Skutki podatkowe sprzedaży Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 i Nieruchomości 3 (uznanie za podatnika, zastosowanie zwolnienia, prawo do odliczenia).
Spółka deweloperska (A. Sp. z o.o.) zamierza nabyć od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą (Sprzedająca 1) trzy nieruchomości (grunty i budynki) w celu realizacji inwestycji mieszkaniowo-usługowej. Nieruchomości te były w różnym stopniu wykorzystywane przez Sprzedającą 1 w jej działalności gospodarczej (np. jako zaplecze magazynowe, miejsca parkingowe, drogi dojazdowe). Sprzedaż ma nastąpić na podstawie umowy przedwstępnej, która przewiduje, że do zawarcia umów sprzedaży dojdzie po…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
17 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 9 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 i Nieruchomości 3. Uzupełnili go Państwo pismem z 22 stycznia 2026 r. (wpływ 23 stycznia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1) Zainteresowana będąca stroną postępowania:
2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność deweloperską na terytorium Polski. Jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, zaś całość sprzedaży Wnioskodawcy, zarówno w chwili obecnej, jak i w przyszłości, jest i będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Całość sprzedaży Wnioskodawcy, w odniesieniu do lokali powstałych w wyniku inwestycji, opodatkowana będzie podatkiem VAT. Dlatego też wszystkie zakupy towarów i usług dokonywane przez Spółkę są i będą związane ze sprzedażą opodatkowaną VAT.
W ramach prowadzonej przez siebie działalności, Wnioskodawca zawarł umowę stanowiącą 5 umów przedwstępnych sprzedaży (dalej: Umowa), na podstawie której Wnioskodawca ma zamiar nabyć nieruchomości. Wnioskodawca zainteresowany jest nabyciem wszystkich nieruchomości łącznie. Zamiarem Wnioskodawcy jest realizacja na nieruchomościach zespołu budynków mieszkalno-usługowych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i drogową. W wyniku realizacji inwestycji powstanie na nieruchomości zespół budynków zawierających lokale mieszkalne i niemieszkalne, które będą następnie przedmiotem sprzedaży. Całość tej sprzedaży, dokonanej po realizacji inwestycji, będzie u Wnioskodawcy opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
Przedmiot nabycia, oraz postanowienia dotyczące transakcji, opisane są poniżej.
Zgodnie z Umową, Wnioskodawca zobowiązany jest do zawarcia umów przyrzeczonych sprzedaży 5 nieruchomości od sprzedawców: Sprzedającej 1, oraz małżeństwa oznaczonego na potrzeby Umowy oraz niniejszego Wniosku wspólnie jako Sprzedający 2.
Niniejszy wniosek wspólny dotyczy transakcji w części zawieranej pomiędzy Sprzedającą 1, a Wnioskodawcą.
Sprzedająca 1 jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą i czynnym podatnikiem VAT. Wszystkie Nieruchomości, opisane w niniejszym wniosku, w stosunku do których występuje jako sprzedająca, stanowią jej majątek osobisty.
W zakresie transakcji pomiędzy Wnioskodawcą, a Sprzedającą 1, przedmiotem umowy jest sprzedaż na rzecz Wnioskodawcy przez Sprzedającą 1 następujących nieruchomości (łącznie zwanych Nieruchomościami):
1. nieruchomość stanowiąca działki nr ewid. 1 ((...)) i 2 ((...)) z obrębu (…), (…), o łącznym obszarze 1.839,00 m2 znajdujące się przy ulicy (…) w (…), dla której Sąd Rejonowy (…) (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...) (w Umowie oznaczona jako: Nieruchomość 1, tak też nazywana dalej w niniejszym wniosku);
2. nieruchomość stanowiąca działki nr ewid. 3 ((...)), 4 ((...)), 5 ((...)) i 6 ((...)), o łącznym obszarze 1.829,00 m2, znajdującej się przy ulicy (…) w (…), dla której Sąd Rejonowy (…) (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...) (w Umowie oznaczona jako: Nieruchomość 2, tak też nazywana dalej w niniejszym wniosku);
3. nieruchomość stanowiąca działkę nr ewid. 7 ((...)), z obrębu (...), o obszarze 647,00 m2 (sześćset czterdzieści siedem metrów kwadratowych), znajdującą się przy (...) w (…), dla której Sąd Rejonowy (…) (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...) (w Umowie oznaczona jako: Nieruchomość 3, tak też nazywana dalej w niniejszym wniosku).
Aby czynić zadość obowiązkowi dokładnego opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Zainteresowani wskazują, iż na podstawie Umowy Wnioskodawca zobowiązał się również do zawarcia umów przyrzeczonych Nieruchomości 4 i Nieruchomości 5, dla których jednak w charakterze sprzedawców występują Sprzedający 2, czyli inne osoby, niż Sprzedająca 1 i których to Nieruchomości 4 i Nieruchomości 5 niniejszy wniosek nie dotyczy.
Nieruchomość 1:
Nieruchomość 1 nabyta została przez Sprzedającą 1 na podstawie umowy darowizny z 28 października 2008 r. oraz umowy darowizny z dnia 9 grudnia 2010 r.
Nieruchomość 1, na którą składają się działki 2 i 1 jest niezabudowana, nie ma dla niej obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie wydano na dzień zawarcia Umowy decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Natomiast w księdze wieczystej Nieruchomości 1 zawarto informację o sposobie wykorzystania działek składających się na Nieruchomość 1 (działka 2 i działka 1) - BI - inne tereny zabudowane. W ewidencji gruntów obie wskazane działki stanowią inne tereny zabudowane oznaczone symbolem Bi.
Jedna z działek składających się na Nieruchomość 1, tj. działka 2 objęta jest dwiema umowami najmu, zawartymi w 2019 r., w których Sprzedająca 1 występuje w charakterze wynajmującego. Dochody z najmu rozliczane są przez Sprzedającą 1 jako sprzedaż opodatkowana podatkiem od towarów i usług, dokumentowana fakturami VAT i wykazywana w jpk_VAT Sprzedającej 1.
Nieruchomość 2:
Nieruchomość 2 nabyta zostały przez Sprzedającą 1 na podstawie umowy darowizny z 28 października 2008 r., oraz umowy darowizny z dnia 9 grudnia 2010 r.
Nieruchomość 2 składa się z czterech działek ewidencyjnych: 3, 4, 5 i 6.
Nieruchomość 2 jest zabudowana dwoma budynkami: budynkiem magazynowym oraz budynkiem gospodarczym.
Pierwszy z nich - budynek magazynowy - wybudowany został i oddany do używania w roku 2015 i do chwili obecnej nie były dokonywane żadne nakłady na budynek, poza bieżącymi wydatkami remontowymi. Nie były dokonywane żadne ulepszenia, zwiększające wartość początkową budynku, w ramach których wydatki stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Budynek położony jest na działkach 3 i 4. Budynek wykorzystywany jest w ramach działalności gospodarczej Sprzedającej 1, w tym jego część 1 objęta jest umową najmu, w której Sprzedająca 1 występuje w charakterze wynajmującego. Dochody z najmu rozliczane są przez Sprzedającą 1 jako sprzedaż opodatkowana podatkiem od towarów i usług, dokumentowana fakturami VAT i wykazywana w jpk VAT Sprzedającej 1.
Drugi z budynków - budynek gospodarczy - wybudowany został i oddany do używania w roku 1993 i do chwili obecnej nie były dokonywane żadne nakłady na budynek, poza bieżącymi wydatkami remontowymi. Nie były dokonywane żadne ulepszenia, zwiększające wartość początkową budynku, w ramach których wydatki stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Budynek położony jest na działce 5. Budynek wykorzystywany był od chwili wybudowania przez poprzednich właścicieli i od chwili nabycia przez Sprzedającą 1, jednak nie jest i nigdy nie był wykorzystywany w ramach działalności gospodarczej Sprzedającej 1, w szczególności nie był i nie jest przedmiotem umowy najmu lub dzierżawy.
Na działce 6 nie ma żadnych budynków i budowli.
Nie ma dla Nieruchomości 2 obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie wydano na dzień zawarcia Umowy decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Natomiast w księdze wieczystej Nieruchomości 2 zawarto informację o sposobie wykorzystania działek składających się na Nieruchomość 2:
W ewidencji gruntów działki 3 i 4 stanowią inne tereny zabudowane oznaczone symbolem Bi. Działka 6 w ewidencji gruntów stanowi tereny mieszkaniowe oznaczone symbolem B.
Nieruchomość 3:
Nieruchomość 3, na którą składa się tylko jedna działka - 7, jest niezabudowana, nie ma dla niej obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie wydano na dzień zawarcia Umowy decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Natomiast w księdze wieczystej Nieruchomości 1 zawarto informację o sposobie wykorzystania działki składającej się na Nieruchomość 3 - R - grunty orne. W ewidencji gruntów działka 7 stanowi grunty orne oznaczone symbolem RIIIa.
Nieruchomość 3 nabyta została przez Sprzedającą 1 na podstawie umowy sprzedaży z 26 października 2020 r.
Na podstawie Umowy Wnioskodawca zobowiązany jest zawrzeć ze Sprzedającą 1 umowy sprzedaży, w ramach których zobowiązany jest nabyć od Sprzedającej 1 Nieruchomość 1 za ustaloną w Umowie Cenę 1, Nieruchomość 2 za ustaloną w Umowie Cenę 2, oraz Nieruchomość 3 za ustaloną w Umowie cenę 3. Cena (Cena 1, Cena 2 i Cena 3) ustalona została w taki sposób, iż ustalone kwoty uznano za kwoty netto, o ile wstąpi konieczność obciążenia transakcji podatkiem od towarów i usług.
Umowa zawiera również mechanizm zmiany (podwyższenia) ceny Nieruchomości. Ceny wszystkich Nieruchomości zostały ustalone przy założeniu minimalnej powierzchni użytkowej możliwej do uzyskania w ramach inwestycji łącznie na wszystkich Nieruchomościach, liczonej będzie na podstawie decyzji PNB.
Jeżeli jednak z decyzji PNB będzie wynikało, że możliwa jest do uzyskania w ramach inwestycji powierzchnia większa niż minimalna powierzchnia użytkowa, to Wnioskodawca zapłaci Sprzedającym dodatkową cenę za każdy dodatkowy metr kwadratowy powyżej minimalnej powierzchni użytkowej. Kwota ta będzie płatna wraz z ceną Nieruchomości i zostanie podzielona proporcjonalnie do cen poszczególnych Nieruchomości. Przy tym Wnioskodawca zobowiązany jest dążyć do uzyskania w decyzjach potrzebnych do realizacji inwestycji jak największej powierzchni zabudowy Nieruchomości i uzyskania jak największej powierzchni budynków, które powstaną w ramach inwestycji.
Strony postanowiły również, że ceny Nieruchomości, w tym ceny dodatkowe podlegać będą waloryzacji w oparciu o wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych publikowany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za wskazany w Komunikacie Prezesa GUS rok w stosunku do roku poprzedniego, nie większy jednak, niż 9% w stosunku rocznym.
Umowa nie przewiduje zapłaty zaliczki, ani zadatku na poczet cen Nieruchomości. Zapłata cen Nieruchomości oraz ewentualnych cen dodatkowych dokonana zostanie na rachunek depozytowy notariusza nie później, niż 1 dzień roboczy przed zawarciem umowy przyrzeczonej dotyczącej każdej z Nieruchomości.
Strony ustaliły, iż każda z przyrzeczonych umów sprzedaży poszczególnych Nieruchomości zostanie zawarta, jeżeli zostaną spełnione warunki, wśród których najistotniejsze to:
1. poszczególne Nieruchomości będą znajdować się w wyłącznym posiadaniu Sprzedających, będących ich właścicielami i nie będą, na podstawie jakiegokolwiek tytułu prawnego lub też bez takiego tytułu, użytkowane lub posiadane choćby na zasadzie posiadania zależnego, w tym najmu, przez jakiekolwiek osoby trzecie,
2. Wnioskodawca jako kupujący uzyska prawomocną decyzję o pozwoleniu na budowę dla inwestycji.
Umowa zawiera również termin zawarcia umów przyrzeczonych dotyczących Nieruchomości.
Wnioskodawca miał prawo dostępu do Nieruchomości w celach niezbędnych do przeprowadzenia badania stanu technicznego, przy czym prawo wstępu na teren Nieruchomości, nie obejmowało zgody na wykonywanie jakichkolwiek prac fizycznych ani robót budowlanych na terenie Nieruchomości, z wyjątkiem pomiarów, fotografii i videofilmowania, inspekcji dronami, badań gleby, budynków i badań geologicznych, w tym w zakresie nośności terenu i lokalizacji wód podpowierzchniowych. Czynności podejmowane przez Kupującego w określonym wyżej zakresie nie mogły prowadzić do pogorszenia stanu Nieruchomości.
Sprzedający zobowiązani byli do przedstawienia dokumentów dotyczących Nieruchomości, w celu umożliwienia Wnioskodawcy przeprowadzenia badania stanu prawnego i stanu technicznego Nieruchomości. Badanie to miało na celu ustalenie, czy nie ma przeszkód prawnych lub faktycznych wynikających ze stanu Nieruchomości uniemożliwiających lub poważnie utrudniających realizację inwestycji, tj. m.in. powodujące potrzebę poniesienia ponadstandardowych kosztów.
W wyniku opisanego powyżej badania stanu faktycznego i prawnego, przeprowadzonego przez Wnioskodawcę, nie stwierdzono przeszkód prawnych i faktycznych wynikających ze stanu Nieruchomości uniemożliwiających lub poważnie utrudniających realizację inwestycji.
Niezależnie od powyższych zobowiązań, strony potwierdziły, iż na podstawie zgody Sprzedającej 1 Wnioskodawca wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy (dalej jako: decyzja WZ), a następnie - w terminie 4 miesięcy od uzyskania ostatecznej decyzji WZ, wystąpi o wydanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (dalej jako: decyzja PNB), wraz z wszystkimi uzgodnieniami, opiniami oraz decyzjami wymaganymi do realizacji i oddania do użytkowania inwestycji planowanej przez Wnioskodawcę na Nieruchomościach.
A zatem do zawarcia umowy sprzedaży w odniesieniu do każdej z Nieruchomości dojdzie w sytuacji, gdy w odniesieniu do inwestycji, która planowana jest przez Wnioskodawcę na Nieruchomościach, będą one objęte decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak również obowiązywać będzie ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę.
Stosownie do zapisów Umowy, Sprzedająca 1 oświadczyła, iż wyraża zgodę na dysponowanie przez Wnioskodawcę Nieruchomością 1, Nieruchomością 2 oraz Nieruchomością 3 na cele budowlane (w rozumieniu art. 3 pkt 11 i art. 33 ust. 2 pkt 2) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane) w celu wykonywania robót budowlanych na tych Nieruchomościach oraz w celu złożenia wniosku do właściwych organów o wdanie decyzji WZ, decyzji PNB dla inwestycji planowanej przez Wnioskodawcę na tych Nieruchomościach, a także dla celów koniecznych do uzyskania ewentualnej decyzji w przedmiocie wyłączenia Nieruchomości z produkcji rolnej, składania wszelkich wniosków niezbędnych w procesie przygotowania planowanej na Nieruchomościach inwestycji, w tym prowadzenia badań geologicznych, dokonywania odwiertów.
Zastrzeżono przy tym, że Wnioskodawca ani żaden podmiot trzeci (inny niż Sprzedający) nie może rozpocząć prac, w tym robót budowlanych na Nieruchomościach przed zawarciem przyrzeczonej umowy sprzedaży.
W przypadku, gdy dla uzyskania decyzji WZ lub decyzji PNB, zgoda, o której mowa powyżej, okazałaby się niewystarczająca, a niezbędnym będzie bezpośrednie działanie Sprzedającej 1, na wniosek Wnioskodawcy Sprzedająca 1 udzieli Kupującemu, bądź wskazanym przez niego osobom, stosownych pełnomocnictw do działania w imieniu i na rzecz Sprzedającej 1 z ograniczeniem do działań pozostających w związku z uzyskaniem decyzji WZ lub decyzji PNB z zastrzeżeniem, iż wszystkie skutki takich działań, w tym ewentualnie zaciągane zobowiązania finansowe będą obciążać wyłącznie Wnioskodawcę. Wnioskodawca zobowiązany też został niezwłocznie informować Sprzedającą 1 do wszelkich czynnościach dokonanych na podstawie pełnomocnictwa, o którym mowa wyżej (jeśli zostanie udzielone).
Niezależnie od powyższego Sprzedająca 1 zobowiązała się nie zaniechać swoich obowiązków wnikających z Umowy, a także nie przedsiębrać żadnych czynności, które mogłyby utrudnić lub uniemożliwić Wnioskodawcy uzyskanie decyzji PNB dla planowanej przez niego inwestycji np. poprzez cofnięcie zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane lub odwołanie udzielonych pełnomocnictw, pod warunkiem realizacji przez Wnioskodawcę czynności zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz postanowieniami Umowy.
Strony postanowiły również, iż w przypadku, gdyby obsługa komunikacyjna budowy inwestycji, jak również inwestycji po jej oddaniu do użytkowania miałaby odbywać się od strony wskazanej w Umowie ulicy, to zobowiązany do postawienia na czas tej obsługi wysokiego ogrodzenia „roboczego” (nie niższego niż 2,5 m) wzdłuż wspólnego wjazdu na działki.
Strony przewidziały również możliwość odstąpienia od Umowy. Wnioskodawca może - w ustalonych terminach - odstąpić od umowy, w przypadku:
Jednocześnie Sprzedającej 1 przysługuje umowne prawo odstąpienia od Umowy, jeżeli we wskazanych w Umowie terminach Wnioskodawca:
Warto dodać, iż Sprzedająca 1 nie dokonywała w stosunku do Nieruchomości żadnych czynności prawnych i faktycznych w celu ich sprzedaży. Nie podejmowała więc czynności zmierzających do zmiany ich statusu prawnego w świetle przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym, prawa budowlanego (brak podejmowania działań zmierzających do uzyskania zezwoleń prawno-budowlanych, warunków zabudowy, podziału, uzbrojenia, wytyczenia dróg dojazdowych itp.) i innych.
Sprzedająca 1 nie podejmowała również żadnych działań marketingowych zmierzających do sprzedaży Nieruchomości. W szczególności nie zamieszczała ogłoszeń o sprzedaży, ani nie zawierała umów z pośrednikami. Wnioskodawca sam zgłosił się z ofertą zakupu, celem przeprowadzenia inwestycji.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
1. Zakup Nieruchomości 3 przez Sprzedającą 1, stanowiącej działkę 7 miał charakter funkcjonalny - działka stanowi drogę wyjazdową z nieruchomości 2, 1, 3, 4, 5 i 6. Bez jej nabycia korzystanie z pozostałych nieruchomości byłoby utrudnione. W konsekwencji Nieruchomość 3 - działka 7 od początku pełniła funkcję drogi wyjazdowej i umożliwiała obsługę logistyczną pozostałych działek. Działka nie była nabyta w celach inwestycyjnych ani rolniczych; jej użyteczność polegała na zapewnieniu komunikacji dla pozostałych działek.
2. Poniżej Zainteresowani opisują sposób wykorzystania działek, których dotyczy pytanie:
1. Nieruchomość 1 - Działka nr 1
Działka była wykorzystywana w działalności gospodarczej Sprzedającej 1 jako część zaplecza magazynowo - operacyjnego dla budynków posadowionych na działkach 3 i 4. Na działce nie prowadzono działalności rolniczej. Grunt stanowił plac składowy/manewrowy służący do obsługi magazynu. Na części działki urządzono miejsca parkingowe, które są wynajmowane kontrahentom i innym podmiotom korzystającym z usług Sprzedającej. Wynajem miejsc parkingowych odbywa się odpłatnie. Sprzedająca wystawia faktury VAT dokumentujące ten najem.
2. Nieruchomość 1 - Działka nr 2
Działka ta służy jako plac manewrowy i zaplecze techniczne dla magazynu.
Udostępnianie osobom trzecim placu manewrowego i zaplecza technicznego dla magazynu następowało w ramach działalności gospodarczej i zawsze odpłatnie; każdą taką czynność dokumentowano fakturą VAT.
3. Nieruchomość 2 - Budynek gospodarczy na działce nr 5
Budynek o powierzchni użytkowej ok. 67,86 m², posadowiony na działce nr 5 (193 m²) był używany w działalności gospodarczej Sprzedającej jako magazyn.
Budynek nie był wynajmowany ani wydzierżawiany osobom trzecim.
4. Nieruchomość 2 - Działka nr 6
Działka o powierzchni 30 m² stanowiła wąski pas gruntu wykorzystywany jako droga dojazdowa i ciąg komunikacyjny. Działka była i jest związana z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Działka nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy. Jej wykorzystywanie przez osoby trzecie wynikało z konieczności dojazdu do pozostałych działek; w takim przypadku wejście/wyjazd następowało w ramach ogólnego korzystania z nieruchomości (bez osobnej umowy).
5. Nieruchomość 3 (działka nr 7)
Działka 7 pełniła funkcję drogi wyjazdowej z całego kompleksu działek. Była integralnym elementem infrastruktury - umożliwiała logistyczny wyjazd z pozostałych działek. Działka ta nie była wynajmowana ani oddawana w dzierżawę.
3. Żadna z działek będących przedmiotem sprzedaży nie była wykorzystywana przez Sprzedającą 1 do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Na żadnej z nieruchomości nie były uprawiane rośliny ani hodowane zwierzęta; nie dokonywano zbiorów ani sprzedaży płodów rolnych. Działki nie były przeznaczone pod produkcję rolną. W konsekwencji Sprzedająca 1 nie osiągała przychodów ze sprzedaży produktów rolnych.
4. Relacja między Sprzedającą 1 a Kupującym została nawiązana z inicjatywy Kupującego, za pośrednictwem osoby świadczącej na rzecz Sprzedającej usługi inne niż związane z pośrednictwem i obrotem nieruchomościami. Osoba ta, wiedząc że Kupujący szuka gruntów pod inwestycję, przypadkowo skontaktował go ze Sprzedającą. Ostateczne wypracowanie warunków umów przedwstępnych i zawarcie planowanej sprzedaży było efektem długotrwałych negocjacji prowadzonych przez Sprzedającą 1 i przedstawicieli Kupującego; Sprzedająca nie angażowała się w działania wykraczające poza normalne ustalenia dotyczące sprzedaży swoich nieruchomości, które zostały opisane w złożonym wniosku.
5. Od momentu nabycia do chwili planowanej sprzedaży:
6. Sprzedająca 1 nie sprzedawała wcześniej żadnych innych nieruchomości. Planowana transakcja będzie pierwszą sprzedażą nieruchomości.
Pytania
1. Czy dokonując sprzedaży działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2, oraz Nieruchomości 3, Sprzedająca 1 będzie działać w charakterze podatnika VAT?
2. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, czy sprzedaż działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2, oraz Nieruchomości 3 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?
3. Czy sprzedaż działki 2 z Nieruchomości 1 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?
4. Czy sprzedaż budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 oraz samych działek podlegać będzie zwolnieniu z podatku od towarów i usług i czy w stosunku do tej sprzedaży możliwy będzie wybór ich opodatkowania?
5. W razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1, nr 2 i nr 3 za prawidłowe, czy po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury VAT potwierdzającej dokonanie dostawy Nieruchomości, Wnioskodawca będzie uprawniony do:
a. obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu Nieruchomości (zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 10 oraz 10b pkt 1) Ustawy o VAT), oraz
b. do uzyskania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art. 87 Ustawy o VAT)?
6. Czy w przypadku złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT w odniesieniu do budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 oraz samych działek, Wnioskodawca będzie uprawniony do:
a. obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu Nieruchomości (zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 10 oraz 10b pkt 1) Ustawy o VAT), oraz
b. do uzyskania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art. 87 Ustawy o VAT)?
Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
Zdaniem Zainteresowanych:
1. dokonując sprzedaży działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2, oraz Nieruchomości 3 Sprzedająca 1 będzie działać w charakterze podatnika VAT;
2. w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, sprzedaż działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2, oraz Nieruchomości 3 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT;
3. sprzedaż działki 2 z Nieruchomości 1 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT;
4. sprzedaż budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 oraz samych działek podlegać będzie zwolnieniu z podatku od towarów i usług, zaś w stosunku do tej sprzedaży możliwy będzie wybór ich opodatkowania;
5. w razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1, nr 2 i nr 3 za prawidłowe, po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury VAT potwierdzającej dokonanie dostawy Nieruchomości, Wnioskodawca będzie uprawniony do:
a. obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu Nieruchomości (zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 10 oraz 10b pkt 1) Ustawy o VAT), oraz
b. do uzyskania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art. 87 Ustawy o VAT);
6. w przypadku złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT w odniesieniu do budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 oraz samych działek, Wnioskodawca będzie uprawniony do:
a. obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu Nieruchomości (zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 10 oraz 10b pkt 1) Ustawy o VAT), oraz
b. do uzyskania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art. 87 Ustawy o VAT).
Uzasadnienie Zainteresowanych do pytania nr 1
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, przy czym - stosownie do art. 2 pkt 22 Ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 Ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Jakkolwiek stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, to jednak towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to konsekwencja wykładni art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), który stanowi, iż państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
1) określone udziały w nieruchomości,
2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Również na gruncie przepisów Ustawy o VAT, zbycie udziału w towarze (np. udział w nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów (tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11). Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek, udziałów w działkach), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Jednakże, aby czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 Ustawy, podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei ust. 2 wspomnianego artykułu precyzuje, iż działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W świetle powyższej definicji, intencją ustawodawcy było objęcie kategorią podatników tych podmiotów, które dokonując dostawy towarów, działają w sposób wskazujący na profesjonalny charakter podejmowanej aktywności. Innymi słowy działają tak, jak zachowują się podmioty występujące w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Dla ustalenia zatem, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Nie jest bowiem podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
W kwestii opodatkowania dostawy działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2, oraz Nieruchomości 3, istotne jest, czy Sprzedająca 1, będąc osobą fizyczną, podjęła lub podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Sprzedającej 1 za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
Warto bowiem zwrócić uwagę, iż z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w (…) (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE.
Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Należy więc przeanalizować całokształt działań, jakie Sprzedająca 1 podjęła i podejmie w odniesieniu do Nieruchomości, przed ich sprzedażą i ustalić, czy spełniła ona przesłanki do uznania jej za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu planowanej sprzedaży.
Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Sprzedająca 1 planuje dokonanie sprzedaży działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2, oraz Nieruchomości 3. Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 nabyte zostały przez Sprzedającą 1 na podstawie umowy darowizny z 28 października 2008 r., natomiast Nieruchomość 3 nabyta została przez Sprzedającą 1 na podstawie umowy sprzedaży z 26 października 2020 r.
Na działkach tych nigdy nie była przez Sprzedającą 1 prowadzona działalność gospodarcza. Sprzedająca 1 nie dokonywała w stosunku do tych działek żadnych czynności prawnych i faktycznych w celu ich sprzedaży. Nie podejmowała więc czynności zmierzających do zmiany ich statusu prawnego w świetle przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym, prawa budowlanego (brak podejmowania działań zmierzających do uzyskania zezwoleń prawno-budowlanych, warunków zabudowy, podziału, uzbrojenia, wytyczenia dróg dojazdowych itp.) i innych. Sprzedająca 1 nie podejmowała również żadnych działań marketingowych zmierzających do sprzedaży tych działek. W szczególności nie zamieszczała ogłoszeń o sprzedaży, ani nie zawierała umów z pośrednikami. Wnioskodawca sam zgłosił się z ofertą zakupu, celem przeprowadzenia inwestycji.
Jednakże należy mieć na uwadze zapisy Umowy, którą Sprzedająca 1 zawarła z Wnioskodawcą, jak również ustalenia, które poczyniono przed jej zawarciem, a które potwierdzono w treści Umowy. Postanowiono bowiem, iż Wnioskodawca będzie miał prawo dostępu do Nieruchomości w celach niezbędnych do przeprowadzenia badania stanu technicznego, przy czym prawo wstępu na teren Nieruchomości, nie obejmuje zgody na wykonywanie jakichkolwiek prac fizycznych ani robót budowlanych na terenie Nieruchomości, z wyjątkiem pomiarów, fotografii i videofilmowania, inspekcji dronami, badań gleby, budynków i badań geologicznych, w tym w zakresie nośności terenu i lokalizacji wód podpowierzchniowych. Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w określonym wyżej zakresie nie mogą prowadzić do pogorszenia stanu Nieruchomości.
Sprzedający, w tym Sprzedająca 1, zobowiązani też zostali do przedstawienia dokumentów dotyczących Nieruchomości, w celu umożliwienia Wnioskodawcy przeprowadzenia badania stanu prawnego i stanu technicznego Nieruchomości. Badanie to ma na celu ustalenie, i nie ma przeszkód prawnych lub faktycznych wynikających ze stanu Nieruchomości uniemożliwiających lub poważnie utrudniających realizację inwestycji, tj. m.in. powodujące potrzebę poniesienia ponadstandardowych kosztów, w szczególności, lecz nie wyłącznie za taką przeszkodę będzie uznany fakt stwierdzenia na Nieruchomości zanieczyszczeń uniemożliwiających podjęcie realizacji inwestycji. Jeśli przeszkody takie zostaną ujawnione, Wnioskodawca jest uprawniony do odstąpienia od Umowy. Sprzedająca 1 zobowiązana została do przekazania Wnioskodawcy pełnomocnictwa upoważniającego go lub wskazane przez niego osoby do przeprowadzenia opisanego badania.
Niezależnie od powyższych zobowiązań, Wnioskodawca - co należy podkreślić - za zgodą Sprzedającej 1 wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy (dalej jako: decyzja WZ), a następnie - w terminie 4 miesięcy od uzyskania ostatecznej decyzji WZ, wystąpi o wydanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (dalej jako: decyzja PNB), wraz z wszystkimi uzgodnieniami, opiniami oraz decyzjami wymaganymi do realizacji i oddania do użytkowania inwestycji planowanej przez Wnioskodawcę na Nieruchomościach.
Stosownie do zapisów Umowy, Sprzedająca 1 oświadczyła, iż wyraża zgodę na dysponowanie przez Wnioskodawcę Nieruchomościami na cele budowlane (w rozumieniu art. 3 pkt 11 i art. 33 ust. 2 pkt 2) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane) w celu wykonywania robót budowlanych na tych Nieruchomościach oraz w celu złożenia wniosku do właściwych organów o wydanie decyzji WZ, decyzji PNB dla inwestycji planowanej przez Wnioskodawcę na tych Nieruchomościach, a także dla celów koniecznych do uzyskania ewentualnej decyzji w przedmiocie wyłączenia Nieruchomości z produkcji rolnej, składania wszelkich wniosków niezbędnych w procesie przygotowania planowanej na Nieruchomościach inwestycji, w tym prowadzenia badań geologicznych, dokonywania odwiertów.
W przypadku, gdy dla uzyskania decyzji WZ lub decyzji PNB, zgoda, o której mowa powyżej, okazałaby się niewystarczająca, a niezbędnym będzie bezpośrednie działanie Sprzedającej 1, na wniosek Wnioskodawcy Sprzedająca 1 udzieli Kupującemu, bądź wskazanym przez niego osobom, stosownych pełnomocnictw do działania w imieniu i na rzecz Sprzedającej 1 z ograniczeniem do działań pozostających w związku z uzyskaniem decyzji WZ lub decyzji PNB z zastrzeżeniem, iż wszystkie skutki takich działań, w tym ewentualnie zaciągane zobowiązania finansowe będą obciążać wyłącznie Wnioskodawcę. Wnioskodawca zobowiązany też został niezwłocznie informować Sprzedającą 1 o wszelkich czynnościach dokonanych na podstawie pełnomocnictwa, o którym mowa wyżej (jeśli zostanie udzielone).
Niezależnie od powyższego Sprzedająca 1 zobowiązała się nie zaniechać swoich obowiązków wynikających z Umowy, a także nie przedsiębrać żadnych czynności, które mogłyby utrudnić lub uniemożliwić Wnioskodawcy uzyskanie decyzji PNB dla planowanej przez niego inwestycji np. poprzez cofnięcie zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane lub odwołanie udzielonych pełnomocnictw, pod warunkiem realizacji przez Wnioskodawcę czynności zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz postanowieniami Umowy.
Nie bez znaczenia jest również fakt, iż Umowa zawiera nie tylko ustaloną cenę, ale też mechanizm jej zmiany. Ceny wszystkich Nieruchomości zostały ustalone przy założeniu minimalnej powierzchni użytkowej możliwej do uzyskania w ramach inwestycji łącznie na wszystkich Nieruchomościach, liczonej będzie na podstawie decyzji PNB.
Jeżeli jednak z decyzji PNB będzie wynikało, że możliwa jest do uzyskania w ramach inwestycji powierzchnia większa niż minimalna powierzchnia użytkowa, to Wnioskodawca zapłaci Sprzedającym dodatkową cenę za każdy dodatkowy metr kwadratowy powyżej minimalnej powierzchni użytkowej. Kwota ta będzie płatna wraz z ceną Nieruchomości i zostanie podzielona proporcjonalnie do cen poszczególnych Nieruchomości. Przy tym Wnioskodawca zobowiązany jest dążyć do uzyskania w decyzjach potrzebnych do realizacji inwestycji jak największej powierzchni zabudowy Nieruchomości i uzyskania jak największej powierzchni budynków, które powstaną w ramach inwestycji.
Strony postanowiły również, że ceny Nieruchomości, w tym ceny dodatkowe podlegać będą waloryzacji w oparciu o wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych publikowany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za wskazany w Komunikacie Prezesa GUS rok w stosunku do roku poprzedniego, nie większy jednak, niż 9% w stosunku rocznym.
Fakt, że opisane powyżej działania wykonywane będą przez Wnioskodawcę na mocy udzielonej mu zgody na dysponowanie Nieruchomościami na cele budowlane (a jeśli zgoda taka nie będzie wystarczająca - na mocy dodatkowego pełnomocnictwa) nie bezpośrednio przez Sprzedającą 1, ale przez Wnioskodawcę nie oznacza, że pozostaną one bez wpływu na sytuację prawną Sprzedającej 1. Po zawarciu Umowy czynności wykonane przez Wnioskodawcę wywołują skutki bezpośrednio w sferze prawnej Sprzedającej 1. Działania te, dokonywane za pełną zgodą Sprzedającej 1 wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności Nieruchomości jako towaru i wzrost ich wartości. Ponadto, wszystkie te czynności do momentu dokonania sprzedaży Nieruchomości zostały/zostaną wykonane w sferze podatkowo-prawnej sprzedającego Nieruchomości. W efekcie dokonanych czynności dostawie podlegać będą Nieruchomości o zupełnie innym charakterze niż w chwili zawarcia Umowy, gdyż wystąpi szereg czynności powodujących zwiększenie atrakcyjności Nieruchomości.
Dokonując opisanych we wniosku czynności, Sprzedająca 1 podejmuje zatem - za pośrednictwem Wnioskodawcy - działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C‑181/10, tj. jako sprzedający wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia Nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
Tym samym, w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym wystąpią okoliczności przesądzające o uznaniu Sprzedającej 1 za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a zatem dostawa działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2, oraz Nieruchomości 3 podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT.
Powyższe rozumowanie znajduje pełne oparcie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Podatkowej. Tytułem przykładu przywołać można choćby interpretacje indywidualne:
Uzasadnienie Zainteresowanych do pytania nr 2
Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, na dzień zawarcia Umowy, działka 1 z Nieruchomości 1, działka 6 z Nieruchomości 2, oraz Nieruchomość 3 jako działki niezabudowane, nie są gruntami objętymi miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, bowiem brak dla nich takiego planu. Nie są również wydane w odniesieniu do nich decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Jednakże zgodnie z postanowieniami Umowy, Wnioskodawca wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, a następnie - w terminie 4 miesięcy od uzyskania ostatecznej decyzji, wystąpi o wydanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, wraz z wszystkimi uzgodnieniami, opiniami oraz decyzjami wymaganymi do realizacji i oddania do użytkowania inwestycji planowanej przez Wnioskodawcę na Nieruchomościach.
A zatem do zawarcia umowy sprzedaży w odniesieniu do każdej z Nieruchomości dojdzie w sytuacji, gdy w odniesieniu do inwestycji, która planowana jest przez Wnioskodawcę na Nieruchomościach, będą one objęte decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak również obowiązywać będzie ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę. Oznacza to, że w dniu zawarcia umów sprzedaży, przedmiotem sprzedaży będą grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Jednocześnie stosownie do art. 2 pkt 33 Ustawy o VAT, ilekroć w Ustawie mowa o terenach budowlanych, rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
W świetle powyższego, sprzedaż działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2, oraz Nieruchomości 3 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Uzasadnienie Zainteresowanych do pytania nr 3
Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, działka 2 objęta jest dwiema umowami najmu, w których Sprzedająca 1 występuje w charakterze wynajmującego. Dochody z najmu rozliczane są przez Sprzedającą 1 jako sprzedaż opodatkowana podatkiem od towarów i usług, dokumentowana fakturami VAT i wykazywana w jpk_VAT Sprzedającej 1. Nie powinno zatem ulegać wątpliwości, iż przy sprzedaży wskazanej działki Sprzedająca 1 działa jako podatnik podatku od towarów i usług. Była ona bowiem i jest nadal wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu Ustawy o VAT, zaś wynagrodzenie uzyskiwane za świadczenie usług z wykorzystaniem tej działki opodatkowane jest podatkiem VAT.
Niezależnie od okoliczności wskazanych powyżej, należy podkreślić, iż wszystkie okoliczności, które w odniesieniu do sprzedaży działek opisanych w pytaniu 1 przesądzają o działaniu Sprzedającej 1 w charakterze podatnika VAT, znajdują zastosowanie również do sprzedaży działek 2.
Na dzień zawarcia Umowy, działka 2 z Nieruchomości 1, jako działka niezabudowana, nie jest gruntem objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, bowiem brak dla niej takiego planu. Nie są również wydane w odniesieniu do niej decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Jednakże stosownie do ustaleń stron Wnioskodawca wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, a następnie - w terminie 4 miesięcy od uzyskania ostatecznej decyzji, wystąpi o wydanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, wraz z wszystkimi uzgodnieniami, opiniami oraz decyzjami wymaganymi do realizacji i oddania do użytkowania inwestycji planowanej przez Wnioskodawcę na Nieruchomościach.
A zatem do zawarcia umowy sprzedaży w odniesieniu do każdej z Nieruchomości dojdzie w sytuacji, gdy w odniesieniu do inwestycji, która planowana jest przez Wnioskodawcę na Nieruchomościach, będą one objęte decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak również obowiązywać będzie ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę. Oznacza to, że w dniu zawarcia umów sprzedaży, przedmiotem sprzedaży będą udziały w gruntach przeznaczonych pod zabudowę zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Jednocześnie stosownie do art. 2 pkt 33 Ustawy o VAT, ilekroć w Ustawie mowa o terenach budowlanych, rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
W świetle powyższego, sprzedaż działki 2 z Nieruchomości 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Uzasadnienie Zainteresowanych do pytania nr 4
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT zwalnia się z podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Jednocześnie stosownie do pkt 10a) wskazanego przepisu, zwalnia się również dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Przez pierwsze zasiedlenie - stosownie do art. 2 pkt 14) Ustawy o VAT - rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Jak Zainteresowani wskazali w opisie zdarzenia przyszłego w odniesieniu do budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2, budynek magazynowy, położony na działkach 3 i 4 wybudowany został i oddany do używania w roku 2015 i do chwili obecnej nie były dokonywane żadne nakłady na budynek, poza bieżącymi wydatkami remontowymi. Nie były dokonywane żadne ulepszenia, zwiększające wartość początkową budynku, w ramach których wydatki stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Budynek wykorzystywany jest w ramach działalności gospodarczej Sprzedającej 1, w tym jego część 1 objęta jest umową najmu, w której Sprzedająca 1 występuje w charakterze wynajmującego. Dochody z najmu rozliczane są przez Sprzedającą 1 jako sprzedaż opodatkowana podatkiem od towarów i usług, dokumentowana fakturami VAT i wykazywana w jpk_VAT Sprzedającej 1.
Z kolei drugi z budynków - budynek gospodarczy, posadowiony na działce 5 - wybudowany został i oddany do używania w roku 1993 i do chwili obecnej nie były dokonywane żadne nakłady na budynek, poza bieżącymi wydatkami remontowymi. Nie były dokonywane żadne ulepszenia, zwiększające wartość początkową budynku, w ramach których wydatki stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Budynek wykorzystywany był od chwili wybudowania przez poprzednich właścicieli i od chwili nabycia przez Sprzedającą 1 na potrzeby własne, jednak nie jest i nigdy nie był wykorzystywany w ramach działalności gospodarczej Sprzedającej 1, w szczególności nie był i nie jest przedmiotem umowy najmu lub dzierżawy.
A zatem, w świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 14) Ustawy o VAT, do pierwszego zasiedlenia budynku magazynowego, posadowionego na działce 3 i 4 doszło w roku 2015, zaś do pierwszego zasiedlenia budynku gospodarczego, posadowionego na działce 5 doszło w roku 1993. Nie ma przy tym znaczenia, że budynek gospodarczy, położony na działce 5 nie był wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, lecz był faktycznie wykorzystywany przez Sprzedającą 1 na potrzeby własne. Oznacza to, że do dostawy budynków: magazynowego, posadowionego na działkach 3 i 4 oraz gospodarczego, posadowionego na działce 5 z Nieruchomości 2 znajdzie zastosowanie zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.
Jednocześnie stosownie do art. 29a ust. 8 Ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że wartość gruntu przy sprzedaży budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5, dzielić będzie konsekwencje podatkowe budynków na nich położonych, a zatem również do tej części ceny znajdzie zastosowanie zwolnienie z podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2) złożą:
a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub
b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów,
- zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
Oświadczenie, o którym mowa powyżej, musi również zawierać:
1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w przypadku, o którym mowa powyżej w pkt 2 lit. a;
3) adres budynku, budowli lub ich części.
W przypadku dostawy budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2, wszystkie warunki uprawniające do złożenia oświadczenia są spełnione. A zatem - o ile zostanie ono złożone w trybie wskazanym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lit. a) lub lit. b) Ustawy, wówczas dostawa budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2, w tym gruntu pod budynkiem, będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
Uzasadnienie Zainteresowanych do pytania nr 5
Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 wskazanej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Jednocześnie stosownie do art. 86 ust. 10 Ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Z kolei według art. 86 ust. 10b pkt 1 Ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Warto dodać, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno opisanych powyżej przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 Ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Zgodnie z art. 87 ust. 1 Ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
Przenosząc powyższe regulacje prawne na grunt zdarzenia przyszłego, będącego przedmiotem niniejszego wniosku, do rozstrzygnięcia prawa Wnioskodawcy do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony na nabyciu działki 2 i 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2, oraz Nieruchomości 3, niezbędne jest ustalenie, czy:
Jak wskazano w opisie zdarzenie przyszłego, Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność deweloperską na terytorium Polski. Jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Zamiarem Wnioskodawcy jest realizacja na Nieruchomościach zespołu budynków mieszkalno-usługowych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i drogową. Należy podkreślić, iż całość sprzedaży Wnioskodawcy, w odniesieniu do lokali powstałych w wyniku inwestycji, opodatkowana będzie podatkiem VAT. Dlatego też zakup Nieruchomości związany będzie wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną VAT przez Wnioskodawcę.
Co więcej, jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w chwili zawarcia umów sprzedaży Nieruchomości, będą one objęte decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak również obowiązywać będzie ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę.
Jak wykazano powyżej, przedmiotowa sprzedaż, co do zasady, będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT. A zatem, okoliczności wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, w myśl którego podatnik nie jest uprawniony do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony w sytuacji, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie jest opodatkowana VAT lub jest zwolniona z VAT, nie będą miały miejsca.
W świetle powyższego, w razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1 nr 2 oraz nr 3 za prawidłowe, po nabyciu Nieruchomości i otrzymaniu prawidłowo wstawionej faktury VAT potwierdzającej dostawę, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony w związku z przeniesieniem własności Nieruchomości, gdyż spełniony będzie warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia, określony w art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT.
Zatem, w związku z nabyciem Nieruchomości, w razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1, nr 2 oraz nr 3 za prawidłowe, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego od wydatków na nabycie Nieruchomości. Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku spełnione zostaną wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego. W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym będzie wyższa niż kwota podatku należnego, Wnioskodawca uprawniony będzie do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.
Uzasadnienie Zainteresowanych do pytania nr 6
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT zwalnia się z podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Jednocześnie zgodnie z art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2) złożą:
a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub
b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów,
- zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
Jak Zainteresowani uzasadniali w stanowisku do pytania 4, w przypadku dostawy budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2, wszystkie warunki uprawniające do złożenia oświadczenia są spełnione. A zatem - o ile zostanie ono złożone w trybie wskazanym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lit. a) lub lit. b) Ustawy, wówczas dostawa budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2, w tym gruntu pod budynkiem, będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
A zatem - w przypadku złożenia oświadczenia w sposób i w trybie określonym w art. 43 ust. 10 i 11 Ustawy o VAT, dostawa taka będzie traktowana jak każda inna dostawa opodatkowana podatkiem VAT.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 wskazanej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Jednocześnie stosownie do art. 86 ust. 10 Ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Z kolei według art. 86 ust. 10b pkt 1 Ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Warto dodać, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno opisanych powyżej przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 Ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Zgodnie z art. 87 ust. 1 Ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
Przenosząc powyższe regulacje prawne na grunt zdarzenia przyszłego, będącego przedmiotem niniejszego wniosku, do rozstrzygnięcia prawa Wnioskodawcy do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony na nabyciu budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2, o ile zostanie złożone wspólne oświadczenie o wyborze opodatkowania w trybie wskazanym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lit. a) lub lit. b) Ustawy o VAT niezbędne jest ustalenie, czy:
Jak wskazano w opisie zdarzenie przyszłego, Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność deweloperską na terytorium Polski. Jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Zamiarem Wnioskodawcy jest realizacja na Nieruchomościach zespołu budynków mieszkalno-usługowych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i drogową. Należy podkreślić, iż całość sprzedaży Wnioskodawcy, w odniesieniu do lokali powstałych w wyniku inwestycji, opodatkowana będzie podatkiem VAT. Dlatego też zakup Nieruchomości związany będzie wyłącznie z ze sprzedażą opodatkowaną VAT przez Wnioskodawcę.
Co więcej, jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w chwili zawarcia umów sprzedaży Nieruchomości, będą one objęte decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak również obowiązywać będzie ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę.
Jak wykazano powyżej, przedmiotowa sprzedaż, co do zasady, będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT. A zatem, okoliczności wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, w myśl którego podatnik nie jest uprawniony do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony w sytuacji, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie jest opodatkowana VAT lub jest zwolniona z VAT, nie będą miały miejsca.
W świetle powyższego, po nabyciu Nieruchomości i otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury VAT potwierdzającej dostawę, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony w związku z przeniesieniem własności Nieruchomości, gdyż spełniony będzie warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia, określony w art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT.
Zatem, w przypadku dostawy budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2, o ile zostanie złożone wspólne oświadczenie o wyborze opodatkowania w trybie wskazanym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lit. a) lub lit. b) Ustawy o VAT, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego od wydatków na nabycie Nieruchomości. Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku spełnione zostaną wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego. W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym będzie wyższa niż kwota podatku należnego, Wnioskodawca uprawniony będzie do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.
W świetle powyższego Wnioskodawca jako zainteresowany będący stroną postępowania oraz Zainteresowany niebędący stroną postępowania wnoszą o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego powyżej stanowiska w interpretacji indywidualnej, o którą występuje złożonym wspólnym wnioskiem.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W oparciu o art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).
W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości (gruntów, ale i budynków czy budowli) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Co istotne, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez podatnika.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na mocy art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
W związku z powyższym, dostawa towarów i świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko w sytuacji, gdy czynność dokonana została przez podmiot o statusie podatnika, który działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w (…) (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 6 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej przez siebie działalności, Wnioskodawca zawarł Umowę, na podstawie której Wnioskodawca ma zamiar nabyć nieruchomości. Zgodnie z Umową, Wnioskodawca zobowiązany jest do zawarcia umów przyrzeczonych sprzedaży nieruchomości m.in. od Sprzedającej 1.
Sprzedająca 1 jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą i czynnym podatnikiem VAT. Wszystkie Nieruchomości, opisane w niniejszym wniosku, w stosunku do których występuje jako sprzedająca, stanowią jej majątek osobisty.
W zakresie transakcji pomiędzy Wnioskodawcą, a Sprzedającą 1, przedmiotem umowy jest sprzedaż na rzecz Wnioskodawcy przez Sprzedającą 1 następujących nieruchomości (łącznie zwanych Nieruchomościami):
1. nieruchomość stanowiąca działki nr ewid. 1 i 2 (Nieruchomość 1);
2. nieruchomość stanowiąca działki nr ewid. 3, 4, 5 i 6 (Nieruchomość 2);
3. nieruchomość stanowiąca działkę nr ewid. 7(Nieruchomość 3).
Nieruchomość 1, na którą składają się działki 2 i 1, jest niezabudowana. Nie ma dla niej obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na dzień zawarcia Umowy nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Nieruchomość 2 składa się z czterech działek ewidencyjnych: 3, 4, 5 i 6 i jest zabudowana dwoma budynkami: budynkiem magazynowym (na działkach nr 3 i 4) oraz budynkiem gospodarczym (na działce 5), na działce 6 nie ma żadnych budynków i budowli. Dla Nieruchomości 2 nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na dzień zawarcia Umowy nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Nieruchomość 3, na którą składa się tylko jedna działka - 7, jest niezabudowana.
Sprzedająca 1 nie dokonywała w stosunku do Nieruchomości żadnych czynności prawnych i faktycznych w celu ich sprzedaży. Nie podejmowała więc czynności zmierzających do zmiany ich statusu prawnego w świetle przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym, prawa budowlanego (brak podejmowania działań zmierzających do uzyskania zezwoleń prawno-budowlanych, warunków zabudowy, podziału, uzbrojenia, wytyczenia dróg dojazdowych itp.) i innych.
Sprzedająca 1 nie podejmowała również żadnych działań marketingowych zmierzających do sprzedaży Nieruchomości. W szczególności nie zamieszczała ogłoszeń o sprzedaży, ani nie zawierała umów z pośrednikami. Wnioskodawca sam zgłosił się z ofertą zakupu, celem przeprowadzenia inwestycji.
Żadna z działek będących przedmiotem sprzedaży nie była wykorzystywana przez Sprzedającą 1 do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Na żadnej z nieruchomości nie były uprawiane rośliny ani hodowane zwierzęta; nie dokonywano zbiorów ani sprzedaży płodów rolnych. Działki nie były przeznaczone pod produkcję rolną. W konsekwencji Sprzedająca 1 nie osiągała przychodów ze sprzedaży produktów rolnych.
Relacja między Sprzedającą 1 a Kupującym została nawiązana z inicjatywy Kupującego, za pośrednictwem osoby świadczącej na rzecz Sprzedającej usługi inne niż związane z pośrednictwem i obrotem nieruchomościami. Osoba ta, wiedząc że Kupujący szuka gruntów pod inwestycję, przypadkowo skontaktowała go ze Sprzedającą. Ostateczne wypracowanie warunków umów przedwstępnych i zawarcie planowanej sprzedaży było efektem długotrwałych negocjacji prowadzonych przez Sprzedającą 1 i przedstawicieli Kupującego; Sprzedająca nie angażowała się w działania wykraczające poza normalne ustalenia dotyczące sprzedaży swoich nieruchomości, które zostały opisane w złożonym wniosku.
Sprzedająca 1 nie sprzedawała wcześniej żadnych innych nieruchomości. Planowana transakcja będzie pierwszą sprzedażą nieruchomości.
Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy dokonując sprzedaży działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2, oraz Nieruchomości 3, Sprzedająca 1 będzie działać w charakterze podatnika VAT.
W analizowanej sprawie, fakt prowadzenia przez Sprzedającą 1 działalności gospodarczej, z tytułu której jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT oraz fakt, że działka 1 z Nieruchomości 1, działka 6 z Nieruchomości 2, oraz Nieruchomość 3 będące przedmiotem dostawy były i są wykorzystywane przez Sprzedającą 1 w prowadzonej działalności gospodarczej, ma znaczenie dla opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2 oraz Nieruchomości 3.
Zatem dostawa ww. nieruchomości będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
Jak wynika z okoliczności sprawy, działka nr 1 była wykorzystywana w działalności gospodarczej Sprzedającej 1 jako część zaplecza magazynowo-operacyjnego dla budynków posadowionych na działkach 3 i 4. Grunt stanowił plac składowy/manewrowy służący do obsługi magazynu. Działka 6 stanowiła wąski pas gruntu wykorzystywany jako droga dojazdowa i ciąg komunikacyjny. Działka była i jest związana z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z kolei zakup przez Sprzedającą 1 Nieruchomości 3, stanowiącej działkę 7 miał charakter funkcjonalny - działka stanowi drogę wyjazdową z nieruchomości 2, 1, 3, 4, 5 i 6. Bez jej nabycia korzystanie z pozostałych nieruchomości byłoby utrudnione. W konsekwencji Nieruchomość 3 - działka 7 od początku pełniła funkcję drogi wyjazdowej i umożliwiała obsługę logistyczną pozostałych działek. Była integralnym elementem infrastruktury - umożliwiała logistyczny wyjazd z pozostałych działek. Oznacza to, że Nieruchomość 3 - działka 7 - była wykorzystywana przez Sprzedającą 1 do prowadzenia dzielności gospodarczej. Tym samym, w związku z dostawą działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2 oraz Nieruchomości 3 Sprzedająca 1 wystąpi jako podatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, dostawa ww. nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Ponadto w stosunku do sprzedaży działki 1 z Nieruchomości 1 w rozpatrywanej sprawie istotne jest to, że nieruchomość ta jest wynajmowana. Jak wynika z opisu sprawy, na części działki 1 urządzono miejsca parkingowe, które są wynajmowane kontrahentom i innym podmiotom korzystającym z usług Sprzedającej, wynajem miejsc parkingowych odbywa się odpłatnie a Sprzedająca wystawia faktury dokumentujące ten najem.
Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Z powołanego przepisu wynika, że najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wynajmującego jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.
Istota umowy najmu wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez właściciela na rzecz najemcy. Najemca za oddaną mu w najem rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
Wobec tego, najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. A zatem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej.
Zatem wynajem działki 1 stanowił odpłatne świadczenie usług. Taki sposób wykorzystania przez Sprzedającą 1 przedmiotowej działki sprawia, że była ona wykorzystywana w prowadzonej przez Sprzedającą 1 działalności gospodarczej. Tym samym, dokonując dostawy działki 1, Sprzedająca 1 będzie zbywała majątek wykorzystywany przez Sprzedającą 1 w działalności gospodarczej.
Tym samym, w przedmiotowej sprawie w zakresie sprzedaży działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2 oraz Nieruchomości 3 wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Sprzedającej 1 za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, i czynność sprzedaży działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2 oraz Nieruchomości 3, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy sprzedaż działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2, oraz Nieruchomości 3 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
W kwestii sposobu opodatkowania nieruchomości niezabudowanych przywołać należy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.
W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane - są zwolnione od podatku.
Jak stanowi art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.
Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. ustawy:
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Natomiast, w myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
W związku z tym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.
Analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że działka 1 z Nieruchomości 1, działka 6 z Nieruchomości 2 oraz Nieruchomość 3 są działkami niezbudowanymi. Dla ww. działek nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ani nie wydano na dzień zawarcia Umowy decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jednakże Strony ustaliły, iż każda z przyrzeczonych umów sprzedaży poszczególnych Nieruchomości zostanie zawarta, jeżeli zostaną spełnione warunki, wśród których najistotniejsze jest to, że Wnioskodawca jako kupujący uzyska prawomocną decyzję o pozwoleniu na budowę dla inwestycji. A zatem do zawarcia umowy sprzedaży w odniesieniu do każdej z Nieruchomości dojdzie w sytuacji, gdy w odniesieniu do inwestycji, która planowana jest przez Wnioskodawcę na Nieruchomościach, będą one objęte decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak również obowiązywać będzie ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę.
W analizowanym przypadku dostawa opisanych nieruchomości nie może zostać objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ na dzień sprzedaży działka 1 z Nieruchomości 1, działka 6 z Nieruchomości 2 oraz Nieruchomość 3 spełniać będą definicję terenu budowlanego, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy.
Skoro do sprzedaży ww. nieruchomości nie można będzie zastosować zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
Niespełnienie jednego z powołanych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
Oznacza to, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
Z opisu sprawy wynika, że przy nabyciu przez Sprzedającą 1 działki 1 z Nieruchomości 1 i działki 6 z Nieruchomości 2 nie wystąpił podatek naliczony - prawo własności działki 1 z Nieruchomości 1 i działki 6 z Nieruchomości 2 Sprzedająca 1 nabyła na podstawie umów darowizny z 28 października 2008 r. i z 9 grudnia 2010 r. Tym samym, nie można uznać, że Sprzedającej 1 nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT bądź takie prawo przysługiwało, skoro dostawa na Jej rzecz działki 1 z Nieruchomości 1 i działki 6 z Nieruchomości 2 nie była objęta tym podatkiem (czynność nabycia działki 1 z Nieruchomości 1 i działki 6 z Nieruchomości 2 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT).
Natomiast Nieruchomość 3 nabyta została przez Sprzedającą 1 na podstawie umowy sprzedaży z 26 października 2020 r. Jak wynika z okoliczności sprawy, Nieruchomość 3 - działka 7 była wykorzystywana przez Sprzedającą 1 do prowadzenia dzielności gospodarczej - pełniła funkcję drogi wyjazdowej z całego kompleksu działek - wykorzystywanych do działalności gospodarczej. Sprzedająca 1 jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą i czynnym podatnikiem VAT. Tym samym Nieruchomość 3 od momentu nabycia do momentu jej zbycia nie służy Sprzedającej 1 wyłącznie do działalności zwolnionej.
Wobec tego, w omawianej sytuacji, zwolnienie od podatku VAT na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie miało miejsca, z uwagi na fakt, iż nie zostanie spełniony już jeden z warunków zawartych w tym przepisie. Zatem w przedmiotowej sprawie, dokonanie przez Sprzedającą 1 dostawy działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2 oraz Nieruchomości 3, nie będzie mogło korzystać ze zwolnienia od podatku także na podstawie ww. przepisu.
Zatem, sprzedaż działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2 oraz Nieruchomości 3 przez Sprzedającą 1 będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy. W konsekwencji, dostawa działki 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2 oraz Nieruchomości 3 na rzecz Wnioskodawcy będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT wg właściwej stawki.
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż działki 2 z Nieruchomości 1 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
Z opisu sprawy wynika, że działka 2 z Nieruchomości 1 objęta jest dwiema umowami najmu, zawartymi w 2019 r., w których Sprzedająca 1 występuje w charakterze wynajmującego. Dochody z najmu rozliczane są przez Sprzedającą 1 jako sprzedaż opodatkowana podatkiem od towarów i usług, dokumentowana fakturami VAT i wykazywana w jpk_VAT Sprzedającej 1. Działka nr 2 służy jako plac manewrowy i zaplecze techniczne dla magazynu. Udostępnianie osobom trzecim placu manewrowego i zaplecza technicznego dla magazynu następowało w ramach działalności gospodarczej i zawsze odpłatnie, każda taka czynność była dokumentowana fakturą.
Jak już wyżej wskazałem, istota umowy najmu wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez właściciela na rzecz najemcy. Najemca za oddaną mu w najem rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
Wobec tego, najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. A zatem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej.
Zatem wynajem działki 2 stanowił odpłatne świadczenie usług. Taki sposób wykorzystania przez Sprzedającą 1 przedmiotowej działki sprawia, że była ona wykorzystywana w prowadzonej przez Sprzedającą 1 działalności gospodarczej. Tym samym, dokonując dostawy działki 2 Sprzedająca 1 będzie zbywała majątek wykorzystywany przez Nią w działalności gospodarczej.
Tym samym, w przedmiotowej sprawie w zakresie sprzedaży działki 2 z Nieruchomości 1 wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Sprzedającej 1 za podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, i czynność sprzedaży działki 2 z Nieruchomości 1, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Jak już wyżej wskazałem, zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że działka 2 z Nieruchomości 1 jest działką niezbudowaną. Dla ww. działki nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ani nie wydano na dzień zawarcia Umowy decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jednakże Strony ustaliły, iż każda z przyrzeczonych umów sprzedaży poszczególnych Nieruchomości zostanie zawarta, jeżeli zostaną spełnione warunki, wśród których najistotniejsze jest to, że Wnioskodawca jako kupujący uzyska prawomocną decyzję o pozwoleniu na budowę dla inwestycji. A zatem do zawarcia umowy sprzedaży w odniesieniu do każdej z Nieruchomości dojdzie w sytuacji, gdy w odniesieniu do inwestycji, która planowana jest przez Wnioskodawcę na Nieruchomościach, będą one objęte decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak również obowiązywać będzie ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę.
W analizowanym przypadku dostawa opisanej nieruchomości nie może zostać objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ na dzień sprzedaży działki 2 z Nieruchomości 1, spełniać będzie ona definicję terenu budowlanego, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy.
Skoro do sprzedaży ww. nieruchomości nie można będzie zastosować zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
Niespełnienie jednego z powołanych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że przy nabyciu przez Sprzedającą 1 działki 2 z Nieruchomości 1 nie wystąpił podatek naliczony - prawo własności działki 2 z Nieruchomości 1 Sprzedająca 1 nabyła na podstawie umów darowizny z 28 października 2008 r. i z 9 grudnia 2010 r. Tym samym, nie można uznać, że Sprzedającej 1 nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT bądź takie prawo przysługiwało, skoro dostawa na Jej rzecz działki 2 z Nieruchomości 1 nie była objęta tym podatkiem (czynność nabycia działki 2 z Nieruchomości 1 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT).
Wobec tego, w omawianej sytuacji, zwolnienie od podatku VAT na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie miało miejsca, z uwagi na fakt, iż nie zostanie spełniony już jeden z warunków zawartych w tym przepisie. Zatem w przedmiotowej sprawie, dokonanie przez Sprzedającą 1 dostawy działki 2 z Nieruchomości 1 nie będzie mogło korzystać ze zwolnienia od podatku także na podstawie ww. przepisu.
Zatem, sprzedaż działki 2 z Nieruchomości 1 przez Sprzedającą 1 będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy. W konsekwencji, dostawa działki 2 z Nieruchomości 1 na rzecz Wnioskodawcy będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT wg właściwej stawki.
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy sprzedaż budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 oraz samych działek podlegać będzie zwolnieniu z podatku od towarów i usług i czy w stosunku do tej sprzedaży możliwy będzie wybór ich opodatkowania.
Z opisu sprawy wynika, że Nieruchomość 2 składa się z czterech działek ewidencyjnych: 3, 4, 5 i 6 i jest zabudowana dwoma budynkami: budynkiem magazynowym (na działkach 3 i 4) oraz budynkiem gospodarczym (na działce 5). Budynek magazynowy wykorzystywany jest w ramach działalności gospodarczej Sprzedającej 1, w tym jego część objęta jest umową najmu, w której Sprzedająca 1 występuje w charakterze wynajmującego. Dochody z najmu rozliczane są przez Sprzedającą 1 jako sprzedaż opodatkowana podatkiem od towarów i usług, dokumentowana fakturami VAT i wykazywana w jpk_VAT Sprzedającej 1. Z kolei budynek gospodarczy wykorzystywany był od chwili wybudowania przez poprzednich właścicieli i od chwili nabycia przez Sprzedającą 1. Budynek był używany w działalności gospodarczej Sprzedającej jako magazyn.
W analizowanej sprawie fakt, że budynki posadowione na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 będące przedmiotem dostawy były i są wykorzystywane przez Sprzedającą 1 w prowadzonej działalności gospodarczej, w tym część budynku magazynowego (położonego na działkach 3 i 4) objęta jest umową najmu, ma znaczenie dla opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2. Zatem dostawa ww. nieruchomości będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, w związku z dostawą budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 Sprzedająca 1 wystąpi jako podatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, dostawa ww. nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy nieruchomości zabudowanych zostały określone w art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i cyt. już pkt 2 ustawy.
I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powołanego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Zatem, w przypadku, gdy po wybudowaniu budynek, budowla lub jego część jest wykorzystywana, w tym używana na potrzeby własnej działalności, okoliczność ta powoduje, że ma już miejsce pierwsze zasiedlenie tego obiektu.
Jak wynika z powołanych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
Ponadto, w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.
Dodatkowo przywołać należy art. 43 ust. 10 ustawy, w myśl którego:
Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2) złożą:
a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub
b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów
- zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
3) adres budynku, budowli lub ich części.
Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków - możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle bądź ich części, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:
W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli bądź ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla sprzedaży budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do ww. budynków, znajdujących się na ww. nieruchomościach, miało miejsce pierwsze zasiedlenie.
Z opisu sprawy wynika, że:
W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że doszło do pierwszego zasiedlenia posadowionych na przedmiotowych działkach budynków i do chwili ich sprzedaży od momentu pierwszego zasiedlenia upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Zatem, z uwagi na fakt, że od pierwszego zasiedlenia wskazanych budynków do chwili ich planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata i jednocześnie nie były dokonywane żadne ulepszenia, zwiększające wartość początkową budynków, w ramach których wydatki stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, to dla transakcji sprzedaży budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 zostaną spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Jak już wskazano, co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich część na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.
W konsekwencji dostawa gruntu, na którym posadowione są budynki, tj. odpowiednio działek 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 - przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy, również objęta będzie zwolnieniem od podatku od towarów i usług.
Tym samym transakcja sprzedaży budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 oraz samych działek będzie podlegała zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
Z uwagi na fakt, że dostawa ww. nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadna.
Jak już wyżej wskazano, zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy jest fakultatywne i przy spełnieniu warunków wynikających z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, dostawca i nabywca mają możliwość rezygnacji z niniejszego zwolnienia od podatku i wyboru opodatkowania planowanej dostawy wskazanych powyżej obiektów.
W związku z powyższym, jeśli przed dokonaniem dostawy budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 będą spełnione warunki wynikające z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, to wówczas transakcja sprzedaży budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT właściwą stawką tego podatku dla tej transakcji.
W konsekwencji, transakcja sprzedaży budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, z możliwością rezygnacji z tego zwolnienia przy spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy.
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.
Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, w przypadku uznania Państwa stanowiska w odniesieniu do pytań nr 1, nr 2 i nr 3 za prawidłowe, czy po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej dokonanie dostawy Nieruchomości, Wnioskodawca będzie uprawniony do:
a) obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu Nieruchomości (zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 10 oraz 10b pkt 1) ustawy), oraz
b) do uzyskania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art. 87 ustawy o VAT).
Podstawowa zasada dotycząca odliczania podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy:
W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6n ustawy.
Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Według art. 86 ust. 10 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Ponadto, w myśl art. 86 ust. 11 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność deweloperską na terytorium Polski. Jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, zaś całość sprzedaży Wnioskodawcy, zarówno w chwili obecnej, jak i w przyszłości, jest i będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Całość sprzedaży Wnioskodawcy, w odniesieniu do lokali powstałych w wyniku inwestycji, opodatkowana będzie podatkiem VAT. Dlatego też wszystkie zakupy towarów i usług dokonywane przez Spółkę są i będą związane ze sprzedażą opodatkowaną VAT.
Co więcej, jak wynika z odpowiedzi na pytania nr 1-3 z wniosku, sprzedaż działek 2 i 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2 oraz Nieruchomości 3 przez Sprzedającą 1 będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy, lecz będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT wg właściwej stawki.
Wobec tego, w przedmiotowej sprawie będą spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony - w przypadku nabycia działek 2 i 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2 oraz Nieruchomości 3. Wnioskodawca jest bowiem czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a zakupione nieruchomości będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Nie zostanie jednocześnie spełniona przesłanka negatywna, o której mowa w art. 88 ust 3a pkt 2 ustawy.
Zatem, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedającą 1 dokumentującej zakup przez Wnioskodawcę Nieruchomości (działek 2 i 1 z Nieruchomości 1, działki 6 z Nieruchomości 2 oraz Nieruchomości 3). W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym będzie wyższa niż kwota podatku należnego, Wnioskodawca będzie uprawniony do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.
Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy w odniesieniu do budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 oraz samych działek, Wnioskodawca będzie uprawniony do:
a) obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu Nieruchomości (zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 10 oraz 10b pkt 1) ustawy o VAT), oraz
b) do uzyskania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art. 87 ustawy o VAT).
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność deweloperską na terytorium Polski. Jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, zaś całość sprzedaży Wnioskodawcy, zarówno w chwili obecnej, jak i w przyszłości, jest i będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Całość sprzedaży Wnioskodawcy, w odniesieniu do lokali powstałych w wyniku inwestycji, opodatkowana będzie podatkiem VAT. Dlatego też wszystkie zakupy towarów i usług dokonywane przez Spółkę są i będą związane ze sprzedażą opodatkowaną VAT.
Co więcej, jak wynika z odpowiedzi na pytanie nr 4 z wniosku, sprzedaż budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, z możliwością rezygnacji z tego zwolnienia przy spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy. Zatem w przypadku skutecznej rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, transakcja ta opodatkowana będzie przy zastosowaniu właściwej stawki podatku. Wobec tego, w przedmiotowej sprawie będą spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony - w przypadku nabycia budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2. Wnioskodawca jest bowiem czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a zakupione nieruchomości będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Nie zostanie jednocześnie spełniona przesłanka negatywna, o której mowa w art. 88 ust 3a pkt 2 ustawy (w przypadku rezygnacji ze zwolnienia od podatku sprzedaży działek zabudowanych).
Zatem, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedającą 1 dokumentującej zakup przez Wnioskodawcę Nieruchomości (budynków posadowionych na działkach 3, 4 i 5 z Nieruchomości 2 wraz z gruntem). W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym będzie wyższa niż kwota podatku należnego, Wnioskodawca będzie uprawniony do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.
Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 6 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Informacja o zwrocie nadpłaty
Zgodnie z art. 14f § 1 Ordynacji podatkowej:
Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.
Jak stanowi art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej:
W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
Na podstawie art. 14r § 4 Ordynacji podatkowej:
Opłata za wniosek wspólny jest ustalana jako iloczyn kwoty określonej zgodnie z art. 14f i liczby zainteresowanych wskazanych we wniosku.
Na podstawie art. 14f § 2b Ordynacji podatkowej:
Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie w przypadku:
1) wycofania wniosku - w całości;
2) wycofania części wniosku w odniesieniu do przedstawionego w nim odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego - w odpowiedniej części;
3) uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej - w odpowiedniej części.
Złożony przez Państwa wniosek wspólny dotyczy 15 zdarzeń przyszłych w podatku od towarów i usług oraz 2 Zainteresowanych, zatem opłata od złożonego wniosku wynosi 1200 zł (15 zdarzeń przyszłych x 40 zł x 2 Zainteresowanych).
9 grudnia 2025 r. dokonali Państwo wpłaty w wysokości 1600 zł tytułem opłaty do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. W związku tym, że całkowita wpłata od niniejszego wniosku wynosi 1200 zł, kwota 400 zł jest wpłatą nienależną, zatem stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej i podlega zwrotowi według Państwa dyspozycji na rachunek bankowy wskazany we wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
A. Sp. z o.o. (Zainteresowana będąca stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…), (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo