Konieczność stosowania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), tj. do wystawiania faktur ustrukturyzowanych, w przypadku prowadzenia działalności zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT.
Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług pośrednictwa ubezpieczeniowego w Polsce. Korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT i nie wykonuje innych czynności opodatkowanych VAT. Świadczy usługi na rzecz zakładów ubezpieczeń…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
7 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy konieczności stosowania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), tj. do wystawiania faktur ustrukturyzowanych, w przypadku prowadzenia działalności zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT. Uzupełniła go Pani 12 stycznia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zakres prowadzonej działalności obejmuje wyłącznie usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r. o dystrybucji ubezpieczeń (Dz. U. z 2023 r. poz. 1532 ze zm.).
Wnioskodawca:
W związku z planowanym wejściem w życie przepisów wprowadzających obowiązkowy Krajowy System e-Faktur (KSeF) od 2026 r., Wnioskodawca chce ustalić, czy będzie zobowiązany do korzystania z KSeF w zakresie wystawiania faktur dokumentujących świadczone przez niego usługi.
Pytanie
Czy osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą polegającą wyłącznie na świadczeniu usług pośrednictwa ubezpieczeniowego, która korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT, będzie zobowiązana do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), tj. do wystawiania faktur ustrukturyzowanych, po wejściu w życie obowiązku KSeF?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy nie będzie on zobowiązany do korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) w odniesieniu do świadczonych usług pośrednictwa ubezpieczeniowego.
Uzasadnienie:
Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy o VAT, podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w przypadku sprzedaży zwolnionej od podatku VAT na podstawie art. 43 tej ustawy.
Usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego są zwolnione z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT.
Z opublikowanych projektów oraz wyjaśnień Ministerstwa Finansów wynika, że KSeF obejmuje faktury VAT a nie wszystkie dokumenty sprzedaży.
W projekcie katalogu wyłączeń z obowiązku KSeF wymieniono m.in. usługi finansowe i ubezpieczeniowe zwolnione z VAT, w tym pośrednictwo w ich świadczeniu.
Wnioskodawca nie świadczy innych usług poza pośrednictwem ubezpieczeniowym, a zatem jego działalność mieści się w zakresie zwolnienia przedmiotowego, które wyłącza obowiązek wystawiania faktur w KSeF.
W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, po wejściu w życie obowiązkowego KSeF w 2026 r., nie będzie on zobowiązany do wystawiania faktur ustrukturyzowanych za świadczone usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego, o ile nie zacznie wykonywać innych czynności opodatkowanych VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Przy czym, w myśl art. 2 pkt 31-32a ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
31)fakturze - rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie;
32) fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym;
32a) fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
Jednocześnie, w myśl art. 106b ust. 2 ustawy:
Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
Jednakże, zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy:
Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Nie ma obowiązku wystawienia faktury w przypadku wskazanej w ww. przepisach sprzedaży zwolnionej, natomiast na żądanie nabywcy podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dot. m.in. czynności zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT.
Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2076), wprowadzono zmiany do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) w zakresie utworzenia Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF).
Ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598 ze zm.), wprowadzono zmiany w zakresie KSeF, które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z ustawą z dnia 9 maja 2024 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852), zwanej dalej „ustawą zmieniającą” – termin wejścia w życie obowiązkowego KSeF został przesunięty na 1 lutego 2026 r.
Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy:
Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
W myśl art. 106ga ust. 2 ustawy:
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
Stosownie do art. 106ga ust. 3 i 4 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.
W tym miejscu należy również wskazać, że zgodnie z art. 145l ustawy:
W okresie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 31 marca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników nie przekroczyła w 2024 r. kwoty 200 000 000 zł.
Na mocy art. 145m ust. 1 i 2 ustawy:
1) W okresie od dnia 1 kwietnia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu jest mniejsza lub równa 10 000 zł.
2) Podatnik, o którym mowa w ust. 1, traci prawo do wystawiania faktur elektronicznych oraz faktur w postaci papierowej począwszy od faktury, którą przekroczono wartość, o której mowa w ust. 1.
Jak stanowi art. 106s ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, oraz przypadki, w których mimo braku obowiązku można wystawiać faktury ustrukturyzowane, uwzględniając:
1) specyfikę niektórych rodzajów działalności związaną z liczbą i rodzajem czynności wymagających udokumentowania;
2) konieczność zapewnienia szczególnych sposobów dokumentowania czynności;
3) możliwości techniczno-organizacyjne związane z dokumentowaniem czynności;
4) konieczność przeciwdziałania nadużyciom związanym z unikaniem prawidłowego dokumentowania czynności.
Na podstawie ww. przepisu wydane zostało Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 7 grudnia 2025 r. w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1740), które weszło w życie 1 lutego 2026 r.
Zgodnie z § 2 pkt 4 ww. rozporządzenia:
Obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych nie ma w przypadku świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 i 37–41 ustawy, udokumentowanych fakturami zawierającymi zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 106o ustawy.
Wskazane wyłączenie ma charakter szczególny i warunkowy – dotyczy tylko faktur o ograniczonym zakresie danych, a nie faktur zawierających wszystkie elementy wynikające z art. 106e ustawy o VAT.
Stosownie do art. 106 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których faktury mogą zawierać zakres danych węższy niż określony w art. 106e, oraz zakres tych danych, uwzględniając:
1) konieczność zapewnienia odpowiedniego dokumentowania dostawy towarów lub świadczenia usług i identyfikacji czynności dokonanych przez niektóre kategorie podatników;
2) niską wartość transakcji lub specyfikę niektórych rodzajów działalności związaną z liczbą lub rodzajem wykonywanych czynności.
Na podstawie ww. przepisu wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 października 2021 r. w sprawie wystawiania faktur (Dz. U. poz. 1979 ze zm.).
Zgodnie z § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia w sprawie wystawiania faktur:
Faktura dokumentująca dostawę towarów lub świadczenie usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2–6, 8–36 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy powinna zawierać:
a) datę wystawienia,
b) numer kolejny,
c) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy,
ca) w przypadku wystawiania faktur ustrukturyzowanych i faktur, o których mowa w art. 106nda ust. 1, art. 106nf ust. 1 i art. 106nh ust. 1 ustawy – numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, a gdy podatnik nie jest zarejestrowany na potrzeby podatku – numer identyfikacji podatkowej podatnika,
cb) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, z zastrzeżeniem lit. cc i cd,
cc) w przypadku gdy nabywca towarów lub usług jest podatnikiem niezarejestrowanym na potrzeby podatku albo osobą prawną niebędącą podatnikiem i niezarejestrowaną na potrzeby podatku – numer identyfikacji podatkowej tego nabywcy, jeżeli posiada on taki numer,
cd) w przypadku gdy nabywca towarów lub usług jest podatnikiem, u którego sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113a ust. 1 ustawy – indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 113a ust. 2 pkt 2 ustawy, tego nabywcy,
d) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi,
e) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług,
f) cenę jednostkową towaru lub usługi,
g) kwotę należności ogółem,
h) wskazanie przepisu ustawy, aktu wydanego na podstawie ustawy, przepisu dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.) lub innej podstawy prawnej, zgodnie z którą podatnik stosuje zwolnienie od podatku.
Natomiast jak stanowi § 3 pkt 2 ww. ww. rozporządzenia w sprawie wystawiania faktur:
Faktura dokumentująca świadczenie usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7, 37–41 ustawy powinna zawierać:
a) dane, o których mowa w pkt 1 lit. a i b,
b) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług,
c) nazwę usługi,
d) kwotę, której dotyczy dokument.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nie jest pani czynnym podatnikiem VAT, korzysta Pani ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku od towarów i usług (usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego). Nie wykonuje Pani żadnych innych czynności opodatkowanych VAT, świadczy Pani usługi na rzecz zakładów ubezpieczeń i/lub agentów ubezpieczeniowych.
Pani wątpliwości dotyczą określenia, czy po wejściu w życie obowiązku stosowania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), będzie Pani zobowiązana do jego stosowania, tj. do wystawiania faktur ustrukturyzowanych, dokumentujących wykonane przez Panią usługi.
Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Nie ma obowiązku wystawienia faktury w przypadku wskazanej w ww. przepisach sprzedaży zwolnionej, natomiast na żądanie nabywcy podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dot. m.in. czynności zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT.
Odnosząc się zatem do kwestii obowiązku wystawiania przez Panią faktur ustrukturyzowanych, wskazać należy, że wyłączenie z obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych zgodnie z § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 7 grudnia 2025 r. w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, dotyczy sytuacji gdy łącznie będą spełnione warunki:
Obie przesłanki muszą być spełnione jednocześnie.
W omawianej sprawie pierwszy warunek jest spełniony, gdyż jak Pani wskazała - wykonuje Pani wyłącznie usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT.
W odniesieniu do warunku drugiego, obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych uzależniony jest od rodzaju faktur jakie zamierza Pani wystawiać, czy będzie to tzw. faktura „uproszczona” czy „pełna”.
W przypadku faktury „uproszczonej”, wystawianej zgodnie z art. 106o ustawy, z ograniczonym zakresem danych, nie ma obowiązku wystawienia jej w KSeF. Natomiast w przypadku, gdy będzie Pani wystawiać fakturę zawierającą wszystkie elementy określone w art. 106e ustawy o VAT (tzw. fakturę „pełną”), to mimo, że faktura ta dokumentuje czynność zwolnioną od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, to w tym wypadku traci Pani możliwość skorzystania z wyłączenia z cyt. wyżej § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, w związku z czym taka faktura musi zostać wystawiona jako faktura ustrukturyzowana w KSeF.
Podsumowując, jeżeli zamierza Pani wystawiać wyłącznie faktury zawierające zakres danych węższy niż art. 106e ustawy (tzw. faktury uproszczone) to nie będzie Pani miała obowiązku wystawiania tych faktur w KSEF. Natomiast w przypadku, gdy będzie Pani wystawiać faktury zawierające wszystkie elementy określone w art. 106e ustawy, utraci Pani możliwość skorzystania z wyłączenia na podstawie § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, i będzie Pani musiała wystawić ją jako fakturę ustrukturyzowaną w KSeF.
Tym samym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, kiedy Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo