Wnioskodawca jest państwową osobą prawną, jednostką Sieci Badawczej Łukasiewicz, prowadzącą badania naukowe i prace rozwojowe. Jest czynnym podatnikiem VAT. Realizuje projekt finansowany z Krajowego Planu Odbudowy (KPO) polegający na stworzeniu infrastruktury badawczej. Projekt przewiduje, że infrastruktura będzie wykorzystywana w co najmniej 70% do działalności gospodarczej (odpłatne usługi dla firm) i w 30% do działalności niegospodarczej (edukacja, badania podstawowe,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu „... w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności”. Uzupełnili go Państwo pismem z 18 marca 2026 r. (wpływ 18 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
(1) Wnioskodawca (dalej: „(...)” lub „Wnioskodawca”) jest państwową osobą prawną powołaną do prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych (...). Wnioskodawca jest jednostką tworzącą (...), w której skład wchodzą (...) oraz instytuty działające w ramach (...).
(2) (...) posiada siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Polski, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych oraz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
(3) Zgodnie z (...) ustawy o (...), do zadań (...) należy komercjalizacja wyników badań naukowych i prac rozwojowych, o których mowa w (...), lub know-how związanego z tymi wynikami, zwana dalej „komercjalizacją”.
(4) Ponadto, zgodnie z (...) ustawy o (...), do zadań instytutu (...) należy komercjalizacja.
(5) Sformułowanie odnoszące się do komercjalizacji w ramach ustawy o (...) jednoznacznie wskazuje, że prowadzone badania nie mają charakteru wyłącznie teoretycznego, lecz są ukierunkowane na praktyczne zastosowanie wyników, w tym ich wprowadzenie na rynek. Wskazanie komercjalizacji jako kluczowego elementu działania instytucji w ramach (...) podkreśla intencję ustawodawcy, który zamierzał nadać tym instytucjom wymiar praktyczny i rynkowy, umożliwiając przekładanie wyników badań na innowacyjne rozwiązania gospodarcze.
(6) Wnioskodawca prowadzi działalność naukowo-badawczą, rozwojową i wdrożeniową, finansowaną zarówno ze środków publicznych (dotacje, projekty krajowe i unijne), jak i ze źródeł komercyjnych (usługi badawcze, analizy, ekspertyzy, udostępnianie infrastruktury badawczej podmiotom gospodarczym).
(7) Ponadto do zadań (...) należy m.in. prowadzenie badań aplikacyjnych i prac rozwojowych, a w uzasadnionych przypadkach także badań podstawowych, w (...).
(8) Z perspektywy ustawy o VAT (...) wykonuje zarówno:
· czynności opodatkowane VAT (w rozumieniu art. 5 ust. 1 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; dalej „ustawa o VAT”), tj. odpłatne świadczenie usług lub dostawy towarów w ramach działalności gospodarczej, oraz
· czynności niepodlegające VAT – działalność statutową, finansowaną z dotacji i subwencji, która nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
(9) Na potrzeby rozliczenia podatku od towarów i usług obecnie (...) stosuje prewspółczynnik obliczony na podstawie § 7 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999; dalej „rozporządzenie”). Na podstawie danych finansowych (...) za rok 2024:
· cały obrót z działalności gospodarczej (...) wyniósł (...) zł (litera A wzoru prewspółczynnika),
· przychody z subwencji i dotacji przeznaczone na realizację zadań (...), których realizacja nie mieści się w działalności gospodarczej wyniosły (...) zł (litera B wzoru prewspółczynnika).
(10) Po podstawieniu danych do wzoru prewspółczynnik za rok 2024 wyniósł 50,56%.
(11) Co kluczowe, (...) realizuje projekt na podstawie Umowy o Dofinansowanie (...) finansowany z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności - „(...) II w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności” (dalej: „KPO (...)”).
(12) Przedmiotem KPO (...) jest stworzenie w (...).
(13) Utworzone, na terenie Wnioskodawcy (...) stanowić będzie zaplecze do realizacji badań i prac rozwojowych w strategicznych i innowacyjnych obszarach nauk (…).
(14) (…).
(15) Przede wszystkim realizacja KPO (...) przez Wnioskodawcę wzmocni polski sektor (…)
(16) Zgodnie z koncepcją naukowo-techniczną, KPO (...) będzie:
· platformą badawczą do realizacji projektów B+R,
· partnerem dla ośrodków akademickich i przemysłowych,
· (…),
(17) W ramach realizowanego projektu Wnioskodawca pragnie wskazać na następujące istotne kwestie wynikające z dokumentacji konkursowej.
(18) Działalność gospodarcza w rozumieniu dokumentacji konkursowej oznacza część przedsięwzięcia, w ramach której infrastruktura jest wykorzystywana (np. do wynajmu, świadczenia usług oraz realizacji badań kontraktowych, które odbywają się na zasadach rynkowych) na rzecz użytkowników do ich działalności gospodarczej i sfinansowaną zgodnie z przepisami o pomocy publicznej, a także część przedsięwzięcia dotyczącą szkoleń związanych z utworzeniem lub unowocześnieniem infrastruktury badawczej służącej wykorzystaniu do prowadzenia działalności gospodarczej i sfinansowaną zgodnie z przepisami o pomocy publicznej oraz część przedsięwzięcia służącą wspieraniu działań związanych z realizacją przedsięwzięcia i sfinansowaną zgodnie z przepisami o pomocy de minimis.
(19) Z kolei działalność niegospodarcza w rozumieniu dokumentacji konkursowej oznacza część przedsięwzięcia sfinansowaną w 100% ze środków publicznych, w ramach której infrastruktura jest wykorzystywana (np. do wynajmu, świadczenia usług oraz realizacji badań kontraktowych) przez użytkowników do ich działalności niegospodarczej, do której należy zaliczyć następujące rodzaje działalności:
· kształcenie mające na celu zwiększanie coraz lepiej wyszkolonych zasobów ludzkich, tj. edukację publiczną organizowaną w ramach krajowego systemu edukacji, finansowaną głównie lub wyłącznie przez państwo i nadzorowaną przez państwo,
· niezależną działalność badawczo-rozwojową mającą na celu powiększanie zasobów wiedzy i lepsze zrozumienie, w tym badania i rozwój w ramach współpracy,
· szerokie rozpowszechnianie wyników badań na zasadzie niedyskryminacji i braku wyłączności, np. przez nauczanie, dostępne bazy danych, otwarte publikacje i otwarte oprogramowanie,
· a także część przedsięwzięcia dotyczącą szkoleń związanych z utworzeniem lub unowocześnieniem infrastruktury badawczej oraz służącą wpieraniu działań związanych z realizacją przedsięwzięcia sfinansowanego w 100% ze środków publicznych.
(20) Ponadto inwestycja w rozumieniu dokumentacji konkursowej po okresie realizacji i w okresie utrzymania efektu KPO (...) (przez 5 lat) będzie wykorzystywana w nie mniej niż 70% do działalności gospodarczej, a w 30% do działalności niegospodarczej zdefiniowanej na potrzeby (...).
(21) Po zakończeniu realizacji projektu KPO (...) Wnioskodawca zamierza wykorzystywać wytworzoną i nabytą w jego ramach infrastrukturę w sposób ciągły i zorganizowany do prowadzenia odpłatnych działań na rzecz podmiotów trzecich, w szczególności w postaci świadczenia usług analitycznych, testów przemysłowych oraz realizacji prac badawczo-rozwojowych na zlecenie przedsiębiorstw, a także działań ukierunkowanych na komercjalizację wyników tych prac.
(22) W ramach powyższego wykorzystania infrastruktura będzie służyć czynnościom wykonywanym na zasadach rynkowych, za wynagrodzeniem, w warunkach porównywalnych do stosowanych przez inne podmioty działające w obrocie gospodarczym. Jednocześnie czynności te, choć nie zawsze prowadzą do natychmiastowego powstania przychodu, są podejmowane z zamiarem ich wykorzystania do działalności generującej obrót opodatkowany podatkiem od towarów i usług, w tym poprzez sprzedaż usług, licencjonowanie lub inne formy odpłatnej komercjalizacji.
(23) W konsekwencji nabywane w ramach projektu towary i usługi będą wykorzystywane wyłącznie w ramach aktywności, które z perspektywy ich celu, charakteru oraz sposobu wykonywania, pozostają w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę w sposób odpowiadający, zdaniem Instytutu, kryteriom działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
(24) Co wymaga podkreślenia, przedmiotowy wniosek dotyczy możliwości odliczenia całości podatku VAT od wydatków poniesionych na nabycie towarów lub usług, które w całości można przypisać do KPO (...), bez zastosowania prewspółczynnika uregulowanego w rozporządzeniu.
(25) Wniosek nie dotyczy natomiast pozostałych nabyć towarów lub usług dokonywanych przez (...), które będą rozliczane na podstawie stosownych regulacji prawnych, w tym z zastosowaniem prewspółczynnika uregulowanego w rozporządzeniu.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (pkt 17), zasady finansowania infrastruktury badawczej ze środków publicznych w ramach projektu KPO (...) wymagały wydzielenia kosztów kwalifikowanych działalności gospodarczej projektu objętych pomocą publiczną i pomocą de minimis, które stanowią np. nie mniej niż 30% całkowitych kosztów kwalifikowanych projektu. Pozostała część kosztów kwalifikowanych dotyczy tzw. działalności niegospodarczej. Oznacza to, że udział działalności gospodarczej może być wyższy niż 30% - przepisy dotyczące udzielania pomocy publicznej nie wymagają jego dokładnego określenia, lecz wyłącznie oświadczenia, że minimalny poziom udziału działalności gospodarczej zostanie zachowany.
Różnica między działalnością gospodarczą a niegospodarczą w opisanym projekcie wynika głównie z prawa pomocy publicznej UE oraz zasad finansowania infrastruktury badawczej ze środków publicznych (KPO). Pojęcia działalności gospodarczej i niegospodarczej w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej również zostały opisane w stanie faktycznym wniosku (pkt 18-19).
Działalność gospodarcza to część projektu, w której infrastruktura ((...)) będzie wykorzystywana w celach rynkowych, czyli będzie służyła do świadczenia odpłatnych usług realizowanych dla przedsiębiorstw na zasadach rynkowych (np. odpłatne (...) dla firm, testy przemysłowe dla przedsiębiorstw, badania kontraktowe B+R wykonywane na zlecenie, wynajem aparatury lub (...) przedsiębiorstwom). W takim przypadku wsparcie publiczne jest pomocą publiczną (np. regionalną lub de minimis), dlatego musi być limitowane i zgodne z przepisami UE. W projekcie wskazano, że taka działalność stanowi minimum 30% kosztów kwalifikowanych. Działalność ta jest bezpośrednio związana z czynnościami opodatkowanymi.
Natomiast działalność niegospodarcza to część projektu, w której infrastruktura ((...)) będzie służyła np. edukacji publicznej w ramach krajowego systemu edukacji, niezależnej działalności badawczo-rozwojowej służącej zwiększaniu zasobów wiedzy, szerokiemu, niedyskryminacyjnemu rozpowszechnianiu wyników badań (np. poprzez publikacje, nauczanie, otwarte bazy danych lub oprogramowanie), szkoleniom oraz działaniom wspierającym realizację przedsięwzięcia finansowanego w całości ze środków publicznych. Zgodnie z przepisami pomocy publicznej, projekt w tej części może być finansowany w całości ze środków publicznych (bez ograniczeń przewidzianych dla działalności gospodarczej).
Czynności składające się na działalność niegospodarczą w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej, mimo braku bezpośredniego, natychmiastowego powiązania z konkretną transakcją opodatkowaną, są jednakże integralną częścią działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ:
· służą wytworzeniu lub ulepszeniu zasobu wiedzy i technologii, który następnie podlega komercjalizacji w drodze odpłatnego świadczenia usług analitycznych, testów przemysłowych, realizacji prac badawczo-rozwojowych na zlecenie lub licencjonowania wyników prac, jako formy odpłatnej działalności na rzecz podmiotów trzecich (tj. czynności wskazanych w pkt 23 wniosku o interpretację indywidualną), zgodnie z zasadą komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych ((...) ustawy o (...));
· stanowią niezbędne ogniwo w procesie przygotowania, testowania i wdrożenia oferty komercyjnej Instytutu skierowanej do podmiotów trzecich;
· wpisują się w ogólną strategię Instytutu nastawioną na generowanie obrotu opodatkowanego podatkiem VAT.
W rezultacie, ponieważ zamiarem Instytutu jest komercjalizacja w przyszłości wyników badań naukowych i prac naukowych składających się na działalność niegospodarczą w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej, wydatki na towary i usługi w tej części również pozostają w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z działalnością opodatkowaną VAT.
Jednocześnie, odpowiadając na zadane pytanie: Instytut będzie w stanie jednoznacznie przyporządkować ponoszone wydatki do działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.
Zamiarem i celem Instytutu jest, aby nabyte w związku z realizacją projektu towary i usługi były w całości wykorzystywane do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
Instytut podkreśla, iż infrastruktura wytworzona i nabyta w ramach projektu nie jest i nie będzie przeznaczana do realizacji celów innych niż działalność gospodarcza. Zamiarem Instytutu jest, aby wytworzona infrastruktura służyła wyłącznie prowadzeniu odpłatnych działań na rzecz podmiotów trzecich, w tym świadczeniu usług, licencjonowaniu wyników prac badawczo-rozwojowych oraz innym formom odpłatnej komercjalizacji.
Zamiarem i celem Instytutu jest wykorzystanie wszelkich towarów i usług nabytych w związku z realizacją projektu wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Instytut nie przewiduje ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.
Wydatki poniesione na realizację ww. projektu będą dokumentowane fakturami wystawionymi na Instytut.
Powyższe wynika wprost z treści umów zawieranych przez Instytut z wykonawcami w ramach KPO. Zgodnie bowiem z (…) ww. umów (zawieranych pomiędzy Instytutem a poszczególnymi wykonawcami), faktury za wykonane prace lub usługi wystawiane są każdorazowo na zamawiającego, tj. na Instytut. Tym samym Instytut figuruje jako nabywca na wszystkich fakturach dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją Projektu.
Pytanie
Czy Wnioskodawca może zastosować alokację bezpośrednią i w pełni odliczyć podatek VAT od wydatków poniesionych na nabycie towarów lub usług, które w całości można przypisać do KPO (...)?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, (...) może zastosować alokację bezpośrednią i w pełni odliczyć podatek VAT od wydatków poniesionych na nabycie towarów lub usług, które w całości można przypisać do KPO (...).
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
(26) Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Ustawodawca uzależnia zatem możliwość skorzystania z pełnego prawa do odliczenia od istnienia związku pomiędzy dokonanym nabyciem a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
(27) W świetle utrwalonego orzecznictwa i praktyki organów podatkowych związek ten musi mieć charakter bezpośredni i funkcjonalny, tj. nabyte towary lub usługi powinny służyć działalności gospodarczej podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Jeżeli przesłanka taka zostanie spełniona, podatnikowi przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego, bez konieczności stosowania prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
(28) Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
(29) Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
(30) Zatem prewspółczynnik znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacjach, w których dane nabycia są wykorzystywane równocześnie do działalności gospodarczej oraz do innych celów, niezwiązanych bezpośrednio z tą działalnością.
(31) Z kolei przepis art. 86 ust. 2a ustawy o VAT wskazuje jednoznacznie, że tzw. sposób określenia proporcji (prewspółczynnik) stosuje się wyłącznie wtedy, gdy nie jest możliwe przypisanie wydatków w całości do działalności gospodarczej.
(32) A contrario, jeżeli podatnik może jednoznacznie przypisać dane wydatki wyłącznie do działalności opodatkowanej, ma obowiązek i prawo dokonać alokacji bezpośredniej i odliczyć VAT w całości.
(33) Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, iż dopiero gdy nie jest możliwe takie przypisanie, tzn. nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części takich kwot, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (por. Wyrok NSA z 21 kwietnia 2009 r., I FSK 238/09, Wyrok NSA z 29 czerwca 2016 r., I FSK 234/15).
(34) W umowie dotyczącej realizacji projektu KPO (...) Wnioskodawca zadeklarował przeznaczenie 70% pozyskanych środków na „działalność gospodarczą”, natomiast pozostałych 30% na „działalność niegospodarczą”.
(35) Istnieje jednak istotna różnica pomiędzy sposobem definiowania „działalności gospodarczej” na potrzeby umowy zawartej przez Wnioskodawcę w ramach KPO (...) a definicją działalności gospodarczej przewidzianą w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Pojęcie działalności gospodarczej na gruncie podatku od towarów i usług ma charakter definicji autonomicznej, stworzonej wyłącznie na potrzeby rozliczeń w tym podatku i niezależnej od kwalifikacji stosowanych w innych dziedzinach prawa, w tym w dokumentacji projektowej, regulaminach konkursów czy umowach grantowych.
(36) W utrwalonej doktrynie prawa podatkowego wskazuje się jednoznacznie, że przy kwalifikacji danej aktywności jako działalności gospodarczej na potrzeby VAT należy posługiwać się definicjami i kryteriami przewidzianymi w ustawie o VAT. Wykładnia przepisów podatkowych ma w tym zakresie charakter nadrzędny, ponieważ oznacza to, że sposób ujęcia działalności gospodarczej w umowach projektowych (np. jako działalności niekomercyjnej, statutowej, naukowej czy publicznej) nie może determinować oceny dokonanej na gruncie ustawy o VAT, jeżeli w świetle art. 15 ust. 2 spełnione są przesłanki prowadzenia działalności gospodarczej w sensie podatkowym.
(37) Z tego względu wszelkie odniesienia zawarte w dokumentach projektowych dotyczące statusu działalności (...) nie mogą ograniczać lub modyfikować zakresu przysługujących mu praw podatkowych, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli faktyczny charakter wykonywanych czynności odpowiada definicji działalności gospodarczej określonej w ustawie o VAT.
(38) Przede wszystkim Wnioskodawca podkreśla, iż działalność (...) w wielu przypadkach nie przynosi natychmiastowych przychodów, a jej efekty stają się źródłem dochodów dopiero po pewnym czasie, gdy produkty, technologie lub wynalazki opracowane w trakcie tych prac zostaną wprowadzone na rynek.
(39) Jak wskazał Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego, głównym ustawowym celem (...) jest komercjalizacja wyników badań ((...) oraz (...) ustawy o (...)).
(40) Komercjalizacja nie została zdefiniowana w ustawie o (...), dlatego konieczne jest odkodowanie jej definicji na potrzeby niniejszego wniosku.
(41) Zgodnie ze słownikiem języka polskiego komercjalizacja oznacza nadawanie czemuś komercyjnego charakteru, zaś komercja - działalność nastawioną jedynie na osiągnięcie zysku oraz produkty takiej działalności.
(42) Warto również zauważyć, że (...)wypracowało definicję, iż komercjalizacja jest to motywowany osiąganiem zysków proces, w którym efekty działalności badawczo-rozwojowej stają się lub w zamierzeniu mogą się stać przedmiotem obrotu rynkowego.
(43) Zatem, przenosząc powyższe na potrzeby niniejszych rozważań, należy uznać, że komercjalizacja jest procesem, w którym wyniki działalności badawczo-rozwojowej lub innowacje są przekształcane w produkty, usługi lub technologie, które mogą być oferowane na rynku w celu osiągnięcia zysku.
(44) Ponadto sformułowanie odnoszące się do komercjalizacji w ramach ustawy o (...) jednoznacznie wskazuje, że prowadzone badania nie mają charakteru wyłącznie teoretycznego, lecz są ukierunkowane na praktyczne zastosowanie wyników, w tym ich wprowadzenie na rynek. Wskazanie komercjalizacji jako kluczowego elementu działania instytucji w ramach (...) podkreśla intencję ustawodawcy, który zamierzał nadać tym instytucjom wymiar praktyczny i rynkowy, umożliwiając przekładanie wyników badań na innowacyjne rozwiązania gospodarcze.
(45) Co więcej, zgodnie z art. 9 pkt 14 Ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.), sektor finansów publicznych tworzą inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, (...).
(46) Zatem Instytuty działające w ramach (...) są wyłączone z zakresu sektora finansów publicznych. Głównym uzasadnieniem takiego zabiegu jest komercyjny charakter działalności tych podmiotów (M. Tyniewicki [w:] Finanse publiczne. Komentarz, red. J. M. Salachna, Warszawa 2024, art. 9).
(47) W szczególności w przypadku (...), do zadań (...)należy nie tylko zapewnienie współpracy pomiędzy podmiotami w ramach (...), ale również organizowanie mechanizmów wspierających komercjalizację wyników badań i prac rozwojowych.
(48) Konkludując, komercjalizacja nie jest więc tylko opcjonalnym dodatkiem, ale częścią funkcji badawczej Wnioskodawcy, co stanowi wyraźne ukierunkowanie na współpracę z przemysłem, gospodarką i rynkiem.
(49) KPO (...) realizowany przez (...) ma charakter badawczo-wdrożeniowy i jest ukierunkowany na rozwój infrastruktury oraz kompetencji pozwalających na komercyjne wykorzystanie wyników prowadzonych badań. Kluczowym założeniem KPO (...) jest stworzenie zasobów, zarówno technicznych, jak i organizacyjnych, które będą wykorzystywane w działalności gospodarczej (...), generującej przychody z tytułu świadczenia usług, sprzedaży wyników prac B+R lub innych form komercjalizacji.
(50) Przykładem takiej działalności może być projekt związany z opracowaniem innowacyjnych towarów, który ilustruje typowy proces badań przed komercyjnych. Początkowo, na etapie badań laboratoryjnych, naukowcy koncentrują się na testowaniu różnych składników aktywnych, ich stabilności, skuteczności i bezpieczeństwa stosowania. Chociaż w tym momencie nie są generowane żadne przychody, cała działalność ma na celu wypracowanie formuły, która w późniejszym czasie stanie się gotowym produktem do sprzedaży. Subwencje i granty, które finansują takie projekty, są przeznaczone na pokrycie kosztów tych początkowych etapów, które nie przynoszą bezpośrednich dochodów, ale umożliwiają opracowanie technologii, której wprowadzenie na rynek może wiązać się z istotnymi przychodami. Tego typu prace mają za zadanie stworzyć fundamenty, które w przyszłości umożliwią komercjalizację wyników badań i wprowadzenie produktu na rynek szerokiej konsumpcji, co przyniesie dochody w długoterminowej perspektywie.
(51) W takim przypadku badania są realizowane z myślą o przyszłym zysku, chociaż na etapie ich realizacji mogą wiązać się z wydatkami na badania i rozwój, które nie przynoszą natychmiastowych dochodów. Kluczowym aspektem takich działań jest ich potencjał do stworzenia nowych produktów lub technologii, które po zakończeniu fazy badawczej mogą stać się źródłem dochodów poprzez sprzedaż lub licencjonowanie.
(52) Zasadniczą cechą powyższego przykładu jest fakt, że mimo iż działania badawcze prowadzone w ramach takich projektów nie przynoszą bezpośrednich przychodów w momencie ich realizacji, są one jasno ukierunkowane na przyszłą komercjalizację. Z perspektywy finansowania zarówno subwencje, jak i granty stanowią formę inwestycji w innowacje, które będą miały swój zwrot w długoterminowej perspektywie, gdy rezultaty badań zostaną wprowadzone na rynek i rozpoczną generowanie przychodu.
(53) Tego rodzaju podejście do działalności badawczo-rozwojowej, gdzie celem jest ostateczna komercjalizacja wyników, jest powszechnie stosowane w różnych branżach, takich jak: (…)
(54) (…)
(55) Podsumowując, celem czynności podejmowanych w ramach KPO (...) przez (...) jest komercjalizacja wyników badań, które początkowo mogą być finansowane z subwencji, grantów lub innych publicznych źródeł wsparcia, jednak w dłuższej perspektywie czasowej mają na celu generowanie dochodów i zysków. Taki proces, mimo początkowego charakteru niekomercyjnego, wskazuje na zamiar prowadzenia działalności gospodarczej, który w wyniku rozwoju komercjalizacji ma przekształcić się w pełnoprawną działalność generującą przychody.
(56) W tym kontekście przeprowadzona analiza powinna prowadzić do wniosku, iż opisana „komercjalizacja” wyników badań w pełni mieści się w definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
(57) Zgodnie z tym przepisem, działalnością gospodarczą jest każda działalność polegająca na podejmowaniu działalności gospodarczej w sposób regularny i zarobkowy, bez względu na jej cel i formę organizacyjną. W związku z tym wszelkie działania mające na celu uzyskanie zysku poprzez komercjalizację wyników badań, niezależnie od tego, że początkowo będą one finansowane ze środków publicznych, a później będą przeznaczone na działalność odpłatną, spełniają przesłanki działalności gospodarczej. To oznacza, że w momencie, gdy celem działalności jest generowanie zysku, niezależnie od etapu projektu, zostaje on zakwalifikowany do działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT.
(58) Ponadto należy wskazać, iż reguła określona w art. 86 ustawy o VAT odnosi się nie tylko do faktycznego wykorzystania towarów i usług, ale również do zamiaru ich wykorzystania w ramach działalności gospodarczej. Oznacza to, że istotny jest sam zamiar Wnioskodawcy dotyczący wykorzystania nabytych towarów i usług w celu prowadzenia działalności gospodarczej, a nie tylko rzeczywiste, faktyczne ich użycie. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal Terminal Nv), przepisy Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347 str. 1 ze zm.). dotyczące odliczenia VAT nie wymagają od podatnika faktycznego wykorzystania towarów lub usług w działalności gospodarczej. Wystarczający jest zamiar ich wykorzystania w działalności gospodarczej, co potwierdza elastyczność interpretacyjną przepisów VAT w odniesieniu do przyszłych zamierzeń podatnika.
(59) Innymi słowy przepis art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przyjmuje zasadę, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przez czynności opodatkowane należy rozumieć w tym przypadku czynności, które faktycznie zostały (bądź zostaną) objęte opodatkowaniem.
(60) Ponadto Wnioskodawca pragnie podkreślić, że w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości z 8 czerwca 2000 r. stwierdzono, że prawo do odliczenia podatku płaconego w związku z transakcjami podjętymi z zamiarem realizacji planowej działalności gospodarczej istniało nadal, nawet gdy organy podatkowe od pierwszego rozliczenia podatku były świadome, że działalność gospodarcza, która miała prowadzić do transakcji opodatkowanych, nie zostanie podjęta (Wyrok TS z 8 czerwca 2000 r., C-400/98, Finanzamt Goslar v. Brigitte Breitsohl, ECR 2000, nr 6, poz. I-4321).
(61) Zatem Wnioskodawca podkreśla, iż wydatki poniesione na nabycie towarów lub usług w ramach KPO (...) mają w efekcie prowadzić do komercjalizacji, która wypełnia definicję działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.
(62) Na podobnym stanowisku stanął Naczelny Sąd Administracyjny w niemalże identycznym stanie faktycznym jak w przedmiotowym wniosku (Wyrok NSA z 11 czerwca 2021 r., I FSK 1520/18, LEX nr 3208811). Jak wskazał NSA, efekt rozpropagowanych prac badawczych wykonanych w ramach projektu, którego założeniem jest komercjalizacja wyników badań głównie przez wdrożenie przemysłowe, będzie przedmiotem odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług w postaci udzielania licencji, wprowadzania wyników badań do własnej działalności gospodarczej, czy sprzedaż praw do wyników badań po cenie rynkowej.
(63) W konsekwencji dotacje otrzymane przez (...) nie ograniczają jego prawa do odliczenia VAT, jeżeli efekt projektu służy działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowa zasada dotycząca odliczania podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usług.
Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
Zasada ta wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.
O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i usług z działalnością podmiotu występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania podmiotu – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie tego podmiotu jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy. Podatnik musi wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE. Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Dyrektywa 2006/112/WE jako fundamentalną cechę podatku od wartości dodanej wskazuje zasadę neutralności podatku. Cechą podatku od wartości dodanej, wskazaną w ust. 2 (...)ww. Dyrektywy, jest faktyczne obciążenie ciężarem podatku od wartości dodanej jedynie konsumpcji towarów i usług. Z treści tego przepisu należy wnioskować, że podatek ten nie powinien obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i usługami, niebędących ich ostatecznymi odbiorcami. Należy jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z postanowieniami art. 1, podatek powinien być naliczany na wszystkich stadiach obrotu, z etapem sprzedaży detalicznej włącznie. Mechanizmem zapewniającym obciążenie podatkiem wyłącznie ostatecznych odbiorców towarów i usług, przy jednoczesnym naliczaniu podatku na każdym etapie obrotu, jest wskazane w ust. 2, prawo do odliczenia od podatku należnego podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług. Ograniczenie prawa do odliczenia podatku przez podatnika, podobnie jak wszelkie odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania, powinny mieć charakter wyjątkowy i mogą być wprowadzane jedynie na podstawie wyraźnych przepisów prawa.
Szczegółowe zasady realizacji prawa do odliczenia podatku zawierają przepisy Tytułu X Dyrektywy 2006/112/WE. Z tego powodu należy uznać, że przepisy tego Tytułu należą bez wątpienia do najistotniejszych regulacji ww. Dyrektywy. Neutralność podatku od wartości dodanej dla podatnika wyraża się, m.in. dążeniem do poszukiwania, wdrażania i ochrony rozwiązań legislacyjnych zapewniających stan prawny, w którym wartość podatku zapłaconego przez podatnika w cenie zakupywanych przez niego towarów i usług wykorzystywanych do celów działalności opodatkowanej, nie będzie stanowić dla podatnika ostatecznego kosztu. Podatnik musi mieć zapewnioną możliwość odzyskania podatku naliczonego związanego ze swoją działalnością opodatkowaną. Wszelkie korzystne dla podatnika konsekwencje wynikające z koncepcji neutralności podatku, są traktowane w doktrynie wspólnego systemu VAT, jako fundamentalne prawo podatnika, nie zaś jako jego przywilej.
Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych orzeczeń TSUE, m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 (Abbey National plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO Participations SA v. Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais). TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa do odliczenia podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.
Zatem niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie związku pomiędzy zakupami a konkretną transakcją opodatkowaną. Prawo do odliczenia podatku naliczonego powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim działalność podatnika daje to prawo. Aby odliczenie podatku było dopuszczalne, transakcja powodująca naliczenie podatku winna pozostawać w ścisłym związku z transakcjami, które rodzą prawo do odliczenia. W ten sposób prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług zakłada, że poczynione wydatki stanowią element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzącym prawo do jego odliczenia.
Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo państwową osobą prawną powołaną do prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych. Są Państwo jednostką tworzącą (...), w której skład wchodzą (...) oraz instytuty działające w ramach (...). Są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Zgodnie z ustawą o (...), do zadań (...)należy komercjalizacja wyników badań naukowych i prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami. Ponadto, do zadań instytutu (...) należy komercjalizacja.
Prowadzą Państwo działalność naukowo-badawczą, rozwojową i wdrożeniową, finansowaną zarówno ze środków publicznych (dotacje, projekty krajowe i unijne), jak i ze źródeł komercyjnych (usługi badawcze, analizy, ekspertyzy, udostępnianie infrastruktury badawczej podmiotom gospodarczym). Ponadto, do Państwa zadań należy m.in. prowadzenie badań aplikacyjnych i prac rozwojowych, a w uzasadnionych przypadkach także badań podstawowych, w tym na rzecz (…).
Realizują Państwo projekt na podstawie Umowy o Dofinansowanie finansowany z (...)
Przedmiotem KPO (...) jest stworzenie w (...).
W wyniku inwestycji powstanie (…).
Realizacja KPO (...) przez Państwa wzmocni polski sektor (…)
Zgodnie z koncepcją naukowo-techniczną, KPO (...) będzie:
• platformą badawczą do realizacji projektów B+R,
• partnerem dla ośrodków akademickich i przemysłowych,
• (…).
Działalność gospodarcza to część projektu, w której infrastruktura (…) będzie wykorzystywana w celach rynkowych, czyli będzie służyła do świadczenia odpłatnych usług realizowanych dla przedsiębiorstw na zasadach rynkowych (np. odpłatne (...)dla firm, testy przemysłowe dla przedsiębiorstw, badania kontraktowe B+R wykonywane na zlecenie, wynajem aparatury lub (...) przedsiębiorstwom). W takim przypadku wsparcie publiczne jest pomocą publiczną (np. regionalną lub de minimis), dlatego musi być limitowane i zgodne z przepisami UE. W projekcie wskazano, że taka działalność stanowi minimum 30% kosztów kwalifikowanych. Działalność ta jest bezpośrednio związana z czynnościami opodatkowanymi.
Natomiast działalność niegospodarcza to część projektu, w której infrastruktura ((...)) będzie służyła np. edukacji publicznej w ramach krajowego systemu edukacji, niezależnej działalności badawczo-rozwojowej służącej zwiększaniu zasobów wiedzy, szerokiemu, niedyskryminacyjnemu rozpowszechnianiu wyników badań (np. poprzez publikacje, nauczanie, otwarte bazy danych lub oprogramowanie), szkoleniom oraz działaniom wspierającym realizację przedsięwzięcia finansowanego w całości ze środków publicznych. Zgodnie z przepisami pomocy publicznej, projekt w tej części może być finansowany w całości ze środków publicznych (bez ograniczeń przewidzianych dla działalności gospodarczej).
Czynności składające się na działalność niegospodarczą w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej, mimo braku bezpośredniego, natychmiastowego powiązania z konkretną transakcją opodatkowaną, są jednakże integralną częścią działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ:
W rezultacie, ponieważ Państwa zamiarem jest komercjalizacja w przyszłości wyników badań naukowych i prac naukowych składających się na działalność niegospodarczą w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej, wydatki na towary i usługi w tej części również pozostają w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z działalnością opodatkowaną VAT.
Będą Państwo w stanie jednoznacznie przyporządkować ponoszone wydatki do działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.
Państwa zamiarem i celem jest aby nabyte w związku z realizacją projektu towary i usługi były w całości wykorzystywane do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
Infrastruktura wytworzona i nabyta w ramach projektu nie jest i nie będzie przeznaczana do realizacji celów innych niż działalność gospodarcza. Państwa zamiarem jest, aby wytworzona infrastruktura służyła wyłącznie prowadzeniu odpłatnych działań na rzecz podmiotów trzecich, w tym świadczeniu usług, licencjonowaniu wyników prac badawczo-rozwojowych oraz innym formom odpłatnej komercjalizacji.
Państwa zamiarem i celem jest wykorzystanie wszelkich towarów i usług nabytych w związku z realizacją projektu wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nie przewidują Państwo ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.
Wydatki poniesione na realizację ww. projektu będą dokumentowane fakturami wystawionymi na Instytut.
Na tle przedstawionych okoliczności sprawy Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zastosowania alokacji bezpośredniej i prawa do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych na nabycie towarów i usług, które w całości mogą Państwo przypisać do projektu.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Przy czym istotna jest intencja nabycia, tzn. jeśli dany towar służy wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, pod warunkiem, że nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
Wobec powyższego, w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, jest wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć, dokonując tych czynności.
Przypomnieć należy, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju czynności, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do czynności podlegających opodatkowaniu (w tym opodatkowanych lub zwolnionych) i czynności niepodlegających opodatkowaniu.
Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
W analizowanej sprawie warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy zostaną spełnione, ponieważ są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT oraz – jak Państwo wskazali – ponieważ Państwa zamiarem i celem jest wykorzystanie wszelkich towarów i usług nabytych w związku z realizacją projektu wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nie przewidują Państwo ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Będą Państwo w stanie jednoznacznie przyporządkować ponoszone wydatki bezpośrednio do projektu „(...)”.
Zatem będą Państwo mieli – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych na nabycie towarów i usług, które w całości będą mogli Państwo przypisać do projektu „(...)”, gdyż są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a Państwa zamiarem i celem jest wykorzystanie wszelkich towarów i usług nabytych w związku z realizacją projektu wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Podkreślić należy, że prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego będzie Państwu przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Państwa stanowisko jest zatem prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, lub gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalone, że wydatki poniesione przez Państwa nie służą/nie będą służyły, w związku z komercjalizacją efektów Projektu, wyłącznie do czynności opodatkowanych, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo