Interpretacja 0114-KDIP4-3.4012.84.2026.4.JZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży udziałów w działkach. Uzupełniła go Pani pismem z 17 marca 2026 r. (wpływ 17 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni to osoba fizyczna, prowadząca indywidualne gospodarstwo rolne, będąca w tym zakresie czynnym płatnikiem podatku VAT. Nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.

W 2019 r., w wyniku dziedziczenia po zmarłym ojcu, Wnioskodawczyni nabyła udział wynoszący 1/3 w prawie własności nieruchomości gruntowej. Łączna powierzchnia dziedziczonej działki wynosi 3,1641 ha i stanowi grunt uprawiany rolniczo.

Pozostałe udziały po 1/3 nabyli członkowie najbliższej rodziny uprawnieni do dziedziczenia. Ziemia jest obecnie uprawiana rolniczo przez jednego ze współwłaścicieli, w ramach prowadzonego indywidualnie gospodarstwa rolnego. Nieruchomość nie była i nie jest wykorzystywana przez Wnioskodawczynię do prowadzenia działalności gospodarczej ani do działalności handlowej lub usługowej.

Dla wskazanej nieruchomości został sporządzony wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy - złożony przez innego współwłaściciela (nie Wnioskodawczynię).

Wnioskodawczyni była stroną postępowania administracyjnego wyłącznie z tytułu posiadanego udziału we współwłasności nieruchomości i otrzymywała zawiadomienia o toczącym się postępowaniu zgodnie z przepisami prawa. Wnioskodawczyni nie składała wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, nie występowała z inicjatywą jego wszczęcia ani nie podejmowała aktywnych działań w toku tego postepowania. Jej udział miał charakter bierny i formalny, wynikający wyłącznie z przysługującego prawa współwłasności.

Na podstawie decyzji administracyjnej dokonano wyłącznie ewidencyjnego podziału geodezyjnego nieruchomości na 12 działek o powierzchni około 10 arów każda. Podział nie został zrealizowany w terenie - nie dokonano fizycznego wyznaczenia granic działek ani żadnych prac ziemnych. Grunt nadal stanowi jednolity obszar użytkowany rolniczo.

W związku z podziałem:

‐       nie dokonano uzbrojenia terenu,

‐       nie wykonano infrastruktury technicznej ani dróg wewnętrznych,

‐       nie poniesiono nakładów inwestycyjnych,

‐       nie prowadzono działań marketingowych ani reklamowych.

Wnioskodawczyni nie dokonywała w przeszłości sprzedaży nieruchomości w sposób zorganizowany ani powtarzalny.

Wnioskodawczyni wskazuje, że jest czynnym podatnikiem VAT wyłącznie w zakresie prowadzonej działalności rolniczej, przy czym planowana sprzedaż udziałów w nieruchomości nie stanowi elementów tej działalności i dotyczy majątku prywatnego, nabytego w drodze dziedziczenia.

Wnioskodawczyni planuje w przyszłości sprzedaż udziału 1/3 w poszczególnych wydzielonych działkach. Sprzedaż będzie miała charakter incydentalny, rozłożony w czasie i nastąpi w ramach wykonywania prawa własności majątku prywatnego nabytego w drodze dziedziczenia. Sprzedaż nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą indywidualne gospodarstwo rolne. Jest czynnym podatnikiem VAT wyłącznie w zakresie prowadzonej działalności rolniczej. Nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.

W 2019 r. Wnioskodawczyni nabyła, w drodze dziedziczenia, udział wynoszący 1/3 w prawie własności nieruchomości gruntowej o powierzchni 3,1641 ha. Spadkodawca nabył tę nieruchomość w 2008 r.

Nieruchomość (w całym okresie posiadania) była i jest użytkowana rolniczo przez jednego ze współwłaścicieli. Wnioskodawczyni nie wykorzystywała nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej ani do działalności handlowej/usługowej.

Wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy został złożony przez innego współwłaściciela (nie przez Wnioskodawczynię). Wnioskodawczyni nie inicjowała tego postępowania i nie podejmowała aktywnych działań w toku tego postępowania; udział miał charakter bierny (wynikający z prawa współwłasności).

Dokonano jedynie ewidencyjnego (formalnego) podziału geodezyjnego na 12 działek o powierzchni ok. 10 arów każda – bez realizacji w terenie (brak fizycznego wyznaczenia, brak prac ziemnych). Nie dokonano uzbrojenia terenu, nie wykonano infrastruktury technicznej ani dróg wewnętrznych, nie poniesiono nakładów inwestycyjnych, nie prowadzono działań marketingowych/reklamowych.

Sprzedaż udziału 1/3 w wydzielonych działkach, planowana jest po upływie 5 lat liczonych od końca roku, w którym nastąpiło nabycie udziału przez Wnioskodawczynię (tj. po 31 grudnia 2024 r.). Zamiar sprzedaży dotyczy majątku prywatnego nabytego w drodze dziedziczenia.

1) Sposób wykorzystywania udziałów od nabycia do sprzedaży

Od momentu nabycia w 2019 r. do chwili obecnej, a także do momentu przyszłej sprzedaży, nieruchomość stanowi grunt rolny i jest użytkowana rolniczo przez jednego ze współwłaścicieli. Wnioskodawczyni nie wykorzystywała i nie będzie wykorzystywać (do czasu sprzedaży) udziału w działce/działkach do prowadzenia działalności gospodarczej, w tym do działalności handlowej lub usługowej. Udział w nieruchomości stanowi składnik majątku prywatnego Wnioskodawczyni.

2) Umowy najmu/dzierżawy lub podobne

Działka/działki ani ich części nie były, nie są i nie będą (do czasu sprzedaży) przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze zawieranych przez Wnioskodawczynię. W szczególności Wnioskodawczyni nie pobierała i nie będzie pobierała czynszu z tego tytułu, nie wystawiała i nie będzie wystawiać faktur.

3) Pełnomocnictwa dla nabywców/innych podmiotów

Wnioskodawczyni nie udzieliła i nie zamierza udzielać nabywcy/nabywcom ani innym podmiotom pełnomocnictw (zgód, upoważnień) do działania w imieniu Wnioskodawczyni w sprawach dotyczących nieruchomości, w szczególności w zakresie uzyskiwania decyzji administracyjnych, uzbrojenia terenu, realizacji infrastruktury lub przygotowania inwestycji.

4) Nakłady, uzbrojenie, działania podnoszące wartość

Wnioskodawczyni nie ponosiła i nie zamierza ponosić przed sprzedażą jakichkolwiek nakładów wymagających zaangażowania własnych środków finansowych w celu podniesienia wartości działek, w szczególności: doprowadzenia mediów, uzbrojenia, budowy dróg wewnętrznych, ogrodzenia terenu itp.

5) Sposób pozyskania nabywców i czynności sprzedażowe

Wnioskodawczyni nie podejmowała i nie zamierza podejmować działań marketingowych charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Potencjalni nabywcy mogą być poszukiwani poprzez zwykłe, incydentalne ogłoszenia prywatne oraz kontakty prywatne/środowiskowe. Wnioskodawczyni nie planuje prowadzenia zorganizowanej kampanii reklamowej ani działań inwestycyjnych przygotowujących teren do sprzedaży.

Opisane czynności stanowią zwykłe wykonywanie prawa własności majątku prywatnego i nie mają charakteru działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

Pytanie

Czy planowana sprzedaż przez Wnioskodawczynię udziału 1/3 w działkach będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem obrotowym VAT, tj. czy Wnioskodawczyni będzie działała w tym zakresie jako podatnik VAT?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni planowana sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż Wnioskodawczyni nie będzie działała jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Sprzedaż będzie stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności majątku prywatnego, bez podejmowania działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Potwierdził to NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Według art. 195 ustawy Kodeks cywilny:

Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:

Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:

Przepis art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:

W świetle art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

W myśl art. 12 ust. 3 ww. Dyrektywy 2006/112/WE:

Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

W niniejszej sprawie należy również odwołać się do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Wskazać należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną prowadzącą indywidualne gospodarstwo rolne. Jest Pani czynnym podatnikiem VAT wyłącznie w zakresie prowadzonej działalności rolniczej. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.

W 2019 r. nabyła Pani, w drodze dziedziczenia, udział wynoszący 1/3 w prawie własności nieruchomości gruntowej o powierzchni 3,1641 ha. Pozostałe udziały po 1/3 nabyli członkowie najbliższej rodziny uprawnieni do dziedziczenia.

Dokonano ewidencyjnego podziału geodezyjnego na 12 działek o powierzchni ok. 10 arów każda – bez realizacji w terenie (brak fizycznego wyznaczenia, brak prac ziemnych). Nie dokonano uzbrojenia terenu, nie wykonano infrastruktury technicznej ani dróg wewnętrznych, nie poniesiono nakładów inwestycyjnych, nie prowadzono działań marketingowych/reklamowych.

Od momentu nabycia nie wykorzystywała Pani i nie będzie wykorzystywała (do czasu sprzedaży) udziału w działkach do prowadzenia działalności gospodarczej, w tym do działalności handlowej lub usługowej. Udział w nieruchomości stanowi składnik Pani majątku prywatnego.

Nieruchomość, w całym okresie posiadania, była i jest użytkowana rolniczo przez jednego ze współwłaścicieli.

Dla wskazanej nieruchomości został sporządzony wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy - złożony przez współwłaściciela. Była Pani stroną postępowania administracyjnego wyłącznie z tytułu posiadanego udziału we współwłasności nieruchomości i otrzymywała zawiadomienia o toczącym się postępowaniu zgodnie z przepisami prawa. Nie składała Pani wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, nie występowała z inicjatywą jego wszczęcia ani nie podejmowała aktywnych działań w toku tego postepowania. Pani udział miał charakter bierny i formalny, wynikający wyłącznie z przysługującego prawa współwłasności.

Działki ani ich części nie były, nie są i nie będą (do czasu sprzedaży) przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze zawieranych przez Panią. W szczególności nie pobierała Pani i nie będzie pobierała czynszu z tego tytułu.

Nie udzieliła i nie zamierza Pani udzielać nabywcy/nabywcom ani innym podmiotom pełnomocnictw (zgód, upoważnień) do działania w Pani imieniu w sprawach dotyczących nieruchomości, w szczególności w zakresie uzyskiwania decyzji administracyjnych, uzbrojenia terenu, realizacji infrastruktury lub przygotowania inwestycji.

Nie ponosiła i nie zamierza Pani ponosić przed sprzedażą jakichkolwiek nakładów wymagających zaangażowania własnych środków finansowych w celu podniesienia wartości działek, w szczególności: doprowadzenia mediów, uzbrojenia, budowy dróg wewnętrznych, ogrodzenia terenu itp.

Nie podejmowała Pani i nie zamierza podejmować działań marketingowych charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Potencjalni nabywcy mogą być poszukiwani poprzez zwykłe, incydentalne ogłoszenia prywatne oraz kontakty prywatne/środowiskowe. Nie planuje Pani prowadzenia zorganizowanej kampanii reklamowej ani działań inwestycyjnych przygotowujących teren do sprzedaży.

Pani wątpliwości dotyczą tego, czy planowana sprzedaż udziału 1/3 w działkach będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, a Pani będzie z tego tytułu występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podejmowała Pani bowiem ciągu działań, które wskazywałyby na Pani aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

Dokonano podziału odziedziczonej działki na 12 działek. Złożono też wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, przy czym wniosek ten złożył współwłaściciel, a nie Pani. Nieruchomość nie była i nie jest wykorzystywana przez Panią do prowadzenia działalności gospodarczej, ani do działalności handlowej lub usługowej. Nieruchomość, w całym okresie posiadania, była i jest użytkowana rolniczo przez jednego ze współwłaścicieli – lecz nie Panią.

Sprzedaż będzie miała charakter incydentalny, rozłożony w czasie i nastąpi w ramach wykonywania prawa własności majątku prywatnego nabytego w drodze dziedziczenia. Działki nie były i nie są udostępniane osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych (najmu, dzierżawy, użyczenia ani innych), odpłatnie ani nieodpłatnie przez Panią. Nie ponosiła Pani i nie zamierza ponosić przed sprzedażą jakichkolwiek nakładów wymagających zaangażowania własnych środków finansowych w celu podniesienia wartości działek, w szczególności: doprowadzenia mediów, uzbrojenia, budowy dróg wewnętrznych, ogrodzenia terenu itp. Nie udzieliła i nie zamierza Pani udzielać nabywcy/nabywcom ani innym podmiotom pełnomocnictw (zgód, upoważnień) do działania w Pani imieniu w sprawach dotyczących nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży.

Całokształt przedstawionych przez Panią we wniosku okoliczności w stosunku do sprzedaży udziału w działkach, które zostaną sprzedane, wskazuje, że nie podjęła Pani i nie będzie podejmować działań świadczących o zamiarze wykonywania przez Panią działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Nie wystąpił taki ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzałyby, że sprzedaż przez Panią ww. udziałów w działkach wypełnia przesłanki działalności gospodarczej.

Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie sprzedaż udziałów w opisanych działkach (powstałych w wyniku podziału odziedziczonej nieruchomości), będzie czynnością związaną ze zwykłym wykonywaniem przez Panią prawa własności. Dokonując dostawy tych działek będzie korzystała Pani z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pani przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług w stosunku do tych transakcji. Skutkiem powyższego transakcja sprzedaży Pani udziałów w działkach objętych zakresem wniosku, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretacją rozstrzygnięto wniosek w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna dotyczy tylko Pani. Zatem zaznaczam, że niniejsza interpretacja nie wywiera skutków prawnych dla pozostałych współwłaścicieli nieruchomości.

Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.