Interpretacja 0114-KDWP.4011.171.2026.4.MW

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 27 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 11 maja 2026 r. i 22 czerwca 2026 r. (data wpływu 18 maja i 29 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Pani rodzice ZC i YC swoją nieruchomość posiadali od 1971 roku. YC (Pani tata) zmarł 7 sierpnia 2010 roku, sprawa spadkowa była 22 października 2013 r., gdzie na podstawie ustawy nabyli: żona ZC w 1/4 części oraz dzieci: AB, BC, CC i DC po 3/16 części. Sąd Rejonowy (…) Sygnatura (…) z dnia 22 października 2013 roku.

ZC (Pani mama) zmarła 19 kwietnia 2014 roku, sprawa spadkowa była 19 listopada 2014 r., gdzie na podstawie ustawy nabyły dzieci: AB, BC, CC i DC po 1/4 części każde z nich. Sąd Rejonowy w (…) Sygnatura (…) z dnia 19 listopada 2014 roku.

Druk SD-Z2 zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych do Urzędu Skarbowego w (…) złożyła Pani w dniu 11 marca 2015 roku.

Od dnia 19 listopada 2014 roku była Pani współwłaścicielką spadku po rodzicach YC i ZC. Nieruchomość nabyła Pani w roku 2013 jako część 3/16, natomiast w roku 2014 nabyła Pani jako 1/4 część wspólnie z rodzeństwem.

W 2020 roku była sprawa sądowa działu spadku po YC i ZC. Zgodnie z rozmową w Urzędzie Skarbowym (...) w dniu 18 marca 2026 roku złożyła Pani wniosek o stwierdzenie prawomocności wyroku (…). Powyższe postanowienie otrzyma Pani po dwóch tygodniach. Oświadcza Pani, że nieruchomość, którą sprzedała Pani w 2020 roku była Pani współwłasnością od roku 2010. Zgodnie z sprawą ugodową w Sądzie Rejonowym (…). W tym miejscu strony zawierają ugodę następującej treści:

1) Strony zgodnie ustalają, że w skład spadków po YC zmarłym 7 sierpnia 2010 r. i ZC zmarłej 19 kwietnia 2014 roku a także w skład ich majątku wspólnego wchodzi nieruchomość stanowiąca zabudowaną działkę oznaczoną numerem ewidencyjnym (…) położoną obręb (…) o pow. 0,1753 ha o wartości 195.760,00 złotych.

2) Strony zgodnie uznają, że poczet majątku spadkowego zaliczeniu podlegają darowizny: na rzecz BC w kwocie 50.308 złotych, na rzecz DC w kwocie 121.434,00 złotych, na rzecz CC w kwocie 42.833,00 złotych.

3) Strony zgodnie dokonują działu spadków YC i ZC z jednoczesnym podziałem ich majątku wspólnego w ten sposób, że nieruchomość stanowiąca zabudowaną działkę oznaczoną numerem ewidencyjnym (…) położoną obręb (…), przyznają na współwłasność w udziałach wynoszących po 1/2 (jednej drugiej) części na rzecz wnioskodawcy CC i uczestniczki AB.

4) Strony zgodnie ustalają, że z tytułu spłaty z majątku spadkowego wnioskodawca CC zapłaci na rzecz uczestnika BC kwotę 45.992,33 złotych.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W skład masy spadkowej po Pani rodzicach wchodziła zabudowana nieruchomość działka o numerze (…) o obszarze 0,1753 ha położona w obrębie wsi i gminy (…).

Własność tej nieruchomości nabyli nieżyjący Y i Z małżonkowie C na mocy art. 1, 5 i 12 ustawy z dnia 26 października 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27 poz. 250) na podstawie okazanego, prawomocnego „aktu własności ziemi" wydanego przez Naczelnika Powiatu (…)

Wartość majątku pierwotnie nabytego w dziale spadku wynosiła 1/4.

Na poczet majątku spadkowego zaliczeniu podlegają darowizny: na rzecz BC w kwocie 50.308 złotych, na rzecz DC w kwocie 121.434 złotych, na rzecz CC w kwocie 42.833 złotych. CC zapłaci na rzecz BC 45.992,33 złotych.

Darowizny zostały przekazane za życia rodziców Y i Z C. Nie wie Pani kiedy doszło do przekazania tych darowizn i w jakich okolicznościach przez rodziców. Rodzice przekazali notarialnie darowizny w okresie swojego życia. Darowizny były formą spłaty przy dziale spadku. Z tytułu spłaty z majątku spadkowego CC zapłacił na rzecz BC kwotę 45.992,33 złotych w 2020 roku. Dział spadku został dokonany z obowiązkiem spłaty na rzecz BC.

Wspólność tej nieruchomości nabyliście Państwo na podstawie prawomocnego protokołu ugody Sądu Rejonowego w (…) z dnia 25 lutego 2020 roku w wyniku działu spadku po YC i ZC w dniu 25 lutego 2020 roku .

Wartość majątku pierwotnie nabytego w dziale spadku wynosiła 1/4. Rodzice za życia przekazali swój majątek tzn. ziemię dla swoich synów: BC, CC i DC. Osobiście nie otrzymała Pani kawałka ziemi. Wartość majątku nabytego w drodze spadku jest niższa niż 1/4 wyniku udziału spadku.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

Czy w związku ze sprzedażą udziału w nieruchomości, o którym mowa we wniosku wystąpi po Pani stronie obowiązek zapłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Sprzedana nieruchomość była w posiadaniu spadkodawców od roku 1971. Spadkobiercy sprzedali ją w 2020 roku. W tej sytuacji odpłatne zbycie odziedziczonej nieruchomości Pani zdaniem nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Pani zdaniem są to dwa argumenty, które świadczą o tym, że nie powinnam płacić podatku dochodowego od sprzedaży tej nieruchomości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy, stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Użyty w art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt czy jest to nabycie w części ułamkowej czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika. Nabycie własności może nastąpić pod tytułem odpłatnym, ale również darmym w wyniku np. spadku bądź umowy darowizny.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub określonych praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat - to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Przy czym jeżeli nieruchomość lub ww. prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawcy (spadkodawców) spadkodawcy.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.

Stosownie do art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia "spadek" ani też "nabycie w drodze spadku", dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego:

Na podstawie art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Wedle art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Na podstawie art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:

Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

Biorąc pod uwagę kwestię nabycia nieruchomości do wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się również do kwestii stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami, które zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Przepis art. 31 § 1 tego Kodeksu stanowi, że:

Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:

W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich.

Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.

Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków.

W przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.

Skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości.

Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie dokonana przez Panią sprzedaż nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić, od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli, jeśli:

• podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
• wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy mieści się w ramach posiadanego dotychczas udziału.

Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku - nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności.

Jednakże nabycie nieruchomości lub prawa w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku.

Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców (współwłaścicieli), należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak więc co do zasady, dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tej czynności prawnej podatnik otrzymuje rzecz lub prawo, którego wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał w dzielonej masie spadkowej.

Za datę nabycia nieruchomości lub prawa - w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności nieruchomości lub prawa, należy przyjąć więc datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu lub zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat.

Z przedstawionego opisu zdarzenia wynika, że część swoich udziałów w nieruchomości nabyła Pani w spadku po śmierci:

• Pani taty YC w dniu 7 sierpnia 2010 roku w udziale 3/16,
• Pani mamy ZC w dniu 19 kwietnia 2014 roku 1/4.

Pani rodzice nabyli przedmiotową nieruchomość w 1971 r.

W 2020 roku miał miejsce dział spadku po Pani rodzicach.

Odnosząc się do sprzedaży udziału w nieruchomości, który nabyła Pani w spadku po swoich rodzicach , stwierdzić należy, że pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez rodziców.

Opierając się na udzielonych przez Panią informacjach, tzn. określeniu, że wartość majątku nabytego przez Panią w następstwie działu spadku nie przekroczyła wartości udziału – 1/4 - jaki pierwotnie przysługiwał Pani w całej masie spadkowej - stwierdzić należy, że za datę nabycia przez Panią nieruchomości należy przyjąć rok 1971, tj. nabycie nieruchomości przez Pani rodziców (wzgląd na art. 10 ust. 5 tej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Mając na uwadze powyższe, w odniesieniu do udziału w nieruchomości, który nabyła Pani w drodze spadku po Pani rodzicach, pięcioletni okres o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawców, tj. od końca 1971 r., zatem termin ten upłynął.

Wobec powyższego, odpłatne zbycie udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadkobrania po zmarłych rodzicach, nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną) wydaje się w indywidualnej sprawie zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie. Wobec powyższego ta interpretacja dotyczy tylko Pani sytuacji prawnopodatkowej i nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych spadkobierców.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

W trybie wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie prowadzimy postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku - nie prowadzi postępowania dowodowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.