Wnioskodawczyni, rolnik ryczałtowy, w 2015 roku otrzymała w darowiźnie od rodziców nieruchomość rolną o powierzchni około 10 ha. W 2022 roku wydzieliła z niej działkę o powierzchni około 1,5 ha, podzieliła ją na 10 mniejszych działek oraz drogę dojazdową, a także samodzielnie wykonała odcinek wodociągu w pasie drogowym. Działki były i są wykorzystywane do produkcji roślinnej (uprawa zbóż), a ich sprzedaż…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą działek. Uzupełniła go Pani pismem z 29 grudnia 2025 r. (wpływ 29 grudnia 2025 r.) i pismem z 29 grudnia 2025 r. (wpływ 30 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie, a także pismem z 3 lutego 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
1. W 2015 r. Wnioskodawczyni otrzymała w formie darowizny nieruchomość rolną o powierzchni ok. 10 ha od rodziców, którzy prowadzili gospodarstwo rolne. Nabycie nie było związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
2. Część nieruchomości, tj. działka o powierzchni ok. 1,5 ha z nieruchomości, o której mowa w pkt 1. została podzielona na 10 mniejszych działek oraz drogę dojazdową. W celu zapewnienia możliwości korzystania z działek, w pasie drogowym wykonano odcinek wodociągu. Podział gruntu oraz wykonanie wodociągu miały na celu umożliwienie sprzedaży majątku prywatnego i zostały wykonane jednorazowo.
3. Wnioskodawczyni nie prowadzi działań marketingowych poza zwykłym ogłoszeniem prywatnym. Sprzedaż będzie miała charakter incydentalny.
4. Wnioskodawczyni planuje przeprowadzić sprzedaż kilku działek jako osoba prywatna, nieprowadząca żadnej działalności gospodarczej. Poza tym, kilka działek planuje pozostawić na potrzeby własne.
Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Po podziale powstały działki o nr ewidencyjnych : 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 oraz przeznaczone pod drogę 11 i 12. Na sprzedaż planowane są działki o nr ewidencyjnych 4, 3, 2, 7, 8, 9.
2 grudnia 2025 r. sprzedana została działka 6.
Podziału działek Wnioskodawczyni dokonała w sierpniu 2022 r. (decyzja podziału działek z 1 września 2022 r.).
Odcinek wodociągu wykonany był przez Wnioskodawczynię w okresie jesiennym. Nie są zrealizowane przyłącza bezpośrednio do działek. Odcinek ten znajduje się w drodze, które tworzą działki 11 oraz 12.
Działki po podziale oraz w całym okresie posiadania wykorzystywane są do produkcji roślinnej - uprawa zbóż. Na całej powierzchni gruntu, który Wnioskodawczyni otrzymała w formie darowizny od rodziców, prowadzona jest produkcja roślinna.
Wnioskodawczyni nie jest i nigdy nie była czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
Działki nie były wykorzystywane na cele działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie prowadzi i nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej.
Działki były, są i będą do momentu sprzedaży wykorzystywane do produkcji roślinnej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Zbiory i sprzedaż płodów rolnych nie są opodatkowane podatkiem VAT. Płody rolne przeznaczane są na sprzedaż. Wnioskodawczyni jest rolnikiem ryczałtowym.
Wnioskodawczyni nie występowała z wnioskiem o uchwalenie/zmianę miejscowego planu zagospodarowanie przestrzennego terenu, na którym znajdują się działki.
Wnioskodawczyni nie występowała o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego dla działek po podziale. Podzielone działki powstały z dwóch działek o następujących nr 13 oraz 14. Dla działek przed podziałem wydana była decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego, ponieważ Wnioskodawczyni wraz z mężem planowała budowę domu na jednej z działek. Plany się zmieniły, Wnioskodawczyni z mężem stwierdziła, że to bardzo duża działka i na chwile obecną nie stać jej na budowę domu. Działki zostały podzielone, z zamiarem osobistych planów w przyszłości na działce 5. Nie są to plany sprecyzowane, może przekaże dla dziecka, może budowa domu. Żadnych konkretnych decyzji nie ma. Pewne jest to, że kilka działek Wnioskodawczyni z mężem planuje pozostawić na potrzeby własne.
Wnioskodawczyni nie poczyniła działań w celach zwiększenia atrakcyjności nieruchomości.
Działki nigdy nie były udostępniane osobom trzecim. Jedna z działek o nr ewidencyjnym 6 została sprzedana 2 grudnia 2025 r.
Nabywcą działki o nr ewidencyjnym 6 sprzedanej 2 grudnia 2025 r. jest para z sąsiedniej wsi. Nastąpiło to w inicjatywy kupującego. Na dzień dzisiejszy nie ma osób zainteresowanych zakupem działek, nie są podpisane żadne umowy przedwstępne sprzedaży działek.
Wnioskodawczyni nie udzieliła i nie zamierza udzielić podmiotowi trzeciemu pełnomocnictwa bądź jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w swoim imieniu w związku z przygotowaniem działek do ich sprzedaży.
Wnioskodawczyni nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży. Na pozostałych działkach, które otrzymała darowizną od rodziców uprawiane są zboża. Wnioskodawczyni nie planuje tego zmieniać.
Wnioskodawczyni nie sprzedawała wcześniej innych nieruchomości.
Wszystkie działki są niezabudowane.
Na dzień sprzedaży, tj. 2 grudnia 2025 r., dla działki o nr ewidencyjnym 6 nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. Dla pozostałych działek nie ma wydanych decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. Na dzień dzisiejszy nie ma złożonego wniosku o uzyskanie ww. decyzji.
Na dzień dzisiejszy nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawczyni nie potrafi stwierdzić, czy zgłoszą się osoby zainteresowane kupnem działek i czy ewentualnie w czasie sprzedaży taki plan będzie w gminie obowiązywał. Tak jak wspominała we wniosku, ewentualna sprzedaż będzie miała charakter incydentalny.
Decyzja o warunkach zabudowy wydana była dla działek nr 13 oraz 14 przed podziałem. Niniejsza decyzja wygasła wraz z podziałem nieruchomości. Dla działek powstałych po podziale nie ma aktualnie takiej decyzji, Wnioskodawczyni nie ubiegała się o jej wydanie.
Pytanie (oznaczone we wniosku nr 1)
Czy w świetle przedstawionych okoliczności Wnioskodawczyni będzie traktowana jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, nie będzie potraktowana jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości (gruntów) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów bądź świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.
W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na mocy art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.):
Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.
Jak stanowi art. 43 ust. 3 ustawy:
Rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych lub świadczący usługi rolnicze, które są zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 3, może zrezygnować z tego zwolnienia pod warunkiem dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 i 2.
Zwolnienie rolnika ryczałtowego od podatku ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Od podatku zwolnieni są tylko rolnicy ryczałtowi i tylko w zakresie wyraźnie wskazanym w przepisie. Świadczenie usług rolniczych oraz dostawa produktów rolnych przez podmioty inne niż rolnicy ryczałtowi podlega opodatkowaniu. Innego rodzaju działalność prowadzona przez rolnika ryczałtowego, nieuprawniająca go do zwolnienia przedmiotowego (np. działalność handlowa, dostawa produktów rolnych innych niż własnej produkcji, dzierżawa, świadczenie usług innych niż rolnicze), co do zasady podlegać będzie opodatkowaniu wg stawek właściwych dla tych czynności.
Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy – co do zasady – posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Natomiast wykonywanie czynności polegających na świadczeniu usług rolniczych stanowi wykonywanie działalności rolniczej w rozumieniu ustawy. Co istotne, w sytuacji gdy rolnik dokona rejestracji i uzyska miano podatnika podatku VAT czynnego, oznacza to, że prowadzi on działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.
Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek, istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży działek, podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Z opisu sprawy wynika, że w 2015 r. otrzymała Pani w formie darowizny nieruchomość rolną o powierzchni ok. 10 ha od rodziców. Nabycie nie było związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Część nieruchomości, tj. działka o powierzchni ok. 1,5 ha z ww. nieruchomości została podzielona w sierpniu 2022 r. Po podziale powstały działki o nr ewidencyjnych : 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 oraz przeznaczone pod drogę 11 i 12. Na sprzedaż planowane są działki o nr ewidencyjnych 4, 3, 2, 7, 8, 9. 2 grudnia 2025 r. sprzedana została działka 6, nastąpiło to w inicjatywy kupującego. Wszystkie działki są niezabudowane.
W celu zapewnienia możliwości korzystania z działek, w pasie drogowym wykonała Pani odcinek wodociągu w okresie jesiennym. Nie są zrealizowane przyłącza bezpośrednio do działek. Podział gruntu oraz wykonanie wodociągu miały na celu umożliwienie sprzedaży majątku prywatnego i zostały wykonane jednorazowo.
Nie prowadzi Pani działań marketingowych poza zwykłym ogłoszeniem prywatnym. Sprzedaż będzie miała charakter incydentalny.
Nie jest i nigdy nie była Pani czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
Działki nie były wykorzystywane na cele działalności gospodarczej. Nie prowadzi i nigdy nie prowadziła Pani działalności gospodarczej.
Działki były, są i będą do momentu sprzedaży wykorzystywane do produkcji roślinnej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Zbiory i sprzedaż płodów rolnych nie są opodatkowane podatkiem VAT. Płody rolne przeznaczane są na sprzedaż. Jest Pani rolnikiem ryczałtowym.
Nie występowała Pani z wnioskiem o uchwalenie/zmianę miejscowego planu zagospodarowanie przestrzennego terenu, na którym znajdują się działki. Nie występowała Pani o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego dla działek po podziale. Podzielone działki powstały z dwóch działek o następujących nr 13 oraz 14. Dla działek tych przed podziałem wydana była decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego, ponieważ wraz z mężem planowała Pani budowę domu na jednej z działek. Plany się zmieniły. Działki zostały podzielone, z zamiarem osobistych planów w przyszłości na działce 5. Niniejsza decyzja wygasła wraz z podziałem nieruchomości.
Działki nigdy nie były udostępniane osobom trzecim.
Pani wątpliwości dotyczą tego, czy będzie Pani spełniać przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług, w zakresie sprzedaży działek nr 4, 3, 2, 7, 8, 9, 6.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Mając na uwadze powołany stan prawny oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w opisanej sytuacji podejmowane przez Panią działania wskazują na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, a sprzedaż wskazanych nieruchomości będzie wypełniała przesłanki działalności gospodarczej.
Wskazała Pani, że wydzieliła Pani działkę i dokonała jej podziału, dodatkowo dwie działki przeznaczyła Pani na drogę dojazdową oraz samodzielnie wykonała odcinek wodociągu. Nakłady, które Pani poczyniła przyczyniły się do uatrakcyjnienia działek przeznaczonych na sprzedaż. Okoliczności sprawy wprost zatem wskazują, że Pani działania były skoordynowane i zorganizowane.
Stwierdzić zatem należy, że nie wykazała Pani zamiaru wykorzystywania nieruchomości wyłącznie do celów osobistych przez cały okres posiadania przedmiotowych działek. Tym samym, działki przeznaczone do sprzedaży, w momencie ich dostawy stanowiły (działka 6 sprzedana 2 grudnia 2025 r.)/będą stanowiły (działki 4, 3, 2, 7, 8, 9) składnik majątkowy służący prowadzeniu działalności gospodarczej. Dokonana/planowana sprzedaż ww. nieruchomości nie stanowiła/nie będzie stanowiła czynności rozporządzania majątkiem prywatnym.
W związku z tak przedstawionymi okolicznościami, w tej konkretnej sytuacji stwierdzić należy, że dokonana przez Panią sprzedaż działki 6 oraz planowane przez Panią transakcje sprzedaży działek nr 4, 3, 2, 7, 8, 9, podlegała/będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT. Zakres wykonanych przez Panią czynności wskazuje bowiem na Pani aktywność w przedmiocie zbycia działek porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Podjęte przez Panią czynności wykraczają poza zakres zarządu majątkiem prywatnym i stanowią działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami. Jak wynika z opisu sprawy, dokonywała Pani czynności typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, wykonywanych przez handlowców. Spełnione są tu zatem przesłanki zawodowego, tj. stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności, co przesądza o tym, że zbycie przez Panią opisanych działek będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
Dokonując sprzedaży wskazanych działek nie korzystała/nie będzie Pani korzystała z prawa do rozporządzania majątkiem osobistym. Zatem działała/będzie Pani działała jako podatnik podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta stanowi/będzie stanowiła działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Dokonana sprzedaż działki 6 podlegała oraz planowana sprzedaż działek 4, 3, 2, 7, 8, 9 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Pani stanowisko jest zatem nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
Interpretacja rozstrzyga w zakresie uznania Pani za podatnika od towarów i usług w przypadku dokonanej sprzedaży działki 6 oraz planowanej sprzedaży działek 4, 3, 2, 7, 8, 9. W zakresie prawa do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT do sprzedaży działek 4, 3, 2, 7, 8, 9, 6 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo