Spółka, będąca czynnym podatnikiem VAT i prowadząca działalność w branży surowców odnawialnych w grupie kapitałowej, udzieliła w 2025 roku oprocentowanej pożyczki pieniężnej spółce powiązanej, również czynnemu podatnikowi VAT, w celu sfinansowania jej kosztów i poprawy płynności finansowej. Pożyczka została udzielona jednorazowo na podstawie umowy, przewidującej…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, która dotyczy uznania, czy z tytułu udzielonej Pożyczki Spółka występuje w roli podatnika VAT i czy czynność udzielenia Pożyczki jest opodatkowana podatkiem VAT oraz korzysta ze zwolniona od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Uzupełnili go Państwo pismem z 12 grudnia 2025 r. (wpływ 17 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca (dalej również jako: „Spółka”) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”). Spółka prowadzi działalność operacyjną w branży surowców odnawialnych, razem z innymi podmiotami należącymi do tej samej grupy kapitałowej.
W 2025 r. Spółka udzieliła pożyczki pieniężnej spółce powiązanej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „Pożyczkobiorca”), będącej polskim rezydentem podatkowym i prowadzącej działalność operacyjną w Polsce w ramach grupy kapitałowej. Udzielenie pożyczki nastąpiło na podstawie zawartej umowy, zgodnie z którą Pożyczkobiorca jest zobowiązany do zwrotu kwoty głównej oraz zapłaty wynagrodzenia za udostępnienie kapitału, m.in. w formie odsetek. Pożyczka została udzielona spółce ze względu na konieczność sfinansowania kosztów jej działalności oraz poprawy płynności finansowej, w czym Wnioskodawca ma swój istotny interes ekonomiczny.
Udzielanie pożyczek nie stanowi głównego przedmiotu działalności Wnioskodawcy (na moment udzielenia pożyczki Spółka nie posiadała kodu PKD odpowiadającego działalności związanej z udzielaniem pożyczek), jednak Spółka posiada pełną zdolność do świadczenia usług finansowych we własnym zakresie. Pożyczka została udzielona jednorazowo, według ekonomicznej potrzeby wspierania płynności finansowej podmiotów z grupy kapitałowej.
Na moment udzielenia pożyczki oraz w chwili składania niniejszego wniosku zarówno Spółka, jak i Pożyczkobiorca są czynnymi podatnikami VAT.
Spółka, mając świadomość utrwalonej linii interpretacyjnej Krajowej Informacji Skarbowej, rozpoznała opisaną czynność jako odpłatne świadczenie usług, które co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednak jednocześnie korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
Pytanie
Czy Wnioskodawca z tytułu udzielonej Pożyczki występuje w roli podatnika VAT i w konsekwencji czynność udzielenia przez Wnioskodawcę na rzecz Pożyczkobiorcy Pożyczki stanowi usługę objętą zakresem podatku od towarów i usług kwalifikowaną jako świadczenie usług za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlegającą zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
Wnioskodawca z tytułu udzielonej Pożyczki występuje w roli podatnika VAT i w konsekwencji czynność udzielenia przez Wnioskodawcę na rzecz Pożyczkobiorcy pożyczki stanowi usługę objętą zakresem podatku od towarów i usług kwalifikowaną jako świadczenie usług za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlegającą zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
Dla uznania danej czynności za usługę istotne jest ustalenie odbiorcy tej czynności, czyli jej beneficjenta oraz wystąpienie świadczenia wzajemnego w postaci wynagrodzenia za wykonanie tej czynności. Ponadto, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu VAT winna być wykonana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT.
W myśl przepisu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT podatnikami są m.in. osoby prawne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje z kolei wszelką działalność producentów i usługodawców, polegającą na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W ocenie Wnioskodawcy zarówno definicję świadczenia usług, jak i definicję podatnika na gruncie ustawy o VAT należy interpretować szeroko, tj. w każdej sytuacji, w której Wnioskodawca prowadzi odpłatną działalność w związku z prowadzoną działalnością opodatkowaną, winien być traktowany jako podatnik VAT. W tym przypadku, Spółka udzielając pożyczki na rzecz Pożyczkobiorcy świadczy odpłatne usługi finansowe, a jej wynagrodzeniem są m.in. należne odsetki.
Zdaniem Wnioskodawcy dla oceny skutków udzielenia pożyczki w świetle ustawy o VAT nie ma znaczenia, że w przedmiocie działalności Wnioskodawcy w Krajowym Rejestrze Sądowym (wspomniany kod PKD) nie figuruje udzielanie pożyczek, kredytów ani inna tego typu działalność finansowa. Ustawa VAT nie zawiera bowiem dodatkowych warunków, by wykonanie świadczenia stanowiło odpłatne świadczenie usług, jak np. wskazanie tego rodzaju świadczeń w przedmiocie działalności spółki. Zdaniem Wnioskodawcy, brak ujęcia kodu PKD w Krajowym Rejestrze Sądowym nie podważa zaistnienia zdarzenia gospodarczego, jego związku z działalnością opodatkowaną, roli Spółki jako podatnika VAT oraz całokształtu kwalifikacji podatkowej omawianej operacji gospodarczej. Tym samym, w ocenie Spółki, czynność udzielenia pożyczki powinna być traktowana jako odpłatne świadczenie usług, podlegające w swoim zakresie opodatkowaniu VAT.
Wnioskodawca jednocześnie wskazuje, że zgodnie z przepisem art. 43 pkt ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych. Skoro zatem Spółka występuje w omawianej transakcji w roli podatnika, a udzielenie pożyczki jest objęte w swoim zakresie przepisami podatku VAT, należy jednocześnie uznać, że powinny być to usługi zwolnione z VAT na podstawie 43 pkt ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
Powyższe znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez DKIS, m.in. 0112-KDIL1-2.4012.275.2023.1.NF, 0111-KDIB3-1.4012.391.2023.4.MG, 0111-KDIB3-1.4012.130.2023.2.IO, 0111-KDIB3-1.4012.615.2023.2.MG, 0111-KDIB3-1.4012.822.2022.5.IO, 0111-KDIB3-1.4012.130.2023.2.IO, 0114-KDIP4-3.4012.167.2023.1.RK, 0112- KDIL1-3.4012.537.2022.1.AKS.
Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy w ramach udzielonej podmiotowi powiązanemu pożyczki występuje on w roli podatnika VAT, omawiana pożyczka stanowi odpłatną usługę objętą w swoim zakresie regulacjami ustawy o VAT, a jednocześnie powinna być zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
· w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
· świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).
Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzą Państwo działalność operacyjną w branży surowców odnawialnych, razem z innymi podmiotami należącymi do tej samej grupy kapitałowej.
W 2025 r. udzielili Państwo pożyczki pieniężnej spółce powiązanej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych (Pożyczkobiorca), będącej polskim rezydentem podatkowym i prowadzącej działalność operacyjną w Polsce w ramach grupy kapitałowej. Udzielenie pożyczki nastąpiło na podstawie zawartej umowy, zgodnie z którą Pożyczkobiorca jest zobowiązany do zwrotu kwoty głównej oraz zapłaty wynagrodzenia za udostępnienie kapitału, m.in. w formie odsetek.
Udzielanie pożyczek nie stanowi Państwa głównego przedmiotu działalności (na moment udzielenia pożyczki nie posiadali Państwo kodu PKD odpowiadającego działalności związanej z udzielaniem pożyczek), jednak posiadają Państwo pełną zdolność do świadczenia usług finansowych we własnym zakresie.
Na moment udzielenia pożyczki zarówno Państwo jak i Pożyczkobiorca byli czynnymi podatnikami VAT.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy z tytułu udzielonej Pożyczki występują Państwo w roli podatnika VAT i w konsekwencji czynność udzielenia przez Państwa na rzecz Pożyczkobiorcy Pożyczki stanowi usługę objętą zakresem podatku od towarów i usług kwalifikowaną jako świadczenie usług za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlegającą zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.
Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.
Czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych podlegających oprocentowaniu stanowią odpłatne świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielanie oprocentowanych pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy te czynności nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym.
W efekcie, udzielenie pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające na udostępnianiu kapitału na wskazany w umowie okres. Czynność udzielenia pożyczki w zamian za wynagrodzenie w postaci odsetek z tytułu korzystania z cudzego kapitału traktowana jest jako świadczenie usług.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy stwierdzić, że udzielając Pożyczki za wynagrodzeniem w postaci m.in. odsetek na rzecz Pożyczkobiorcy działają Państwo podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a jej udzielenie stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być opodatkowana podatkiem VAT lub może korzystać ze zwolnienia od podatku. Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
Stosownie do art. 43 ust. 22 ustawy:
Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie, pod warunkiem że:
1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego rezygnuje ze zwolnienia.
W myśl art. 43 ust. 23 ustawy:
Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc od początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku tych usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
Powyższe przepisy umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku – w tym m.in. właśnie usług udzielania pożyczek pieniężnych, przy czym możliwość wyboru opcji opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych podatników, przy zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.
W odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wskazać należy, że czynność udzielenia przez Państwa Pożyczki stanowi czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy. Z uwagi na to, że usługi te mieszczą się w zakresie czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymienione wprost w tym przepisie – to świadczona przez Państwa usługa udzielenia Pożyczki na rzecz Pożyczkobiorcy korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.
Powyższe zwolnienie ma zastosowanie pod warunkiem, że dla tych czynności nie wybiorą Państwo opcji opodatkowania zgodnie z art. 43 ust. 22 ustawy.
W konsekwencji, Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo