Wnioskodawcą jest jednostka organizacyjna pomocy społecznej, która wypłaca pracownikowi (Dyrektorowi) ryczałt za używanie prywatnego samochodu do celów służbowych w ramach jazd lokalnych. Ryczałt jest zwrotem kosztów, ustalonym zgodnie z przepisami, a pracownik nie jest pracownikiem socjalnym. Wnioskodawca…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismami z 4 marca 2026 r. i 9 marca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca - (…) w miejscowości (...) jest jednostką organizacyjną pomocy społecznej, działająca na podstawie przepisów ustawy o pomocy społecznej.
W ramach wykonywanej działalności Wnioskodawca wypłaca pracownikowi ryczałt z tytułu używania prywatnego samochodu osobowego do celów służbowych. Ryczałt wypłacany jest w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych na rzecz Wnioskodawcy i stanowi zwrot kosztów ponoszonych przez pracownika w interesie pracodawcy. Świadczenie to nie obejmuje przejazdów prywatnych pracownika.
Wysokość ryczałtu ustalana jest zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz nie przekracza limitów określonych w tych przepisach.
Po zapoznaniu się z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2023 r., sygn. II FSK 2632/20, Wnioskodawca zaprzestał poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od przedmiotowego ryczałtu, działając w dobrej wierze i z zachowaniem należytej staranności.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Osoba, której dotyczy wniosek, jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.
Osoba ta pełni funkcję Dyrektora jednostki i nie jest pracownikiem socjalnym.
Pomiędzy pracodawcą a Dyrektorem została zawarta umowa dotycząca używania prywatnego samochodu osobowego do celów służbowych na podstawie art. 34a Ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. 2001 Nr 125 poz. 1371 z późn. zm.). Umowa określa miesięczny limit kilometrów oraz zasady wypłaty ryczałtu.
Wnioskodawca nie stanowi zakładu pracy, którego działalność regulowana jest przez odrębną ustawę, z przepisów której wynika wprost możliwość przyznania pracownikom prawa do zwrotu przez zakład pracy kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania pojazdu (samochodu osobowego) stanowiącego własność tego pracownika dla potrzeb zakładu pracy.
Wniosek dotyczy obowiązków Wnioskodawcy jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z wypłatą Dyrektorowi miesięcznego ryczałtu stanowiącego zwrot kosztów używania prywatnego samochodu do celów służbowych w ramach jazd lokalnych.
Przejazdy objęte ryczałtem nie stanowią podróży służbowej w rozumieniu art. 77⁵ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.). Są to jazdy lokalne wykonywane w związku z realizacją zadań jednostki w obrębie powiatu.
Wysokość ryczałtu ustalana jest zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 22 grudnia 2022 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych pojazdów niebędących własnością pracodawcy. Ryczałt nie przekracza limitów określonych w tym akcie.
Ponadto Wnioskodawca wyjaśnił, że funkcjonuje On na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, które regulują zasady organizacji i działania jednostki oraz zakres świadczonych usług.
Przyznany Dyrektorowi ryczałt za używanie prywatnego samochodu do celów służbowych nie wynika bezpośrednio z przepisów ustawy o pomocy społecznej, ponieważ Dyrektor nie jest pracownikiem socjalnym, lecz kierownikiem jednostki organizacyjnej powiatu. Ryczałt został przyznany w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych wymagających przemieszczania się pomiędzy siedzibą Wnioskodawcy a Starostwem Powiatowym oraz innymi instytucjami współpracującymi z jednostką, w celu załatwiania spraw związanych z bieżącym funkcjonowaniem Wnioskodawcy. Zwrot kosztów używania prywatnego pojazdu do celów służbowych następuje zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 grudnia 2022 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych pojazdów niebędących własnością pracodawcy. Przejazdy te mają charakter jazd lokalnych i nie stanowią podróży służbowej w rozumieniu art. 77⁵ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, ponieważ odbywają się w związku z realizacją zadań jednostki w obrębie powiatu, który jest organem prowadzącym jednostkę, a pracodawcą Dyrektora jest Starosta.
Pytanie
Czy ryczałt wypłacany pracownikowi jednostki pomocy społecznej - Wnioskodawcy z tytułu używania prywatnego samochodu osobowego do celów służbowych stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy wypłacany pracownikowi ryczałt z tytułu używania prywatnego samochodu osobowego do celów służbowych nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Ryczałt ten stanowi zwrot kosztów ponoszonych przez pracownika w interesie pracodawcy i nie powoduje po stronie pracownika realnego przysporzenia majątkowego. Świadczenie to nie ma charakteru wynagrodzenia ani nieodpłatnego świadczenia. Wypłacany ryczałt dotyczy wyłącznie przejazdów związanych z wykonywaniem obowiązków służbowych i nie obejmuje przejazdów prywatnych pracownika, a jego wysokość ustalana jest zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz limitami określonymi w przepisach prawa.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2023 r., sygn. II FSK 2632/20, w którym wskazano, że zwrot kosztów używania prywatnego pojazdu do celów służbowych w formie ryczałtu nie stanowi przychodu pracownika, jeżeli nie prowadzi do jego wzbogacenia.
Nawet w przypadku uznania przedmiotowego świadczenia za przychód pracownika, może ono korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Według art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
Z kolei art. 12 ust. 4 powołanej ustawy stanowi, że:
Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
W świetle art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
Na mocy art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zadanego pytania wynika, że pomiędzy Państwem a Państwa pracownikiem, sprawującym funkcję Dyrektora została zawarta umowa dotycząca używania prywatnego samochodu osobowego do celów służbowych na podstawie art. 34a Ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. 2001 Nr 125 poz. 1371 z późn. zm.). Z tego tytułu wypłacają Państwo pracownikowi ryczałt z tytułu używania prywatnego samochodu osobowego do celów służbowych. Wątpliwość Państwa budzi kwestia, czy ryczałt wypłacany pracownikowi jednostki pomocy społecznej - (…) z tytułu używania prywatnego samochodu osobowego do celów służbowych stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zauważyć należy, że do świadczenia w postaci opisanego we wniosku ryczałtu z tytułu używania prywatnego samochodu osobowego do celów służbowych nie mają zastosowania kryteria, o których mowa w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, gdyż pogląd w nim wyrażony ma zastosowanie wyłącznie do świadczeń niepieniężnych. Przy czym świadczeniem niepieniężnym nie jest opisywany we wniosku ww. zwrot kosztów, a co za tym idzie jego rozpatrywanie w kontekście kryteriów wskazanych w wyroku Trybunału Konstytucyjnego jest bezprzedmiotowe. Jak bowiem zauważył Trybunał Konstytucyjny, „w wypadku świadczenia pieniężnego przysporzenie jest niewątpliwe i niejako bezwarunkowe (zawsze oznacza zwiększenie aktywów)”. Skoro wyrok ten dotyczy wyłącznie świadczeń nieodpłatnych to nie może mieć zastosowania do świadczeń pieniężnych.
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznym:
Wolny od podatku dochodowego jest zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania pojazdów stanowiących własność pracownika, dla potrzeb zakładu pracy, w jazdach lokalnych, jeżeli obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład pracy albo możliwość przyznania prawa do zwrotu tych kosztów wynika wprost z przepisów innych ustaw - do wysokości miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo do wysokości nieprzekraczającej kwoty ustalonej przy zastosowaniu stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra, jeżeli przebieg pojazdu, z wyłączeniem wypłat ryczałtu pieniężnego, jest udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez pracownika; przepis art. 23 ust. 7 stosuje się odpowiednio.
Zauważyć należy, że z powołanego art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania pojazdu stanowiącego jego własność dla potrzeb zakładu pracy jest wolny od podatku dochodowego, jeżeli samochód jest wykorzystywany w jazdach lokalnych, a obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład pracy, albo możliwość przyznania prawa do zwrotu tych kosztów wynika wprost z przepisów odrębnych ustaw.
Odrębnymi ustawami, do których odsyła powołany art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są np.:
Powyższe zwolnienie obejmuje zatem zwrot kosztów (wypłacenie ryczałtu) tylko niektórym pracownikom, dla których ww. ustawy przewidują możliwość przyznania prawa do zwrotu kosztów poniesionych z tytułu używania pojazdów stanowiących własność pracownika lub nakładają na pracodawcę obowiązek ich zwrotu. W pozostałych przypadkach ryczałt samochodowy (zwrot kosztów) za tzw. jazdy lokalne jest opodatkowany.
W myśl art. 121 ust. 3c ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej:
Pracownikowi socjalnemu, do którego obowiązków należy świadczenie pracy socjalnej w środowisku lub przeprowadzanie rodzinnych wywiadów środowiskowych poza siedzibą jednostki, przysługuje zwrot kosztów przejazdów z miejsca pracy do miejsc wykonywania przez niego czynności zawodowych, w przypadku braku możliwości zapewnienia dojazdu środkami pozostającymi w dyspozycji zatrudniającego go pracodawcy.
Zacytowany powyżej przepis ustawy o pomocy społecznej odnosi się do zwrotu kosztów przejazdów związanych z wykonywaniem obowiązków zawodowych. Przewiduje on możliwość przyznania takiego zwrotu w sytuacji, gdy pracodawca nie ma możliwości zapewnienia dojazdu środkami transportu będącymi w jego dyspozycji. Należy zatem stwierdzić, że jest to przepis ustawowy, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zauważyć również należy, że powyższy przepis obejmuje swoją dyspozycją wyłącznie pracowników socjalnych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej. Natomiast z wniosku wynika, że osoba, której wypłacany jest ryczałt pełni funkcję Dyrektora jednostki i nie jest pracownikiem socjalnym. Przyznany Dyrektorowi ryczałt za używanie prywatnego samochodu do celów służbowych nie wynika bezpośrednio z przepisów ustawy o pomocy społecznej, ponieważ Dyrektor nie jest pracownikiem socjalnym, lecz kierownikiem jednostki organizacyjnej powiatu. Ryczałt został przyznany w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych wymagających przemieszczania się pomiędzy siedzibą Wnioskodawcy a Starostwem Powiatowym oraz innymi instytucjami współpracującymi z jednostką, w celu załatwiania spraw związanych z bieżącym funkcjonowaniem jednostki. Zwrot kosztów używania prywatnego pojazdu do celów służbowych następuje zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 grudnia 2022 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych pojazdów niebędących własnością pracodawcy. Przejazdy te mają charakter jazd lokalnych i nie stanowią podróży służbowej w rozumieniu art. 77⁵ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, ponieważ odbywają się w związku z realizacją zadań jednostki w obrębie powiatu, który jest organem prowadzącym jednostkę, a pracodawcą Dyrektora jest Starosta.
Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że wypłacany przez Państwa ryczałt z tytułu używania prywatnego samochodu osobowego do celów służbowych, Dyrektorowi jednostki stanowi dla tego pracownika przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem prawo do takiego zwrotu nie wynika wprost z przepisów odrębnych ustaw.
Wobec powyższego kwotę ryczałtu wypłacaną Dyrektorowi jednostki z tytułu używania prywatnego samochodu osobowego do celów służbowych, Państwo - jako płatnik - są zobowiązani doliczyć do pozostałych przychodów uzyskiwanych przez tą osobę oraz są zobowiązani do obliczenia, pobrania i odprowadzenia do właściwego urzędu skarbowego zaliczki na podatek dochodowy od ww. przychodu oraz wykazania tego przychodu w informacji o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy.
Zatem Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Odnośnie powołanego przez Państwa wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazać należy, że wyroki sądów administracyjnych dotyczą konkretnych spraw podatników osądzonych w określonym stanie faktycznym i prawnym, i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią źródła materialnego prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo