu dalszej odsprzedaży. Oznacza to, że opisana nieruchomość traktowana jest jako towar handlowy, a jej zbycie przez Pana dokonane będzie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że zbycie przez Pana prawa użytkowania wieczystego opisanej nieruchomości, wypełnia, określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, a Pan spełnia definicję podatnika z art. 15 ust. 1 ustawy i w takiej roli będzie Pan występować dokonując dostawy przedmiotowej nieruchomości. Tym samym czynność zbycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości (obejmującej działki nr 1, 2, 3, 4) podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W tym miejscu należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w przepisach warunki.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powołanego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy:

Zatem, w przypadku, gdy po wybudowaniu budynek, budowla lub jego część jest wykorzystywana, w tym używana na potrzeby własnej działalności, okoliczność ta powoduje, że ma już miejsce pierwsze zasiedlenie tego obiektu.

Jak wynika z powołanych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków czy budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że wymienione powyżej zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy:

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków/budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Podkreślić należy, że z uwagi na przywołane uregulowania, rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, można dokonać wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia od podatku określonego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Nadmienić w tym miejscu należy, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

• towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
• brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 stanie się bezzasadne.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle albo ich części rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli albo ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli albo ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym dany obiekt jest posadowiony. Przy czym przepis ten ma zastosowanie również do prawa wieczystego użytkowania gruntu.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że 18 września 2024 r. nabył Pan prawo użytkowania wieczystego działek o nr 1, 2, 3 wraz ze znajdującymi się na nich budynkami/budowlami: działka o nr 1 i częściowo działka o nr 2 jest zabudowana budynkiem biurowym murowanym dwukondygnacyjnym, a działka o nr 3 zabudowana jest częściowo przez wiatę stalowo-murowaną jednokondygnacyjną. Obiekty znajdujące się na działkach spełniają definicję budynku lub budowli. Zgodnie z operatem szacunkowym stanowiącym załącznik do aktu notarialnego budynek biurowy został wybudowany w 2006 roku, natomiast wiata magazynowa w roku ok. 1980 r. Budynki zostały nabyte przez Pana w takim stanie i nie posiada Pan wiedzy kto je wybudował.

Budynki/budowle znajdujące się na ww. działkach nie były wykorzystywane przez Pana w całym okresie ich posiadania, ani nie ponosił Pan żadnych wydatków na ich ulepszenie. Wskazał Pan, że przy nabyciu ww. nieruchomości, w tym budynków/budowli, zrezygnował Pan wraz ze sprzedającym ze zwolnienia od podatku VAT i wybrali Państwo opodatkowanie tej dostawy podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT. Powyższe wskazuje, że dla ww. budynków/budowli miało już miejsce pierwsze zasiedlenie i od dnia pierwszego zasiedlenia do dnia nabycia przez Pana minęły co najmniej 2 lata. W przypadku dalszej sprzedaży ww. działek przez Pana, w sytuacji gdzie, jak Pan wskazał, nie ponosił Pan żadnych wydatków na ulepszenie obiektów znajdujących się na działkach, do transakcji zbycia prawa użytkowania wieczystego opisanego budynku biurowego i wiaty stalowo-murowanej (budowli) zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jak wskazano powyżej, sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntu podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynek czy budowla na nim posadowiona. W związku z powyższym, również sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntu oznaczonego jako działki nr 1, 2 oraz 3, na których znajdują się opisane obiekty (tj. budynek biurowy murowany dwukondygnacyjny oraz wiata stalowo-murowana jednokondygnacyjna), również będzie podlegała zwolnieniu od podatku na podstawie wskazanego art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Z uwagi na to, że dostawa ww. budynków/budowli będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia od podatku tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadna.

W związku z tym, że ww. dostawa opisanych wyżej budynku i budowli będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to będzie Pan mógł wspólnie z nabywcą (jeśli będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT) zrezygnować z tego zwolnienia i - po skutecznym spełnieniu warunków określonych w wyżej powołanych przepisach art. 43 ust. 10 i art. 43 ust. 11 ustawy - będą Państwo mogli skorzystać z opcji opodatkowania dostawy ww. nieruchomości według właściwej dla tej czynności stawki podatku VAT.

W związku z tym, Pana stanowisko, według którego zbycie prawa użytkowania gruntu (tj. działek 1, 2 oraz 3) zabudowanego ww. budynkami/budowlami podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w każdym przypadku, należy uznać za nieprawidłowe, gdyż zbycie prawa użytkowania wieczystego ww. gruntu podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, a jedynie w przypadku rezygnacji ze zwolnienia (gdy nabywca również jest podatnikiem podatku od towarów i usług) dostawa tej nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu wg właściwej stawki VAT.

Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja rozstrzyga w zakresie uznania Pana za podatnika podatku VAT w związku ze zbyciem prawa użytkowania wieczystego nieruchomości obejmującej działki nr 1, 2, 3 i 4 oraz sposobu opodatkowania zbycia prawa wieczystego użytkowania działek zabudowanych nr 1, 2, 3. W zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla zbycia prawa użytkowania wieczystego działki nr 4 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.