Interpretacja 0114-KDIP4-3.4012.90.2026.2.APR

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 12 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych przeniesienie ogółu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu w zamian za Wynagrodzenie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

• A. Spółka Akcyjna;

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

• B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

Opis stanu faktycznego

A. Spółka Akcyjna (dalej: „Wnioskodawca”, „A.”) jest czynnym podatnikiem VAT posiadającym siedzibę w Polsce i zarejestrowanym w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem (...).

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest dystrybucja (...) produktów spożywczych pochodzących głównie z Włoch, ale również z Francji, Hiszpanii, Grecji, Anglii.

A. jest obecna na Polskim rynku od ponad (...) lat. W 2020 roku A. stała się częścią grupy C.- (...). Na rynku polskim Grupa C, obecna jest od (...) lat.

B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Zainteresowana”, „B”) jest czynnym podatnikiem VAT posiadającym siedzibę w Polsce i zarejestrowanym w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem (…). Przedmiotem działalności Zainteresowanej jest dystrybucja wyrobów (...). Zainteresowana należy do Grupy C., która posiada w Polsce kilka zakładów produkcyjnych, w których produkowane są m.in. różnego rodzaju (...).

A. i B. (dalej łącznie również jako „Zainteresowani”) zawarły porozumienie w zakresie przeniesienia ogółu praw i obowiązków wynikających z umowy zawartej wcześniej przez A. z D. S.A. (dalej: „D.”), zgodnie z którym A. sceduje realizację kontraktu dotyczącego sprzedaży (...) do sklepów D. (dalej: „Kontrakt”) na B.

Wnioskodawca oraz Zainteresowana zawarli umowę (dalej: „Umowa”) określającą wynagrodzenie za przeniesienie ogółu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu (dalej: „Exit fee”, „Wynagrodzenie”).

Umowa pomiędzy Wnioskodawcą a B. przewiduje cztery okresy rozliczeniowe:

• pierwszy okres rozliczeniowy trwający od 1 kwietnia 2025 r. (data faktycznego przejęcia realizacji Kontraktu) do 31 grudnia 2025 r.,
• drugi okres rozliczeniowy trwający od 1 stycznia 2026 r. do 31 grudnia 2026 r.,
• trzeci okres rozliczeniowy trwający od 1 stycznia 2027 r. do 31 grudnia 2027 r.,
• czwarty okres rozliczeniowy trwający od 1 stycznia 2028 r. do 31 grudnia 2028 r.

Definitywne przeniesienie praw i obowiązków wynikających z Kontraktu między A. a D. na B. nastąpi 1 stycznia 2029 r., pod warunkiem, że Zainteresowana wcześniej nie złoży A oświadczenia o braku przedłużenia obowiązywania Umowy (takie uprawnienie przysługuje Spółce przed rozpoczęciem każdego z ww. okresów rozliczeniowych poza pierwszym).

Przez powyższe przeniesienie ogółu praw i obowiązków rozumie się przeniesienie obecnych i przyszłych wierzytelności A. względem D. wynikających z Kontraktu na rzecz B. w drodze przelewu wierzytelności oraz przeniesienie obecnych i przyszłych zobowiązań A. względem D. wynikających z Kontraktu na rzecz Spółki w drodze przejęcia długu.

Efektem zawarcia Umowy będzie realizowanie przez Zainteresowaną sprzedaży opodatkowanej VAT na rzecz D. i osiąganie z tego tytułu przychodu.

Wynagrodzenie za przeniesienie ogółu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu w pierwszym okresie rozliczeniowym jest należne w terminie 30 dni od zawarcia Umowy.

Wynagrodzenie za przeniesienie ogółu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu w drugim i kolejnych okresach rozliczeniowych jest należne w terminie 30 dni od rozpoczęcia okresu rozliczeniowego.

Wynagrodzenie za definitywne przeniesienie ogółu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu jest należne w terminie 30 dni od dnia definitywnego przeniesienia tych praw i obowiązków.

Wszystkie powyższe części Exit fee będą płacone przez B. na podstawie faktur wystawianych przez A., uwzględniających podatek VAT.

Pytania

1.  Czy przeniesienie ogółu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu na rzecz B. w zamian za Wynagrodzenie stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT?

2.  Czy Zainteresowanej będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez A., po każdym okresie rozliczeniowym, jak i z faktury wystawionej po ostatecznym przeniesieniu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  Przeniesienie ogółu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu na rzecz Zainteresowanej za Wynagrodzeniem stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatne świadczenie usług.

2.  Zainteresowanej będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez A., po każdym okresie rozliczeniowym, jak i z faktury wystawionej po ostatecznym przeniesieniu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu.

Uzasadnienie

Uwagi wspólne

Określenie, czy przeniesienie ogółu praw i obowiązków z A. na B., a wynikających z Kontraktu stanowić będzie dostawę towarów bądź świadczenie podlegające opodatkowaniu VAT z punktu widzenia Wnioskodawcy pozwala na potwierdzenie jego obowiązków w zakresie rozliczenia VAT należnego z tytułu świadczenia usług oraz potwierdzi prawidłowe zadeklarowanie Wynagrodzenia wobec organów podatkowych (w pliku JPK) oraz wystawienie faktur na rzecz Zainteresowanej.

Jednocześnie, z punktu widzenia B., potwierdzenie czy przeniesienie ogółu praw i obowiązków z A. na B., a wynikających z Kontraktu stanowić będzie świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT będzie wpływać m.in. na prawo Zainteresowanej do odliczenia podatku VAT naliczonego i zapłaconego w ramach Wynagrodzenia.

Biorąc pod uwagę powyższe, każda ze stron, tj. A. oraz B., ma interes prawny w tym, aby wystąpić z wnioskiem wspólnym o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej tego samego stanu faktycznego.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na pytanie nr 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

a.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

b.  eksport towarów;

c.   import towarów na terytorium kraju;

d.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

e.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Powyższe czynności podlegają opodatkowaniu co do zasady w sytuacji, gdy są wykonywane przez podatnika. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wskazano, w opisie stanu faktycznego, A. jest podmiotem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny i przeniesienie praw i obowiązków wynikających z Kontraktu będzie odbywać się w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez ten podmiot.

Należy zauważyć, że przeniesienie praw i obowiązków wynikających z umowy nie może zostać uznane za dostawę towaru w rozumieniu ustawy o VAT. W konsekwencji, aby ocenić, czy przeniesienie praw i obowiązków z umowy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, należy ustalić, czy transakcja ta spełnia warunki uznania jej za świadczenie usług w rozumieniu Ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pojęcie świadczenia usług uzupełnia definicję dostawy towarów i jest wyrazem powszechności opodatkowania podatkiem VAT czynności wykonywanych przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż obejmuje nie tylko czynności podatnika, ale również obowiązek powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie TSUE uznanie danego świadczenia za usługę warunkowane jest łącznym spełnieniem następujących przesłanek (przykładowo wyroki TSUE w sprawach C-102/86 z dnia 8 marca 1988 r. (Apple and Pear Development Council), C-16/93 z dnia 3 marca 1994 r. (R.J. Tolsma):

1)  w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia - istnieje bezpośredni konsument (odbiorca świadczenia), odnoszący konkretną korzyść o charakterze majątkowym,

2)  świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie) - istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych.

Z uwagi na powyższe, czynność podlega opodatkowaniu VAT tylko wtedy, gdy jest wykonywana na podstawie zobowiązania umownego, a jedna ze stron transakcji może być uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Jednakże związek pomiędzy otrzymaną płatnością a świadczeniem musi być bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było stwierdzić, że płatność jest dokonywana w zamian za to świadczenie.

Zdaniem Zainteresowanych, w przedmiotowej sprawie, wynagrodzenie płacone przez B. z tytułu nabycia praw i obowiązków wynikających z Kontraktu będzie wynagrodzeniem za świadczoną na rzecz Zainteresowanej usługę jaką jest przekazanie Zainteresowanej praw i obowiązków wynikających z Kontraktu. B. osiągnie korzyść w postaci możliwości dokonywania sprzedaży na rzecz D., która generować będzie u B. przychód i korzyści tej odpowiadać będzie wynagrodzenie płacone na rzecz A. w ustalonych okresach rozliczeniowych.

Jednocześnie, w ocenie Zainteresowanych, do świadczenia dokonywanego przez A. nie będzie mogło mieć zastosowania żadne ze zwolnień z opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 1 Ustawy o VAT.

Nie ma również żadnych podstaw do przyjmowania, że opisana w stanie faktycznym transakcja stanowi zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Oznacza to, że nie ma do niej zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. W związku z tym, zdaniem Zainteresowanych transakcja ta podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT.

Powyższe podejście znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych w podobnych stanach faktycznych:

• Interpretacja indywidualna z 31 maja 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.105.2024.2.KK: „Zatem „A” jako Cedent podjęły określone działania, za które otrzymały wynagrodzenie. Z kolei „B” stała się niewątpliwie beneficjentem tego działania - jest bezpośrednim odbiorcą świadczenia odnoszącym korzyść o charakterze majątkowym, gdyż przeszły na nią wskazane w porozumieniu prawa i obowiązki wynikające z Umowy 1 i Umowy 2. Pomiędzy „A” i „B” powstała zatem więź o charakterze zobowiązaniowym, która w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega w myśl art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem VAT”;
• Interpretacja indywidualna z 12 sierpnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.292.2024.5.AKS: „Jako świadczenie usługi należy również potraktować wynagrodzenie z uwagi na fakt, że w związku z zawarciem Umów potencjalne przychody Zbywcy uległy zmniejszeniu, a ponadto w związku z rezygnacją przez Zbywcę z prowadzenia działalności w obszarze sprzedażowo-marketingowym na rzecz Nabywcy, Zbywca utracił potencjalne zyski, które mogłyby zostać generowane przez ww. działalność w przyszłości. Słusznie Państwo wywiedli, że Exit fee powinno być kwalifikowane jako wynagrodzenie z tytułu usługi świadczonej przez Zbywcę. Zbywca zaniecha określonych działań, za co otrzyma wynagrodzenie, natomiast Nabywca będzie beneficjentem tej czynności - bezpośrednim odbiorcą świadczenia uzyskującym możliwość osiągania przychodów z kontynuowanej działalności działu marketingowo-sprzedażowego, wykorzystując składniki majątku (obejmujące aktywa materialne oraz wartości niematerialne) do działalności opodatkowanej.

Reasumując należy stwierdzić, że odstąpienie biznesu w zamian za wynagrodzenie należne Zbywcy od Nabywcy (Exit fee) stanowi odpłatne świadczenie usług, opodatkowane podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy”.

W związku z powyższym, w ocenie Zainteresowanych, przeniesienie ogółu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu na rzecz Zainteresowanej za Wynagrodzeniem stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatne świadczenie usług zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na pytanie nr 2

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przytoczona regulacja polskiej Ustawy o VAT stanowi implementację art. 168 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa VAT”), zgodnie z którym, jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia m.in. VAT należnego lub zapłaconego w tym państwie członkowskim od towarów i usług, które zostały mu dostarczone lub które mają być mu dostarczone przez innego podatnika.

Jak wskazuje się w doktrynie prawa podatkowego, „jednym z kluczowych elementów konstrukcyjnych podatku VAT jest prawo do odliczenia, z którego każdy podatnik powinien móc korzystać. Prawo to stanowi realizację zasady neutralności VAT dla podatników wynikającej wprost z art. 1 Dyrektywy VAT. Konieczność zapewnienia neutralności podatku na etapach poprzedzających konsumpcję była wielokrotnie potwierdzana w orzecznictwie TSUE, a także polskich sądów administracyjnych.

Podstawową kwestią dla przyznania prawa do odliczenia VAT jest wykazanie związku, bezpośredniego lub pośredniego, podatku VAT naliczonego z działalnością dającą prawo do odliczenia VAT (tj. z reguły z działalnością opodatkowaną VAT). Jest to właściwie jedyne „merytoryczne” kryterium, którego spełnienie daje możliwość odliczania VAT.[…] Polski podatnik ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, jeśli jest on związany z transakcjami opodatkowanymi VAT, czyli ze sprzedażą krajową (inną niż zwolniona z podatku VAT), wewnątrzwspólnotową dostawą towarów oraz eksportem, jak również z dostawami towarów i usług, dla których miejscem opodatkowania jest inny kraj niż Polska (czyli w Polsce pozostają one poza zakresem VAT), jeżeli czynności dawałyby prawo do odliczenia, gdyby zostały wykonane w Polsce.” (M. Zawadzki [w:] Dyrektywa VAT. Polska perspektywa. Komentarz, red. R. Namysłowski, D. Pokrop, Warszawa 2012, art. 167, art. 167(a), art. 168, art. 168(a), art. 169, art. 170, art. 171, art. 171(a), art. 172.).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W opisanej sytuacji, Zainteresowana nabędzie prawa i obowiązki wynikające z Kontraktu w celu realizacji sprzedaży opodatkowanej VAT na rzecz D., a zatem transakcja ta będzie mieć związek z działalnością opodatkowaną B.

Ponadto, polski ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Artykuł 88 ustawy o VAT określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że podatnik nie może odliczyć podatku, który jest należny tylko dlatego, że został wykazany na fakturze. W sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku podatnik nie może odliczyć podatku.

W konsekwencji, aby nabywcy przysługiwało prawo do odliczenia VAT z faktury, musi być ona wystawiona przez podatnika VAT i musi dokumentować zdarzenie podlegającego opodatkowaniu VAT, do którego nie mają zastosowania zwolnienia wynikające z przepisów Ustawy o VAT.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, A jest podmiotem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny i przeniesienie praw i obowiązków wynikających z Kontraktu będzie odbywać się w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez ten podmiot.

W związku z powyższym, ustalenia wymaga, czy świadczenie nabywane przez B prawidłowo dokumentowane jest fakturą z VAT i nie będzie mieć zastosowania wyłączenie prawa do odliczenia VAT, o którym mowa w art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT.

Jak wskazano powyżej, w ocenie Zainteresowanych, w przedmiotowej sprawie, wynagrodzenie płacone przez B. z tytułu nabycia praw i obowiązków wynikających z Kontraktu będzie wynagrodzeniem za świadczoną na rzecz Zainteresowanej usługę jaką jest przekazanie B. praw i obowiązków wynikających z Kontraktu. Zainteresowana osiągnie korzyść w postaci możliwości dokonywania sprzedaży na rzecz D., która generować będzie u B. przychód i korzyści tej odpowiadać będzie wynagrodzenie płacone A. w ustalonych okresach rozliczeniowych.

Jednocześnie, w ocenie Zainteresowanych, do świadczenia nabywanego od A. nie będzie mogło mieć zastosowania żadne ze zwolnień z opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 1 Ustawy o VAT ani wyłączenie z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 6 Ustawy o VAT. W konsekwencji, Wnioskodawca prawidłowo dokumentuje świadczenie usługi na rzecz Zainteresowanej fakturą z wykazanym podatkiem VAT.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Zainteresowanych, wyłączenie z prawa do odliczenia VAT, o którym mowa w art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT nie będzie mieć zastosowania, ponieważ świadczenie nabywane od A będzie podlegać opodatkowaniu VAT jako odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju i na fakturach wystawionych na Spółkę przez A podatek VAT będzie wykazany prawidłowo.

Podsumowując, Zainteresowana jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez A. tytułem Wynagrodzenia za przeniesienie praw i obowiązków wynikających w Kontraktu, gdyż:

1)  B jako nabywca spełnia definicję podatnika, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT oraz jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny,

2)  nabycie przez Zainteresowaną praw i obowiązków wynikających z Kontraktu będzie dokonane na potrzeby prowadzonej przez B. działalności gospodarczej oraz w celu wykonywania czynności opodatkowanych, tj. dokonywania sprzedaży opodatkowanej VAT na rzecz D.,

3)  nie wystąpi żadna z negatywnych przesłanek wyłączających prawo do odliczenia VAT, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT,

4)  B otrzyma faktury w wykazanym na nich podatkiem VAT wystawione przez czynnego podatnika VAT.

Podejście to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wydawanych w podobnych stanach faktycznych. Przykładowo:

• w interpretacji indywidualnej z 7 czerwca 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.105.2024.2.KK: „Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz cytowane przepisy prawa należy uznać, że w analizowanym przypadku spełnione są - wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ transakcja przeniesienia praw i obowiązków wynikających z zawartych z Kontrahentami Umowy 1 i Umowy 2, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, która nie korzysta ze zwolnienia. „B” jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą i czynnym podatnikiem podatku VAT. Ponadto, nabyte od Kontrahentów towary będą służyły w ramach działalności P. do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, które nie podlegają zwolnieniu z opodatkowania. Podsumowując, „B” przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktury wystawionej przez „A””;
• w interpretacji z 21 sierpnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.292.2024.5.AKS: „Z opisu sprawy wynika, że przedmiot świadczenia (przejęcie potencjału generowania zysku), za który Zbywca otrzymał Wynagrodzenie jest i w przyszłości będzie wykorzystywany przez Nabywcę do wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W związku z tym, że nabywane składniki majątkowe oraz niemajątkowe, służą Państwu do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to są Państwo uprawnieni do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie świadczeń wskazanych w opisie stanu faktycznego. Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku są spełnione - wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego. W konsekwencji, Nabywca jest uprawniony do obniżenia kwot podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących nabycie świadczeń wskazanych w opisie stanu faktycznego”.

Mając zatem na uwadze powyższe oraz fakty wskazane w opisie stanu faktycznego, Zainteresowani stoją na stanowisku, że Zainteresowanej będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez A. tytułem wynagrodzenia za przeniesienie praw i obowiązków wynikających z Kontraktu, po każdym okresie rozliczeniowym, jak i z faktury wystawionej po ostatecznym przeniesieniu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Pod pojęciem usługi należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy.

Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

• w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
• świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Co istotne, oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.

Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:

• istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
• wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
• istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi,
• odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
• istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu:

Z opisu sprawy wynika, że A. jest czynnym podatnikiem VAT. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest dystrybucja wysokogatunkowych produktów spożywczych pochodzących głównie z Włoch, ale również z Francji, Hiszpanii, Grecji, Anglii. W 2020 roku A. stała się częścią grupy C. - (...).

B. jest czynnym podatnikiem VAT posiadającym siedzibę w Polsce. Przedmiotem działalności Zainteresowanej jest dystrybucja wyrobów (...). Zainteresowana należy do Grupy C., która posiada w Polsce kilka zakładów produkcyjnych, w których produkowane są m.in. różnego rodzaju (...).

A. i B. zawarły porozumienie w zakresie przeniesienia ogółu praw i obowiązków wynikających z umowy zawartej wcześniej przez A. z D. S.A. (D.), zgodnie z którym A. sceduje realizację kontraktu dotyczącego sprzedaży (...) do sklepów D. (Kontrakt) na B.

Wnioskodawca oraz Zainteresowana zawarli Umowę określającą Wynagrodzenie za przeniesienie ogółu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu.

Umowa pomiędzy Wnioskodawcą a B. przewiduje cztery okresy rozliczeniowe:

• pierwszy okres rozliczeniowy trwający od 1 kwietnia 2025 r. (data faktycznego przejęcia realizacji Kontraktu) do 31 grudnia 2025 r.,
• drugi okres rozliczeniowy trwający od 1 stycznia 2026 r. do 31 grudnia 2026 r.,
• trzeci okres rozliczeniowy trwający od 1 stycznia 2027 r. do 31 grudnia 2027 r.,
• czwarty okres rozliczeniowy trwający od 1 stycznia 2028 r. do 31 grudnia 2028 r.

Definitywne przeniesienie praw i obowiązków wynikających z Kontraktu między A. a D. na B. nastąpi 1 stycznia 2029 r., pod warunkiem, że Zainteresowana wcześniej nie złoży A oświadczenia o braku przedłużenia obowiązywania Umowy (takie uprawnienie przysługuje B. przed rozpoczęciem każdego z ww. okresów rozliczeniowych poza pierwszym).

Przez powyższe przeniesienie ogółu praw i obowiązków rozumie się przeniesienie obecnych i przyszłych wierzytelności A. względem D. wynikających z Kontraktu na rzecz B. w drodze przelewu wierzytelności oraz przeniesienie obecnych i przyszłych zobowiązań A. względem D. wynikających z Kontraktu na rzecz Spółki w drodze przejęcia długu.

Efektem zawarcia Umowy będzie realizowanie przez Zainteresowaną sprzedaży opodatkowanej VAT na rzecz D. i osiąganie z tego tytułu przychodu.

Wynagrodzenie za przeniesienie ogółu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu w pierwszym okresie rozliczeniowym jest należne w terminie 30 dni od zawarcia Umowy. Wynagrodzenie za przeniesienie ogółu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu w drugim i kolejnych okresach rozliczeniowych jest należne w terminie 30 dni od rozpoczęcia okresu rozliczeniowego. Wynagrodzenie za definitywne przeniesienie ogółu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu jest należne w terminie 30 dni od dnia definitywnego przeniesienia tych praw i obowiązków.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy przeniesienie ogółu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu na rzecz B. w zamian za Wynagrodzenie stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy przywołać przepis art. 509 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:

W myśl zaś art. 519 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:

Przedmiotem przelewu jest prawo majątkowe (wierzytelność, zobowiązanie), a nie towar.

Mając na uwadze powyższe przepisy, sama instytucja cesji jako umowa prawa cywilnego dotyczy wyłącznie praw, a nie konkretnego towaru. Co istotne, nawet, jeżeli dostawa tego towaru jest niejako „efektem końcowym” scedowanego zobowiązania, okoliczność tę uznaje się za pozostającą bez znaczenia dla podatkowego traktowania przejścia praw i obowiązków w wyniku zawartej umowy cesji.

W analizowanej sprawie, w wyniku zawarcia Umowy, B. objęła wszelkie prawa i obowiązki wynikające z Kontraktu zawartego pomiędzy A. (cedentem) a D. Z tytułu zawarcia Umowy, B zobowiązała się do zapłaty na rzecz A. (cedenta) określonego wynagrodzenia. W ramach tej transakcji A. (cedent) zrealizowała świadczenie polegające na umożliwieniu B. wstąpienie w prawa i obowiązki wynikające z Kontraktu, dzięki czemu B. uzyskała wymierną korzyść (nabyła prawa i obowiązki wynikające z Kontraktu), w zamian za co B. zobowiązała się do zapłaty na rzecz A. (cedenta) określonego Wynagrodzenia.

Zatem A. jako cedent podjęła określone działania, za które otrzymała wynagrodzenie. Z kolei B. stała się niewątpliwie beneficjentem tego działania - jest bezpośrednim odbiorcą świadczenia odnoszącym korzyść o charakterze majątkowym, gdyż przeszły na nią wskazane w porozumieniu prawa i obowiązki wynikające z Kontraktu. Pomiędzy A. i B. powstała zatem więź o charakterze zobowiązaniowym, która w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega w myśl art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jednocześnie rozważenia wymaga, czy do analizowanej czynności mogłoby znaleźć zastosowanie zwolnienie od podatku, w szczególności określone w art. 43 ust. 1 pkt 40, zgodnie z którym:

W analizowanej sprawie istotą świadczenia nie jest sam obrót wierzytelnościami. Przelew wierzytelności i przejęcie długu mają tutaj charakter elementów technicznych. Zasadniczym celem czynności jest bowiem umożliwienie przejęcia kontraktu handlowego i prowadzenia działalności opodatkowanej. Zatem opisana czynność ma charakter gospodarczy i handlowy, a nie finansowy. W konsekwencji zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy, nie znajduje zastosowania. Tym samym czynność podlega opodatkowaniu według właściwej stawki podatku od towarów i usług.

Zatem, przeniesienie ogółu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu na rzecz B. w zamian za Wynagrodzenie stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy Zainteresowanej będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez A., po każdym okresie rozliczeniowym, jak i z faktury wystawionej po ostatecznym przeniesieniu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powołanego przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek ten może być zatem bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary lub usługi służą, np. dalszej odprzedaży, bowiem bezpośrednio wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast, ze związkiem pośrednim mamy do czynienia w sytuacji, gdy ponoszone wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług przyczynia się pośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Jak wynika z przytoczonych wyżej regulacji prawnych, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT uzależnione jest nie tylko od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, ale również od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepisy art. 88 ustawy, enumeratywnie określają przypadki, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a transakcja udokumentowana fakturą podlega opodatkowaniu i nie jest zwolniona od podatku.

Z wniosku wynika, że efektem zawarcia Umowy będzie realizowanie przez Zainteresowaną sprzedaży opodatkowanej VAT na rzecz D. i osiąganie z tego tytułu przychodu. Ponadto, B jest czynnym podatnikiem VAT posiadającym siedzibę w Polsce.

Co więcej, transakcja przeniesienia praw i obowiązków wynikających z zawartego przez A. z D. Kontraktu, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, która nie korzysta ze zwolnienia od podatku. We wskazanym wyżej przypadku nie zaistnieje więc przesłanka negatywna określona w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy

Zatem, w analizowanej sprawie spełnione są - wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez A., po każdym okresie rozliczeniowym, jak i z faktury wystawionej po ostatecznym przeniesieniu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu. B jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą i czynnym podatnikiem podatku VAT. Ponadto, efektem zawarcia Umowy będzie realizowanie przez Zainteresowaną sprzedaży opodatkowanej VAT na rzecz D. Nie zostanie jednocześnie spełniona przesłanka negatywna, o której mowa w art. 88 ust 3a pkt 2 ustawy.

W konsekwencji Zainteresowanej przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez A., po każdym okresie rozliczeniowym, jak i z faktury wystawionej po ostatecznym przeniesieniu praw i obowiązków wynikających z Kontraktu.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto, interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A. Spółka akcyjna (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…), (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.