Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie robót budowlanych. Zatrudnia pracowników i zleceniobiorców, głównie cudzoziemców, którzy nie mają zakwaterowania w miejscu wykonywania prac (miasto A). W celu zapewnienia sobie kadr, Wnioskodawca nabył lokal w mieście A i nieodpłatnie…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego udostępniania nieruchomości pracownikom/zleceniobiorcom. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wniosek dotyczy powtarzalnych zdarzeń, które miały miejsce w przeszłości i mogą mieć miejsce w przyszłości. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i prowadzi indywidualną działalność gospodarczą (…) NIP (…). Działalność jest prowadzona od 19 maja 2022 r. Główny przedmiot działalności Podatnika - faktyczny jak i ujawniony w CEiDG to ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW MIESZKALNYCH. W praktyce są to prace budowlane polegające na wznoszeniu budynków mieszkalnych, najczęściej z materiałów dostarczonych przez zamawiającego. Działalność gospodarcza prowadzona jest na placach budowy znajdujących się w różnych miejscach na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. O miejscu wykonywania prac decyduje zleceniodawca, którym jest inwestor lub generalny wykonawca. W latach 2024-2025 większość prac wykonywana była na obszarze miasta A. (dalej Miejscowość) - z uwagi na fakt, że Podatnik miał okazję nawiązać stałą współpracę z inwestorami wznoszącymi osiedla mieszkaniowe na tym obszarze. Podatnik prognozuje - na podstawie wpływających zleceń, że nadal znaczna część prac będzie wykonywana w okolicach lub na terenie Miejscowości. Od roku 2024 włącznie, stan zatrudnienia Podatnika - określony jako liczba zgłoszonych do ubezpieczenia na podstawie umów o pracę oraz umów-zleceń zawiera się w przedziale od 10 do 20 osób. Podatnik zatrudnia w większości osoby niebędące obywatelami polskimi - co nie wynika z preferencji Podatnika, lecz z faktycznej podaży pracy fizycznej na rynku usług budowlanych. Zdecydowana większość pracowników lub zleceniobiorców Podatnika to osoby niemające miejsca zakwaterowania na terytorium Miejscowości.
Podatnik nabył własność lokalu w Miejscowości. Lokal udostępniał swoim pracownikom/ współpracownikom zaangażowanym do czynności na placach budowy zlokalizowanych na terenie Miejscowości. Lokal był zapewniany wyłącznie tym współ/pracownikom, którzy nie mieli zapewnionego innego zakwaterowania w Miejscowości. Podatnik nie wyklucza, że będzie kontynuował powyższą praktykę w przyszłości, a zatem opisane zdarzenie ma charakter powtarzalny. Podatnik podkreśla, że przedmiotem udostępnienia współ/pracownikowi nie jest cały lokal, ale miejsce do wypoczynku wraz z możliwością korzystania z części wspólnych. Bliższą charakterystykę okoliczności udostępniania miejsca w lokalach zawarto poniżej:
1. Celem zapewnienia miejsca pracownikom/zleceniobiorcom Podatnika nie jest chęć zaspokojenia ich potrzeb mieszkaniowych, lecz jedynie chęć zapewnienia Podatnikowi osób do pracy, które nie mają miejsca zakwaterowania w pobliżu miejsca wykonywania zleconych przez Podatnika prac (usługi budowlane na określonych placach budowy).
2. Świadczenia nie mają również charakteru usług noclegowych ponieważ polegają wyłącznie na udostępnieniu określonych miejsc w lokalach mieszkalnych, bez żadnych dodatkowych świadczeń, nie obejmują czynności dodatkowych, takich jak sprzątanie, zmiana lub zapewnienie pościeli, ani innych szeroko pojętych usług związanych z obsługą lokalu.
3. Pracownicy/zleceniobiorcy osobiście zapewniają sobie pościel, prowiant, ręczniki, środki czystości w tym środki higieny osobistej.
4. Pracownicy/zleceniobiorcy nie mają do dyspozycji całego lokalu a jedynie wyodrębnione miejsce do spania oraz możliwość korzystania z części wspólnych obejmujących aneks kuchenny, łazienkę i toaletę.
5. Pracownicy/zleceniobiorcy nie mają miejsca zakwaterowania w miejscowości, w której odbywają się roboty budowlane.
6. Pracownicy/zleceniobiorcy nie wnoszą na rzecz podatnika żadnych opłat z tytułu czasowego korzystania z lokalu, podatnik będący ich pracodawcą/zleceniodawcą nie dokonuje także jakichkolwiek potrąceń w związku z czasowym udostępnieniem lokalu tym osobom.
7. Korzystanie z lokalu ma charakter krótkotrwały i wiąże się z czasem trwania prac wykonywanych przez danego pracownika lub zleceniobiorcę na placu budowy w określonej lokalizacji.
Pytanie
Czy wyżej opisany stan faktyczny stanowi świadczenie usług na rzecz pracowników/zleceniobiorców - w rozumieniu ustawy o VAT, a w związku z tym czy Wnioskodawca jest zobowiązany/uprawniony do naliczenia podatku VAT z tytułu nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości pracownikom/ zleceniobiorcom?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy wyżej opisany stan faktyczny nie stanowi świadczenia usług na rzecz pracowników/zleceniobiorców - w rozumieniu ustawy o VAT, a w związku z tym Wnioskodawca nie jest zobowiązany/uprawniony do naliczenia podatku VAT z tytułu nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości pracownikom/zleceniobiorcom.
Uzasadnienie
W analizowanym stanie faktycznym obejmującym nieodpłatne udostępnienie lokalu współ/pracownikom w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania. W konsekwencji, Wnioskodawca nie jest/nie będzie zobowiązany do opodatkowania ww. świadczenia i naliczenia podatku VAT należnego.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2) wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy art. 8. ust. 2 ustawy o VAT, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia, tj. w szczególności należy ustalić, czy służy celom innym niż działalność gospodarcza podatnika, czy też służy celom działalności gospodarczej. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona i tym samym art. 8 ust. 2 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania.
Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością.
Przez świadczenie usług na cele niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami działalności gospodarczej i jest ukierunkowane na zupełnie inne cele niż cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Z kolei, przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te świadczenia, które są wykonywane w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa, jego rozwojem, kontynuacją działalności, w tym w związku z zapewnieniem zasobów kadrowych.
Brak zapewnienia zakwaterowania przez Wnioskodawcę uniemożliwiłby świadczenie pracy na jego rzecz. Bez wątpienia nieodpłatne udostępnienie nieruchomości, w takich okolicznościach służy działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
W konsekwencji w analizowanym stanie faktycznym nieodpłatne udostępnienie nieruchomości współ/pracownikom nie podlega opodatkowaniu VAT, ponieważ celem świadczeń jest realizacja celów gospodarczych Wnioskodawcy - poprzez zapewnienie Zasobów Ludzkich w miejscowości, w której znajdują się place budowy inwestorów współpracujących na stałe z Wnioskodawcą.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2027 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.
Wobec tego, każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
· w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
· świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).
Oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Przy czym z treści powołanego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie.
Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.
Podkreślić jednak należy, że w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
W art. 8 ust. 2 ustawy postanowiono, że:
Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
Dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu, nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.
Aby zatem nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, a co za tym idzie za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika a podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), dalej Kodeks cywilny:
Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością.
Przez świadczenie usług niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.
Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, należy rozumieć te usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania podejmowane przez dany podmiot.
Powyższe zagadnienie było przedmiotem orzeczenia TSUE z 16 października 1997 r., sygn. C-258/95. W przedmiotowym stanie faktycznym Trybunał rozważał, czy bezpłatny przewóz pracowników na teren przedsiębiorstwa stanowi świadczenie usług za wynagrodzeniem w rozumieniu artykułu 6(2)(b) VI Dyrektywy (opodatkowane VAT). Trybunał wskazał, że w większości sytuacji usługi transportowe świadczone nieodpłatnie na rzecz pracowników podlegają opodatkowaniu. Jednak zdarza się, że usługi transportowe świadczone przez pracodawcę są jedyną możliwością dowozu pracowników do miejsca pracy i wówczas takie usługi służą celom prowadzonej przez pracodawcę działalności gospodarczej. Wówczas osobiste korzyści uzyskiwane przez pracowników mają znaczenie drugorzędne w stosunku do korzyści gospodarczych, zaś artykuł 6(2)(b) nie ma zastosowania.
Zauważyć należy, że w normalnych okolicznościach użyczenie lokali pracownikom i zleceniobiorcom służy prywatnym celom pracownika i zleceniobiorcy, jednakże w określonych okolicznościach, np.: lokalizacja zakładu pracy w małej miejscowości, gdzie występują trudności w wynajęciu mieszkania, a pracownicy pochodzą z odległych regionów, wymogi prowadzonej działalności (potrzeby przedsiębiorstwa) mogą spowodować konieczność zapewnienia przez pracodawcę lokali mieszkalnych dla pracowników i zleceniobiorców na czas trwania stosunku pracy czy umowy zlecenia. W takich specyficznych okolicznościach służy to działalności gospodarczej podatnika, a korzyść osobista uzyskiwana przez pracowników z takiego bezpłatnego użyczenia ma drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb prowadzonego przedsiębiorstwa. Zatem, jeśli z obiektywnych okoliczności wynika, że korzyść przedsiębiorstwa wynikająca z danej czynności ma charakter dominujący nad korzyścią osobistą danego pracownika lub zleceniobiorcy, to do tej czynności nie znajdzie zastosowania obowiązek jej opodatkowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy.
Podkreślić należy, że przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, ma zastosowanie tylko do tych spośród usług nieodpłatnych, które nie spełniają warunku w nim wymienionego, tj. dotyczy tych usług nieodpłatnych, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli ww. warunek nie jest spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej nieodpłatnie jako usługi odpłatnej i objęcie jej zakresem opodatkowania VAT.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem VAT. Od 19 maja 2022 r. prowadzi Pan indywidualną działalność gospodarczą. Głównym przedmiotem Pana działalności są roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych. Działalność gospodarcza prowadzona jest na placach budowy znajdujących się w różnych miejscach na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. O miejscu wykonywania prac decyduje zleceniodawca, którym jest inwestor lub generalny wykonawca. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zatrudnia Pan pracowników lub zleceniobiorców, przy czym zdecydowana większość pracowników lub zleceniobiorców to osoby niemające miejsca zakwaterowania na terytorium Miejscowości, w której wykonywane są prace. Nabył Pan lokal w Miejscowości, który udostępnia Pan swoim pracownikom/współpracownikom, którzy nie mają zapewnionego innego zakwaterowania w pobliżu Miejscowości, w której odbywa się budowa. Przedmiotem ww. udostępnienia nie jest cały lokal, ale miejsce do wypoczynku wraz z możliwością korzystania z części wspólnych.
Wskazał Pan również, że:
1. Celem zapewnienia miejsca Pana pracownikom/zleceniobiorcom nie jest chęć zaspokojenia ich potrzeb mieszkaniowych, lecz jedynie chęć zapewnienia osób do pracy, które nie mają miejsca zakwaterowania w pobliżu miejsca wykonywania zleconych przez Pana prac (usługi budowlane na określonych placach budowy).
2. Świadczenia nie mają również charakteru usług noclegowych, ponieważ polegają wyłącznie na udostępnieniu określonych miejsc w lokalach mieszkalnych, bez żadnych dodatkowych świadczeń, nie obejmują czynności dodatkowych, takich jak sprzątanie, zmiana lub zapewnienie pościeli, ani innych szeroko pojętych usług związanych z obsługą lokalu.
3. Pracownicy/zleceniobiorcy osobiście zapewniają sobie pościel, prowiant, ręczniki, środki czystości w tym środki higieny osobistej.
4. Pracownicy/zleceniobiorcy nie mają do dyspozycji całego lokalu a jedynie wyodrębnione miejsce do spania oraz możliwość korzystania z części wspólnych obejmujących aneks kuchenny, łazienkę i toaletę.
5. Pracownicy/zleceniobiorcy nie mają miejsca zakwaterowania w miejscowości, w której odbywają się roboty budowlane.
6. Pracownicy/zleceniobiorcy nie wnoszą na Pana rzecz żadnych opłat z tytułu czasowego korzystania z lokalu, Pan - będący ich pracodawcą/zleceniodawcą - nie dokonuje także jakichkolwiek potrąceń w związku z czasowym udostępnieniem lokalu tym osobom.
7. Korzystanie z lokalu ma charakter krótkotrwały i wiąże się z czasem trwania prac wykonywanych przez danego pracownika lub zleceniobiorcę na placu budowy w określonej lokalizacji.
Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy nieodpłatne udostępnianie ww. nieruchomości pracownikom/zleceniobiorcom stanowi świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT oraz czy jest Pan z tego tytułu zobowiązany do naliczenia podatku VAT.
Analizując wskazane wyżej informacje w kontekście przywołanych przepisów oraz orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy stwierdzić, że nieodpłatne udostępnianie przez Pana poszczególnym pracownikom i zleceniobiorcom nieruchomości (lokalu) stanowi nieodpłatne świadczenie usług. Jednakże w świetle art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, w analizowanym przypadku czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ w takich specyficznych okolicznościach nadrzędnym celem świadczonych usług jest realizacja Pana celów gospodarczych – udostępnianie lokali pracownikom/zleceniobiorcom związane jest wyłącznie z wykonywanymi przez nich obowiązkami zawodowymi na Pana rzecz. Brak zapewnienia zakwaterowania uniemożliwiłby świadczenie pracy na Pana rzecz. Korzystanie z lokalu ma charakter krótkotrwały i wiąże się z czasem trwania prac wykonywanych przez danego pracownika lub zleceniobiorcę na placu budowy w określonej lokalizacji. Zakwaterowanie nie ma na celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych pracowników i zleceniobiorców. Zatem korzyść osobista uzyskiwana przez tych pracowników/zleceniobiorców z takiego bezpłatnego świadczenia ma drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że nieodpłatne udostępnianie nieruchomości (lokalu) pracownikom/zleceniobiorcom nie stanowi świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT podlegającego opodatkowaniu. Nieodpłatne udostępnianie przez Pana pracownikom/ zleceniobiorcom wskazanej nieruchomości stanowi nieodpłatne świadczenie usług związane z Pana działalnością gospodarczą, które na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W konsekwencji nie jest Pan zobowiązany do naliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości pracownikom/zleceniobiorcom.
Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo