Udokumentowanie kosztów z tytułu nabycia kart podarunkowych/voucherów oraz moment powstania przychodu z tytułu zapłaty za kartę podarunkową/voucher.
Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce. Planuje uruchomić sklep internetowy oferujący konfigurowalne zestawy prezentowe, w skład których mogą wchodzić produkty spożywcze, dodatki, opakowania i personalizowane elementy. W ramach zestawów planuje oferować również zewnętrzne karty podarunkowe/vouchery, nabywane od emitenta i odsprzedawane klientom. Karty będą dodawane opcjonalnie za dopłatą. Płatności za zamówienia…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 1 i 3 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w Polsce i planuje uruchomić sklep internetowy działający pod adresem (...). Sklep będzie oferował konfigurowalne zestawy prezentowe sprzedawane klientom końcowym, w szczególności osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej, a także ewentualnie przedsiębiorcom. Zestawy prezentowe będą komponowane przez Wnioskodawcę. Klient będzie wybierał gotowy zestaw albo konfigurował go poprzez wybór dostępnych wariantów i dodatków. W skład zestawów mogą wchodzić m.in. kawa, herbata, czekolady, słodycze, napoje bezalkoholowe, inne produkty spożywcze, drobne dodatki prezentowe, kartki z życzeniami, opakowania prezentowe oraz personalizowane elementy. Wnioskodawca na moment rozpoczęcia działalności nie planuje sprzedaży alkoholu.
Wnioskodawca będzie nabywał towary we własnym imieniu, a następnie sprzedawał je klientowi jako element zestawu prezentowego. Nie będzie to wyłącznie działalność pośrednictwa ani marketplace. Wnioskodawca będzie odpowiadał za przygotowanie, zapakowanie i wysyłkę zestawu. W systemie sklepu klient będzie widział zestaw oraz wybrane opcje/dodatki, w tym ewentualne dopłaty wynikające z konfiguracji. Wnioskodawca rozważa wskazanie w CEIDG następujących kodów PKD jako pomocniczego opisu działalności: 47.11.Z albo 47.12.Z jako kod główny, zależnie od dominującego asortymentu, oraz dodatkowo m.in. 47.24.Z, 47.25.Z, 47.27.Z, 47.78.Z, 18.12.Z, 74.20.Z, 82.92.Z, a także 47.91.Z albo 47.92.Z wyłącznie w zakresie ewentualnego pośrednictwa przy zakupie towarów wskazanych przez klienta. Wnioskodawca ma świadomość, że klasyfikacja PKD nie jest sama w sobie przedmiotem niniejszego wniosku, a powyższe informacje mają jedynie opisać planowany model działalności. Wnioskodawca planuje również oferować w ramach zestawów karty podarunkowe/vouchery emitowane przez zewnętrzne podmioty, np. sieci handlowe. Karty te będą nabywane od zewnętrznego podmiotu na podstawie umowy. Zewnętrzny podmiot może rozliczać przekazanie kart na podstawie noty księgowej, a nie faktury VAT. Karty podarunkowe będą mogły być dodawane przez klienta jako opcjonalny element zestawu, z wyborem określonego nominału, np. 50 zł, 100 zł albo 150 zł. Wnioskodawca nie będzie emitentem tych kart i nie będzie realizował świadczenia, do którego karta uprawnia. Realizacja karty nastąpi u zewnętrznego emitenta albo w sieci podmiotów akceptujących daną kartę, zgodnie z regulaminem emitenta. Wnioskodawca zakłada, że w przypadku kart/voucherów zewnętrznych nie zawsze będzie znana jedna konkretna stawka VAT właściwa dla przyszłych towarów lub usług nabywanych przez końcowego użytkownika przy użyciu karty. Karta może uprawniać do nabycia różnych towarów lub usług u zewnętrznego podmiotu. Wnioskodawca zamierza traktować takie karty jako bony różnego przeznaczenia, o ile w chwili ich transferu nie jest znana kwota należnego podatku VAT z tytułu przyszłej dostawy towarów lub świadczenia usług. Sprzedaż w sklepie (...) będzie prowadzona zasadniczo wysyłkowo. Zamówienia będą opłacane w całości za pośrednictwem banku, operatora płatności, przelewu, BLIK, karty płatniczej albo podobnej formy płatności bezgotówkowej. Płatność będzie wpływać na rachunek bankowy Wnioskodawcy albo będzie możliwa do jednoznacznego powiązania z konkretnym zamówieniem. Wnioskodawca będzie prowadził ewidencję zamówień zawierającą dane nabywcy, adres dostawy, numer zamówienia, przedmiot sprzedaży, wybrane opcje, wartość zamówienia oraz potwierdzenie zapłaty. Dostawa będzie realizowana pocztą albo kurierem. Wnioskodawca chce potwierdzić skutki podatkowe powyższego modelu, w szczególności w zakresie opodatkowania VAT transferu zewnętrznych kart podarunkowych/voucherów, sposobu dokumentowania ich sprzedaży, momentu powstania przychodu w podatku dochodowym oraz możliwości korzystania ze zwolnienia z obowiązku stosowania kasy rejestrującej przy sprzedaży wysyłkowej.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca opodatkowuje przychody z prowadzonej działalności gospodarczej na zasadach ogólnych, według skali podatkowej.
Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
Wnioskodawca będzie otrzymywał notę księgową albo inny dokument potwierdzający transakcję po każdej transakcji nabycia zewnętrznych kart podarunkowych/voucherów od emitenta.
Dokument ten będzie pozwalał na ustalenie stron transakcji, daty transakcji, przedmiotu transakcji, wartości nabytych kart podarunkowych/voucherów oraz liczby albo nominału nabytych kart podarunkowych/voucherów.
Dokument będzie oznaczony numerem albo w inny sposób umożliwiający powiązanie go z zapisami księgowymi oraz z dokonaną płatnością.
Jeżeli dokument wystawiony przez emitenta nie będzie zawierał podpisów osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczej, Wnioskodawca będzie posiadał dodatkowe dowody potwierdzające rzeczywiste dokonanie operacji gospodarczej, w szczególności potwierdzenie przelewu, potwierdzenie zapłaty, potwierdzenie zamówienia albo inne dokumenty rozliczeniowe otrzymane od emitenta.
Oprócz noty księgowej albo innego dokumentu wystawionego przez emitenta kart podarunkowych/voucherów Wnioskodawca będzie posiadał inne dowody wskazujące na poniesienie wydatku, w szczególności potwierdzenie przelewu, potwierdzenie zapłaty, potwierdzenie zamówienia lub inne dokumenty pozwalające powiązać zakupione karty podarunkowe/vouchery z późniejszą sprzedażą zestawu prezentowego klientowi.
Wnioskodawca nie posiada kasy rejestrującej i nie zamierza jej posiadać, jeżeli będzie mógł korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
W związku z tym Wnioskodawca nie będzie rejestrował otrzymywanych wpłat ani zaliczek przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
Wnioskodawca nie wybrał sposobu ustalania przychodu zgodnie z art. 14 ust. 1j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie posiada kasy rejestrującej, nie zamierza jej posiadać i chce korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
W przypadku sprzedaży zestawu prezentowego co do zasady jako pierwsze nastąpi uregulowanie należności przez klienta.
Następnie zostanie wystawiona faktura, jeżeli będzie wymagana albo zażądana przez klienta, a potem nastąpi przygotowanie i wysyłka zestawu prezentowego do klienta albo do wskazanego przez klienta odbiorcy.
Uregulowanie należności przez klienta będzie miało charakter ostateczny i definitywny.
Nie będzie to zaliczka podlegająca późniejszemu rozliczeniu, lecz zapłata ceny za konkretne zamówienie obejmujące zestaw prezentowy oraz ewentualnie odrębnie wykazaną zewnętrzną kartę podarunkową/voucher.
Wnioskodawca nie stosuje metody kasowej rozliczania przychodów zgodnie z art. 14c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pytania
1. Czy w opisanym modelu sprzedaży Wnioskodawca może traktować zewnętrzne karty podarunkowe/vouchery, emitowane przez inny podmiot i dodawane opcjonalnie do zestawu prezentowego, jako bony różnego przeznaczenia w rozumieniu ustawy o VAT, jeżeli w chwili ich sprzedaży/transferu nie jest znana jedna konkretna kwota podatku VAT należnego z tytułu przyszłych towarów lub usług nabywanych za pomocą tych kart?
2. Czy w przypadku sprzedaży/transferu zewnętrznych kart podarunkowych/voucherów będących bonami różnego przeznaczenia Wnioskodawca powinien uznać, że samo przekazanie takiej karty klientowi nie podlega opodatkowaniu VAT w momencie jej sprzedaży, a VAT będzie rozliczany dopiero przez podmiot realizujący świadczenie przy wykorzystaniu karty?
3. Czy kwota otrzymywana od klienta za zewnętrzną kartę podarunkową/voucher będący bonem różnego przeznaczenia powinna być dokumentowana przez Wnioskodawcę poza fakturą VAT, np. notą księgową albo innym dokumentem księgowym, zamiast jako opodatkowana pozycja na fakturze VAT?
4. Czy w przypadku sprzedaży zestawu prezentowego zawierającego zarówno towary własne Wnioskodawcy, jak i opcjonalną zewnętrzną kartę podarunkową/voucher będący bonem różnego przeznaczenia, Wnioskodawca może dokumentować sprzedaż w taki sposób, że towary własne wchodzące w skład zestawu są wykazywane jako sprzedaż opodatkowana VAT, natomiast wartość karty/vouchera jest wykazywana odrębnie jako pozycja niepodlegająca opodatkowaniu VAT w momencie transferu?
5. Czy wydatek poniesiony przez Wnioskodawcę na nabycie zewnętrznych kart podarunkowych/voucherów od emitenta, udokumentowany notą księgową albo innym dokumentem wystawionym przez emitenta, może stanowić koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym, jeżeli karty te są następnie przekazywane klientom odpłatnie jako element sprzedawanego zestawu prezentowego?
6. W którym momencie Wnioskodawca powinien rozpoznać przychód w podatku dochodowym z tytułu kwoty otrzymanej od klienta za zewnętrzną kartę podarunkową/voucher: w momencie otrzymania zapłaty/sprzedaży zestawu, czy w innym momencie?
7. Czy w opisanym modelu sprzedaży wysyłkowej, przy płatności w całości na rachunek bankowy lub za pośrednictwem operatora płatności oraz przy prowadzeniu ewidencji pozwalającej jednoznacznie ustalić, czego dotyczyła sprzedaż i na czyją rzecz została dokonana, Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie poz. 41 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r.?
8. Czy możliwość korzystania ze zwolnienia z obowiązku stosowania kasy rejestrującej obejmuje również sprzedaż zestawów prezentowych z elementami personalizacji, takimi jak kartka z życzeniami, personalizowany tekst, wydruk zdjęcia klienta lub usługa pakowania prezentowego, jeżeli całość zamówienia jest opłacana bezgotówkowo i dostarczana wysyłkowo?
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oznaczone we wniosku Nr 5 i 6. W zakresie pytania Nr 1, 2, 3, 4 i 7 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pana stanowisko w sprawie
Ad. 5
Zdaniem Wnioskodawcy wydatek na nabycie zewnętrznych kart podarunkowych/voucherów, które następnie są odpłatnie przekazywane klientom jako element zestawu prezentowego, pozostaje w związku z osiąganymi przychodami i może stanowić koszt uzyskania przychodów w podatku dochodowym. Koszt ten powinien być możliwy do udokumentowania także notą księgową lub innym dowodem księgowym, jeżeli taki dokument jest właściwy dla rozliczenia z emitentem kart i potwierdza rzeczywiste poniesienie wydatku.
Ad. 6
Zdaniem Wnioskodawcy przychód w podatku dochodowym z tytułu odpłatnego przekazania zewnętrznej karty podarunkowej/vouchera klientowi powinien powstać w momencie sprzedaży zestawu albo otrzymania zapłaty, zgodnie z zasadami właściwymi dla prowadzonej działalności gospodarczej. Fakt, że transfer bonu różnego przeznaczenia nie podlega VAT na moment transferu, nie oznacza automatycznie braku przychodu w podatku dochodowym.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
- pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
- nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, enumeratywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
- być właściwie udokumentowany.
Powyższe oznacza, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Wydatki te muszą być zatem związane z wykonywaną działalnością gospodarczą i poniesione w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z tej działalności, nie mogą być równocześnie wymienione w katalogu wydatków nieuznawanych za taki koszt. Niespełnienie którejkolwiek z wyżej wskazanych przesłanek wyklucza możliwość zaliczenia danego wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Wydatki związane z zakupem towarów handlowych są bezsprzecznie związane z uzyskiwaniem przychodów z działalności gospodarczej i jednocześnie nie znajdują się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów podatkowych. O ile zatem ich zakup jest prawidłowo udokumentowany, stanowią (co do zasady) koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
W myśl art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej ,,księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.
Szczegółowe warunki, jakie musi spełniać dokument, aby mógł stanowić podstawę wpisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów określają przepisy rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2025 r. poz. 1299).
W myśl § 15 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów:
Zapisy w księdze dotyczące wydatków (kosztów) są dokonywane na podstawie dowodów, o których mowa w § 6-9.
Stosownie do § 6 ust. 3 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów:
Podstawą dokonywania zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są:
1) faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne, zwane dalej „fakturami”, wystawione zgodnie z odrębnymi przepisami, lub
2) dokumenty określające zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów na podstawie art. 22p ustawy o podatku dochodowym, zawierające co najmniej:
a) datę wystawienia dokumentu oraz miesiąc, w którym dokonuje się zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów,
b) wskazanie faktury, a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury - wskazanie umowy albo innego dokumentu, stanowiących podstawę do zaliczenia kosztu do kosztów uzyskania przychodów,
c) wskazanie wysokości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów,
d) podpis osoby sporządzającej dokument, lub
3) inne dowody, wymienione w § 7 i 8, potwierdzające dokonanie zdarzenia gospodarczego zgodnie z jego rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej następujące dane:
a) wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w zdarzeniu gospodarczym, którego dowód dotyczy,
b) datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania zdarzenia gospodarczego, którego dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania zdarzenia gospodarczego odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,
c) przedmiot zdarzenia gospodarczego i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot zdarzenia jest wymierny w jednostkach naturalnych,
d) podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania zdarzeń gospodarczych
– oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.
Stosownie do § 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów:
Dowód księgowy jest sporządzany w języku polskim. Treść dowodu powinna być pełna i zrozumiała; dopuszczalne jest używanie skrótów ogólnie przyjętych. Jeżeli w dowodzie jest podane wartościowe określenie zdarzenia gospodarczego tylko w walucie obcej, podatnik posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę obcą na złote zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o podatku dochodowym. Wynik przeliczenia należy zamieścić w wolnych polach dowodu lub w załączniku do dowodu sporządzonego w walucie obcej.
Zgodnie z § 7 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów:
Za dowody księgowe uważa się również:
1) noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego zdarzenia gospodarczego, wynikającego z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi;
2) dowody opłat pocztowych i bankowych;
3) inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz dokumenty zawierające dane, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 3.
Podatnik, uznając określone wydatki za koszty uzyskania przychodu, odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o te koszty pomniejszona zostaje podstawa opodatkowania. Podejmując decyzję o poniesieniu określonych kosztów, podatnik powinien więc na podstawie racjonalnych i obiektywnych przesłanek uzasadnić związek kosztu z przychodami. To na podatniku spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a uzyskanymi przychodami. Dopiero na podstawie dokumentów ma prawo zaliczenia poniesionego wydatku do kosztów uzyskania przychodów.
Należy przy tym zwrócić uwagę na istotę dowodów nabycia towarów lub usług w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym.
Z informacji przestawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w Polsce i planuje uruchomić sklep internetowy działający pod adresem (...). Sklep będzie oferował konfigurowalne zestawy prezentowe sprzedawane klientom końcowym, w szczególności osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej, a także ewentualnie przedsiębiorcom. Zestawy prezentowe będą komponowane przez Pana. Klient będzie wybierał gotowy zestaw albo konfigurował go poprzez wybór dostępnych wariantów i dodatków. W skład zestawów mogą wchodzić m.in. kawa, herbata, czekolady, słodycze, napoje bezalkoholowe, inne produkty spożywcze, drobne dodatki prezentowe, kartki z życzeniami, opakowania prezentowe oraz personalizowane elementy. Na moment rozpoczęcia działalności nie planuje Pan sprzedaży alkoholu.
Będzie Pan nabywał towary we własnym imieniu, a następnie sprzedawał je klientowi jako element zestawu prezentowego. Nie będzie to wyłącznie działalność pośrednictwa ani marketplace. Będzie Pan odpowiadał za przygotowanie, zapakowanie i wysyłkę zestawu. W systemie sklepu klient będzie widział zestaw oraz wybrane opcje/dodatki, w tym ewentualne dopłaty wynikające z konfiguracji. Planuje Pan również oferować w ramach zestawów karty podarunkowe/vouchery emitowane przez zewnętrzne podmioty, np. sieci handlowe. Karty te będą nabywane od zewnętrznego podmiotu na podstawie umowy. Zewnętrzny podmiot może rozliczać przekazanie kart na podstawie noty księgowej, a nie faktury VAT. Karty podarunkowe będą mogły być dodawane przez klienta jako opcjonalny element zestawu, z wyborem określonego nominału, np. 50 zł, 100 zł albo 150 zł. Nie będzie Pan emitentem tych kart i nie będzie realizował świadczenia, do którego karta uprawnia. Realizacja karty nastąpi u zewnętrznego emitenta albo w sieci podmiotów akceptujących daną kartę, zgodnie z regulaminem emitenta.
Prowadzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów.
Będzie Pan otrzymywał notę księgową albo inny dokument potwierdzający transakcję po każdej transakcji nabycia zewnętrznych kart podarunkowych/voucherów od emitenta.
Dokument ten będzie pozwalał na ustalenie stron transakcji, daty transakcji, przedmiotu transakcji, wartości nabytych kart podarunkowych/voucherów oraz liczby albo nominału nabytych kart podarunkowych/voucherów.
Dokument będzie oznaczony numerem albo w inny sposób umożliwiający powiązanie go z zapisami księgowymi oraz z dokonaną płatnością.
Jeżeli dokument wystawiony przez emitenta nie będzie zawierał podpisów osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczej, będzie Pan posiadał dodatkowe dowody potwierdzające rzeczywiste dokonanie operacji gospodarczej, w szczególności potwierdzenie przelewu, potwierdzenie zapłaty, potwierdzenie zamówienia albo inne dokumenty rozliczeniowe otrzymane od emitenta.
Oprócz noty księgowej albo innego dokumentu wystawionego przez emitenta kart podarunkowych/voucherów będzie Pan posiadał inne dowody wskazujące na poniesienie wydatku, w szczególności potwierdzenie przelewu, potwierdzenie zapłaty, potwierdzenie zamówienia lub inne dokumenty pozwalające powiązać zakupione karty podarunkowe/vouchery z późniejszą sprzedażą zestawu prezentowego klientowi.
Dokumentem będącym podstawą do ujęcia operacji gospodarczych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów powinna być, co do zasady, faktura, bądź rachunek, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
Dokumenty, które Pan opisał, które miałyby dokumentować transakcję nabycia przez Pana towarów, pozwalające na ustalenie stron transakcji, daty transakcji, przedmiotu transakcji, wartości nabytych kart podarunkowych/voucherów oraz liczby albo nominału nabytych kart podarunkowych/voucherów spełniają warunki określone § 6 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
Powinny oczywiście posiadać Pana podpis, a więc podpis osoby uprawnionej do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczej.
W tym miejscu zaznaczam, że na mocy art. 180 § 1 z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Jednakże w interpretacji indywidualnej nie można jednoznacznie przesądzić, co będzie wystarczającym dokumentem do włączenia wydatku w koszty podatkowe. Ostateczna ocena, czy wydatek został prawidłowo udokumentowany, leży bowiem w kompetencjach organów podatkowych właściwych dla Wnioskodawcy w danej sprawie w toku odpowiedniego postępowania. Organ wydający interpretację indywidualną nie może natomiast dokonać takiej oceny materiału dowodowego.
W postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej organ nie prowadzi postępowania dowodowego, nie dokonuje ustaleń okoliczności faktycznych sprawy, ale ogranicza się do subsumcji przedstawionych przez Wnioskodawcę okoliczności faktycznych pod określony przepis prawa podatkowego. Organ interpretacyjny nie ma zatem uprawnienia do oceny prawidłowości prowadzonej księgi przychodów i rozchodów (w tym oceny dowodu księgowego). Obowiązek ten spoczywa na organie podatkowym, prowadzącym postępowanie dowodowe, który na podstawie zebranego materiału ocenia, czy dana okoliczność została odpowiednio udowodniona.
Przesłanką konieczną do zaliczenia określonego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest wykazanie związku przyczynowego między poniesionym kosztem a uzyskanym przychodem bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Każdorazowa ocena wydatków poniesionych przez podatnika wymaga zatem dokonania indywidualnej analizy. Dla celów dowodowych powinny one być udokumentowane. Podkreślam, że czym innym jest sposób ewidencjonowania danych kosztów podatkowych. Jeżeli nawet dany dokument nie stanowi dowodu księgowego w rozumieniu przepisów rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, nie oznacza to, że nie może on dokumentować poniesienia kosztu podatkowego. O tym, co stanowi koszt w rozumieniu przepisów podatkowych, nie decydują regulacje zawarte w rozporządzeniu w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
Odnosząc powyższe uregulowania do przedstawionego we wniosku opisu sprawy stwierdzam, że wydatek poniesiony, spełniający przesłanki wynikające z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, udokumentowany w sposób wymagany odrębnymi przepisami może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Jednak należy wyjaśnić, że to na Panu spoczywa obowiązek prawidłowego udokumentowania wydatku, który może zostać skontrolowany w ewentualnym postępowaniu kontrolnym lub podatkowym.
Reasumując – zakupy towarów może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ustawy w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.
Pana stanowisko jest prawidłowe.
Moment powstania przychodów z działalności gospodarczej
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Zwracam uwagę, że przychodem podatkowym są tylko takie wartości, które definitywnie powiększają aktywa osoby fizycznej.
Jednocześnie wskazuję, że za przychód podatkowy w rozumieniu przepisów prawa podatkowego mogą zostać uznane tylko takie przysporzenia podatnika, które mają charakter definitywny, tj. w sposób bezzwrotny i trwały powiększają jego majątek. Ponadto przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, to przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.
Stosownie do art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h-1j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
1) wystawienia faktury albo
2) uregulowania należności.
Z tego przepisu wynika, że – co do zasady – przychód podatkowy powinien być rozpoznany przez podatnika w dacie najwcześniejszego ze zdarzeń wskazanych w tym przepisie.
Ustawodawca przewidział również sytuacje, w której otrzymanie środków pieniężnych przychodu podatkowego nie stanowi. Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).
Stosownie do art. 14 ust. 1j ustawy:
W przypadku pobrania wpłat na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, podlegających zarejestrowaniu przy zastosowaniu kasy rejestrującej zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, za datę powstania przychodu podatnik może uznać dzień pobrania wpłaty. W przypadku wyboru takiego sposobu ustalania daty powstania przychodu podatnik jest obowiązany stosować go przez cały rok podatkowy. Podatnik informuje o tym wyborze w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub ust. 1a pkt 2, składanym za rok podatkowy, w którym stosował ten sposób.
Zgodnie z art. 14c ustawy:
Podatnik, w tym podatnik rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej, osiągający przychody z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie stosuje metodę kasową rozliczania przychodów, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:
1) przychody z prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej w roku bezpośrednio poprzedzającym rok podatkowy nie przekroczyły kwoty 1 000 000 zł,2 000 000 zł przy czym w przypadku przedsiębiorstwa w spadku w przychodach uwzględnia się również przychody z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie przez zmarłego przedsiębiorcę;
2) w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą nie prowadzi ksiąg rachunkowych;
3) złoży właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze metody kasowej rozliczania przychodów w terminie do dnia 20 lutego roku podatkowego, a w przypadku podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego – w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu rozpoczęcia działalności gospodarczej, a jeżeli rozpoczęcie działalności gospodarczej nastąpiło w grudniu roku podatkowego – w terminie do końca roku podatkowego.
Z opisu sprawy wynika, że nie będzie Pan rejestrował otrzymywanych wpłat ani zaliczek przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
Nie wybrał Pan sposobu ustalania przychodu zgodnie z art. 14 ust. 1j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie posiada kasy rejestrującej, nie zamierza jej posiadać i chce korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
W przypadku sprzedaży zestawu prezentowego co do zasady jako pierwsze nastąpi uregulowanie należności przez klienta.
Następnie zostanie wystawiona faktura, jeżeli będzie wymagana albo zażądana przez klienta, a potem nastąpi przygotowanie i wysyłka zestawu prezentowego do klienta albo do wskazanego przez klienta odbiorcy.
Uregulowanie należności przez klienta będzie miało charakter ostateczny i definitywny.
Nie będzie to zaliczka podlegająca późniejszemu rozliczeniu, lecz zapłata ceny za konkretne zamówienie obejmujące zestaw prezentowy oraz ewentualnie odrębnie wykazaną zewnętrzną kartę podarunkową/voucher.
Wnioskodawca nie stosuje metody kasowej rozliczania przychodów zgodnie z art. 14c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem przychód z tytułu odpłatnego przekazania zewnętrznej karty podarunkowej/vouchera powstanie w momencie uregulowania należności, gdyż czynność ta nastąpi przed wydaniem towaru oraz ewentualnym wystawieniem faktury.
Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo