Spółka A. sp. z o.o., będąca czynnym podatnikiem VAT, planuje świadczyć usługi doradztwa transakcyjnego na rzecz spółki B. sp. z o.o., która jest funduszem inwestycyjnym. Usługi obejmują m.in. poszukiwanie inwestycji, due diligence, wycenę, modelowanie finansowe i pozyskiwanie usług od podwykonawców. Spółka będzie nabywała usługi od podwykonawców, dokumentując je fakturami VAT, a…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług od podwykonawców. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
A. sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Spółka posiada siedzibę w Polsce i podlega obowiązkowi podatkowemu od całości dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.
Jedynym wspólnikiem Spółki, posiadającym 100% udziałów w jej kapitale zakładowym jest spółka B. sp. z o.o. (dalej jako: „B”). B. jest funduszem inwestycyjnym prowadzącym projekty inwestycyjne w obszarze private equity i venture capital. W skład portfela inwestycyjnego B. wchodzi szereg spółek „portfelowych” z branż fintech, IT, telekomunikacyjnej, energetyki, przemysłu, beauty oraz e-commerce.
W związku z kolejnymi inwestycjami B., które będą dokonywane w przyszłości, planowane jest zawarcie umowy doradztwa transakcyjnego, na podstawie której Spółka będzie świadczyła na rzecz B. usługi doradcze obejmujące w szczególności następujące rodzaje czynności:
1) poszukiwanie przedmiotu inwestycji mających stanowić składniki portfela inwestycyjnego B.,
2) prowadzenie due diligence biznesowego oraz koordynacja due diligence w innych obszarach prowadzonych przez podwykonawców,
3) przygotowanie wyceny aktywów,
4) modelowanie finansowe,
5) strukturyzacja transakcji,
6) analiza i przygotowanie dokumentacji transakcyjnej,
7) przedstawianie analiz, opinii lub rekomendacji związanych z podejmowaniem przez B. decyzji inwestycyjnych w procesie zarządzania portfelem inwestycyjnym, w tym w zakresie wyboru przedmiotu lokat mających stanowić składniki tego portfela,
8) pozyskiwanie od zewnętrznych podmiotów usług w celu przeprowadzania poszczególnych transakcji w ramach doradztwa transakcyjnego dotyczącego portfela inwestycyjnego B., w szczególności będą to usługi doradztwa strategicznego, finansowego, prawnego, podatkowego i technicznego,
dalej jako: „Usługi”.
Usługi będą wykonywane bezpośrednio przez Spółkę lub przez podwykonawców posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności niezbędne do świadczenia Usług.
W przypadku pozyskiwania usług od podwykonawców (usługi doradztwa strategicznego, finansowego, prawnego, podatkowego i technicznego wskazane w pkt 8 powyżej) możliwe jest wystąpienie sytuacji, w której usługi te będą wykonywane bezpośrednio przez tych podwykonawców na rzecz B. Będzie to wynikało z faktu, że podwykonawcy dysponują specjalistyczną wiedzą lub umiejętnościami niezbędnymi w celu przeprowadzenia poszczególnych transakcji przez B. Rolą Spółki w powyższym zakresie będzie identyfikacja (poszukiwanie) i nabywanie usług od podwykonawców posiadających odpowiednią wiedzę i doświadczenie w kontekście transakcji dokonywanych przez B.
Nabycie usług od podwykonawców będzie udokumentowane fakturami VAT wystawionymi przez nich na rzecz Spółki z zastosowaniem właściwej stawki podatku, w zależności od rodzaju świadczonych usług.
Z kolei z tytułu wykonywania umowy doradztwa transakcyjnego, Spółka będzie otrzymywała od B. wynagrodzenie w postaci tzw. „wynagrodzenia od sukcesu” (success fee). Wypłata wynagrodzenia na rzecz Spółki przez B. z tytułu wykonywania umowy doradztwa transakcyjnego będzie uzależniona od wyjścia przez B. z inwestycji w określoną spółkę portfelową, przy czym poprzez wyjście z inwestycji należy rozumieć sprzedaż udziałów/aktywów posiadanych przez B. w poszczególnych spółkach portfelowych. W takim wypadku, środki uzyskane przez B. z danej inwestycji, powiększone o koszty usług nabywanych przez Spółkę od podwykonawców w związku z doradztwem w procesie tej konkretnej inwestycji, będą podstawą do obliczenia wynagrodzenia należnego Spółce. Wynagrodzenie będzie kalkulowane osobno dla każdej inwestycji w spółki portfelowe.
30 września 2025 r. została wydana dla Spółki interpretacja indywidualna nr 0114-KDIP4-3.4012.444.2025.2.IG, w której stanowisko Spółki odnośnie do momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT, w związku z otrzymywaniem wynagrodzenia na zasadzie success fee zostało uznane za prawidłowe.
Z kolei w interpretacji indywidualnej z 30 września 2025 r. sygn. 0114-KDIP2-2.4010.387.2025.2.KW Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko Spółki odnośnie do momentu powstania przychodu z tytułu świadczenia przez Spółkę Usług na podstawie umowy doradztwa transakcyjnego.
Pytanie
Czy Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług od podwykonawców w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych usług powstał obowiązek podatkowy, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym Spółka otrzyma fakturę od podwykonawców?
Państwa stanowisko w sprawie
Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług od podwykonawców w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych usług powstał obowiązek podatkowy, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym Spółka otrzyma fakturę od podwykonawców.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a Ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z kolei w art. 88 Ustawy o VAT wskazano w jakich sytuacjach prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest wyłączone.
W świetle powyższych przepisów, warunkiem prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest, aby:
(i) usługi lub towary były nabywane przez podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 Ustawy o VAT;
(ii) usługi lub towary wykazywały związek z dokonywaniem przez podatnika czynności opodatkowanych podatkiem VAT;
(iii) w stosunku do nabywanych towarów lub usług nie zachodziły wyłączenia określone w art. 88 Ustawy o VAT.
Podsumowując, dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia podatku VAT kluczowe jest, aby dany podmiot posiadał status podatnika VAT oraz aby nabywane przez niego towary i usługi pozostawały w związku z wykonywaniem przez tego podatnika czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tym samym, prawo od odliczenia podatku VAT nie powstanie wówczas, gdy podatnik wykorzystuje nabywane towary lub usługi do wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania VAT lub czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Na gruncie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, zdaniem Spółki, wszystkie przesłanki możliwości odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług od podwykonawców będą spełnione.
Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
Odnosząc się zaś do związku usług nabywanych przez Spółkę od podwykonawców z wykonywaniem czynności opodatkowanych należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Z kolei w myśl art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
W kontekście powyższego, czynności wykonywane przez Spółkę na podstawie umowy doradztwa transakcyjnego, będą mieściły się w pojęciu odpłatnego świadczenia usług. Odpłatnością będzie z kolei wynagrodzenie otrzymywane od B na zasadzie success fee.
W wydanej dla Spółki interpretacji indywidualnej z 30 września 2025 r. sygn. 0114-KDIP4-3.4012.444.2025.2.IG Dyrektor KIS wskazał, z kolei, że obowiązek podatkowy w niniejszej sprawie [świadczenia Usług na podstawie umowy doradztwa transakcyjnego] powstanie zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy, w momencie wykonania przez Państwa Usługi, tj. w momencie, w którym zostaną zrealizowane wszystkie przesłanki, od których zależy uzyskanie przez Państwa prawa do wynagrodzenia - będzie to dzień wyjścia przez B z inwestycji.
W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że świadczenie przez Spółkę Usług na podstawie umowy doradztwa transakcyjnego mieści się w pojęciu wykonywania czynności opodatkowanych. Jednocześnie, Spółka nie wykonuje czynności, które byłyby zwolnione z opodatkowania lub nie podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.
Konieczność bezpośredniego związku nabywanych usług (towarów) z czynnościami opodatkowanymi prezentowana jest również na gruncie interpretacji wydawanych przez Dyrektora KIS. Przykładowo
Na gruncie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, istnienia bezpośredniego związku pomiędzy usługami nabywanymi od podwykonawców a usługami świadczonymi przez Spółkę na podstawie umowy doradztwa transakcyjnego nie zmienia okoliczność, że podwykonawcy wykonują swoje usługi bezpośrednio na rzecz B. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, rolą Spółki jest między innymi poszukiwanie i identyfikacja podmiotów posiadających odpowiednią specjalistyczną wiedzę w kontekście transakcji dokonywanych przez B. W tym kontekście, nabywanie przez Spółkę usług od podwykonawców stanowi element prawidłowego wykonania obowiązków Spółki wynikających z umowy doradztwa transakcyjnego.
W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że nabycie usług od podwykonawców (transakcja powodująca naliczenie podatku) wykazuje bezpośredni związek z konkretną transakcją (świadczeniem usług na podstawie umowy doradztwa transakcyjnego) objętą podatkiem należnym, który zostanie obliczony od wynagrodzenia płatnego na zasadzie success fee. Co więcej, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, wynagrodzenie na rzecz Spółki z tytułu wykonywania umowy doradztwa transakcyjnego będzie każdorazowo obliczane w związku doradztwem w procesie konkretnej, możliwej do zidentyfikowania inwestycji B. w spółki portfelowe. Wynagrodzenie płatne na rzecz Spółki będzie obliczone w oparciu o środki uzyskane przez B. z wyjścia z inwestycji powiększone o koszty usług nabywanych przez Spółkę w związku z doradztwem w procesie tej konkretnej inwestycji. Tym samym będzie możliwe ścisłe powiązanie usług nabywanych przez Spółkę od podwykonawców z czynnościami wykonywanymi przez Spółkę w związku z doradztwem w procesie konkretnej inwestycji.
Dodatkowo, w orzecznictwie TSUE, w tym we wskazywanych powyżej wyrokach wskazuje się, że: warunkiem powstania prawa do odliczenia podatku VAT od nabycia towarów lub usług na wcześniejszym etapie obrotu jest, by koszt nabycia owych towarów lub usług stanowił element ceny w ramach transakcji dającej prawo do odliczenia na późniejszym etapie.
Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, elementem kalkulacji wynagrodzenia success fee należnego Spółce z tytułu świadczenia usług na podstawie umowy doradztwa transakcyjnego będą środki uzyskane przez B z tytułu wyjścia z danej inwestycji, powiększone o koszty usług nabywanych przez Spółkę w związku z doradztwem w procesie tej konkretnej inwestycji. Tym samym nie ulega wątpliwości, że koszt nabycia usług od podwykonawców będzie stanowił element ceny w ramach transakcji pomiędzy Spółką a B.
Podsumowując, Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług od podwykonawców.
Odnosząc się z kolei do momentu, w którym po stronie Spółki powstanie prawo do odliczenia podatku naliczonego należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 10 Ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Stosownie zaś do ust. 10b powołanego artykułu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
W konsekwencji, po stronie Spółki, prawo do obniżenia podatku naliczonego powstanie za okres, w którym u podwykonawców powstanie obowiązek podatkowy w odniesieniu do usług sprzedawanych przez nich na rzecz Spółki, nie wcześniej niż za okres, w którym Spółka otrzyma fakturę dokumenującą nabycie tych usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podatnik może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust. 10 i nast. ustawy.
Według art. 86 ust. 10 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Ponadto, w myśl art. 86 ust. 11 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Jedynym Państwa wspólnikiem, posiadającym 100% udziałów w Państwa kapitale zakładowym jest spółka B. Sp. z o.o. (B). B. jest funduszem inwestycyjnym prowadzącym projekty inwestycyjne w obszarze private equity i venture capital. W skład portfela inwestycyjnego B. wchodzi szereg spółek „portfelowych” z branż fintech, IT, telekomunikacyjnej, energetyki, przemysłu, beauty oraz e-commerce.
W związku z kolejnymi inwestycjami B., które będą dokonywane w przyszłości, planowane jest zawarcie umowy doradztwa transakcyjnego, na podstawie której będą Państwo świadczyli na rzecz B. usługi doradcze obejmujące w szczególności następujące rodzaje czynności (Usługi):
1) poszukiwanie przedmiotu inwestycji mających stanowić składniki portfela inwestycyjnego B.,
2) prowadzenie due diligence biznesowego oraz koordynacja due diligence w innych obszarach prowadzonych przez podwykonawców,
3) przygotowanie wyceny aktywów,
4) modelowanie finansowe,
5) strukturyzacja transakcji,
6) analiza i przygotowanie dokumentacji transakcyjnej,
7) przedstawianie analiz, opinii lub rekomendacji związanych z podejmowaniem przez B. decyzji inwestycyjnych w procesie zarządzania portfelem inwestycyjnym, w tym w zakresie wyboru przedmiotu lokat mających stanowić składniki tego portfela,
8) pozyskiwanie od zewnętrznych podmiotów usług w celu przeprowadzania poszczególnych transakcji w ramach doradztwa transakcyjnego dotyczącego portfela inwestycyjnego B., w szczególności będą to usługi doradztwa strategicznego, finansowego, prawnego, podatkowego i technicznego.
Usługi będą wykonywane bezpośrednio przez Państwa lub przez podwykonawców posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności niezbędne do świadczenia Usług.
W przypadku pozyskiwania usług od podwykonawców (usługi doradztwa strategicznego, finansowego, prawnego, podatkowego i technicznego wskazane w pkt 8 powyżej) możliwe jest wystąpienie sytuacji, w której usługi te będą wykonywane bezpośrednio przez tych podwykonawców na rzecz B. Będzie to wynikało z faktu, że podwykonawcy dysponują specjalistyczną wiedzą lub umiejętnościami niezbędnymi w celu przeprowadzenia poszczególnych transakcji przez B. Państwa rolą w powyższym zakresie będzie identyfikacja (poszukiwanie) i nabywanie usług od podwykonawców posiadających odpowiednią wiedzę i doświadczenie w kontekście transakcji dokonywanych przez B.
Nabycie usług od podwykonawców będzie udokumentowane fakturami VAT wystawionymi przez nich na rzecz Spółki z zastosowaniem właściwej stawki podatku, w zależności od rodzaju świadczonych usług.
Z kolei z tytułu wykonywania umowy doradztwa transakcyjnego, będą Państwo otrzymywali od B. wynagrodzenie w postaci tzw. „wynagrodzenia od sukcesu” (success fee). Wypłata wynagrodzenia na Państwa rzecz przez B. z tytułu wykonywania umowy doradztwa transakcyjnego będzie uzależniona od wyjścia przez B. z inwestycji w określoną spółkę portfelową, przy czym poprzez wyjście z inwestycji należy rozumieć sprzedaż udziałów/aktywów posiadanych przez B. w poszczególnych spółkach portfelowych. W takim wypadku, środki uzyskane przez B z danej inwestycji, powiększone o koszty usług nabywanych przez Państwa od podwykonawców w związku z doradztwem w procesie tej konkretnej inwestycji, będą podstawą do obliczenia wynagrodzenia należnego Państwu. Wynagrodzenie będzie kalkulowane osobno dla każdej inwestycji w spółki portfelowe.
Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących usługi nabywane od podwykonawców oraz terminu tego odliczenia.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości, aby ocenić czy w związku z nabywanymi od podwykonawców usługami przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności należy ustalić, w jaki sposób opodatkowane są świadczone przez Państwa na rzecz B. usługi, na potrzeby których nabywają Państwo właśnie usługi od podwykonawców.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi zarządzania funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
Na podstawie art. 43 ust. 15 ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
2) usług doradztwa;
3) usług w zakresie leasingu.
Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega wykładni rozszerzającej. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Jednocześnie zgodnie z art. 43 ust. 22 ustawy:
Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie, pod warunkiem że:
1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego rezygnuje ze zwolnienia.
Stosownie zaś do ust. 23 ww. przepisu:
Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc od początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku tych usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
Powyższe przepisy umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku - w tym m.in. właśnie usług zarządzania funduszami inwestycyjnymi, przy czym możliwość wyboru opcji opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych podatników, przy zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.
Zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy, uzależnione jest od łącznego spełnienia dwóch warunków:
Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia usług zarządzania. Jednakże przepis art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT stanowi implementację do krajowego porządku prawnego przepisu art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1 ze zm.), zgodnie z którym:
Państwa członkowskie zwalniają zarządzanie specjalnymi funduszami inwestycyjnymi, określonymi przez państwa członkowskie.
W kontekście ww. przepisu art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE, TSUE wielokrotnie wskazywał, że jego wykładnia powinna być dokonywana z uwzględnieniem kontekstu, w jaki się wpisuje, celów oraz układu tej dyrektywy oraz z uwzględnieniem zwłaszcza ratio legis zwolnienia, które przewiduje. TSUE przypominał ponadto, że zwolnienia od podatku stanowią wyjątki od ogólnej zasady, zgodnie z którą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie usługi świadczone odpłatnie przez podatnika, wobec czego należy dokonywać ich ścisłej wykładni. Ponadto zauważono, że zwolnienia przewidziane w art. 13 Szóstej Dyrektywy stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a zatem powinny zostać zdefiniowane z punktu widzenia prawa wspólnotowego, co ma na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich.
Z ugruntowanego orzecznictwa TSUE (m.in. w sprawach C-169/04, C-275/11, C-595/13) wynika, że celem zwolnienia z opodatkowania transakcji związanych z zarządzaniem funduszami powierniczymi, przewidzianego w art. 13 część B lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy (obecnie art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE), jest w szczególności ułatwienie małym inwestorom inwestowania w papiery wartościowe za pomocą przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania. Celem pkt 6 tego przepisu jest zapewnienie neutralności podatkowej wspólnego systemu podatku VAT w kwestii wyboru między inwestowaniem bezpośrednim w papiery wartościowe, a inwestowaniem za pośrednictwem przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania. Z powyższego wynika, że transakcje, których dotyczy to zwolnienie, są typowe dla działalności, jaką wykonują przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania. Zatem art. 13 część B lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy poza czynnościami polegającymi na zarządzaniu zbiorowym portfelem obejmuje czynności, które polegają na zarządzaniu samymi przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe, takie jak te zamieszczone w załączniku II do zmienionej Dyrektywy Rady 85/611/EWG z 20 grudnia 1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (85/611/EWG) w rubryce „Administracja”, które są czynnościami właściwymi przedsiębiorstwom zbiorowego inwestowania. Dyrektywa 85/611/EWG została zastąpiona dyrektywą 2009/65/WE z 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS).
Zgodnie z art. 6 ust. 2 Dyrektywy 2009/65/WE:
Działalność związana z zarządzaniem przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) obejmuje obowiązki, o których mowa w załączniku II.
Załącznik II do tej dyrektywy określa funkcje wchodzące w skład zbiorowego zarządzania portfelem. Są to odpowiednio:
a) obsługa prawna i obsługa rachunkowo-księgowa w zakresie zarządzania funduszem;
b) zapytania klientów;
c) wycena i wyznaczanie ceny (w tym zwroty podatkowe);
d) monitorowanie przestrzegania uregulowań;
e) prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa;
f) wypłata zysków;
g) emisja i umarzanie jednostek uczestnictwa;
h) rozliczanie umów (w tym wysyłanie potwierdzeń);
i) prowadzenie ksiąg,
Wskazana wyżej definicja zarządzania ma zastosowanie również w odniesieniu do specjalnych funduszy inwestycyjnych innych niż objęte dyrektywą UCITS. W pkt 38 wyroku w sprawie C-595/13 TSUE stwierdził, że spółki takie jak będące przedmiotem postępowania głównego, które zostały utworzone przez wielu inwestorów wyłącznie w celu zainwestowania zgromadzonego majątku w nieruchomości, nie mogą zostać uznane za przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania w rozumieniu dyrektywy UCITS. W takich okolicznościach faktycznych, tj. w odniesieniu do funduszy innych niż objętych dyrektywą UCITS, TSUE przytoczył definicję zarządzania funduszami, którą podał w wyroku C-169/04, a więc nawiązującą do dyrektywy UCITS. W ww. wyroku w sprawie C-595/13 TSUE wskazał, że poza czynnościami polegającymi na zarządzaniu portfelem do szczególnych funkcji przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania należą funkcje administrowania samymi przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, takie jak te wymienione w załączniku II do dyrektywy UCITS w rubryce „Administracja”. Zdaniem TSUE, nie tylko zarządzanie inwestycjami, wiążące się z wyborem i zbywaniem aktywów będących przedmiotem takiego zarządzania, lecz również usługi administracyjne i rachunkowe, takie jak obliczanie kwoty dochodów i ceny jednostek uczestnictwa lub udziałów funduszu, wycena aktywów, rachunkowość, przygotowywanie deklaracji w celu podziału dochodów, dostarczanie informacji i dokumentacji na temat rachunków okresowych i deklaracji podatkowych, statystyk i podatku VAT, a także opracowywanie prognoz przychodów wchodzą w zakres pojęcia „zarządzania” specjalnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 13 część B lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy.
Z uwagi na powyższe przepisy oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzam, że opisane we wniosku czynności w zakresie doradztwa transakcyjnego, tj.:
1) poszukiwanie przedmiotu inwestycji mających stanowić składniki portfela inwestycyjnego B,
2) prowadzenie due diligence biznesowego oraz koordynacja due diligence w innych obszarach prowadzonych przez podwykonawców,
3) przygotowanie wyceny aktywów,
4) modelowanie finansowe,
5) strukturyzacja transakcji,
6) analiza i przygotowanie dokumentacji transakcyjnej,
7) przedstawianie analiz, opinii lub rekomendacji związanych z podejmowaniem przez B. decyzji inwestycyjnych w procesie zarządzania portfelem inwestycyjnym, w tym w zakresie wyboru przedmiotu lokat mających stanowić składniki tego portfela,
które będą Państwo świadczyć na rzecz Alternatywnej Spółki Inwestycyjnej B. - mieszczą się w definicji zarządzania w rozumieniu tego określenia zdefiniowanego przez TSUE. Opisane usługi zawierają się w załączniku II do dyrektywy 2009/65/WE. W konsekwencji, warunek przedmiotowy dla zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy będzie spełniony dla ww. usług.
Usługi te będą podlegały zwolnieniu od podatku pod warunkiem, że spełnione będzie również kryterium podmiotowe. Drugim bowiem warunkiem określonym w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy jest warunek podmiotowy. Ww. zwolnieniu podlegają usługi zarządzania funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi lub zbiorczymi portfelami papierów wartościowych w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
Pod pojęciem przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi należy rozumieć przepisy ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 60) - dalej jako u.f.i., a także akty wykonawcze wydane na podstawie przepisów tej ustawy.
Zgodnie z art. 1 u.f.i.:
Ustawa określa zasady tworzenia i działania funduszy inwestycyjnych mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasady prowadzenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności przez fundusze zagraniczne i spółki zarządzające.
W myśl art. 38 ust. 1 u.f.i.:
Towarzystwem funduszy inwestycyjnych może być wyłącznie spółka akcyjna z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która uzyskała zezwolenie Komisji na wykonywanie działalności określonej w art. 45 ust. 1 (zezwolenie na wykonywanie działalności przez towarzystwo).
Jak stanowi art. 39 ust. 1 u.f.i.:
Siedziba zarządu towarzystwa powinna znajdować się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Natomiast art. 5 u.f.i. stanowi, że:
Siedzibą i adresem funduszu inwestycyjnego jest siedziba i adres towarzystwa będącego jego organem.
Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 9 u.f.i.:
Ilekroć w ustawie jest mowa o funduszu zagranicznym - rozumie się przez to fundusz inwestycyjny otwarty lub spółkę inwestycyjną, które uzyskały zezwolenie właściwego organu w państwie członkowskim na prowadzenie działalności zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe.
Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 7 u.f.i.:
Ilekroć w ustawie jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo inne niż Rzeczpospolita Polska, które jest członkiem Unii Europejskiej.
U.f.i. wyraźnie rozróżnia zatem pojęcie „funduszu inwestycyjnego” oraz „funduszu zagranicznego”.
Zagraniczne alternatywne fundusze inwestycyjne zostały zdefiniowane w u.f.i. pod pojęciem „unijnego AFI”. Zgodnie z art. 2 pkt 10b u.f.i.:
Ilekroć w ustawie jest mowa o unijnym AFI - rozumie się przez to alternatywny fundusz inwestycyjny, który został zarejestrowany jako alternatywny fundusz inwestycyjny przez właściwy organ w państwie członkowskim lub uzyskał zezwolenie właściwego organu w państwie członkowskim na prowadzenie działalności jako alternatywny fundusz inwestycyjny, a w przypadku braku wymogu uzyskania zezwolenia lub rejestracji - prowadząc taką działalność, ma siedzibę na terytorium państwa członkowskiego.
Natomiast na potrzeby u.f.i. za alternatywny fundusz inwestycyjny uznaje się fundusze inwestycyjne typu „specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty” oraz „fundusz inwestycyjny zamknięty” (art. 3 ust. 4 pkt 2 u.f.i.) oraz alternatywną spółkę inwestycyjną (art. 8a ust. 1 u.f.i.).
Mając powyższe na uwadze, fundusze zagraniczne oraz unijne AFI nie mieszczą się w zakresie pojęciowym „fundusze inwestycyjne, alternatywne fundusze inwestycyjne (…) w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi”, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy.
Uwzględniając powyższe, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy o VAT mogą korzystać czynności zarządzania funduszami z siedzibą w Polsce. W konsekwencji, powyższe zwolnienie nie znajdzie zastosowania do funduszy mających siedzibę za granicą.
Działalność alternatywnych funduszy inwestycyjnych jest regulowana przepisami ww. ustawy z 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
Zgodnie z art. 2 pkt 10a u.f.i.:
Ilekroć w ustawie jest mowa o alternatywnym funduszu inwestycyjnym - rozumie się przez to instytucję wspólnego inwestowania, której przedmiotem działalności, w tym w ramach wydzielonego subfunduszu, jest zbieranie aktywów od wielu inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką inwestycyjną, niebędącą funduszem działającym zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe.
W myśl art. 3 ust. 1 u.f.i.:
Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe.
Jak stanowi art. 3 ust. 3 u.f.i.:
Fundusz inwestycyjny prowadzi działalność, ze szczególnym uwzględnieniem interesu uczestników, przestrzegając zasad ograniczania ryzyka inwestycyjnego określonych w ustawie.
Zgodnie z art. 3 ust. 4 u.f.i.:
Fundusz inwestycyjny może prowadzić działalność jako:
1) fundusz inwestycyjny otwarty;
2) alternatywny fundusz inwestycyjny: specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty albo fundusz inwestycyjny zamknięty.
Według art. 8a ust. 1 u.f.i.:
Alternatywna spółka inwestycyjna jest alternatywnym funduszem inwestycyjnym, innym niż określony w art. 3 ust. 4 pkt 2.
Stosownie do art. 8a ust. 2 u.f.i.:
Alternatywna spółka inwestycyjna może prowadzić działalność w formie:
1) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjnej albo spółki europejskiej;
2) spółki komandytowej albo spółki komandytowo-akcyjnej, w których jedynym komplementariuszem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna albo spółka europejska.
W oparciu o treść art. 8a ust. 3 u.f.i:
Wyłącznym przedmiotem działalności alternatywnej spółki inwestycyjnej, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w ustawie, jest zbieranie aktywów od wielu inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką inwestycyjną.
Na podstawie art. 8b ust. 1 u.f.i.:
Zarządzający ASI zarządza alternatywną spółką inwestycyjną, w tym co najmniej portfelem inwestycyjnym tej spółki oraz ryzykiem.
W myśl art. 8b ust. 2 u.f.i.:
Zarządzającym ASI może być wyłącznie:
1) w przypadku określonym w art. 8a ust. 2 pkt 1 - spółka kapitałowa będąca alternatywną spółką inwestycyjną, prowadząca działalność jako wewnętrznie zarządzający ASI;
2) w przypadku określonym w art. 8a ust. 2 pkt 2 - spółka kapitałowa będąca komplementariuszem alternatywnej spółki inwestycyjnej, prowadząca działalność jako zewnętrznie zarządzający ASI.
Zgodnie z art. 70a ust. 1 u.f.i.:
Zarządzającym ASI może być wyłącznie spółka kapitałowa, o której mowa w art. 8b ust. 2, z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która uzyskała zezwolenie Komisji na wykonywanie działalności określonej w art. 70e ust. 1 (zezwolenie na wykonywanie działalności przez zarządzającego ASI).
Stosownie do art. 70a ust. 2 u.f.i.:
Na warunkach określonych w rozdziale 3, w przypadku zarządzania portfelami inwestycyjnymi o niskiej wartości, spółka kapitałowa, o której mowa w art. 8b ust. 2, z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może wykonywać działalność określoną w art. 70e ust. 1 jako zarządzający ASI bez zezwolenia Komisji, po uzyskaniu wpisu do rejestru zarządzających ASI.
Ponadto, w myśl art. 70e ust. 1 i 2 u.f.i.:
Przedmiotem działalności zarządzającego ASI może być wyłącznie zarządzanie alternatywną spółką inwestycyjną, w tym wprowadzanie tej spółki do obrotu, oraz, z zastrzeżeniem ust. 2, zarządzanie unijnym AFI, w tym wprowadzanie tych AFI do obrotu.
Zarządzanie unijnym AFI może być przedmiotem działalności wyłącznie zewnętrznie zarządzającego ASI, który uzyskał zezwolenie na wykonywanie działalności przez zarządzającego ASI.
Stosownie do art. 70g ust. 1 u.f.i.:
Zarządzający ASI może, w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, z uwzględnieniem art. 75-82 rozporządzenia 231/2013, powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności związanych z działalnością prowadzoną przez tego zarządzającego.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zarówno Państwo jak i B. sp. z o.o., na rzecz której będą Państwo nabywali Usługi od podwykonawców mają siedzibę w Polsce.
Z uwagi na powołane przepisy ustawy o funduszach inwestycyjnych stwierdzam, że również przesłanka podmiotowa uprawniająca do zastosowania zwolnienia od podatku, dotycząca świadczenia opisanych usług na rzecz B. - zostanie spełniona.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz wnioski płynące z powołanych powyżej przepisów jak również orzecznictwa TSUE należy stwierdzić, że opisane we wniosku usługi doradcze wykonywane przez Państwa na rzecz B. mieszczą się w zakresie czynności zarządzania funduszami inwestycyjnymi wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy. W konsekwencji będą podlegać zwolnieniu od podatku VAT na podstawie ww. artykułu.
Przechodząc zatem do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług od podwykonawców należy jeszcze raz podkreślić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy jest uwarunkowane tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zasada ta wyłącza tym samym możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu. Oznacza to, że podstawowym warunkiem, który uprawnia do odliczenia podatku naliczonego, jest związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą generującą podatek należny.
Skoro, jak ustalono powyżej, ww. Usługi świadczone przez Państwa na rzecz B. na podstawie umowy doradztwa transakcyjnego będą podlegały zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy, to w analizowanej sprawie nie będzie Państwu przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług od podwykonawców, gdyż nie będą one związane z wykonywaniem przez Państwa czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Podsumowując, nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług od podwykonawców ponieważ usługi świadczone przez Państwa na rzecz ASI podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy. Nie zostanie tym samym spełniony jeden z warunków uprawniających do odliczenia podatku jakim jest związek nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.
Prawo takie będzie Państwu przysługiwało jedynie w sytuacji rezygnacji ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 22 i 23 ustawy, o ile nie zaistnieją przesłanki negatywne określone w art. 88 ustawy. Przy czym prawo to - w przypadku rezygnacji przez Państwa ze zwolnienia od podatku powstanie w rozliczeniu za okres, w którym u danego podwykonawcy powstanie obowiązek podatkowy, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym otrzymają Państwo fakturę dokumentującą nabycie tych usług.
Państwa stanowisko oceniane jako całość jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji pokrywa się/będzie się pokrywało z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo