Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą od 2017 roku, specjalizującą się w tworzeniu dedykowanego oprogramowania komputerowego. W ramach umowy z kontrahentem, Wnioskodawca projektuje, tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie, przenosząc odpłatnie autorskie prawa majątkowe do wytworzonych programów komputerowych na rzecz kontrahenta. Działalność ma charakter twórczy i innowacyjny, obejmuje prace programistyczne prowadzone w sposób systematyczny, z definiowaniem celów i harmonogramów.…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 21 października 2025 r. (data wpływu 23 października 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(…) (dalej także jako: „Wnioskodawca”, „Przedsiębiorca”) jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.
Wnioskodawca jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236).
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą zaklasyfikowaną według następujących pozycji Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD):
Przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej jest działalność zaklasyfikowana wg kodu 62.01.Z Działalność związana z oprogramowaniem.
Wnioskodawca nie prowadzi działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej w rozumieniu ustawy z dnia 20 października 2994 r. o Specjalnych Strefach Ekonomicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1604). Wnioskodawca nie korzysta i nie korzystał z dotacji związanych ze stworzeniem i rozwijaniem tworzonego przez siebie oprogramowania.
Prowadzona przez Przedsiębiorcę działalność opiera się na świadczeniu usług programistycznych polegających na tworzeniu kodu źródłowego oprogramowania.
[Umowa zawarta z kontrahentem]
Wnioskodawca realizuje zlecenia w ramach współpracy ze swoim kontrahentem (dalej też jako: „Kontrahent”). Wnioskodawca zawarł z Kontrahentem w 2018 roku umowę o świadczenie usług jako programista oraz konsultant (dalej też jako: „Umowa”). Zgodnie z Umową, Przedsiębiorca zobowiązał się do świadczenia usług w zakresie:
Wnioskodawca oraz Kontrahent uzgodnili w Umowie, że w zamian za usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach realizacji Umowy, Przedsiębiorca otrzyma od Kontrahenta wynagrodzenie ryczałtowe, które powiększone zostanie o należny podatek od towarów i usług na podstawie prawidłowo wystawionej przez Wnioskodawcę faktury VAT. Zgodnie z postanowieniami Umowy, jeśli w związku ze świadczeniem usług na rzecz Kontrahenta Wnioskodawca stworzy utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, z chwilą udostępnienia Utworu Kontrahentowi przez Przedsiębiorcę, bez potrzeby składania dodatkowych oświadczeń woli przez Strony, Przedsiębiorca przenosi na Kontrahenta, a Kontrahent nabywa, bez potrzeby składania dodatkowych oświadczeń woli, wyłączne majątkowe prawa autorskie do utworu, niezależnie od tego, czy jest on ukończony, wraz z wyłącznym prawem do udzielania zgody na wykonywanie praw zależnych do opracowań utworu, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych, na wszystkich polach eksploatacji znanych w momencie udostępnienia danego utworu Kontrahentowi, w szczególności na polach eksploatacji wskazanych w umowie.
Ponadto wraz z przeniesieniem praw, o których mowa powyżej, w zamian za wynagrodzenie Przedsiębiorca każdorazowo przenosi na Kontrahenta, a Kontrahent każdorazowo nabywa własność egzemplarzy utworu. Ponadto zgodnie z postanowieniami Umowy, Kontrahent może udzielać osobom trzecim licencji na wykonywanie tych praw w dowolnym zakresie, w tym również posiada prawo do udzielania dalszych licencji (sublicencji). Opłata za przeniesienie majątkowych praw autorskich do utworów będzie wliczona w wynagrodzenie - nie jest wymagane uiszczenie żadnej dodatkowej opłaty na rzecz Wnioskodawcy ani nie będą podnoszone żadne inne roszczenia wobec Kontrahenta w związku z korzystaniem przez Kontrahenta z utworów na poszczególnych polach eksploatacji.
Zgodnie z Umową, Wnioskodawca jest zobowiązany do rejestrowania czasu świadczenia usług stanowiących przedmiot umowy w formie zestawienia, które Przedsiębiorca dostarczy Kontrahentowi za każdy miesiąc kalendarzowy.
Umowa stanowi, że zlecone Wnioskodawcy czynności nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego czynności. W związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu.
Działania podejmowane przez Wnioskodawcę mają charakter twórczy. Ze względu na dynamikę rozwoju branży IT i jej innowacyjność, szczegóły rozwiązania leżą po stronie Wnioskodawcy i pozostawiają mu swobodę wyboru sposobu realizacji zlecenia. Działalność Wnioskodawcy obejmuje projektowanie i tworzenie nowych rozwiązań, które dotychczas nie były stosowane ani w jego przedsiębiorstwie, ani przez kontrahenta.
[Świadczone usługi]
W ramach świadczonych usług będących przedmiotem Umowy, Wnioskodawca tworzy kod źródłowy oraz projektuje architekturę oprogramowania. Realizacja zlecenia może polegać na stworzeniu nowego programu komputerowego, jak i ulepszeniu istniejącego poprzez zamianę jego części składowych na nowe. W każdym razie wymagane jest wytworzenie nowego kodu źródłowego lub zastąpienie istniejącego kodu źródłowego nowym, zmodyfikowanym kodem źródłowym. Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe, podlegające ochronie prawno-autorskiej i przenosi odpłatnie (za wynagrodzeniem) przedmiotowe autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego na rzecz Kontrahenta.
Prowadzone przez Wnioskodawcę prace wykorzystują nową i istniejącą wiedzę w celu tworzenia nowych rozwiązań (na przykład metod, elementów kodu źródłowego programu). Prace te prowadzone są w systematyczny sposób, według z góry zdefiniowanych celów (zakładających stworzenie określonych funkcjonalności czy efektów w zakładanym czasie). Mają one charakter twórczy - w ich wyniku powstaje nowy w skali jego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, a także w skali przedsiębiorstwa Kontrahenta kod źródłowy, diagram architektury oprogramowania, scenariusz testowy, dokumentacja techniczna czy szczegółowa instrukcja wdrażania zaprojektowanych systemów, składające się na podlegające ochronie prawno-autorskiej programy komputerowe tworzone przez Wnioskodawcę.
W zakresie wykonywanej działalności, Wnioskodawca współpracuje również z zespołami Kontrahenta, przy czym ma on w nich z góry określoną rolę i wytwarza zdefiniowane i funkcjonalne samodzielne elementy kodu źródłowego. Elementy te także mają charakter indywidualny i są utrwalone w postaci zapisu w repozytorium kodu, diagramu, dokumentacji technicznej, a zatem spełniają definicję utworu w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509).
Działania podejmowane przez Wnioskodawcę polegają na wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych rozwiązań, nieistniejących dotychczas na rynku, a będących odpowiedzią na zapotrzebowanie Kontrahenta.
Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, do planowania, projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.
[Dokumentacja prowadzonych prac]
Wnioskodawca podkreśla, że w odrębnej ewidencji:
Wnioskodawca, w związku z prowadzoną działalnością ponosi także inne koszty, jak przykładowo:
Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej od innych podmiotów w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ust. 4 ustawy o PIT.
Z uwagi na to, że Podatnik od 2022 r. wybrał ryczałt od przychodów ewidencjonowanych jako formę opodatkowania, wniosek niniejszy dotyczy lat wcześniejszych, tj. 2019-2021, w których to Podatnik nie korzystał z ryczałtu.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Poprzez oprogramowanie komputerowe należy rozumieć ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów. Innymi słowy, jest to gotowy program lub kilka programów, narzędzi i aplikacji posiadających zaimplementowane rozwiązania, służące do wykonywania konkretnych zadań.
Wnioskodawca tworzy oprogramowanie dedykowane, w pełni dostosowane do potrzeb klienta, tworzone indywidualnie z myślą o jego potrzebach.
Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę to m.in.:
Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowanie obejmuje:
1. Nowe programy komputerowe - od podstaw zaprojektowane i zakodowane systemy lub aplikacje, które spełniają określone potrzeby biznesowe kontrahenta. Programy te mogą mieć różne funkcje, takie jak zarządzanie danymi, automatyzacja procesów biznesowych, integracja systemów czy rozwiązania oparte na chmurze.
2. Elementy infrastruktury systemowej - projektowanie i wdrażanie architektury oprogramowania, która pozwala na skalowanie, bezpieczeństwo i niezawodność systemów, jak również tworzenie diagramów architektury, dokumentacji technicznej oraz scenariuszy testowych.
Wnioskodawca ulepsza i rozwija ww. oprogramowanie poprzez wprowadzanie nowych zaawansowanych funkcjonalności, nowych funkcji odpowiadających na kolejne potrzeby użytkowników. W każdym razie wymagane jest wytworzenie nowego kodu źródłowego lub zastąpienie istniejącego kodu źródłowego nowym, zmodyfikowanym kodem źródłowym.
Wnioskodawca uczestniczy zarówno we własnych, jak i cudzych pracach polegających na wytwarzaniu oraz rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania.
1. Prace własne - Wnioskodawca prowadzi projekty, w których samodzielnie projektuje, rozwija i wdraża nowe oprogramowanie. Te prace obejmują tworzenie kodu źródłowego, architektury systemów oraz dokumentacji technicznej. W ramach tych projektów Wnioskodawca podejmuje decyzje dotyczące technologii, narzędzi oraz metodologii, co pozwala na efektywne dostosowywanie rozwiązań do potrzeb rynku i oczekiwań kontrahenta.
2. Prace cudze - Wnioskodawca współpracuje z zespołami kontrahenta, gdzie pełni zdefiniowane role w projektach wytwarzania oraz rozwoju oprogramowania. W ramach tej współpracy Wnioskodawca przyczynia się do tworzenia i ulepszania istniejących rozwiązań, wytwarzając samodzielne, funkcjonalne elementy kodu źródłowego. Działania te są realizowane zgodnie z wymaganiami kontrahenta i mają na celu wytworzenie wartości dodanej w ich projektach. Wskazać należy, że uczestnicząc w pracach innego zespołu, Wnioskodawca działa jako niezależny podmiot gospodarczy. Wspierając zespół kontrahenta, tworzy niezależnie kod źródłowy na potrzeby innych projektów. Współpraca z zespołami nie stanowi pracy pod nadzorem, ale jest to niezależna działalność o charakterze twórczym.
Tworzenie Oprogramowania w żadnym z powyższych przypadków nie sprowadzało się jedynie do technicznej realizacji szczegółowych projektów zlecanych przez klienta, stanowiło twórczą ich realizację przez Wnioskodawcę.
Podatnik prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług programistycznych od 1 czerwca 2017 r.
W latach 2019-2021 prowadzona przez Podatnika działalność gospodarcza była opodatkowana w formie podatku liniowego.
Wnioskodawca zamierza zastosować stawkę podatku wynoszącą 5% do dochodu z tytułu przeniesienia praw autorskich do utworów osiągniętego w latach 2019 - 2021.
Działalność Wnioskodawcy ma charakter twórczy, ponieważ:
Usprawnienie Oprogramowania polegało na opracowaniu i wdrożeniu mechanizmu buforowania (cache) danych pochodzących z zewnętrznych API, co znacząco zwiększyło szybkość przetwarzania zapytań oraz stabilność systemu, a także na refaktoryzacji i optymalizacji kodu źródłowego modułów integracyjnych (m.in. (…)) w celu poprawy wydajności i łatwiejszego dalszego rozwoju oprogramowania.
Jednym z przykładów Oprogramowania wytworzonego przez Podatnika jest moduł autoryzacji i uwierzytelniania użytkowników systemu (…), opracowany w języku (…). Moduł ten odpowiada za bezpieczne logowanie użytkowników, generowanie i weryfikację tokenów sesyjnych (JWT) oraz zarządzanie rolami i uprawnieniami. W ramach projektu Podatnik przebudował strukturę kodu, rozdzielając logikę biznesową od warstwy bezpieczeństwa oraz wdrażając testy jednostkowe, co znacząco zwiększyło stabilność i bezpieczeństwo systemu.
Kolejnym przykładem jest mechanizm autoryzacji i integracji z systemem (…), wytworzony w języku (…). Rozwiązanie to umożliwia bezpieczne uwierzytelnianie użytkowników i synchronizację danych pomiędzy systemami, z wykorzystaniem autorskiego mechanizmu zarządzania tokenami (…) oraz automatycznego odświeżania sesji.
Oba projekty opisane powyżej stanowią oryginalne oprogramowanie autorskie, w których zastosowano nowe rozwiązania techniczne i koncepcyjne, prowadzące do istotnego usprawnienia istniejącego oprogramowania.
Zastosowanie różnych technologii i narzędzi w procesie wytwarzania oraz modyfikacji Oprogramowania miało kluczowe znaczenie dla różnic w stosunku do wcześniej funkcjonujących rozwiązań. Przede wszystkim należy zauważyć, że każde ulepszone Oprogramowanie cechuje się swoim unikalnym kodem źródłowym, różniącym się od dotychczas funkcjonujących. Zarówno Oprogramowanie, jak i każda jego wersja charakteryzuje się unikalnym kodem źródłowym. W procesie wytwarzania i modyfikacji oprogramowania nie tylko wprowadza się nowe funkcje, ale także tworzy się od podstaw nowe fragmenty kodu, które są często przemyślane i dostosowane do aktualnych potrzeb oraz trendów rynkowych.
Unikalność kodu źródłowego ma również istotne znaczenie w kontekście ochrony prawno-autorskiej, ponieważ każda nowa wersja oprogramowania jest traktowana jako odrębne dzieło, chronione przez przepisy dotyczące prawa autorskiego. To sprawia, że nowe lub ulepszone oprogramowanie nie tylko różni się funkcjonalnie, ale także stanowi nową, oryginalną wartość intelektualną.
Kluczowym czynnikiem, który wpływa na różnice w oprogramowaniu, nie jest samo zastosowanie konkretnych technologii, rozwiązań czy narzędzi, ale przede wszystkim sposób ich wykorzystania oraz umiejętność integracji różnych funkcji, np. integracja poszczególnych funkcji, dostosowanie do potrzeb użytkownika, optymalizacja procesów.
W wyniku takiego podejścia, poprzez kreatywne połączenie poszczególnych elementów, powstaje zupełnie inne Oprogramowanie, które w znaczący sposób różni się od jego wcześniejszych wersji. Integracja funkcji pozwala na stworzenie złożonych systemów, które działają harmonijnie, a dostosowanie oprogramowania do specyficznych potrzeb użytkowników prowadzi do innowacyjnych rozwiązań, które lepiej odpowiadają ich oczekiwaniom.
Takie podejście do wytwarzania i modyfikacji oprogramowania sprawia, że efektem końcowym jest produkt, który jest nie tylko bardziej zaawansowany technologicznie, ale także bardziej użyteczny i efektywny. Ostatecznie, wynikiem tego procesu jest stworzenie innowacyjnego oprogramowania, które znacząco różni się od wcześniejszych wersji, stając się bardziej konkurencyjne i dostosowane do dynamicznie zmieniających się potrzeb rynku.
Prowadzona przez Podatnika działalność była prowadzona w sposób ciągły i systematyczny, uporządkowany według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem było tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów.
Wnioskodawca wskazuje, że choć założył konkretne cele i kamienie milowe w odniesieniu do tworzonego programowania, to rezultat prac twórczych zawsze obarczony jest niepewnością rezultatu.
Wnioskodawca razem z kontrahentem wyznaczał cele w zakresie realizowanych projektów Oprogramowania, które polegały w szczególności na:
1) tworzeniu nowych rozwiązań,
2) rozwoju istniejących systemów poprzez tworzenie nowego kodu źródłowego poszerzonego o dodatkowe funkcjonalności,
3) dostosowaniu Oprogramowania do aktualnych potrzeb kontrahenta i trendów technologicznych.
Założenia co do źródeł finansowych były oparte na umowie zawartej z kontrahentem, w której określono wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy.
Wnioskodawca osiągnął następujące cele w poszczególnych latach:
Wnioskodawca, prowadząc działalność w obszarze tworzenia innowacyjnego oprogramowania, osiągnął konkretne cele w ramach dostępnych zasobów. Zasoby ludzkie obejmowały przede wszystkim wiedzę i umiejętności samego Wnioskodawcy, który posiada doświadczenie w programowaniu oraz znajomość najnowszych technologii i trendów w branży.
Zasoby rzeczowe składały się z posiadanych narzędzi i oprogramowania, takich jak komputery, licencje na oprogramowanie oraz dostęp do chmury obliczeniowej, co umożliwiło efektywne zarządzanie projektami oraz ich realizację. Wnioskodawca korzystał także z otwartych zasobów, takich jak biblioteki kodu i dokumentacja techniczna, co pozwalało na szybsze rozwiązywanie problemów. Zasoby finansowe to wynagrodzenie przysługujące Wnioskodawcy z tytułu zawartych umów z kontrahentem.
Harmonogramy były tworzone na potrzeby wewnętrznych ustaleń z kontrahentem, który określał konkretne terminy realizacji projektów. Wszystkie z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do konkretnych Oprogramowań.
Przed rozpoczęciem realizacji Oprogramowania, Wnioskodawca dysponował szerokim zakresem zasobów wiedzy, w tym:
Wnioskodawca wykorzystywał i rozwijał wiedzę z zakresu technologii, algorytmów, struktur danych oraz inżynierii oprogramowania, niezbędną do tworzenia zaawansowanych rozwiązań. W miarę zdobywania doświadczenia poszerzał swoje umiejętności, poznając kolejne techniki i narzędzia, co pozwalało na wprowadzanie coraz bardziej innowacyjnych i funkcjonalnych rozwiązań w miarę potrzeb kontrahenta.
Poszczególne innowacyjne rozwiązania powstają przy użyciu takich technologii, jak automatyzacja procesów backendowych, architektura mikroserwisowa, systemy kolejkowania zadań, konteneryzacja środowisk ((…)), chmura obliczeniowa oraz nowoczesne rozwiązania w zakresie bezpieczeństwa aplikacji ((….),(…)).
Przykłady cech i funkcji, które odróżniają tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie od już istniejących rozwiązań:
Opisane rozwiązania w sposób istotny różnią się od wcześniejszych wytworzonych przez Wnioskodawcę, ponieważ charakteryzują się wyższym poziomem automatyzacji, bezpieczeństwa i elastyczności, umożliwiając tworzenie nowych zastosowań w ramach rozbudowy istniejącej platformy.
Nie sposób dokonać pełnej selekcji wiedzy pod względem jej przydatności na wstępnym etapie realizacji każdego innowacyjnego oprogramowania, ponieważ proces tworzenia wymaga interdyscyplinarnego podejścia. W trakcie pracy wykorzystywana była szeroka wiedza z zakresu programowania, algorytmów, inżynierii oprogramowania, architektury systemów oraz analizy danych, a także znajomość nowoczesnych technologii, takich jak sztuczna inteligencja czy chmura obliczeniowa. Dopiero w toku realizacji projektu następuje dynamiczna adaptacja i selekcja najbardziej odpowiednich narzędzi i metod, w zależności od pojawiających się potrzeb i wyzwań.
Wnioskodawca dotychczas oferował w swojej działalności różnorodne produkty i usługi związane z tworzeniem, rozwijaniem oraz ulepszaniem oprogramowania. Obejmowały one projektowanie i implementację nowego oprogramowania, modyfikację i optymalizację już istniejących systemów, a także tworzenie dedykowanych aplikacji oraz rozwiązań dla klientów, które były dostosowane do ich specyficznych potrzeb. Dodatkowo, Wnioskodawca świadczył usługi związane z doradztwem technologicznym, integracją systemów, automatyzacją procesów oraz zapewnieniem wydajności i skalowalności oprogramowania.
Produkty, usługi i procesy oferowane przez Wnioskodawcę były oparte na różnorodnych rozwiązaniach wiedzy, technicznych, technologicznych i programistycznych. W zakresie technologicznym wykorzystano nowoczesne języki programowania. Dodatkowo, na etapie projektowania i implementacji wykorzystywane były zaawansowane algorytmy oraz techniki z zakresu sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego, co pozwalało na automatyzację procesów i inteligentną analitykę danych.
Wnioskodawca wskazuje, że choć założył konkretne cele i kamienie milowe w odniesieniu do tworzonego programowania, to rezultat prac twórczych zawsze obarczony jest niepewnością rezultatu.
Wnioskodawca razem z kontrahentem wyznacza cele w zakresie realizowanych projektów Oprogramowania, które polegają w szczególności na:
1) tworzeniu nowych rozwiązań,
2) rozwoju istniejących systemów poprzez tworzenie nowego kodu źródłowego poszerzonego o dodatkowe funkcjonalności,
3) dostosowaniu Oprogramowania do aktualnych potrzeb Kontrahenta i trendów technologicznych.
Wnioskodawca wskazuje, że tworzył dla każdego projektu określał razem z kontrahentem cele do osiągnięcia. Wnioskodawca realizował zaplanowane przedsięwzięcie poprzez tworzenie Oprogramowania zgodnie z założonymi celami, według harmonogramu określonego dla danego projektu.
Poszczególne innowacyjne rozwiązania powstają przy użyciu takich technologii, jak sztuczna inteligencja, automatyzacja procesów, system uczenia maszynowego, architektura danych oraz chmura obliczeniowa.
Każde ulepszone Oprogramowanie cechuje się swoim unikalnym kodem źródłowym, różniącym się od dotychczas funkcjonujących. Zarówno Oprogramowanie, jak i każda jego wersja charakteryzuje się unikalnym kodem źródłowym. W procesie wytwarzania i modyfikacji oprogramowania nie tylko wprowadza się nowe funkcje, ale także tworzy się od podstaw nowe fragmenty kodu, które są często przemyślane i dostosowane do aktualnych potrzeb oraz trendów rynkowych.
Efekty pracy podatnika:
Efekty pracy Podatnika dotyczące zarówno tworzenia, jak i rozwijania oraz ulepszania (Oprogramowanie) zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Podatnik przeniósł majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania na rzecz kontrahenta na podstawie zawartej umowy. W ramach umowy z kontrahentem Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług, wśród których znajduje się tworzenie Oprogramowania, rozwijanie Oprogramowania (a także np. świadczenie usług doradczych i konsultingowych związanych z tworzeniem oprogramowania, świadczenie usług związanych z rozwojem i zarządzaniem projektami w ramach zespołu badawczo-rozwojowego, wykonywanie innych czynność wymaganych dla skutecznego wdrożenia Oprogramowania).
Wynagrodzenie wyczerpuje wszystkie roszczenia Wnioskodawcy z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do Oprogramowania. Wnioskodawca przenosi na kontrahenta bez ograniczeń czasowych i terytorialnych prawa majątkowe do wszelkich utworów (w tym w szczególności utworów będących programami komputerowymi lub bazami danych) we wszystkich polach eksploatacji, w szczególności tych wymienionych w umowie.
Zgodnie z umową, przeniesienie praw autorskich do utworów następuje z chwilą udostępniania utworu kontrahentowi bez potrzeby składania dodatkowych oświadczeń woli, niezależnie od tego, czy utwór jest ukończony lub nieukończony.
Wnioskodawca przekazuje konkretne Oprogramowanie w systemie udostępnionym przez kontrahenta -(…) (wewnętrzny system kontrahenta).
Sposób „przenoszenia” praw autorskich każdorazowo spełniał warunki przewidziane w przepisach ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 24), w tym następował z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej ustawy.
W związku ze świadczeniem usług programistycznych na rzecz kontrahenta Wnioskodawca wytwarzał w latach 2019-2021 m.in. programy komputerowe, do których autorskie prawa majątkowe były przenoszone odpłatnie na rzecz kontrahenta na podstawie umowy.
Wnioskodawca przenosił na kontrahenta autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego zgodnie z art. 41 ust. 1 Prawa autorskiego. Kontrahent zobowiązany był, na podstawie umowy, do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy wynagrodzenia (ceny) m.in. za przeniesienie autorskich praw majątkowych. W związku z tym, dochodziło do sprzedaży przez Wnioskodawcę kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Wnioskodawca osiągał dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co oznacza, że przenosi prawa własności do „Oprogramowania”. Wnioskodawca otrzymywał łączne wynagrodzenie za świadczone usługi programistyczne. Wynagrodzenie obejmowało również wynagrodzenie za pozostałe usługi programistyczne.
Dochód osiągnięty w ramach świadczenia pozostałych usług będzie każdorazowo wyłączany przez Wnioskodawcę z uzyskiwanego wynagrodzenia i nie będzie podlegał opodatkowaniu IP BOX. Pozostały dochód będzie opodatkowany według stawki podstawowej podatku.
Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie wyodrębniał na fakturze osobnej pozycji dotyczącej przeniesienia praw majątkowych do stworzonego lub rozwiniętego oprogramowania, to jest w stanie je wyodrębnić na podstawie prowadzonych ewidencji.
Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej, przez którą ma na myśli odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT, dokonał wyodrębnienia każdego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wnioskodawca jest w stanie określić na podstawie ewidencji, ile czasu poświęcił na prace związane z tworzeniem Oprogramowania oraz ile czasu poświęcił na świadczenie pozostałych usług. Zgodnie z tym obliczona zostanie część wynagrodzenia z faktury podlegająca rozliczeniu w ramach IP Box, a wyłączona zostanie część wynagrodzenia odpowiadająca wynagrodzeniu za czas świadczenia pozostałych usług.
Podatnik prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję za lata 2019-2021. Ewidencja jest prowadzona od dnia 1 stycznia 2019 r.
Zleceniodawca jest podmiotem polskim z siedzibą w Warszawie. Usługi są przez Wnioskodawcę wykonywane w Polsce.
Pytania
1. Czy działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w ramach Umowy i podejmowana w toku realizacji zleceń, skutkująca stworzeniem utworów, spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej wskazanej w art. 5a ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT?
2. Czy autorskie prawo do programu komputerowego, wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach Umowy, jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej podlegającym ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
3. Czy dochód Wnioskodawcy, jaki uzyskał on w latach 2019-2021 w związku z odpłatnym przeniesieniem autorskiego prawa do programu komputerowego na rzecz Kontrahenta w ramach Umowy, jest dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT?
4. Czy do uzyskanego przez Wnioskodawcę dochodu w latach 2019-2021 z tytułu przeniesienia praw autorskich do utworów, ustalonego na podstawie prowadzonej ewidencji, z uwzględnieniem współczynnika nexus, Wnioskodawca może zastosować stawkę podatku 5% zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
1. Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w ramach Umowy i podejmowana w toku realizacji zleceń, skutkująca stworzeniem utworów, spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej wskazanej w art. 5a ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT.
2. Autorskie prawo do programu komputerowego, wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach Umowy, jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej podlegającym ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
3. Dochód Wnioskodawcy, jaki uzyskał on w latach 2019-2021 w związku z odpłatnym przeniesieniem autorskiego prawa do programu komputerowego na rzecz Kontrahenta w ramach Umowy, jest dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
4. Do uzyskanego przez Wnioskodawcę dochodu w latach 2019-2021 z tytułu przeniesienia praw autorskich do utworów, ustalonego na podstawie prowadzonej ewidencji, z uwzględnieniem współczynnika nexus, Wnioskodawca może zastosować stawkę podatku 5 % zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ad 1
Zgodnie z art. 5a ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Ze sformułowania powyższego przepisu wynika, iż działalność badawczo-rozwojowa obejmuje zarówno badania naukowe jak i prace rozwojowe. Dlatego też nie jest warunkiem koniecznym uznania działalności za badawczo-rozwojową, aby podmiot prowadził badania naukowe. Warunkiem wystarczającym jest prowadzenie prac rozwojowych, w ramach działalności twórczej podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Na potrzeby stosowania ulgi IP BOX Minister Finansów wydał w dniu 15 lipca 2019 roku objaśnienia dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX (dalej też jako: „Objaśnienia”). W treści Objaśnień Minister Finansów wyłożył interpretację trzech przesłanek uznania działalności podejmowanej przez podatnika za prace rozwojowe tj. twórczość, systematyczność i tworzenie nowych rozwiązań.
Zgodnie z treścią Objaśnień, kryterium twórczości działalności badawczo rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
Pojęcie systematyczności na potrzeby stosowania preferencji IP BOX nie zostało powiązane z długotrwałym czy powtarzalnym dokonywaniem prac rozwojowych. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
Kryterium zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań należy rozpatrywać w ten sposób, że zwiększenie zasobów wiedzy odnosi się do prowadzonych badań naukowych, a skutkiem prac rozwojowych jest wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań.
W celu ustalenia, czy Wnioskodawca prowadził prace rozwojowe, konieczne jest zanalizowanie, czy jego działalność prowadziła do tworzenia nowych rozwiązań na podstawie istniejących zasobów wiedzy.
Zgodnie z przedmiotową Umową, zakres obowiązków Wnioskodawcy obejmuje świadczenie przez Wnioskodawcę następujących usług:
Z powyższego wynika przebieg procesu, którego skutkiem końcowym jest wytworzenie przez Wnioskodawcę Utworu (programu komputerowego).
Pierwszym etapem jest bowiem projektowanie rozwiązania programistycznego, które ma służyć do realizacji celu określonego przez Kontrahenta. Oznacza to, że Wnioskodawca projektuje i planuje nowe rozwiązania, które dotychczas nie istniały i mają służyć do osiągnięcia określonego celu. Następnie na podstawie projektu powstaje rozwiązanie, które zostaje ujęte w kodzie źródłowym oprogramowania. Tym samym należy ocenić, że stworzenie przez Wnioskodawcę Utworu (programu komputerowego) jest poprzedzone procesem twórczym, który prowadzi do wytworzenia oprogramowania. Z charakteru procesu twórczego wynika, iż dąży on do wytworzenia rozwiązań wcześniej nieistniejących lub niemających zastosowania (w skali ogólnej lub w skali danego przedsiębiorstwa).
Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polegała na tworzeniu nowego Utworu (programu komputerowego) w odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe Kontrahenta. W konsekwencji w ocenie Wnioskodawcy, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w ramach tworzenia Utworów (programów komputerowych) lub ich części była działalnością twórczą.
Zdaniem Wnioskodawcy, działania te stanowiły prace rozwojowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem polegają na wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych rozwiązań, nieistniejących dotychczas (w skali ogólnej lub w skali danego przedsiębiorstwa), a będących odpowiedzią na zapotrzebowanie Kontrahenta.
Analizując czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w ramach tworzenia Utworów (programów komputerowych) wskazać kolejno należy, iż w latach 2019-2021 spełnione zostały wszystkie przesłanki działalności badawczo-rozwojowej:
W konsekwencji zdaniem Wnioskodawcy, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w ramach wykonywania Umowy w zakresie realizacji zadań w latach 2019-2021 prowadzących do stworzenia Utworów (programów komputerowych), spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej wskazanej w art. 5a ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT.
Ponadto, Wnioskodawca pragnie wskazać, że w stanach faktycznych podobnych do stanu faktycznego będącego przedmiotem niniejszego wniosku, w których osoby fizyczne w ramach działalności gospodarczej zajmowały się tworzeniem programów komputerowych, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał taką działalność za wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie programów komputerowych w ramach prowadzonej przez podatników działalności badawczo-rozwojowej -przykładowo, w interpretacjach indywidualnych:
Ad 2
W ramach wykonywania usług informatycznych na podstawie Umowy, Wnioskodawca m.in. wytwarzał programy komputerowe.
Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. (i) autorskie prawo do programu komputerowego, jeżeli (ii) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, a także (iii) jego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej (art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT).
Program komputerowy jest przedmiotem autorskiego prawa majątkowego do programu komputerowego (art. 1 ust. 2 w związku z art. 1 ust. 1 ustawy o IP). Zdaniem Wnioskodawcy, autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego, o którym mowa w Prawie autorskim, należy utożsamić z autorskim prawem do programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. W związku z tym, pierwsza przesłanka do uznania programów komputerowych wytworzonych przez Wnioskodawcę w ramach Umowy (będących przedmiotem autorskiego prawa majątkowego do programu komputerowego) za kwalifikowane prawo własności intelektualnej jest spełniona.
Ponadto, program komputerowy podlega ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ust. 1 Prawa autorskiego. W związku z tym, druga przesłanka do uznania programów komputerowych wytworzonych przez Wnioskodawcę w ramach Umowy (będących przedmiotem autorskiego prawa majątkowego do programu komputerowego) za kwalifikowane prawo własności intelektualnej jest spełniona.
Analiza przesłanki, czy programy komputerowe wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy są lub będą wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej została przedstawiona w uzasadnieniu do stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1. W ocenie Wnioskodawcy, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w ramach wykonywania Umowy spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej wskazanej w art. 5a ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT.
Mając na uwadze powyższe, autorskie prawo do programu komputerowego, wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach Umowy, jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej podlegającym ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT.
Ponadto, Wnioskodawca pragnie wskazać, że w stanach faktycznych podobnych do stanu faktycznego będącego przedmiotem niniejszego wniosku, w których osoby fizyczne w ramach działalności gospodarczej zajmowały się tworzeniem programów komputerowych, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyrażał stanowisko zgodne z powyżej przedstawionym stanowiskiem Wnioskodawcy - przykładowo, w interpretacjach indywidualnych:
Ad 3
Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty m.in. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. W związku ze świadczeniem usług programistycznych na rzecz kontrahenta Wnioskodawca wytwarzał w latach 2019-2021 m.in. programy komputerowe, do których autorskie prawa majątkowe były przenoszone odpłatnie na rzecz kontrahenta na podstawie Umowy.
Wnioskodawca przenosił na kontrahenta autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego zgodnie z art. 41 ust. 1 Prawa autorskiego. Kontrahent zobowiązany był, na podstawie Umowy, do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy wynagrodzenia (ceny) m.in. za przeniesienie autorskich praw majątkowych. W związku z tym, w stanie faktycznym niniejszego wniosku dochodziło do sprzedaży przez Wnioskodawcę kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Mając na uwadze powyższe, dochód Wnioskodawcy, jaki uzyskiwał on w związku z odpłatnym przeniesieniem autorskiego prawa do programu komputerowego na rzecz kontrahenta w ramach Umowy, jest dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT.
Ponadto, Wnioskodawca pragnie wskazać, że w stanach faktycznych podobnych do stanu faktycznego będącego przedmiotem niniejszego wniosku, w których osoby fizyczne w ramach działalności gospodarczej zajmowały się tworzeniem programów komputerowych, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyrażał stanowisko zgodne z powyżej przedstawionym stanowiskiem Wnioskodawcy -przykładowo, w interpretacjach indywidualnych:
Ad 4
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do Innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10
ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
W myśl art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ww. ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
Według art. 30ca ust. 4 ww. ustawy, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika określonego w tym przepisie.
Wskaźnik obliczany jest według wzoru: (a + b) x 1,3)/(a + b + c + d) w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
Zgodnie z art. 30ca ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku gdy
wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie zawartej z Kontrahentem Umowy, Wnioskodawca świadczył w latach 2019-2021 usługi informatyczne. W zakresie świadczonych usług mieściło się między innymi tworzenie utworów.
Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymywał umówione wynagrodzenie. Strony umowy uzgodniły, że wynagrodzenie płatne jest w okresach miesięcznych. Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja pozwala na precyzyjne określenie czasochłonności wytworzenia każdego programu komputerowego będącego utworem. Wnioskodawca oblicza zatem dochód z tytułu przeniesienia praw autorskich do utworów na postawie iloczynu czasu pracy i stawki wynagrodzenia określonego w Umowie, który stanowi część usługi programistycznej będącej przedmiotem wystawianych Kontrahentowi faktur. Innymi słowy, Wnioskodawca wskazuje, że prowadzona przez niego ewidencja stanowi postawę do wyodrębnienia przychodu z poszczególnych kwalifikowanych IP.
Podsumowując powyższe, w opinii Wnioskodawcy, do uzyskanego przez Wnioskodawcę dochodu z tytułu przeniesienia praw autorskich do utworów w latach 2019-2021, ustalonego na podstawie
prowadzonej ewidencji, z uwzględnieniem współczynnika nexus Wnioskodawca może zastosować stawkę podatku 5 % zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Źródła przychodów
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
Definicja działalności badawczo-rozwojowej
Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Definicja prac rozwojowych
Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
Badania naukowe są działalnością obejmującą:
1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że od 1 czerwca 2017 r. prowadzi Pan działalność w zakresie świadczenia usług programistycznych. Tworzy Pan oprogramowanie dedykowane, w pełni dostosowane do potrzeb danego klienta, tworzone indywidualnie z myślą o jego potrzebach. Oprogramowanie wytwarzane przez Pana to m.in.:
Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności nabywa Pan, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, do planowania, projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów i usług.
Działalność Pana ma charakter twórczy, ponieważ:
Działania podejmowane przez Pana miały charakter twórczy. Ze względu na dynamikę rozwoju branży IT i jej innowacyjność, szczegóły rozwiązania leżą po stronie Pana i pozostawiają mu swobodę wyboru sposobu realizacji zlecenia. Działalność Pana obejmuje projektowanie i tworzenie nowych rozwiązań, które dotychczas nie były stosowane ani w jego przedsiębiorstwie, ani przez Kontrahenta. Posiada Pan profesjonalną wiedzę w zakresie programowania programów komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym.
Efekty Pana pracy dotyczące zarówno tworzenia, jak i rozwijania oraz ulepszania (Oprogramowanie)
Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny.
Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej.
Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
Wyjaśnił Pan, że działalność prowadzona była przez Pana w sposób ciągły i systematyczny, tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem było tworzenie oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów. Działania Pana zmierzały do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Prowadzone przez Pana prace wykorzystywały nową i istniejącą wiedzę w celu tworzenia nowych rozwiązań (na przykład metod, elementów kodu źródłowego programu). Prace te prowadzone były w systematyczny sposób, według z góry zdefiniowanych celów (zakładających stworzenie określonych funkcjonalności czy efektów w zakładanym czasie).
W zakresie wykonywanej działalności, współpracował Pan również z zespołami Kontrahenta, przy czym ma Pan w nich z góry określoną rolę i wytwarza zdefiniowane i funkcjonalne samodzielne elementy kodu źródłowego. Elementy te także miały charakter indywidualny i były utrwalone w postaci zapisu w repozytorium kodu, diagramu, dokumentacji technicznej, a zatem spełniają definicję utworu w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509).
Działania podejmowane przez Pana polegały na wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych rozwiązań, nieistniejących dotychczas na rynku, a będących odpowiedzią na zapotrzebowanie Kontrahenta.
Razem z Kontrahentem wyznaczał Pan cele w zakresie realizowanych projektów Oprogramowania, które polegały w szczególności na:
1) tworzeniu nowych rozwiązań,
2) rozwoju istniejących systemów poprzez tworzenie nowego kodu źródłowego poszerzonego o dodatkowe funkcjonalności,
3) dostosowaniu Oprogramowania do aktualnych potrzeb kontrahenta i trendów technologicznych
- według harmonogramu określonego dla danego projektu.
Osiągnął Pan następujące cele w poszczególnych latach:
Prowadząc działalność w obszarze tworzenia innowacyjnego oprogramowania, osiągnął Pan konkretne cele w ramach dostępnych zasobów. Zasoby ludzkie obejmowały przede wszystkim Pańską wiedzę i umiejętności, bowiem posiada Pan doświadczenie w programowaniu oraz znajomość najnowszych technologii i trendów w branży.
Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana oprogramowania jest spełnione.
Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W konsekwencji - głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.
Z opisu sprawy wynika, że przed rozpoczęciem realizacji Oprogramowania, dysponował Pan szerokim zakresem zasobów wiedzy, w tym:
Wykorzystywał i rozwijał Pan wiedzę z zakresu technologii, algorytmów, struktur danych oraz inżynierii oprogramowania, niezbędną do tworzenia zaawansowanych rozwiązań. W miarę zdobywania doświadczenia poszerzał Pan swoje umiejętności, poznając kolejne techniki i narzędzia, co pozwalało na wprowadzanie coraz bardziej innowacyjnych i funkcjonalnych rozwiązań w miarę potrzeb Kontrahenta.
Poszczególne innowacyjne rozwiązania powstały przy użyciu takich technologii, jak automatyzacja procesów backendowych, architektura mikroserwisowa, systemy kolejkowania zadań, konteneryzacja środowisk ((…)), chmura obliczeniowa oraz nowoczesne rozwiązania w zakresie bezpieczeństwa aplikacji ((…), (…)).
Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.
Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.
Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:
Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy - w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:
Co istotne, całość ww. czynności służy:
Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług - od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach prowadzonej działalności nabywa Pan, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, do planowania, projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność Pana obejmuje projektowanie i tworzenie nowych rozwiązań, które dotychczas nie były stosowane ani w Pana przedsiębiorstwie, ani przez Kontrahenta. Ponadto posiada Pan profesjonalną wiedzę w zakresie programowania programów komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym.
Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu - takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z wniosku i jego uzupełnienia.
W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
1) patent,
2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
8) autorskie prawo do programu komputerowego
- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
(a + b) x 1,3
a + b + c + d
w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.
Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).
Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509).
Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:
Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.
Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:
1) w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy i rozwija Pan Oprogramowanie;
2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
3) efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
4) przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na zleceniodawcę;
5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy;
6) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych;
7) od 1 stycznia 2019 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Reasumując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej ustawy.
Mógł więc Pan za 2019 r., 2020 r. i za 2021 r. zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu, osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku.
Zatem Pana stanowisko w zakresie pytań nr: 2, 3 i 4 również należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretację opieramy się wyłącznie na opisie stanu faktycznego podanego we wniosku - nie prowadzimy postępowania dowodowego.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
Pełna weryfikacja prawidłowości Pana stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo