Rezygnacja ze zwolnienia od podatku VAT przy sprzedaży nieruchomości stanowiącej działki zabudowane na podstawie art. 43 ust 10.
Sprawa dotyczy czynnego podatnika VAT prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą, który w 2001 roku nabył wraz z mężem trzy zabudowane działki (nr 1, 2, 3). Na działkach 1 i 2 znajdowały się budynki warsztatowe, które po remoncie i przebudowie połączono w jeden budynek handlowo-usługowy. Na działce 3 posadowiony jest budynek stacji paliw należący do osoby trzeciej (Spółki A) i dzierżawiony przez tę spółkę. Wnioskodawczyni wprowadziła nieruchomości do ewidencji środków trwałych w 2022…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT do sprzedaży zabudowanych działek 1 i 2 z możliwością rezygnacji z tego zwolnienia, a także jest nieprawidłowe w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT do sprzedaży zabudowanej działki 3.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 9 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, która dotyczy skutków podatkowych sprzedaży zabudowanych działek 1, 2, 3. Uzupełniła go Pani 19 marca 2026 r., poprzez dokonanie dodatkowej opłaty – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni jako podatnik, prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą pod (...), od 30 listopada 2021 roku jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
1 lutego 2022 roku Wnioskodawczyni do ewidencji środków trwałych prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG) wprowadziła zabudowane nieruchomości, które to zostały nabyte w 2001 roku od osób fizycznych (prywatnych) nieprowadzących działalności gospodarczej, na zasadzie ustawowej współwłasności majątkowej małżeńskiej wraz z mężem Wnioskodawczyni A.A.
Nieruchomości te położone są w (...), Dzielnicy (...) przy ulicy (...).
W dniu nabycia przedmiotowych, zabudowanych nieruchomości:
Będąc właścicielami nabytych nieruchomości, Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem A.A., jako osoby fizyczne - nie podatnicy podatku VAT, własnym staraniem, w okresie kilku lat, przed wprowadzeniem na ewidencje środków trwałych JDG Wnioskodawczyni, wykonali remont oraz częściową przebudowę budynków warsztatowych w ten sposób, że na obydwu działkach (1 i 2) powstał jeden budynek o funkcji handlowo-usługowej, o łącznej pow. zabudowy 673 m2 Wykonali również remont istniejącego parkingu na obydwu działkach.
Natomiast budynek stacji (...) był i jest własnością Przedsiębiorstwa A, który to ma zawartą z Wnioskodawczynią, tj. (...) umowę dzierżawy działki nr 3.
W wyniku przeprowadzonego remontu i modernizacji nie przysługiwało Wnioskodawczyni i jej mężowi prawo do obniżenia podatku naliczonego. Również z tytułu zakupu w 2001 roku przedmiotowych nieruchomości nie były wystawione faktury VAT przez Zbywających (osoby fizyczne) - przy zakupie powyższych nieruchomości Wnioskodawczynię i jej męża obowiązywał podatek od czynności cywilnoprawnych, który został przez nich zapłacony przy zawarciu umów zakupu oraz pobrany przez czyniącego Notariusza (...)
Obecnie powyższe nieruchomości stanowią geodezyjną, gospodarczą i funkcjonalną całość, są zabudowane jednokondygnacyjnym budynkiem o funkcji handlowo-usługowej o pow. zabudowy 673 m2 oraz parkingami wraz z jednokondygnacyjnym budynkiem o pow. zabudowy 7 m2 - stacją (...) należącą do Spółki A.
W ewidencji środków trwałych JDG Wnioskodawczyni, zgodnie z prawem budowlanym wpisane są:
a) działka o nr 1, działka nr 2 oraz działka nr 3;
b) jednokondygnacyjny budynek usługowo-handlowy o pow. zabudowy 673 m2;
c) parking stanowiący budowlę.
Wnioskodawczyni jako podatnik, przedmiotowe nieruchomości wykorzystuje na cele prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni dokonuje odpisów amortyzacyjnych od budynku z poz. „b” powyżej, oraz parkingu jako budowli poz. „c” powyżej, a także są przedmiotem wynajmu i dzierżawy na cele usługowo-handlowe, tj. Wnioskodawczyni wystawia faktury stosując stawkę podstawową VAT w wysokości 23%. Od momentu wprowadzenia ich do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni nie dokonywała żadnych modernizacji ani ulepszeń, a tym samym nie przysługiwało jej prawo do obniżenia podatku naliczonego.
Według najlepszej wiedzy Wnioskodawczyni, Najemca wynajmowanej przez Wnioskodawczynię nieruchomości zabudowanej nie ponosił nakładów na ulepszenie budynku, budowli lub ich części znajdujących się na ww. działkach, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w wysokości wyższej niż 30% wartości początkowej każdego obiektu, co oznacza, że w dniu rozwiązania umowy pomiędzy JGD Wnioskodawczyni a Najemcą nie będzie miało miejsca rozliczanie nakładów poniesionych na ulepszenie ww. obiektów budowlanych.
27 sierpnia 2025 r. Wnioskodawczyni zawarła przedwstępną umowę sprzedaży z osobą prawną - Spółką B, która to również jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, zwolnienie z podatku VAT przy sprzedaży nieruchomości, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT, ma charakter fakultatywny. Oznacza to, że podatnik ma prawo z niego skorzystać - nie jest jednak do tego zobowiązany. Podatnik może świadomie zrezygnować ze zwolnienia i opodatkować transakcję.
Wnioskodawczyni jako Podatnik, w porozumieniu z Nabywcą przedmiotowych nieruchomości postanowiła świadomie zrezygnować ze zwolnienia, na podstawie art. 43 ust. 10 i ust. 11 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 29a ust. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.).
28 sierpnia 2025 roku wspólnie z Nabywcą Wnioskodawczyni złożyła Naczelnikowi (...) Urzędu Skarbowego w (...), prawem wymagane zgodne oświadczenie, że rezygnują ze zwolnienia od podatku od towarów i usług zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wybierają opodatkowanie podatkiem od towarów i usług dostawy zabudowanej nieruchomości położonej w (...), Dzielnica (...) przy ul. (...) / ul. (...) składającej się z działki nr 1 ((...)) oraz składającej się z działek nr 2 i 3 ((...)), wskazując jednocześnie, że umowa dostawy, tj. zawarcie umowy sprzedaży przedmiotowych nieruchomości planowane jest na 15 stycznia 2027 r.
Pytanie
Czy w świetle opisanego stanu faktycznego, w ramach obowiązującego aktualnego stanu prawnego wynikającego z ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawczyni ma prawo skutecznie zrezygnować ze zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, i wybrać zbycie opodatkowane podatkiem od towarów i usług opisanych wyżej nieruchomości?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, ma prawo skutecznie zrezygnować ze zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wybrać zbycie opodatkowane podatkiem od towarów i usług VAT opisanych wyżej nieruchomości.
Uzasadnienie:
Jako czynny podatnik podatku VAT Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że na podstawie art. 43 ust. 10 i w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) może zrezygnować ze zwolnienia od podatku od towarów i usług zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wybrać opodatkowanie dostawy opisanych nieruchomości zabudowanych podatkiem od towarów i usług VAT.
W transakcji opisanej w zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni występuje jako czynny podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji, jest podatnikiem, o którym mówi art. 43 ust. 10 ustawy o VAT - tj. tym podatnikiem, który ma prawo zrezygnować ze zwolnienia i wybrać opodatkowanie transakcji podatkiem od towarów i usług VAT, składając stosowne oświadczenie.
Tak przyjął też Dyrektor KIS w wydanej interpretacji indywidualnej z 24 kwietnia 2025 roku, sygnatura 0111-KDIB3-1.4012.143.2025.4.KO.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].
Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów oraz budynków/budowli znajdujących się na gruncie, ale i udziałów w nich), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z opisu sprawy wynika, że od 30 listopada 2021 jest Pani czynnym podatnikiem podatku VAT.
W 2001 r nabyła Pani wraz z mężem na zasadzie ustawowej współwłasności majątkowej małżeńskiej zabudowane nieruchomości:
· działkę o nr 1 o pow. 1353,00 m2, zabudowaną budynkiem warsztatowym o pow. około 300,00 m2 w stanie przeznaczonym do remontu, oraz parkingiem;
· działkę o nr 2 o pow. 1229,00 m2, zabudowaną budynkiem warsztatowym o pow. około 300,00 m2 w stanie przeznaczonym do remontu, oraz parkingiem;
· działkę o nr 3 o pow. 124,00 m2, zabudowaną budynkiem stacji (...) o pow. około 7,00 m2 - budynkiem wybudowanym przez Spółkę A, dzierżawionej na podstawie umowy dzierżawy.
Z tytułu zakupu przedmiotowych nieruchomości nie były wystawione faktury VAT przez Zbywających (osoby fizyczne) - przy zakupie powyższych nieruchomości Panią i Pani męża obowiązywał podatek od czynności cywilnoprawnych.
Wraz z małżonkiem, jako osoby fizyczne - nie podatnicy podatku VAT, własnym staraniem, w okresie kilku lat, przed wprowadzeniem na ewidencje środków trwałych Pani JDG, wykonała Pani remont oraz częściową przebudowę budynków warsztatowych w ten sposób, że na działkach 1 i 2 powstał jeden budynek o funkcji handlowo-usługowej, o łącznej pow. zabudowy 673 m2. Wykonała Pani również remont istniejącego parkingu na obydwu działkach.
Natomiast budynek stacji (...) był i jest własnością Przedsiębiorstwa A, który to ma zawartą z Panią, umowę dzierżawy działki nr 3.
1 lutego 2022 r. wprowadziła Pani do ewidencji środków trwałych swojej działalności gospodarczej ww. zabudowane nieruchomości.
W wyniku przeprowadzonego remontu i modernizacji nie przysługiwało Pani ani Pani mężowi prawo do obniżenia podatku naliczonego.
Obecnie powyższe nieruchomości stanowią geodezyjną, gospodarczą i funkcjonalną całość, są zabudowane jednokondygnacyjnym budynkiem o funkcji handlowo-usługowej o pow. zabudowy 673 m2 oraz parkingami wraz z jednokondygnacyjnym budynkiem o pow. zabudowy 7 m2 - stacją (...) należącą do Spółki A.
W ewidencji środków trwałych Pani JDG, zgodnie z prawem budowlanym wpisane są:
a) działki o nr 1, 2 oraz 3;
b) jednokondygnacyjny budynek usługowo-handlowy o pow. zabudowy 673 m2;
c) parking stanowiący budowlę.
Jako podatnik, przedmiotowe nieruchomości wykorzystuje Pani na cele prowadzonej działalności gospodarczej, dokonuje Pani odpisów amortyzacyjnych od ww. budynku oraz ww. parkingu jako budowli, a także są przedmiotem wynajmu i dzierżawy na cele usługowo-handlowe, tj. wystawia Pani faktury stosując stawkę podstawową VAT w wysokości 23%. Od momentu wprowadzenia ich do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, nie dokonywała Pani żadnych modernizacji ani ulepszeń, a tym samym nie przysługiwało Pani prawo do obniżenia podatku naliczonego.
Najemca wynajmowanej przez Panią nieruchomości zabudowanej nie ponosił nakładów na ulepszenie budynku, budowli lub ich części znajdujących się na ww. działkach, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w wysokości wyższej niż 30% wartości początkowej każdego obiektu, co oznacza, że w dniu rozwiązania umowy pomiędzy Panią a Najemcą nie będzie miało miejsca rozliczanie nakładów poniesionych na ulepszenie ww. obiektów budowlanych.
27 sierpnia 2025 r. zawarła Pani przedwstępną umowę sprzedaży z osobą prawną - Spółką B, która to również jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
W porozumieniu z Nabywcą przedmiotowych nieruchomości postanowiła Pani świadomie zrezygnować ze zwolnienia, na podstawie art. 43 ust. 10 i ust. 11 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 29a ust. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. 28 sierpnia 2025 roku wspólnie z Nabywcą złożyła Pani Naczelnikowi (...) Urzędu Skarbowego w (...), prawem wymagane zgodne oświadczenie, że wraz z Nabywcą rezygnują Państwo ze zwolnienia od podatku od towarów i usług zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wybierają opodatkowanie podatkiem od towarów i usług dostawy zabudowanej nieruchomości składającej się z działek nr 1, 2 i 3, wskazując jednocześnie, że umowa dostawy, tj. zawarcie umowy sprzedaży przedmiotowych nieruchomości planowane jest na 15 stycznia 2027 r.
Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przysługuje Pani prawo do rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, przy sprzedaży zabudowanych działek o nr 1, 2, 3.
W pierwszej kolejności należy ustalić czy przy dostawie ww. nieruchomości, będzie Pani podatnikiem podatku VAT oraz czy czynność ta będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Mając na uwadze powyższy opis sprawy oraz fakt, że jest Pani czynnym podatnikiem podatku VAT, a zbywane nieruchomości należą do środków trwałych w prowadzonej przez Panią jednoosobowej działalności gospodarczej, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie dojdzie do sprzedaży majątku należącego do Pani działalności gospodarczej. Zatem przy dostawie zabudowanych działek będzie Pani podatnikiem podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Tym samym, sprzedaż przez Panią działek o nr 1, 2, 3 będzie stanowić dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.
W treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje bowiem dla niektórych czynności obniżone stawki podatku bądź zwolnienie od podatku.
W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w przepisach warunki.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powołanego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Zatem, w przypadku, gdy po wybudowaniu budynek, budowla lub jego część jest wykorzystywana, w tym używana na potrzeby własnej działalności, okoliczność ta powoduje, że ma już miejsce pierwsze zasiedlenie tego obiektu.
Jak wynika z powołanych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków czy budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
Ponadto, w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.
Jednocześnie, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle bądź ich części na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.
W kwestii sposobu opodatkowania nieruchomości niezabudowanych przywołać należy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Oznacza to, że zwolnienie od podatku przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.
Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.
Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy:
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
W związku z tym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu niezabudowanego wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.
Analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
Jak wynika z opisu sprawy działka 3 zabudowana jest stacją (...). Budynek stacji (...) był i jest własnością Przedsiębiorstwa A, które to ma zawartą z Panią umowę dzierżawy działki nr 3.
W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 47 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm):
Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
Zgodnie z art. 48 Kodeksu cywilnego:
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają się one własnością właściciela gruntu.
Stosownie do art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego:
Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
Z powyższego przepisu wynika, że jeśli znajdujące się na działce części infrastruktury np. elektrycznej są przyłączone do przedsiębiorstw świadczących np. usługi elektroenergetyczne, to stanowią one własność tych przedsiębiorstw.
Z punktu widzenia prawa cywilnego właściciel gruntu jest również właścicielem wzniesionych na nim budynków i budowli. Przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt wraz ze wszystkimi budynkami i budowlami trwale z tym gruntem związanymi - ale jeśli przebiegające przez działkę/znajdujące się na działce np. budynki infrastruktury technicznej są przyłączone do przedsiębiorstw przesyłowych to stanowią własność tych przedsiębiorstw.
Pojęcie „dostawa towarów” w ustawie o VAT nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności. Zatem nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. Właściwa interpretacja pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” uwzględnia, że dotyczy ono czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
Powyższe tezy znajdują potwierdzenie zarówno w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z 10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 310/12), jak również w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenie z 8 lutego 1990 r. w sprawie C-320/88 Staatssecretaris van Financiën przeciwko Shipping and Forwarding Enterprise Safe). W orzeczeniu tym TSUE stwierdził, że:
„Wyrażenie «dostawa towarów» w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1).
Jednak jednocześnie Trybunał zastrzegł, że:
„Zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
Gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek, który nie stanowi własności zbywcy, to w świetle prawa cywilnego ten obiekt budowlany stanowi część składową nieruchomości. Natomiast w świetle ustawy o VAT nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).
Odnosząc się do kwestii objętej zakresem wniosku należy wskazać, że w sprawie mamy do czynienia z sytuacją zbycia przez Panią gruntu, na którym znajduje się naniesienie (budynek) niebędące Pani własnością. Nie można zatem przyjąć, że dokona Pani dostawy działki wraz ze znajdującym się na niej budynkiem, bowiem to podmiot trzeci, a nie Pani, faktycznie posiada te naniesienie i korzysta z niego jak właściciel. Wobec tak przedstawionego opisu sprawy oraz obowiązujących przepisów prawa należy stwierdzić, że skoro znajdujące się na działce 3 naniesienie w postaci budynku stacji (...) nie jest Pani własnością, to przedmiotem dostawy będzie wyłącznie grunt.
Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, w opisanej sytuacji przedmiotem dostawy będzie wyłącznie grunt – działka 3 - ponieważ tylko grunt należy do Pani. Jednak nie można go uznać za grunt niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, bowiem posadowiony jest na niej budynek stacji (...).
Zatem w rozpatrywanej sprawie do dostawy działki 3 nie będzie miał zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt jest już zabudowany.
Co więcej, nie będzie miał także tutaj zastosowania art. 29a ust. 8 ustawy w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy – dotyczący zwolnienia od podatku m.in. dostaw budynku, ponieważ dostawa budynku nie będzie miała tu miejsca (budynek stacji nie jest Pani własnością).
W konsekwencji, dostawa ww. działki 3 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 i 10a ustawy.
Skoro nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku do zbycia działki 3 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 i 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
Oznacza to, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
Z opisu sprawy wynika, że działka 3 została nabyta w 2001 r. od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, a więc w wyniku czynności niepodlegającej przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, zatem przy nabyciu nie wystąpiło ani opodatkowanie podatkiem VAT ani zwolnienie od tego podatku. Zatem skoro nabycie przez Panią ww. działki nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług, to nie wystąpił podatek VAT, który mógłby podlegać odliczeniu. Tym samym nie można mówić, że przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. działki, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. Co więcej, działka ta nie służyła wyłącznie działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem od towarów i usług w całym okresie jej posiadania – jest ona bowiem przedmiotem dzierżawy.
Wobec tego, w omawianej sytuacji, zwolnienie od podatku VAT do dostawy działki 3 na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie miało miejsca, z uwagi na fakt, że nie zostanie spełniony żaden z warunków zawartych w tym przepisie. Zatem w przedmiotowej sprawie, dokonanie przez Panią dostawy działki 3 nie będzie mogło korzystać ze zwolnienia od podatku także na podstawie ww. przepisu.
W konsekwencji, zbycie działki 3 będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, 10, 10a ani pkt 2 ustawy, lecz będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg właściwej dla tej czynności stawki podatku.
Zatem Pani stanowisko w zakresie możliwości rezygnacji ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust 1 pkt 10 ustawy o VAT przy zbyciu zabudowanej działki 3 jest nieprawidłowe.
Natomiast odnosząc się do sprzedaży zabudowanych działek 1 i 2, przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. budowli posadowionych na ww. działkach upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Jak bowiem wskazała Pani we wniosku, na działkach 1 i 2 znajduje się obecnie jeden budynek o funkcji handlowo-usługowej, o łącznej pow. zabudowy 673 m2 wraz z parkingiem. Od momentu wprowadzenia ww. działek wraz z naniesieniami do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej (1 lutego 2022 r.), nie dokonywała Pani żadnych modernizacji ani ulepszeń, a tym samym nie przysługiwało Pani prawo do obniżenia podatku naliczonego. Sprzedaż opisanej ww. nieruchomości nie zostanie zatem dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że w przypadku dostawy budynku i budowli znajdujących się na działkach nr 1 i 2 zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ pomiędzy pierwszym zasiedleniem w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy a dostawą ww. budynku i budowli, upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. W konsekwencji – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – również zbycie gruntu, na którym posadowione są wskazane budynek i budowla, będzie zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
W związku z zastosowaniem do dostawy opisanej nieruchomości (tj. działek 1 i 2) zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bezzasadne jest badanie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Należy wskazać, że zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy jest fakultatywne, bowiem jak stanowi art. 43 ust. 10 ustawy:
Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2) złożą:
a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub
b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów
- zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
3) adres budynku, budowli lub ich części.
Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków - możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Jeśli zatem strony transakcji podejmą decyzję o rezygnacji ze zwolnienia od podatku i złożą zgodne oświadczenie, spełniające warunki z art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy, to dostawa taka będzie podlegała opodatkowaniu według właściwej stawki podatku VAT.
Z opisu sprawy wynika, że zarówno Pani jak i Nabywca są czynnymi podatnikami podatku VAT, 28 sierpnia 2025 r. wspólnie z Nabywcą złożyła Pani Naczelnikowi (...) Urzędu Skarbowego w (...), prawem wymagane zgodne oświadczenie, że rezygnuje Pani wraz z Nabywcą ze zwolnienia od podatku od towarów i usług zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wybiera Pani wraz z Nabywcą opodatkowanie podatkiem od towarów i usług dostawy zabudowanych nieruchomości składających się z działek o nr 1, 2 i 3 położonych w (...), Dzielnica (...) przy ul. (...) / ul. (...), wskazując jednocześnie, że umowa dostawy, tj. zawarcie umowy sprzedaży przedmiotowych nieruchomości planowane jest na 15 stycznia 2027 r.
Mając na uwadze opis sprawy oraz przedstawione powyżej przepisy stwierdzam, że dojdzie do skutecznej rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT dostawy zabudowanej nieruchomości stanowiącej działki 1 oraz 2, poprzez złożenie odpowiedniego oświadczenia właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego. W związku z powyższym dostawa ww. nieruchomości przez Panią na rzecz Nabywcy będzie stanowić czynność opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki podatku VAT.
Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT do sprzedaży zabudowanych działek 1 i 2 z możliwością rezygnacji z tego zwolnienia.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna dotyczy tylko Pani. Zatem zaznaczam, że niniejsza interpretacja nie wywiera skutków prawnych dla Pani męża.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo