Podatniczka jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym od 2023 roku. W 2025 roku pojawiły się u niej rany na stopach jako konsekwencja reumatoidalnego zapalenia stawów. Z tego powodu korzysta z cyklicznych zabiegów w prywatnej klinice, transportu medycznego karetką, leków i środków opatrunkowych. Posiada odpowiednie dokumenty,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 9 marca 2026 r. (wpływ 9 marca 2026 r.) oraz 18 marca 2026 r. (wpływ 18 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
Została Pani zaliczona do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym (symb. 05-R - na stałe) wyrokiem Sądu Rejonowego dla (…) z dn. 28.08.2024 r. zmieniającym w całości zaskarżone przez Panią orzeczenie (…) oraz poprzedzające je orzeczenie (…). Ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od dn. 13 lutego 2023 r.
Wniosek dotyczy możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej w roku podatkowym 2025. Ponieważ jednak wciąż ponosi Pani wydatki na wymienione we wniosku cele, interpretacja indywidualna, o którą Pani prosi, prawdopodobnie będzie miała zastosowanie również w roku podatkowym 2026. Formularza podatkowego dotyczącego roku 2025 jeszcze nie złożyła Pani; zrobi to po otrzymaniu interpretacji indywidualnej, stosując się do stwierdzeń w niej zawartej.
Rozlicza się Pani wspólnie z mężem (PIT-37). Oboje Państwo jesteście na emeryturze.
W roku 2025 na Pani stopach zaczęły się pojawiać rany będące konsekwencją reumatoidalnego zapalenia stawów, które było jednym z głównych schorzeń będących podstawą decyzji o niepełnosprawności. Rany miały charakter przewlekły i w miarę upływu czasu zabiegi podologiczne przestały wystarczać. Po bezskutecznej próbie wyleczenia ran w ramach (…), w sytuacji narastającego bólu i ograniczenia mobilności do minimum, dn. 22.10.2025 r. zgłosiła się Pani do prywatnej Kliniki (…) prowadzącej działalność leczniczo-rehabilitacyjną w ścisłej współpracy ze Szpitalem (…).
W Klinice korzysta Pani do tej pory z cyklicznych zabiegów, które na obecnym etapie mają w głównej mierze charakter leczniczy i dotyczą obu stóp. Ma Pani za sobą również pobyt w szpitalu w (…) (w ramach (…)), gdzie została Pani skierowana przez lekarza z Kliniki. Okresowo, kierując się wskazaniami lekarza i własnymi możliwościami, porusza się Pani na wózku inwalidzkim. Nie może Pani używać np. kul, ponieważ z powodu rozległej rany nie może Pani obciążać lewej stopy (korzysta Pani ze specjalnego buta gipsowego), a nie ma Pani wystarczająco dużo siły, aby opierać się wyłącznie na kulach i jednej nodze, która też wciąż jeszcze jest poddawana zabiegom. Dodatkowo ma Pani również kłopoty z utrzymaniem równowagi.
Nie potrafi Pani jednoznacznie wskazać do której kategorii (rehabilitacyjne, leczniczo-rehabilitacyjne, medyczne/operacyjne) należą zabiegi w Klinice - nie zna Pani ścisłej definicji. Może Pani jedynie przywołać określenia „zabiegu" i „rehabilitacji" podane w indywidualnej interpretacji o numerze ID 677290 i na tej podstawie wnioskować, że skoro zabiegi mają na celu uniknięcie amputacji – a stwierdzenie zagrożenia amputacją jest zawarte w posiadanej przez Panią dokumentacji medycznej - i powrót do stanu sprzed pojawienia się ran, a więc ograniczenie niepełnosprawności, można mówić o zabiegach leczniczo-rehabilitacyjnych. Cel zabiegów określa posiadane przez Panią zaświadczenie lekarskie potwierdzające powyższe, ale bez wskazanej explicite kategorii zabiegów. Dokładne procedury są opisane w kartach informacyjnych z wizyt i na fakturach.
Transport medyczny, z którego zdarza się Pani korzystać, obejmuje wydatki na przewóz karetką z mieszkania do Kliniki (…), jeden raz na wizytę lekarską (kardiolog) i jeden raz na badanie diagnostyczne. Z tej formy transportu korzystała Pani w sytuacji, gdy poruszanie się o kulach było niemożliwe przede wszystkim z powodu stanu zdrowia (np., oprócz wyżej wspomnianych ograniczeń, przez dłuższy czas miałam podłączoną na stałe do lewej stopy pompę podciśnieniową), a dodatkowe trudności wynikały z warunków atmosferycznych (śnieg, lód). Dzięki transportowi medycznemu mogła Pani przejechać z mieszkania do pomieszczenia docelowego nie wstając z wózka. W sytuacji, gdy transport medyczny nie jest konieczny, nie korzysta Pani z niego.
Jedynymi dokumentami świadczącymi o tym, że powinna Pani stosować leki są recepty wystawione przez lekarzy dostępne na portalu pacjent.gov.pl. Tam również są dokumenty świadczące o ich realizacji. Faktur za leki wykupione w 2025 r. Pani nie posiada. Zaczęła Pani je gromadzić dopiero w bieżącym roku. Jeśli z interpretacji indywidualnej będzie wynikało, że możliwe jest w tej sytuacji odliczenie wydatków na leki, zamierza Pani odliczyć wydatki na zakup leków wyłącznie w miesiącach, w których kwota przekroczyła 100 zł. Zamierza Pani odliczyć wydatki tylko na te leki, które są „lekami" w rozumieniu ustawy z dn. 6 września 2001 r. Gdyby na recepcie były i inne pozycje, pominie Pani te, które nie są „lekami". Podobnie ze środkami opatrunkowymi: zamierza Pani odliczyć wyłącznie te wymienione w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dn. 12 maja 2011 r.
Wydatki, o których mowa we wniosku zostaną odliczone od przychodów.
Na wszystkie wydatki poniesione na zabiegi w Klinice (…) oraz transport medyczny, posiada Pani faktury zawierające Pani dane (imię, nazwisko, adres), dane sprzedającego, rodzaj usług i kwotę zapłaty. Na większości faktur nie ma Pani numeru PESEL. Na fakturach za transport medyczny w pozycji „towar" widnieje po prostu „transport medyczny".
Wydatki, o których mowa we wniosku, nie zostały/nie zostaną sfinansowane, dofinansowane ani zwrócone w jakiejkolwiek formie.
Zarówno w przypadku leków, jak i środków opatrunkowych (wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dn. 12 maja 2011 r.) wyszczególnionych na receptach wystawionych przez lekarzy, dokumenty z realizacji recept dostępne na portalu (…) zawierają:
- Pani dane (imię, nazwisko, adres. PESEL).
- dane sprzedającego (adres apteki. REGON, numer wpisu w Rejestrze Aptek, imię i nazwisko farmaceuty - wystawcy dokumentu),
- rodzaj leków / środków opatrunkowych.
- kwotę zapłaty (dla każdej pozycji wyszczególnionej na recepcie).
Pytania
1. Czy, w świetle opisanego stanu faktycznego, składając zeznanie podatkowe za rok 2025 może Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, odliczając wydatki na: cykliczne zabiegi w Klinice (…), transport medyczny, leki i środki opatrunkowe?
2. Czy otrzymaną interpretację indywidualną może Pani zastosować również w kolejnym roku podatkowym (wydatki przedstawione w opisie stanu faktycznego wciąż Pani ponosi)?
Pani stanowisko w sprawie
Ad 1.
Zabiegi w Klinice (…): Pani zdaniem może Pani odliczyć. Odwołuje Pani się do definicji zabiegu i rehabilitacji podanej w indywidualnej interpretacji o numerze ID 677290. Skoro zabiegi maję na celu uniknięcie amputacji i powrót do stanu sprzed pojawienia się ran, a więc ograniczenie niepełnosprawności, to wg. Pani są to wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne.
Transport medyczny: Pani zdaniem może Pani odliczyć. W świetle opisu stanu faktycznego możliwość odliczenia wynika wprost z art. 26 ust. 7a p. 13a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.).
Leki i środki opatrunkowe: Pani zdaniem może Pani odliczyć. Informacja zawarta na portalu (…) jest nawet dokładniejsza niż na fakturze generowanej przecież również przez program, tyle że inny. Wystawiona przez lekarza recepta jednoznacznie świadczy o konieczności przyjmowania przepisanych leków i - wg. Pani - obciążanie lekarza dodatkowymi formalnościami (pisemne uzasadnianie wystawienia recepty) nie byłoby zgodne z duchem ustawy i nie było celem ustawodawcy. Negowanie możliwości odliczenia byłoby Pani zdaniem kwestionowaniem wiarygodności i dyskredytowaniem oficjalnego portalu o ściśle ograniczonym, autoryzowanym dostępie, używanego powszechnie przez służbę zdrowia i administrację państwową.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zostały wymienione w art. 26 ust. 7a ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.
Z art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki m.in.: poniesione na:
2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
13) odpłatny przewóz:
a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a.
Z art. 26 ust. 7b wskazanej ustawy wynika, że:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku, gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 4 powołanej ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Według art. 26 ust. 7d cytowanej ustawy:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Jak wynika zaś z art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Natomiast, na gruncie postanowień art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Wyjaśnić przy tym należy, że podstawowym warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne zgodnie z ww. przepisami jest m.in. posiadanie przez osobę, która poniosła wydatek, orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności bądź posiadanie decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną. Odliczeniu, co do zasady, podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że na podstawie ww. orzeczenia o niepełnosprawności przysługuje Pani prawo dokonywania odliczeń wydatków, które zostały przez Panią poniesione na cele rehabilitacyjne.
W ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczeniu podlegają między innymi wydatki wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli wydatki poniesione na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera jednak definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja”, ani „zabieg leczniczo-rehabilitacyjny”, konieczne jest zatem ich wyjaśnienie w oparciu o definicje encyklopedyczne.
Zgodnie ze „Słownikiem wyrazów obcych” i Encyklopedią PWN, zabieg to interwencja mająca na celu wywołanie określonego skutku, zwykle przeciwdziałająca czemuś (np. skutkom choroby), będąca środkiem zaradczym. Z kolei „rehabilitacja” to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej, poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych lub „przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osób, które utraciły sprawność fizyczną lub psychiczną bądź mają wady wrodzone”, rehabilitacja lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.
W ogólnie dostępnym „Domowym Poradniku Medycznym” pod redakcją prof. dr hab. med. Kazimierza Janickiego (Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1991 r.) można znaleźć wyjaśnienie, iż „rehabilitacja stanowi zorganizowany system działania obejmujący usprawnienie fizyczne, psychiczne, społeczne, zawodowe. Proces rehabilitacji ma spowodować usunięcie skutków choroby, zmniejszenie następstwa nieodwracalnych zmian lub wyrównanie ich w takim stopniu, aby poszkodowanym przywrócić ich społecznie przydatną sprawność.
Rehabilitacja w znaczeniu medycznym oznacza przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osób, które doznały przemijającej lub trwałej utraty zdrowia i stały się na stałe lub na pewien czas inwalidami. Natomiast leczenie - w ujęciu słownikowym - polega na dążeniu do przywrócenia komuś zdrowia za pomocą leków lub zabiegów, usuwaniu lub łagodzeniu dolegliwości, uzdrawianiu, kurowaniu.
Jak wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 4 czerwca 2025 r. sygn. Akt VIII SA/Wa 185/25, jeżeli określony zabieg, wynikający z zaleceń lekarza, jest działaniem zmierzającym do przywrócenia ograniczonych funkcji, zmniejszenia następstw nieodwracalnych zmian lub wyrównania ich w takim stopniu, aby osobie niepełnosprawnej przywrócić sprawność lub zmniejszyć objawy chorobowe i poprawić jakość życia, to taki zabieg będzie stanowić element rehabilitacji, której efektem końcowym będzie maksymalne przywrócenie sprawności osobie poddanej rehabilitacji.
Z opisu sprawy wynika, że w roku 2025 na Pani stopach zaczęły się pojawiać rany będące konsekwencją reumatoidalnego zapalenia stawów, które było jednym z głównych schorzeń będących podstawą decyzji o niepełnosprawności. Rany miały charakter przewlekły i w miarę upływu czasu zabiegi podologiczne przestały wystarczać. Po bezskutecznej próbie wyleczenia ran w ramach (…), w sytuacji narastającego bólu i ograniczenia mobilności do minimum, dn. 22.10.2025 r. zgłosiła się Pani do prywatnej Kliniki (…) prowadzącej działalność leczniczo-rehabilitacyjną. W Klinice korzysta Pani do tej pory z cyklicznych zabiegów, które na obecnym etapie mają w głównej mierze charakter leczniczy i dotyczą obu stóp . W uzupełnieniu wskazuje Pani, że skoro zabiegi mają na celu uniknięcie amputacji – a stwierdzenie zagrożenia amputacją jest zawarte w posiadanej przez Panią dokumentacji medycznej - i powrót do stanu sprzed pojawienia się ran, a więc ograniczenie niepełnosprawności, można mówić o zabiegach leczniczo-rehabilitacyjnych. Na wszystkie wydatki poniesione na zabiegi w Klinice (…) posiada Pani faktury zawierające Pani dane (imię, nazwisko, adres), dane sprzedającego, rodzaj usług i kwotę zapłaty.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że wykonywane zabiegi w Klinice (…) mają na celu wyeliminowanie bólu, zapobieżenie dalszemu pogorszeniu stanu zdrowia – w tym ryzyku amputacji – a w konsekwencji poprawę sprawności psychofizycznej oraz ograniczenie stopnia niepełnosprawności. Wskazuje Pani, że zabiegi te mają charakter leczniczo-rehabilitacyjny, gdyż służą powrotowi do stanu sprzed pojawienia się ran a więc ograniczenie niepełnosprawności.
Zatem w Pani przypadku ww. zabiegi można uznać za zabieg leczniczo-rehabilitacyjny, a w konsekwencji wydatki na nie poniesione może odliczyć Pani od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Odnosząc się do Pani wątpliwości dotyczących możliwości odliczenia przez Panią w ramach ulgi rehabilitacyjnej zakupionych leków.
W myśl art. 26 ust. 7a pkt 12 omawianej ustawy:
Leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2025 poz. 750 ze zm.) – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki.
Jak wynika z ww. przepisów wydatki związane z zakupem leków, podlegają odliczeniu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o ile osoba niepełnosprawna lub osoba na utrzymaniu której znajduje się osoba niepełnosprawna (posiadająca stosowne orzeczenie o niepełnosprawności) spełni następujące warunki:
- dokona zakupu produktów mających cechy „leku”,
- poniesie w danym miesiącu wydatki na ich zakup powyżej kwoty 100 zł,
- posiada dokument potwierdzający poniesienie wydatku (np. faktury),
- posiada potwierdzenie przez właściwego lekarza specjalistę konieczności stosowania zaleconego leku (leków).
Ponieważ w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest definicji „leku” posiłkowo należy opierać się na definicjach zawartych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 750 ze zm.).
Z zawartych w art. 2 pkt 10, 11, 12 i 32 ww. ustawy definicji wynika, że:
Lekiem aptecznym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczony do wydania w tej aptece;
Lekiem gotowym – jest produkt leczniczy wprowadzony do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu;
Lekiem recepturowym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece na podstawie recepty lekarskiej, a w przypadku produktu leczniczego weterynaryjnego – na podstawie recepty wystawionej przez lekarza weterynarii;
Produktem leczniczym – jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne.
Prawo do ulgi przysługuje na wszystkie leki, których konieczność stosowania zaleci lekarz, niezależnie od tego czy leki związane są z innym schorzeniem niż to, w związku z którym orzeczono niepełnosprawność. Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa powyżej, podatnik może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej i odliczyć od dochodu poniesione wydatki.
Z wniosku wynika, że zamierza Pani dokonywać odliczeń wydatków na zakup leków wyłącznie w tych miesiącach, w których ich łączna kwota przekroczyła 100 zł. Odliczeniu podlegać będą jedynie wydatki na produkty spełniające definicję „leków” w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r.- Prawo farmaceutyczne.
Nie posiada Pani faktur dokumentujących zakup leków w 2025 r., gdyż ich gromadzenie rozpoczęła Pani dopiero w bieżącym roku. Wskazuje Pani jednak, że dokumenty potwierdzające realizację recept, dostępne na portalu pacjent.gov.pl, zawierają następujące informacje:
· dane osobowe (imię, nazwisko, adres, PESEL),
· dane sprzedawcy (adres apteki, REGON, numer wpisu do Rejestru Aptek oraz imię i nazwisko farmaceuty wystawiającego dokument),
· rodzaj nabytych leków lub środków opatrunkowych,
· kwotę zapłaty przypisaną do każdej pozycji wskazanej na recepcie.
Zatem wydatki na leki będzie mogła Pani odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wątpliwość Pani budzi również kwestia czy wydatki na środki opatrunkowe można odliczyć w ramach ulgi .
Do wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych ustawodawca w art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczył wydatki na zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.
Wskazać również należy, że na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 930 ze zm.) – do którego odsyła art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zostało wydane rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie wykazu wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 500 ze zm.).
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że zamierza Pani odliczyć wyłącznie te środki opatrunkowe wymienione w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dn. 12 maja 2011 r. Wskazuje Pani, na zakupione środków opatrunkowych (wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dn. 12 maja 2011 r.) będzie Pani miała dokumenty, które będą zawierały:
- Pani dane (imię, nazwisko, adres, PESEL).
- dane sprzedającego (adres apteki, REGON, numer wpisu w Rejestrze Aptek, imię i nazwisko farmaceuty - wystawcy dokumentu),
- rodzaj leków / środków opatrunkowych,
- kwotę zapłaty (dla każdej pozycji wyszczególnionej na recepcie).
Zatem może Pani w ramach ulgi rehabilitacyjnej określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – odliczyć od dochodu wydatki na ww. wyroby medyczne.
Ostatnia wątpliwość pojawiła się czy może Pani odliczyć wydatki na transport medyczny.
Do wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych ustawodawca w art. 26 ust. 7a pkt 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczył odpłatny przewóz osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego.
Wskazała Pani, że transport medyczny, z którego zdarza się Pani korzystać, obejmuje wydatki na przewóz karetką z mieszkania do Kliniki (...), jeden raz na wizytę lekarską (kardiolog) i jeden raz na badanie diagnostyczne. Na wydatki na transport medyczny, posiada Pani faktury zawierające Pani dane (imię, nazwisko, adres), dane sprzedającego, rodzaj usług i kwotę zapłaty.
Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że może Pani w ramach ulgi rehabilitacyjnej określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – odliczyć od dochodu wydatki na transport karetką sanitarną.
Podsumowując, będzie Pani mogła w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczyć od dochodu w swoim zeznaniu rocznym za 2025 oraz lata następne, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 2a, pkt 6b, pkt 12, pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki, które Pani poniesie na wyroby medyczne, zabiegi rehabilitacyjne, leki, transport medyczny, na które będzie Pani miała dokumenty zawierające w szczególności Pani dane jako kupującego, dane sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.
Zatem Pani stanowisko uznano za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
- stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń oraz
- zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz.143 ze zm., dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo