Opodatkowanie renty wdowiej ze Stanów Zjednoczonych.
Podatniczka, polska i amerykańska obywatelka, po 35 latach pobytu w USA wróciła do Polski po śmierci męża. Mąż był amerykańskim żołnierzem zawodowym i pobierał wojskową emeryturę oraz świadczenia z amerykańskiego Social Security. Po jego śmierci podatniczka otrzymuje z Social Security Administration świadczenie własne (z własnych składek) oraz świadczenie wdowie (z…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 24 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 11 czerwca 2026 r. (data wpływu 18 czerwca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, obywatelką Polski od urodzenia oraz obywatelką Stanów Zjednoczonych od 2004 r. Po wieloletnim pobycie w USA, obejmującym około 35 lat, Wnioskodawczyni wróciła na stałe do Polski, co nastąpiło po śmierci jej męża.
W czasie pobytu w USA Wnioskodawczyni pracowała zawodowo przez około 30 lat, jednak uzyskiwała relatywnie niskie dochody, między innymi z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad mężem.
Mąż Wnioskodawczyni był obywatelem Stanów Zjednoczonych i przez 22 lata pełnił zawodową służbę wojskową w siłach zbrojnych Stanów Zjednoczonych. Z tego tytułu pobierał wojskowe świadczenie emerytalne wypłacane przez Departament Obrony Stanów Zjednoczonych (Department ot Defense), określane jako wojskowe świadczenie emerytalne (military retirement) albo świadczenie retencyjne (retainer pay). Służba wojskowa w USA traktowana jest jako pełnienie funkcji rządowych, w związku z czym powyższe świadczenie było wypłacane jako następstwo pracy dla rządu Stanów Zjednoczonych.
Niezależnie od tego, mąż Wnioskodawczyni posiadał również uprawnienia do świadczeń z amerykańskiego systemu ubezpieczeń społecznych (Social Security), wynikające z odprowadzania składek na to ubezpieczenie.
Po śmierci męża Wnioskodawczyni uzyskała z amerykańskiego Social Security Administration świadczenie wypłacane na jej rzecz. Z korespondencji prowadzonej z Biurem Świadczeń Federalnych przy Ambasadzie Stanów Zjednoczonych w (…) (Federal Benefits Unit) wynika, że SSA wypłaca Wnioskodawczyni dwa rodzaje świadczeń, tj.:
1) świadczenie własne, wynikające z własnych składek Wnioskodawczyni do systemu Social Security,
2) świadczenie wdowie, wynikające ze składek odprowadzanych do systemu Social Security przez zmarłego męża Wnioskodawczyni.
Po powrocie do Polski Wnioskodawczyni podała polski rachunek bankowy do przekazywania otrzymywanych świadczeń. Wypłaty wpływające z zagranicy są przez bank traktowane jak świadczenia emerytalne z zagranicy, w związku z czym bank dokonuje potrąceń zaliczek na podatek dochodowy oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Z materiałów wynika, że miesięczna wypłata otrzymywana przez Wnioskodawczynię wynosi około 308 USD.
Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość co do prawidłowej kwalifikacji podatkowej części świadczenia otrzymywanego z USA, w szczególności świadczenia wdowiego wypłacanego przez Social Security Administration po zmarłym mężu. Świadczenie wdowie otrzymywane jest na podstawie obowiązujących w Stanach Zjednoczonych Ameryki przepisów o świadczeniach rodzinnych.
Z tego względu wystąpiła do Biura Świadczeń Federalnych o potwierdzenie charakteru otrzymywanego świadczenia. W odpowiedzi uzyskała potwierdzenie, że otrzymywane przez nią świadczenia z SSA obejmują zarówno własne świadczenie z tytułu jej własnych składek, jak i świadczenie wdowie wynikające ze składek odprowadzanych przez jej zmarłego męża do systemu Social Security.
W wiadomości z 17 marca 2026 r. Biuro Świadczeń Federalnych wskazało wprost, że Social Security Administration wypłaca Wnioskodawczyni świadczenie emerytalne własne i świadczenia wdowie. Następnie, w wiadomości z 14 kwietnia 2026 r., potwierdzono ponownie, że Wnioskodawczyni otrzymuje z Social Security świadczenie własne (z wpłacanych własnych składek Social Security) oraz świadczenie wdowie (z wpłacanych składek Social Security męża Wnioskodawczyni). Jednocześnie wskazano, że biuro to nie wypowiada się na temat świadczeń przysługujących z innych agencji, w tym Departamentu Obrony (Department of Defense).
Biuro Świadczeń Federalnych wyjaśniło również, że świadczenie wdowie/wdowcze (widow/widower benefit) w systemie amerykańskim przysługuje współmałżonkowi zmarłej osoby ubezpieczonej społecznie w USA, a jego źródłem są uprawnienia wynikające z podlegania zmarłego amerykańskiemu systemowi Social Security. W korespondencji wskazano, że świadczenie to przysługuje współmałżonkowi zmarłej osoby ubezpieczonej po spełnieniu warunków przewidzianych w ustawie pn. Social Security Act, natomiast amerykański organ nie dokonuje kwalifikacji tego świadczenia na gruncie prawa polskiego ani nie przesądza o jego opodatkowaniu w Polsce.
Wnioskodawczyni nie dysponuje jednoznaczną informacją, czy poza świadczeniami wskazanymi przez amerykańską Social Security Administration, SSA nie otrzymuje także świadczenia pozostającego w związku z wojskowym systemem świadczeń Stanów Zjednoczonych, obsługiwanym przez Departament Obrony (Department of Defense).
Biuro Świadczeń Federalnych potwierdziło wyłącznie pobieranie przez Wnioskodawczynię świadczenia własnego oraz świadczenia wdowiego z systemu Social Security, zastrzegając jednocześnie, że nie wypowiada się co do świadczeń przysługujących z innych agencji, w tym z Departamentu Obrony.
Tym samym okoliczność ewentualnego otrzymywania przez Wnioskodawczynię świadczenia z tego źródła nie została ani potwierdzona, ani wykluczona. Prawo do takiego świadczenia jest jednak bardzo prawdopodobne, gdyż zmarły mąż Wnioskodawczyni przez 22 lata pełnił zawodową służbę wojskową w siłach zbrojnych Stanów Zjednoczonych i pobierał wojskowe świadczenie emerytalne. W amerykańskim systemie świadczeń wojskowych funkcjonują bowiem również świadczenia dla osób pozostałych przy życiu po zmarłym wojskowym (Survivor Benefit), związane z wojskowym świadczeniem emerytalnym. Z tego względu nie można wykluczyć, że Wnioskodawczyni, jako wdowa po żołnierzu zawodowym, jest także uprawniona do świadczenia związanego z tym systemem, nawet jeśli okoliczność ta nie została dotychczas jednoznacznie potwierdzona przez właściwe instytucje.
Wnioskodawczyni nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, ani zarobkowej. Wnioskodawczyni utrzymuje się wyłącznie z otrzymywanych świadczeń emerytalnych.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
W zakresie ilości otrzymywanych świadczeń po zmarłym mężu: Wnioskodawczyni otrzymuje jedno świadczenie po zmarłym mężu. tj. świadczenie wypłacane z amerykańskiego Social Security Administration. Świadczenie z Departamentu Obrony jest niepotwierdzone i Wnioskodawczyni wycofuje je spod zakresu przedmiotowego wniosku o interpretację.
Wnioskodawczyni nie oczekuje wydania interpretacji indywidualnej w zakresie jej osobistej emerytury. Wnioskodawczyni oczekuje wydania interpretacji indywidualnej w zakresie lat podatkowych 2025 - 2026.
Od 2025 roku aż do chwili obecnej włącznie (czerwiec 2026 r.) Wnioskodawczyni posiada stałe miejsce zamieszkania w Polsce i jest polskim rezydentem podatkowym.
W latach podatkowych objętych wnioskiem Wnioskodawczyni otrzymywała i w dalszym ciągu otrzymuje osobiste świadczenie emerytalne z amerykańskiego systemu ubezpieczeń społecznych (Social Security Administration) oraz emeryturę z polskiego systemu ubezpieczeń społecznych. Wnioskodawczyni nie otrzymuje innych dochodów niż emerytura i świadczenie po zmarłym mężu.
Świadczenie wdowie wypłacane Wnioskodawczyni przez amerykańską Administrację Ubezpieczeń Społecznych (Social Security Administration SSA) po zmarłym mężu jest wypłacane na podstawie przepisów federalnej ustawy o zabezpieczeniu społecznym Stanów Zjednoczonych (Social Security Act), w szczególności sekcji 202(e), 202(f), 202(q), 216(c), 216(d), 216(g). 216(h), 216(k) oraz 225 tej ustawy. Z informacji przekazanej przez Biuro Świadczeń Federalnych wynika, że świadczenie to ma charakter świadczenia wdowiego/wdowczego (widow/widower benefit), przyznawanego współmałżonkowi zmarłej osoby ubezpieczonej społecznie w USA.
Świadczenie, które otrzymuje Wnioskodawczyni nie znajduje identycznego odpowiednika w polskim systemie prawnym. Świadczenie to przysługuje wdowie po osobie ubezpieczonej i ma charakter pochodny względem uprawnień emerytalno-rentowych zmarłego męża. Nic jest jednak prostym odpowiednikiem renty rodzinnej.
Z posiadanych przez Wnioskodawczynię informacji nie wynika, aby świadczenie wdowie wypłacane przez amerykańską Administrację Ubezpieczeń Społecznych (Social Security Administration) stanowiło automatycznie określony procent emerytury pobieranej przez zmarłego męża. Świadczenie to jest przyznawane Wnioskodawczyni jako wdowie po osobie ubezpieczonej w amerykańskim systemie Social Security, po spełnieniu warunków przewidzianych w przepisach tego systemu.
Przyznanie świadczenia wdowiego z amerykańskiej Administracji Ubezpieczeń Społecznych (Social Security Administration, SSA) było uzależnione od spełnienia warunków przewidzianych dla świadczenia wdowiego/wdowczego (widow/widower benefit), tj. przede wszystkim od posiadania statusu małżonka zmarłej osoby ubezpieczonej w systemie Social Security oraz od osiągnięcia wymaganego wieku. Z informacji uzyskanej z Biura Świadczeń Federalnych wynika, że świadczenie takie przysługuje co do zasady współmałżonkowi w wieku powyżej 60 lat, a w przypadku osoby trwale i całkowicie niezdolnej do pracy - współmałżonkowi w wieku od 50 do 60 lat. Dodatkowymi warunkami są co do zasady: trwanie małżeństwa przez wymagany okres oraz pozostawanie w stanie wolnym, o ile nic zachodzą szczególne wyjątki przewidziane w przepisach amerykańskich. Z posiadanych przez Wnioskodawczynię informacji nie wynika natomiast, aby przyznanie świadczenia było uzależnione od kryterium dochodowego albo od utrzymywania dziecka lub dzieci.
Z posiadanych przez Wnioskodawczynię informacji nie wynika, aby przyznanie świadczenia wdowiego było uzależnione od wysokości jej dochodów. Świadczenie zostało przyznane z uwagi na status Wnioskodawczyni jako wdowy po osobie ubezpieczonej w amerykańskim systemie Social Security, a nie z uwagi na kryterium dochodowe.
Prawo do świadczenia jest związane z faktem podlegania przez zmarłego męża amerykańskiemu systemowi Social Security oraz z odprowadzaniem przez niego składek do tego systemu. Wnioskodawczyni nie posiada jednak informacji, aby wysokość świadczenia była ustalana jako prosty procent emerytury zmarłego męża albo aby była bezpośrednio i wyłącznie uzależniona od liczby lat jego pracy, wysokości wpłaconych składek lub wysokości jego zarobków ze wszystkich lat pracy. Decydujące znaczenie ma przyznanie Wnioskodawczyni statusu osoby uprawnionej do świadczenia wdowiego po zmarłym ubezpieczonym.
Świadczenie ma charakter stały i jest wypłacane cyklicznie, co miesiąc. Według wiedzy Wnioskodawczyni świadczenie zostało przyznane bez oznaczenia końcowego terminu wypłaty, tj. ma charakter dożywotni.
Pytanie
Czy świadczenie wdowie wypłacane Wnioskodawczyni przez amerykańską Administrację Ubezpieczeń Społecznych (Social Security Administration) po zmarłym mężu, wynikające ze składek odprowadzanych przez niego do amerykańskiego systemu ubezpieczeń społecznych (Social Security) podlega w Polsce podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, a jeśli tak to czy podlega zwolnieniu podatkowemu?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni świadczenie wdowie wypłacane przez amerykańską Administrację Ubezpieczeń Społecznych (Social Security Administration) po zmarłym mężu, wynikające ze składek odprowadzanych przez niego do amerykańskiego systemu ubezpieczeń społecznych (Social Security), co do zasady mieści się w zakresie polskiego obowiązku podatkowego, jednak korzysta w Polsce ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że Wnioskodawczyni, jako osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce, podlega co do zasady nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT, przy czym zgodnie z art. 4a ustawy o PIT przepisy te należy zastosować z uwzględnieniem umowy polsko-amerykańskiej. Chociaż umowa polsko-amerykańska nie zawiera odrębnego przepisu poświęconego świadczeniu wdowiemu z Social Security, to w art. 5 ustanawia ogólne zasady opodatkowania, zaś w art. 5 ust. 2 wyraźnie zastrzega, że jej postanowienia nie ograniczają zwolnień przyznanych przez prawo krajowe. Oznacza to, że nawet jeśli polskie prawo ma możliwość objąć takie świadczenie swoim zakresem podatkowym, to nadal należy zbadać, czy w sprawie nie znajduje zastosowania krajowe zwolnienie przedmiotowe.
W ocenie Wnioskodawczyni, świadczenie wdowie uzyskiwane z Social Security Administration podlega zwolnieniu podatkowemu określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są: świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Podstawą tego twierdzenia jest okoliczność, że świadczenie wdowie w amerykańskim systemie prawnym jest świadczeniem rodzinnym.
W ocenie Wnioskodawczyni art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT należy interpretować w sposób funkcjonalny. Przepis ten posługuje się pojęciem „świadczeń rodzinnych", które ma charakter ogólny i nie zostało ograniczone wyłącznie do świadczeń wypłacanych na podstawie prawa polskiego (tak też: wyrok WSA w Warszawie z 14 stycznia 2025 r., I SA/Gd 713/24). Decydujące znaczenie powinien mieć zatem charakter świadczenia, jego cel społeczny oraz to, czy służy ono ochronie rodziny, utrzymaniu członka rodziny albo kompensacji utraty źródła utrzymania po śmierci osoby ubezpieczonej. Sam fakt, że świadczenie jest wypłacane z systemu ubezpieczeń społecznych, nie przekreśla jego rodzinnego charakteru, jeżeli jest ono przyznawane właśnie z uwagi na więź rodzinną i śmierć osoby, od której zależało prawo do świadczenia.
W niniejszej sprawie świadczenie wdowie Wnioskodawczyni ma charakter świadczenia rodzinnego. Z korespondencji z Biurem Świadczeń Federalnych przy Ambasadzie Stanów Zjednoczonych w (…) wynika, że Wnioskodawczyni otrzymuje z amerykańskiej Administracji Ubezpieczeń Społecznych (Social Security Administration) świadczenie własne oraz świadczenie wdowie, przy czym świadczenie wdowie wynika ze składek odprowadzanych przez zmarłego męża do amerykańskiego systemu ubezpieczeń społecznych. Jednocześnie wskazano, że świadczenie wdowie/wdowcze przysługuje współmałżonkowi zmarłej osoby ubezpieczonej społecznie w USA. Oznacza to, że źródłem prawa do tego świadczenia nie jest własna aktywność zawodowa Wnioskodawczyni, lecz więź rodzinna i wynikająca z tego potrzeba zabezpieczenia osoby najbliższej po utracie żywiciela rodziny. To nadaje temu świadczeniu wyraźnie rodzinny charakter.
Na gruncie wykładni art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT nie ma potrzeby wykazywania, że świadczenie amerykańskie jest dokładnie tym samym świadczeniem, które występuje w polskim systemie prawa. Wystarczające jest ustalenie, że jest to świadczenie tego samego rodzaju z punktu widzenia funkcji społecznej, to znaczy służy rodzinie, jest związane ze statusem członka rodziny i ma zapewnić ochronę ekonomiczną po śmierci osoby ubezpieczonej. Właśnie taki sposób rozumowania przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 14 stycznia 2025 r., I SA/Gd 713/24. Sąd uznał tam, że art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT nie odnosi się wyłącznie do polskich przepisów, a przy ocenie świadczenia zagranicznego trzeba analizować, czy odpowiada ono polskiemu świadczeniu ze względu na cel i cechy, a nie wymagać formalnej tożsamości podstaw prawnych. Sąd podkreślił również, że różnice techniczne, w tym to, że świadczenie jest wypłacane z systemu ubezpieczeń społecznych, nie wykluczają objęcia go zwolnieniem, jeżeli jego podstawowym celem jest pomoc rodzinie i zaspokojenie potrzeb osoby uprawnionej.
Argumentacja ta ma pełne zastosowanie także w niniejszej sprawie. Świadczenie wdowie z amerykańskiej Administracji Ubezpieczeń Społecznych (Social Security Administration) nie jest typową emeryturą wypłacaną Wnioskodawczyni za jej własną pracę, lecz świadczeniem pochodnym, przyznawanym z uwagi na śmierć męża i jego uprzednie uczestnictwo w systemie ubezpieczeń społecznych. Funkcją tego świadczenia jest finansowe zabezpieczenie współmałżonka po śmierci osoby ubezpieczonej. Jest to więc świadczenie związane z rodziną, relacją małżeńską oraz utratą źródła utrzymania, a zatem świadczenie rodzinne w znaczeniu materialnym i funkcjonalnym.
Powyższe stanowisko potwierdza również interpretacja indywidualna z 27 marca 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.120.2024.1.JK2, w której stwierdzono zwolnienie z PIT świadczenia wdowiego z USA i przyznano wprost, że: w sytuacji gdy - jak wskazała Pani we wniosku - świadczenie wdowie otrzymywane przez Panią z USA jest świadczeniem przyznanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w Stanach Zjednoczonych Ameryki, to jest ono zwolnione od podatku na podstawie ww. art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy.
Podobne stanowisko zaprezentowano również w wielu interpretacjach podatkowych, m.in.
1) interpretacji z 4 sierpnia 2022 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.411.2022.2.AKU;
2) interpretacji z 14 sierpnia 2020 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.429.2020.2.RS;
3) interpretacji z 2 stycznia 2023 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.701.2022.1.KC;
4) interpretacji z 19 maja 2023 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.284.2023.2.MJ oraz
5) interpretacji z 4 czerwca 2024 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.245.2024.2.AKU.
We wszystkich powyższych interpretacjach organy podatkowe przyznały, że świadczenie wdowie z amerykańskiego Social Security powinno być traktowane jako świadczenie rodzinne lub co najmniej jako świadczenie odpowiadające funkcjonalnie świadczeniu rodzinnemu w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawczyni, świadczenie wdowie wypłacane jej przez amerykańską Administrację Ubezpieczeń Społecznych (Social Security Administration) po zmarłym mężu należy zakwalifikować jako świadczenie rodzinne w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, a tym samym uznać, że korzysta ono w Polsce ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.
W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pani obywatelką Polski od urodzenia oraz obywatelką Stanów Zjednoczonych od 2004 r. Po wieloletnim pobycie w USA, obejmującym około 35 lat, wróciła Pani na stałe do Polski po śmierci męża.
Pani mąż był obywatelem Stanów Zjednoczonych i przez 22 lata pełnił zawodową służbę wojskową w siłach zbrojnych Stanów Zjednoczonych. Posiadał on uprawnienia do świadczeń z amerykańskiego systemu ubezpieczeń społecznych (Social Security).
Po śmierci męża uzyskała Pani świadczenie wdowie, wynikające ze składek odprowadzanych do systemu Social Security przez Pani zmarłego męża.
Od czasu powrotu do Polski świadczenie to jest przekazywane na Pani polski rachunek. Wypłaty wpływające z zagranicy są przez bank traktowane jak świadczenia emerytalne z zagranicy, w związku z czym bank dokonuje potrąceń zaliczek na podatek dochodowy oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne.
Powzięła Pani wątpliwość co do prawidłowej kwalifikacji podatkowej ww. świadczenia.
Wskazała Pani, że oczekuje Pani interpretacji indywidualnej za lata 2025-2026 i że w tym czasie była i nadal jest Pani rezydentem podatkowym Polski.
Zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu.
Ponieważ otrzymuje Pani świadczenie wdowie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178).
Powyższa Umowa nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania świadczenia wdowiego wypłacanego z USA. Oznacza to, że dochód ten podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 ww. Umowy („Ogólne zasady opodatkowania”).
W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:
Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.
Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:
Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez:
a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub
b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy:
Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w życie.
Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej Umowy wskazuje sposób unikania podwójnego opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu:
Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
Zatem, stosownie do postanowień Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, Polska ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu świadczenia wdowiego wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzam, że świadczenie wdowie otrzymywane przez Panią z USA, podlega opodatkowaniu w Polsce na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia.
Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
W myśl natomiast art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych; rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658).
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
Na gruncie ustawodawstwa krajowego, świadczenia rodzinne wypłacane są na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1208 ze zm.).
Zgodnie z art. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych:
Świadczeniami rodzinnymi są:
1) zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego;
2) świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie pielęgnacyjne;
3) zapomoga wypłacana przez gminy, na podstawie art. 22a;
3a) świadczenia wypłacane przez gminy na podstawie art. 22b;
4) jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka;
5) świadczenie rodzicielskie.
Natomiast instytucja renty rodzinnej przysługującej po śmierci członka rodziny została uregulowana w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 ze zm.). Świadczenie to może otrzymać uprawniony członek rodziny po śmierci bliskiej osoby, np. zmarłego małżonka, który w chwili śmierci miał ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy lub spełniał warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń bądź też pobierał zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub nauczycielskie świadczenie kompensacyjne.
Należy również wskazać, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L Nr 166/1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) rozróżnia emerytury i renty oraz świadczenia rodzinne jako odrębne świadczenia.
W związku z Pani wątpliwościami w zakresie skutków podatkowych otrzymywania świadczenia wdowiego, wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (USA) przez Social Security Administration, wyjaśniam co następuje.
Świadczenie wdowie po zmarłym małżonku wypłacane przez Social Security Administration w USA (przez Zarząd Ubezpieczeń Społecznych) jest przyznawane na podstawie amerykańsko-federalnych przepisów emerytalno-rentowych. Przedmiotowe świadczenie wdowie jest świadczeniem cyklicznym, którego wysokość jest uzależniona od zarobków i lat pracy zmarłego małżonka.
W opisie sprawy wskazała Pani, że:
W związku z powyższym, należy uznać, że świadczenie wdowie stanowi świadczenie emerytalno-rentowe zbliżone na gruncie krajowego ustawodawstwa do renty rodzinnej, a nie do świadczenia rodzinnego.
Otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie uznać należy za rentę wypłacaną na podstawie przepisów o ubezpieczeniach społecznych obowiązujących w USA i jako takie mieści się ono w dyspozycji art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym w Polsce podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy.
Powyższe oznacza, że w Polsce opisane we wniosku świadczenie wdowie podlega wykazaniu w zeznaniu podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym go Pani otrzymała.
Jednocześnie, w Polsce - w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu - zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania, uregulowana w - cytowanym wyżej - art. 20 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu. Z zapisów powyższej umowy międzynarodowej wynika zatem, że rozliczenie w Polsce dochodów uzyskanych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki następuje za pomocą metody odliczenia proporcjonalnego. Powyższa metoda została odzwierciedlona w art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.
Zgodnie z metodą unikania podwójnego opodatkowania określaną jako metoda proporcjonalnego odliczenia, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku dochodowego obliczonego według skali podatkowej od ww. dochodów ma prawo odliczyć podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.
Podsumowując, zgodnie z postanowieniami Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki stanowi dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce.
Świadczenie to nie może korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest świadczeniem otrzymanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych.
Zatem, uzyskany z tego tytułu dochód mieści się w dyspozycji art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega wykazaniu w zeznaniach podatkowych składanych za 2025 r. i za 2026 r. oraz będzie podlegał wykazaniu w zeznaniach podatkowych składanych za kolejne lata, o ile nie zmieni się stan faktyczny lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.
Jednakże, przysługuje Pani prawo pomniejszenia podatku dochodowego od osób fizycznych należnego w Polsce o podatek zapłacony w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pani stanowisko należało więc uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazuję, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo