Interpretacja 0114-KDIP4-3.4012.9.2026.2.KM

 

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych wypłacanych przez Spółkę Bonusów. Uzupełnili go Państwo pismem z 23 lutego 2026 r. (wpływ 23 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku)

Wnioskodawca, A. sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”), jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Dodatkowo, Spółka jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Spółka jest częścią międzynarodowej grupy kapitałowej B. (dalej: „Grupa”) wyspecjalizowanej w produkcji i dostawie rozwiązań opakowaniowych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka wytwarza i dostarcza na rzecz swoich kontrahentów różnego rodzaju opakowania oraz powiązane materiały, przeznaczone w szczególności do pakowania, transportu oraz dystrybucji towarów.

W strukturze Grupy funkcjonuje model, w którym część relacji handlowych z dużymi kontrahentami formalizowana jest poprzez umowy ramowe zawierane na poziomie innego podmiotu należącego do Grupy (dalej: „Podmiot Grupowy”). 14 lipca 2025 r. Podmiot Grupowy zawarł z jednostką pełniącą funkcję centralnego nabywcy w strukturze jednego z globalnych odbiorców (dalej: „Podmiot Zakupowy”) umowę ramową regulującą współpracę w latach 2025–2027, z możliwością jej przedłużenia do 2029 r. (dalej: „Umowa Ramowa” lub „CSA”).

Spółka nie była stroną Umowy Ramowej, nie uczestniczyła w jej negocjowaniu ani podpisywaniu, a jej rola została jedynie wskazana opisowo jako dostawcy lokalnego. Spółka w ramach prowadzonej działalności dokonuje bowiem dostaw towarów na rzecz wybranych kontrahentów mających siedzibę w Polsce, którzy należą do grupy kapitałowej, w ramach której Podmiot Zakupowy pełni funkcję centralnej jednostki zakupowej (dalej: „Grupa B”). Dostawy te są dokumentowane fakturami VAT wystawianymi przez Spółkę zgodnie z warunkami ustalonymi pomiędzy Spółką a każdym z odbiorców z Grupy B i nie pozostają w związku z Umową Ramową ani mechanizmami w niej przewidzianymi.

Umowa Ramowa przewiduje przyznanie na rzecz Grupy B określonych świadczeń finansowych, obejmujących w szczególności bonusy o charakterze jednorazowym oraz premiowym, związane z zawarciem i kontynuacją współpracy pomiędzy stronami CSA (dalej: „Bonusy”). Bonusy te stanowią element uzgodnień na poziomie globalnym i nie odnoszą się do ceny poszczególnych dostaw realizowanych przez Spółkę. CSA przewiduje również, że rozliczenia związane z Bonusami mają być dokumentowane przy użyciu dokumentów typu „credit note”, sporządzanych zgodnie z lokalnymi przepisami. Umowa Ramowa zawiera również postanowienie, zgodnie z którym jeden z Bonusów ma być zrealizowany poprzez zastosowanie rabatu wolumenowego do sprzedaży zafakturowanej w pierwszym półroczu 2025 r.

Ponieważ CSA zakłada, że Bonusy mają być rozliczane w odniesieniu do sprzedaży realizowanej na rzecz spółek z Grupy B przez podmioty lokalne, Spółka ujęła przypadającą na nią część tych świadczeń w rozliczeniach z odpowiednimi kontrahentami z Grupy B. W tym celu Wnioskodawca wystawił noty księgowe dokumentujące uzgodnioną część Bonusów, które zostały przekazane odbiorcom. Jednocześnie, pomimo że noty księgowe zostały wystawione na rzecz podmiotów z Grupy B będących odbiorcami dostaw realizowanych przez Wnioskodawcę, dokumentowane za pomocą tych not Bonusy nie zostały przypisane do konkretnych dostaw ani do konkretnych faktur dokumentujących sprzedaż towarów oraz nie wpłynęły na ceny jednostkowe towarów.

Po wystawieniu not księgowych dokumentujących przypadającą na Wnioskodawcę część Bonusów, na wniosek odbiorców z Grupy B, Wnioskodawca zastąpił wystawione wcześniej noty księgowe fakturami korygującymi uwzględniającymi podatek VAT. Faktury korygujące zostały wystawione w grudniu 2025 r.

Analogicznie jak w przypadku not księgowych, faktury korygujące zostały wystawione na rzecz podmiotów z Grupy B będących odbiorcami dostaw realizowanych przez Wnioskodawcę, a nie na rzecz podmiotu będącego stroną Umowy Ramowej.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Na zadane w wezwaniu pytania Spółka udzieliła następujących odpowiedzi:

1. Czy Spółka dokonuje dostaw towarów na rzecz odbiorców otrzymujących Bonusy, które wcześniej zostały nabyte od Grupy przez Spółkę?

Spółka wyjaśniła, że posiada własne zakłady produkcyjne i sama produkuje towary, które następnie są dostarczane na rzecz odbiorców otrzymujących Bonusy.

Spółka zatem nie dostarcza żadnych towarów na rzecz odbiorców otrzymujących Bonusy, które wcześniej zostały przez nią nabyte od innych podmiotów z międzynarodowej grupy kapitałowej (…) (dalej: „Grupa”), do której należy.

2. Jaka jest rola Spółki w przyznaniu Bonusów? Organ prosił o opisanie tej roli.

Spółka wyjaśniła, że jej rola w przyznaniu Bonusów na podstawie właściwych zapisów Umowy Commercial Supplemental Agreement (dalej: „Umowa Ramowa” lub „CSA”), opiera się na:

• wystawieniu odpowiednich dokumentów, na podstawie których zostaną wypłacone Bonusy na rzecz ich odbiorców,
• wypłaty kwot Bonusów na rzecz ich odbiorców.

3. Kto przekazał/przekazuje Bonusy na rzecz odbiorców? Spółka, Grupa czy inny podmiot – jaki? Organ prosił o opisanie, w jaki sposób się to odbywa.

Spółka wyjaśniła, że proces przekazywania Bonusów na rzecz odbiorców odbywa się w następujący sposób:

• Krok pierwszy: Kalkulowana jest dokładna kwota Bonusu do wypłacenia na rzecz odbiorców. Za wyliczenie kwot Bonusów odpowiada inny podmiot z Grupy (we Wniosku podmiot ten został określony jako Podmiot Grupowy).
• Krok drugi: Spółka wystawia na rzecz odbiorcy Bonusu odpowiedni dokument, na podstawie którego zostanie wypłacony Bonus.
• Krok trzeci: Spółka wypłaca Bonus na rzecz odbiorcy.

4.Czy odbiorcy dostaw byli/są zobowiązani do wykonywania na rzecz Spółki jakichkolwiek czynności, np. o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym, innych (jakich?) w związku z przyznaniem Bonusów?

Spółka wyjaśniła, że odbiorcy dostaw nie byli i nie są zobowiązani do wykonywania na rzecz Spółki jakichkolwiek czynności o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym czy też innych podobnych czynności, w związku z przyznaniem im Bonusów od Spółki.

5.Czy pomiędzy Spółką a Grupą, która na podstawie Umowy Ramowej zdecydowała o udzieleniu Bonusów na rzecz odbiorców zostały/zostaną zawarte jakiekolwiek umowy, na podstawie których Spółka te Bonusy przekaże? Jeśli nie zostały/nie zostaną zawarte, to na jakiej podstawie te Bonusy zostały/zostaną wypłacone?

Spółka wyjaśniła, że poza Umową Ramową nie zostały zawarte żadne dodatkowe umowy dotyczące przekazywania Bonusów na rzecz odbiorców. Spółka przekazuje Bonusy na rzecz odbiorców na podstawie właściwych zapisów Umowy Ramowej (tj. na podstawie pkt 17 i 18 Umowy Ramowej).

6.Organ prosił o wyjaśnienie, co należy rozumieć przez stwierdzenie:

„(…) Spółka ujęła przypadającą na nią część tych świadczeń w rozliczeniach z odpowiednimi kontrahentami z Grupy B”.

Spółka wyjaśniła, że Bonus jest ustalany na poziomie globalnym, co wynika z faktu, że Umowa Ramowa obejmuje relacje pomiędzy spółkami należącymi do Grupy a spółkami należącymi do Grupy B (definicja Grupy B znajduje się w złożonym wniosku z 12 stycznia 2026 r.), które są zlokalizowane w różnych jurysdykcjach.

W konsekwencji, każda jednostka lokalna Grupy (w tym Spółka) rozpoznaje jedynie swoją proporcjonalną część globalnego bonusu.

Alokacja bonusu do poszczególnych lokalnych spółek z Grupy B może być przedstawiona na przykładzie poniższego wzoru:

(sprzedaż danej jednostki lokalnej Grupy do danej jednostki lokalnej należącej do Grupy B) / (łączna globalna sprzedaż dokonana przez spółki z Grupy do spółek z Grupy B)

czyli przykładowo:

jeżeli sprzedaż Spółki stanowi 10% globalnej sprzedaży objętej CSA, wówczas na Spółkę przypada proporcjonalnie 10% globalnego bonusu, który ma zostać wypłacony do polskich lokalnych spółek z Grupy B.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy w przedstawionym stanie faktycznym wypłacane przez Spółkę Bonusy na podstawie właściwych zapisów Umowy Ramowej nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, a w konsekwencji mogą być dokumentowane przez Spółkę notami księgowymi, a nie fakturami korygującymi?

Państwa stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym wypłacane przez Spółkę Bonusy na podstawie właściwych zapisów Umowy Ramowej nie stanowią wynagrodzenia za dostawę towarów ani za świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z powyższym, Spółka jest uprawniona do dokumentowania Bonusów za pomocą not księgowych, tj. bez wykazywania kwoty podatku VAT ani wartości netto.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez odpłatną dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się zasadniczo przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez świadczenie usług – stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT – rozumie się każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania określonego stanu rzeczy.

Okoliczność, że Bonusy zostały udokumentowane w drodze faktur korygujących, nie wpływa na ich kwalifikację na gruncie ustawy o VAT, jeżeli w świetle obiektywnych okoliczności nie stanowią one ani wynagrodzenia za świadczenie usług, ani obniżenia ceny dostaw. Biorąc powyższe pod uwagę, czynność uznaje się za odpłatną na gruncie ustawy o VAT, gdy łącznie spełnione są następujące warunki:

• istnieje związek prawny między stronami w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
• wynagrodzenie otrzymane przez dostawcę towarów / usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za dostawę towarów / usługi świadczone,
• istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie nabywcy,
• odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
• istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

W kontekście powyższego, dla uznania danej czynności za odpłatne świadczenie usług / dostawę towarów podlegające opodatkowaniu na gruncie ustawy o VAT, czynność ta musi być wykonywana w ramach umowy zobowiązaniowej, przy czym jedna ze stron takiej umowy może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności odnoszącego korzyść o charakterze majątkowym. Jednocześnie, musi istnieć bezpośredni i wyraźny związek pomiędzy daną czynnością a otrzymanym w zamian za nią wynagrodzeniem.

Również w orzecznictwie TSUE podkreśla się, że dla uznania danego świadczenia za usługę opodatkowaną VAT konieczne jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy świadczeniem a wynagrodzeniem. Przykładowo, w wyroku z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 Tolsma TSUE wskazał, że „świadczenie usług podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy istnieje stosunek prawny między usługodawcą a usługobiorcą, w ramach którego następuje wzajemna wymiana świadczeń”.

Także w wyroku z 4 września 2025 r. w sprawie C-726/23 TSUE wskazał, że: „Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem świadczenie usług jest dokonywane odpłatnie w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy VAT i w związku z tym podlega temu podatkowi tylko wtedy, gdy między usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, a wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości możliwej do wyodrębnienia usługi świadczonej na rzecz usługobiorcy. Jest tak wtedy, gdy między świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym istnieje bezpośredni związek.” (por. również wyroki: z 8 marca 1988 r., Apple and Pear Development Council, C-102/86 oraz z 12 grudnia 2024 r., Weatherford Atlas Gip, C-527/23).

W świetle powyższego, aby dana płatność mogła zostać uznana za podlegającą opodatkowaniu VAT, musi ona stanowić ekwiwalent konkretnego, możliwego do zidentyfikowania świadczenia wykonywanego przez podatnika na rzecz drugiej strony stosunku prawnego.

Mając to na uwadze, Wnioskodawca wskazuje, że w przedstawionym stanie faktycznym wypłata Bonusów nie jest związana z wykonywaniem przez Wnioskodawcę jakiegokolwiek świadczenia na rzecz podmiotów z Grupy B – Bonusy nie stanowią wynagrodzenia za usługę ani za dostawę towarów, nie wiążą się z obowiązkiem podjęcia określonych działań ani powstrzymania się od nich. Tym samym, po stronie Wnioskodawcy nie dochodzi do wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu VAT w związku z otrzymaniem Bonusów.

Powyższe okoliczności przesądzają o tym, że w takim przypadku nie jest właściwe udokumentowanie Bonusów fakturami korygującymi wystawianymi przez Wnioskodawcę.

Zgodnie bowiem z przepisem art. 106b ust. 1 Ustawy VAT: „Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b."

Odpowiednio do przepisu art. 106j ust. 1 Ustawy VAT: "W przypadku, gdy po wystawieniu faktury:

1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

2) (uchylony),

3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub czyści zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,

- podatnik wystawia fakturę korygującą.”

W ocenie Wnioskodawcy, z powołanych przepisów ustawy o VAT wynika, że faktura korygująca jest dokumentem właściwym w sytuacji, gdy dochodzi do zmiany podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego wynikających z uprzednio wystawionej faktury VAT dokumentującej czynność podlegającą opodatkowaniu.

Tymczasem w przedstawionym stanie faktycznym Bonusy wynikają z postanowień Umowy Ramowej zawartej pomiędzy podmiotami trzecimi, której Wnioskodawca nie jest stroną, i stanowią element globalnych uzgodnień handlowych na poziomie Grupy, niezwiązanych z indywidualnymi warunkami sprzedaży ustalanymi pomiędzy Wnioskodawcą a poszczególnymi odbiorcami z Grupy B. Bonusy te nie stanowią wynagrodzenia za jakiekolwiek świadczenie wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz tych odbiorców z perspektywy relacji prawnej łączącej Wnioskodawcę z podmiotami z Grupy B, nie powinny być kwalifikowane jako obniżenie ceny konkretnych dostaw towarów realizowanych przez Wnioskodawcę.

W konsekwencji, nawet jeżeli rozliczenie Bonusów zostało następczo technicznie udokumentowane przy użyciu faktur korygujących wystawionych na rzecz podmiotów z Grupy B, okoliczność ta nie przesądza o materialnoprawnej kwalifikacji Bonusów na gruncie ustawy o VAT.

Skoro zatem brak jest możliwości wystawienia faktury korygującej, w ocenie Wnioskodawcy udzielenie Bonusów powinno zostać udokumentowane za pomocą not księgowych stanowiących dokument księgowy zgodny z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2023 r. poz. 120 t.j.; dalej: „Ustawa o rachunkowości”).

Zgodnie z art. 21 ust. 1 Ustawy o rachunkowości dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:

1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;

2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;

3) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach naturalnych;

4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także datę sporządzenia dowodu;

5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów;

6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.

7) (uchylony).

W związku z powyższym, w przypadku przyznania Bonusów dokumentem księgowym potwierdzającym wypłatę środków powinna być nota księgowa (obciążeniowa), zawierająca wymagane, powyżej wskazane elementy dowodu księgowego.

Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, w których organy wskazywały, że bonus/premia pieniężna niewiążąca się z wykonywaniem świadczenia wzajemnego oraz niezwiązana z konkretnymi dostawami nie podlega opodatkowaniu VAT, a jej dokumentowanie może nastąpić przy użyciu not księgowych m.in.:

• w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 lipca 2025 r. (sygn. 0114-KDIP4-3.4012.204.2025.3.DS): „(…) mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w tym przypadku otrzymane przez Państwa środki pieniężne tzw. bonus, nie stanowią wynagrodzenia za spełnienie jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Należy więc stwierdzić, że w analizowanej sprawie nie świadczą Państwo na rzecz B żadnej usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a zatem wypłacany Państwu bonus, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jak już wyżej stwierdzono, wypłata przez B środków pieniężnych w ramach bonusu jest czynnością, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, w związku z powyższym do tej czynności nie znajdą zastosowania przepisy ustawy dotyczące wystawiania faktur. (…) Nie jest w tym przypadku właściwym dokumentem faktura korygująca, jednak nic nie wskazuje, że nie może nim być np. nota księgowa, rabatowa, uznaniowa, obciążeniowa (czy to wystawiona samodzielnie przez udzielającego rabaty, czy też sporządzona przez otrzymującego rabat).”

• Analogiczne stanowisko zostało przedstawione przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 1 lutego 2022 r. (znak: 0113-KDIPT1-3.4012.842.2021.2.MK): „Jak już wyżej stwierdzono wypłata przez Brokera na Państwa rzecz Premii będzie czynnością, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, w związku z powyższym do tej czynności nie znajdą zastosowania przepisy ustawy, w tym także te dotyczące wystawiania faktur. (…) W związku z powyższym, z tytułu otrzymanej od Brokera Premii nie będą Państwo zobowiązani do wystawienia faktury, lecz będą Państwo mogli wystawić inny dokument, przykładowo notę obciążeniową.”
• Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w jednolitej linii interpretacyjnej organów podatkowych, utrwalonej na przestrzeni lat, w tym m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 12 stycznia 2017 r., sygn. 0461-ITPP1.4512.867.2016.1.DM, w której wskazano: „(…) skoro – jak wskazał Wnioskodawca – otrzymanie premii pieniężnej pośredniej nie będzie uzależnione od wykonania przez Wnioskodawcę jakichkolwiek czynności, a „premia nie stanowi w żadnym wypadku ekwiwalentu za wykonywane jakiekolwiek świadczenia na rzecz producenta ale jest płatnością należną wyłącznie w przypadku przekroczenia określonych parametrów dotyczących obrotu w zakresie sprzedaży towarów Producenta”, to otrzymane kwoty pieniężne nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług po stronie Wnioskodawcy, gdyż nie mają związku z wykonaniem przez Niego określonych świadczeń.

Jak wskazano wyżej, otrzymanie przez Wnioskodawcę premii nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z tym czynność ta nie może być dokumentowana fakturą. Brak jest natomiast przeciwwskazań dla dokumentowania przyznanych premii poprzez wystawienie innych niż faktura dokumentów np. poprzez notę obciążeniową.”

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym opisie stanu faktycznego wypłacane przez Spółkę Bonusy na podstawie właściwych zapisów Umowa Ramowej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i nie stanowią podstawy do wystawienia faktur korygujących, a w konsekwencji powinny być dokumentowane notami księgowymi wystawianymi przez Wnioskodawcę, tj. bez wykazywania kwoty podatku VAT ani wartości netto.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy bądź świadczenie usług w myśl art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Zauważyć należy, że pojęcie usługi w prawie polskim zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Ponadto, pomocniczo należy przywołać art. 25 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Świadczeniem usług jest więc każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zobowiązaniowego, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiekolwiek czynności lub podjęcia działania. Dyrektywa obejmuje definicją świadczenia usług również zobowiązanie do zaniechania działania bądź do tolerowania czynności lub sytuacji.

W konsekwencji, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Należy jednak zaznaczyć, że nie każde działanie, powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy. Aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:

·         w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

·         świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

W kwestii odpłatności za ww. świadczenie wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje, co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zagadnienie odpłatności świadczenia jako przesłanki opodatkowania było przedmiotem licznych rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 1 kwietnia 1982 r. w sprawie C-89/81 Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. W innym orzeczeniu, w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), Trybunał zauważył, że czynność

Analizując dokładniej ten problem Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council wskazał, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. C-154/80, które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wyjaśnił, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał - świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, częścią międzynarodowej grupy kapitałowej (…) (Grupa) wyspecjalizowanej w produkcji i dostawie rozwiązań opakowaniowych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wytwarzają i dostarczają Państwo na rzecz swoich kontrahentów różnego rodzaju opakowania oraz powiązane materiały, przeznaczone w szczególności do pakowania, transportu oraz dystrybucji towarów.

W strukturze Grupy funkcjonuje model, w którym część relacji handlowych z dużymi kontrahentami formalizowana jest poprzez umowy ramowe zawierane na poziomie innego podmiotu należącego do Grupy (Podmiot Grupowy). 14 lipca 2025 r. Podmiot Grupowy zawarł z jednostką pełniącą funkcję centralnego nabywcy w strukturze jednego z globalnych odbiorców (Podmiot Zakupowy) umowę ramową regulującą współpracę w latach 2025–2027, z możliwością jej przedłużenia do 2029 r. (Umowa Ramowa lub CSA).

Nie byli Państwo stroną Umowy Ramowej, nie uczestniczyli w jej negocjowaniu ani podpisywaniu, a Państwa rola została jedynie wskazana opisowo jako dostawcy lokalnego. W ramach prowadzonej działalności dokonują Państwo bowiem dostaw towarów na rzecz wybranych kontrahentów mających siedzibę w Polsce, którzy należą do grupy kapitałowej, w ramach której Podmiot Zakupowy pełni funkcję centralnej jednostki zakupowej (Grupa B). Dostawy te są dokumentowane fakturami VAT wystawianymi przez Państwa zgodnie z warunkami ustalonymi pomiędzy Państwem a każdym z odbiorców z Grupy B i nie pozostają w związku z Umową Ramową ani mechanizmami w niej przewidzianymi.

Umowa Ramowa przewiduje przyznanie na rzecz Grupy B określonych świadczeń finansowych, obejmujących w szczególności bonusy o charakterze jednorazowym oraz premiowym, związane z zawarciem i kontynuacją współpracy pomiędzy stronami CSA (Bonusy). Bonusy te stanowią element uzgodnień na poziomie globalnym i nie odnoszą się do ceny poszczególnych dostaw realizowanych przez Państwa. CSA przewiduje również, że rozliczenia związane z Bonusami mają być dokumentowane przy użyciu dokumentów typu „credit note”, sporządzanych zgodnie z lokalnymi przepisami. Umowa Ramowa zawiera również postanowienie, zgodnie z którym jeden z Bonusów ma być zrealizowany poprzez zastosowanie rabatu wolumenowego do sprzedaży zafakturowanej w pierwszym półroczu 2025 r.

Ponieważ CSA zakłada, że Bonusy mają być rozliczane w odniesieniu do sprzedaży realizowanej na rzecz spółek z Grupy B przez podmioty lokalne, ujęli Państwo przypadającą na Państwa część tych świadczeń w rozliczeniach z odpowiednimi kontrahentami z Grupy B. W tym celu wystawili Państwo noty księgowe dokumentujące uzgodnioną część Bonusów, które zostały przekazane odbiorcom. Jednocześnie, pomimo że noty księgowe zostały wystawione na rzecz podmiotów z Grupy B będących odbiorcami dostaw realizowanych przez Państwa, dokumentowane za pomocą tych not Bonusy nie zostały przypisane do konkretnych dostaw ani do konkretnych faktur dokumentujących sprzedaż towarów oraz nie wpłynęły na ceny jednostkowe towarów.

Wskazali Państwo, że odbiorcy dostaw nie byli i nie są zobowiązani do wykonywania na Państwa rzecz jakichkolwiek czynności o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym czy też innych podobnych czynności, w związku z przyznaniem im Bonusów od Państwa.

Poza Umową Ramową nie zostały zawarte żadne dodatkowe umowy dotyczące przekazywania Bonusów na rzecz odbiorców. Przekazują Państwo Bonusy na rzecz odbiorców na podstawie właściwych zapisów Umowy Ramowej.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wypłacane przez Państwa Bonusy stanowią wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz w jaki sposób powinny być one dokumentowane.

Analiza opisu sprawy prowadzi do wniosku, że w związku z zapłatą przez Państwa na rzecz podmiotów z Grupy B określonych świadczeń – Bonusów - nie dochodzi do dostawy towarów. Zatem otrzymanej przez ten podmiot określonej kwoty Wynagrodzenia za zawarcie i kontynuację współpracy nie można uznać wynagrodzenie za dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Jak wskazano wyżej, świadczeniem jest każde zachowanie polegające na działaniu, zaniechaniu działania lub znoszeniu (tolerowaniu) określonej sytuacji lub stanu rzeczy. Umowa Ramowa przewiduje przyznanie na rzecz Grupy B określonych świadczeń finansowych, obejmujących w szczególności bonusy o charakterze jednorazowym oraz premiowym, związane z zawarciem i kontynuacją współpracy pomiędzy stronami CSA (Bonusy), co więcej Bonusy te nie odnoszą się do ceny poszczególnych dostaw realizowanych przez Państwa.

Wskazany Bonus wypłacany za świadczenie danego podmiotu z Grupy B wykonywane na Państwa rzecz należy traktować jako wynagrodzenie za skonkretyzowane świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż istnieje związek między wypłatą tego wynagrodzenia a otrzymaniem świadczenia wzajemnego. Mimo, że kontrahenci z Grupy B nie są bezpośrednio stroną Umowy Ramowej (stronami tej umowy są: Podmiot Grupowy i Podmiot Zakupowy), to jednak zawarta Umowa zakłada, że Bonusy mają być rozliczane w odniesieniu do sprzedaży realizowanej na rzecz spółek z Grupy B przez podmioty lokalne. Państwo zaś w ramach prowadzonej działalności dokonują dostaw towarów na rzecz wybranych kontrahentów, którzy należą do grupy kapitałowej, w ramach której Podmiot Zakupowy pełni funkcję centralnej jednostki zakupowej (Grupa B).  Ponadto sposób alokacji Bonusu potwierdza zależność między Państwem a kontrahentami z Grupy B. Z opisu sprawy wynika, że od wielkości sprzedaży towarów realizowanej przez Państwa zależy % przyznanego Bonusu, który z kolei ma zostać wypłacony do polskich lokalnych spółek z Grupy B,  z którymi Państwo współpracują. Zatem zawarcie i kontynuacja (utrzymanie) współpracy między Państwem a kontrahentami z Grupy B w zakresie dostaw towarów ma bezpośredni wpływ na zasadność otrzymanego Bonusu, którego wysokość określona została w Umowie ramowej między Podmiotem Grupowym a Podmiotem Zakupowym.

Tym samym, przedmiotowa transakcja ma charakter ekwiwalentny – świadczenie jednej strony stosunku zobowiązaniowego następuje w zamian za odpowiadające mu określone świadczenie drugiej strony. W opisanej sprawie wystąpi element wzajemności, konieczny aby uznać, że płatność – w postaci Bonusu - jest wynagrodzeniem za świadczoną usługę – zawarcie i kontynuację współpracy. W przedmiotowej sprawie istnieje wyraźny związek pomiędzy wykonywanymi przez odbiorców z Grupy B czynnościami a wypłacanymi im Bonusami, ponieważ przyznanie Bonusu wynika ze spełnienia przesłanek ustalonych w Umowie Ramowej. Wobec powyższego, nie sposób uznać, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. W przedstawionych okolicznościach Bonus stanowi w istocie wynagrodzenie za świadczenie usług.

Co istotne, w powyższym przypadku - kiedy to dochodzi do zawarcia i kontynuacji współpracy w zamian za wynagrodzenie w postaci Bonusu, dochodzi do zawiązania innego stosunku zobowiązaniowego niż relacja pomiędzy Państwem a kontrahentami z Grupy B, w ramach której dokonują Państwo dostaw towarów na rzecz tych podmiotów. Uzyskanie Bonusu jest uzależnione od konkretnie określonego zachowania odbiorcy z Grupy B, tj. zawarcia i kontynuowania współpracy. W świetle art. 8 ust. 1 ustawy takie zachowanie odbiorców należy uznać za usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy świadczone odpłatnie i w związku z tym, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W odniesieniu do kwestii dotyczącej dokumentowania wypłacanych Bonusów wskazać należy, że zasady dotyczące dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zawarte są w Dziale XI rozdziale 1 ustawy, a dokładnie są regulowane przez przepisy art. 106a-106r ustawy.

W myśl art. 106a pkt 1 i 2 ustawy:

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Z powyższych uregulowań wynika, że faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonej transakcji sprzedaży, a ustawodawca określił, w jakich okolicznościach należy ją wystawić. Przede wszystkim, wystawiane przez podatników podatku od towarów i usług faktury muszą dokumentować wykonanie przez nich czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. dostawy towarów lub świadczenia usług.

Jak wynika z przywołanych przepisów regulujących wystawianie faktur, dokumenty te wystawia podatnik dokonujący sprzedaży towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej transakcji. Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub świadczenia usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego.

Jak wykazano wyżej, wypłacany Bonus stanowi wynagrodzenie za skonkretyzowane świadczenie usług przez podmioty z Grupy B na Państwa rzecz, które to świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W konsekwencji powinno być dokumentowane fakturą.

W przedmiotowej sprawie przepisy dotyczące wystawiania faktur korygujących nie znajdują zastosowania. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy:

Co istotne, art. 106j ust. 1 ustawy wyraźnie wskazuje, jakie okoliczności zobowiązują podatnika do wystawienia faktury korygującej i uzależniają to od wystąpienia sytuacji enumeratywnie wskazanych w tym przepisie. W tym zakresie podatnik nie ma uprawnień do swobodnego działania, może je podjąć tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w przepisie.

Jeżeli więc po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wystawienia przez Państwa faktury korygującej dokumentującej przekazany Bonus. Jak wyżej wykazano, opisane Bonusy stanowią w istocie wynagrodzenie za określone czynności opodatkowane VAT – świadczenie usług na Państwa rzecz, powinny być więc dokumentowane fakturami, a nie fakturami korygującymi. Stanowisko powyższe potwierdzają również Państwo, stwierdzając, że Bonusy nie odnoszą się do ceny poszczególnych dostaw realizowanych przez Państwa, Bonusy te nie zostały przypisane do konkretnych dostaw ani do konkretnych faktur dokumentujących sprzedaż towarów ani nie wpłynęły na ceny jednostkowe towarów.

Nie można zatem zgodzić się z Państwem, że wypłacane przez Spółkę Bonusy na podstawie właściwych zapisów Umowy Ramowej nie stanowią wynagrodzenia za dostawę towarów ani za świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z powyższym, Spółka jest uprawniona do dokumentowania Bonusów za pomocą not księgowych, tj. bez wykazywania kwoty podatku VAT ani wartości netto.

Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy zwrócić uwagę, że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą innych organów wydających interpretacje indywidualne w sprawach innych podatników, co jest tym bardziej zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających interpretacjom. Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez Państwa interpretacje indywidualne nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.