Zwolnienie z opodatkowania dofinansowania na refundację kosztów zakupu inteligentnych tachografów.
Podatniczka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie transportu ciężarowego. W związku z wymogami UE zakupiła i zamontowała nowe tachografy w ciągnikach siodłowych do 30 września 2025 r. W grudniu 2025 r. złożyła wniosek do ARiMR o refundację. W kwietniu 2026 r. otrzymała zaświadczenie o pomocy de minimis i umowę o wsparcie bezzwrotne z planu rozwojowego, a następnie otrzymała częściowe refinansowanie. Wydatki na zakup i montaż zaliczyła bezpośrednio…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 16 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Prowadzi Pani działalność gospodarczą transport ciężarowy. Zgodnie z wymogiem UE zmuszona była Pani do wymiany i zakupu oraz zamontowania w ciągnikach siodłowych nowych tachografów. Zakupiła je Pani do 30.09.2025 r. W miesiącu XII 2025 r. do ARiMR złożyła Pani wniosek o przyznanie refundacji zakupu i instalacji tachografów cyfrowych. W dniu 22.04.2026 r. otrzymała Pani zaświadczenie o pomocy de minimis wraz z umową o objęcie przedsięwzięcia wsparciem bezzwrotnym z planu rozwojowego nr (...). W dniu 30.04.2026 r. otrzymała Pani kwotę częściowego refinansowania par. 12 R.M.J. z dnia 14.10.2025 r. w sprawie udzielenia pomocy de minimis na refinansowanie wyposażenia w inteligentny tachograf w ramach Krajowego Planu Odbudowy i zwiększania odporności (Dz. U. poz. 1385). Przedstawiony opis dotyczy roku 2025/2026. Przedstawiony opis dotyczy Pani indywidualnej sprawy Transport Ciężarowy (...), PKD 49.41.Z. Prowadzi Pani podatkową księgę przychodów i rozchodów (PKPiR) - rozlicza Pani podatek liniowo wg stawki 19%, prowadzi Pani działalność gospodarczą indywidualnie. Przychody netto (bez VATU) nie przekroczyły w ubiegłym roku 2.000.000 EURO. Jest Pani polskim rezydentem podatkowym.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Jest Pani ostatecznym odbiorcą wsparcia.
Aby otrzymać dofinansowanie trzeba było zakupić i zamontować tachografy w ciągnikach siodłowych.
Wydatki związane z zakupem i montażem tachografów zostały zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów.
Otrzymane środki to „umowa o objęcie przedsięwzięcia wsparciem bezzwrotnym z planu rozwojowego, zwana dalej „umową” określa prawa i obowiązki stron związane z realizacją przedsięwzięcia w ramach części inwestycji E 2.2.1”Inwestycje w zakresie bezpieczeństwa transportu polegającego na refinansowaniu wyposażenia w inteligentny tachograf w ramach KPO i zwiększenia odporności – w zakresie wsparcia dla uprawnionych przewoźników drogowych”.
Pytanie
Czy od kwoty udzielonej Pani pomocy de minimis przez ARiMR ma Pani obowiązek płacenia podatku dochodowego, podatku VAT, nadmienia Pani, że w całej otrzymanej dokumentacji od ARiMR nie ma Pani wskazanego rozliczenia naliczonej kwoty pomocy oraz jakiejkolwiek informacji na temat wymogu zapłaty podatków?
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Odpowiedź w zakresie podatku od towarów i usług zostanie udzielona odrębnie.
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem opiera się Pani na art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT. Wolne od podatku dochodowego są: środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).
Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy:
Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13 i ust. 9, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.
W myśl natomiast art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku są:
środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a i b i pkt 5a–5d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
Pani wątpliwości dotyczą ustalenia czy wsparcie udzielone Pani z planu rozwoju jest zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Rozważając charakter środków finansowych, które Pani otrzymała na realizację opisanego we wniosku Projektu, należy odnieść się do art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 198 ze zm.), zgodnie z którym:
Sposób zapewnienia wieloletniego finansowania programu operacyjnego ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych określają przepisy o finansach publicznych.
Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.):
Ilekroć w ustawie jest mowa o środkach europejskich rozumie się przez to środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2, 4 i 5a-5d.
Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych:
Środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).
W myśl art. 5 ust. 3 ustawy o finansach publicznych:
Do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się:
1) środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji, Europejskiego Funduszu Rybackiego, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. a i b;
2) niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. c i d:
a) Norweskiego Mechanizmu Finansowego,
b) Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
c) Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy;
3)środki przeznaczone na realizację programów przedakcesyjnych oraz Programu Środki Przejściowe;
4) środki na realizację wspólnej polityki rolnej;
5) środki przeznaczone na realizację:
a) programów w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna oraz celu Europejska Współpraca Terytorialna (Interreg),
b) programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października 2006 r. określającym przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (Dz.Urz. UE L 310 z 09.11.2006, str. 1) oraz programów Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa,
c) Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2004-2009,
d) Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2004-2009;
5a) środki przeznaczone na realizację Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych 2014-2020;
5b) Środki Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym i środki Europejskiego Funduszu Społecznego Plus przeznaczonego na zwalczanie deprywacji materialnej;
5c) środki pochodzące z instrumentu „Łącząc Europę”, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiającym instrument „Łącząc Europę”, zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 913/2010 oraz uchylającym rozporządzenia (WE) nr 680/2007 i (WE) nr 67/2010 (Dz.Urz. UE L 348 z 20.12.2013, str. 129, z późn. zm.), oraz środki pochodzące z instrumentu „Łącząc Europę”, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1153 z dnia 7 lipca 2021 r. ustanawiającym instrument „Łącząc Europę” i uchylającym rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014 (Dz.Urz. UE L 249 z 14.07.2021, str. 38);
5d) środki pochodzące z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, przeznaczone na wsparcie o charakterze bezzwrotnym, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiającym Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz.Urz. UE L 57 z 18.02.2021, str. 17, z późn. zm.);
6) inne środki.
W myśl art. 111 pkt 16 ustawy o finansach publicznych:
Dochodami podatkowymi i niepodatkowymi budżetu państwa są środki europejskie i środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b, na realizację projektów pomocy technicznej oraz środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. c i d i pkt 6 oraz w art. 4 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1306/2013”, a także środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 (Dz.Urz. UE L 435 z 06.12.2021, str. 187, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2021/2116” po ich przekazaniu na rachunek dochodów budżetu państwa.
Zgodnie z art. 117 ust. 1 ustawy o finansach publicznych:
Budżet środków europejskich jest rocznym planem dochodów i podlegających refundacji wydatków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, z wyłączeniem środków przeznaczonych na realizację projektów pomocy technicznej oraz środków, o których mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013 oraz w art. 5 ust. 3 rozporządzenia 2021/2116.
W myśl art. 117 ust. 2 ustawy o finansach publicznych:
W budżecie środków europejskich ujmuje się:
1) dochody z tytułu realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich;
2) wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w części podlegającej refundacji.
Przy czym w myśl art. 124 ust. 1 pkt 6 ustawy o finansach publicznych:
Wydatki budżetu państwa dzielą się na grupy wydatków, w tym wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, w tym wydatki budżetu środków europejskich.
W myśl art. 186 ustawy o finansach publicznych:
Wydatki na realizację programów i projektów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, mogą być przeznaczone na:
1) realizację projektów przez jednostki budżetowe;
2) płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich;
3) dotacje celowe dla beneficjentów;
4) realizację projektów finansowanych w ramach Programu Środki Przejściowe;
5) realizację Wspólnej Polityki Rolnej zgodnie z odrębnymi ustawami;
6) realizację planu rozwojowego, o którym mowa w art. 5 pkt 7aa ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
W świetle przepisów ustawy o finansach publicznych środki pochodzące z Unii Europejskiej, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego stanowią odrębną formę środków europejskich przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich. Jednak, zgodnie z cytowanym uprzednio przepisem art. 186 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, wydatki z budżetu środków europejskich są wydatkami budżetu państwa, które mogą być przeznaczone na płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich.
Jednocześnie wskazuję, że stosownie do art. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych:
Ustawa określa zakres i zasady działania agencji wykonawczych, instytucji gospodarki budżetowej i państwowych funduszy celowych.
Zgodnie z art. 18 ustawy o finansach publicznych:
Agencja wykonawcza jest państwową osobą prawną tworzoną na podstawie odrębnej ustawy w celu realizacji zadań państwa.
Jak stanowi art. 19 ust. 1 ustawy o finansach publicznych:
Zasady działania agencji wykonawczej określa ustawa, o której mowa w art. 18, oraz statut.
W myśl art. 20 ustawy o finansach publicznych:
Agencja wykonawcza prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych w niniejszej ustawie i w ustawie, o której mowa w art. 18.
Zgodnie z art. 124 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych:
Wydatki budżetu państwa dzielą się m.in. na dotacje i subwencje.
Stosownie do art. 126 ustawy o finansach publicznych:
Dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.
W myśl art. 127 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy o finansach publicznych:
Dotacje celowe są to środki przeznaczone na finansowanie lub dofinansowanie zadań agencji wykonawczych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. b.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o finansach publicznych:
Podstawą gospodarki finansowej agencji wykonawczej jest roczny plan finansowy, obejmujący w szczególności koszty realizację zadań ustawowych, z wyszczególnieniem kosztów realizacji tych zadań przez inne podmioty – z wyszczególnieniem uposażeń i wynagrodzeń ze stosunku pracy oraz składek od nich naliczanych, płatności odsetkowych wynikających z zaciągniętych zobowiązań oraz zakupu towarów i usług.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. i ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (t. j. Dz.U z 2026 r. poz. 373):
Państwową osobą prawną jest agencja wykonawcza, o której mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1270, z późn. zm.), w szczególności Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 1363):
Agencja jest państwową osobą prawną.
Jak wynika z art. 21 ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa:
Przychodami Agencji są środki budżetowe określone corocznie w ustawie budżetowej w formie dotacji podmiotowych i dotacji celowych oraz inne przychody.
Wskazać należy, że Krajowy Plan Odbudowy i Zwiększenia Odporności (KPO) to program, który składa się z wielu inwestycji i reform, który ma na celu wspieranie odbudowy potencjału rozwojowego gospodarki utraconego w wyniku pandemii COVID-19, wzmocnienie konkurencyjności i podniesienie poziomu życia społeczeństwa. Pieniądze na ten cel pochodzą z Europejskiego Funduszu na rzecz Odbudowy i Zwiększania, który jest częścią Planu Odbudowy dla Europy. Inwestycje w ramach KPO, których realizacja jest finansowana ze środków wsparcia bezzwrotnego są finansowane ze środków pochodzących z budżetu państwa, środków europejskich lub ze środków PFR.
Beneficjentami funduszy w ramach KPO mogą być m.in. przedsiębiorcy i przedsiębiorstwa, którzy przeznaczą te środki na dywersyfikację profilu działalności, odbudowę i rozbudowę potencjału inwestycyjnego.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą transport ciężarowy. Zgodnie z wymogiem UE zmuszona była Pani do wymiany i zakupu oraz zamontowania w ciągnikach siodłowych nowych tachografów. Zakupiła Pani je do 30.09.2025 r. W miesiącu XII 2025 r. do ARiMR złożyła Pani wniosek o przyznanie refundacji zakupu i instalacji tachografów cyfrowych. W dniu 22.04.2026 r. otrzymała Pani zaświadczenie o pomocy de minimis wraz z umową o objęcie przedsięwzięcia wsparciem bezzwrotnym z planu rozwojowego nr (...). W dniu 30.04.2026 r. otrzymała Pani kwotę częściowego refinansowania par. 12 R.M.J. z dnia 14.10.2025 r. w sprawie udzielenia pomocy de minimis na refinansowanie wyposażenia w inteligentny tachograf w ramach Krajowego Planu Odbudowy i zwiększania odporności (Dz. U. poz. 1385). Jest Pani ostatecznym odbiorcą wsparcia. Aby otrzymać dofinansowanie należało zakupić i zamontować tachografy w ciągnikach siodłowych. Otrzymane środki to „umowa o objęcie przedsięwzięcia wsparciem bezzwrotnym z planu rozwojowego, zwana dalej „umową” określa prawa i obowiązki stron związane z realizacją przedsięwzięcia w ramach części inwestycji E 2.2.1 ”Inwestycje w zakresie bezpieczeństwa transportu polegającego na refinansowaniu wyposażenia w inteligentny tachograf w ramach KPO i zwiększenia odporności – w zakresie wsparcia dla uprawnionych przewoźników drogowych”.
Refinansowanie wyposażenia w inteligentny tachograf pojazdów odbywa się w ramach zadania ujętego w Inwestycji: E2.2.1. „Inwestycje w zakresie bezpieczeństwa transportu” objętej Krajowym Planem Odbudowy i Zwiększania Odporności (Plan Rozwojowy), za realizacje której odpowiedzialny jest Minister Infrastruktury.
Pomocy de minimis udziela się na pokrycie części albo całości wydatków poniesionych w związku z wymianą tachografów na tachografy inteligentne w pojazdach, zgłoszonych do licencji wspólnotowej, którymi wykonywane są międzynarodowe przewozy drogowe rzeczy lub osób przez uprawnionych przewoźników drogowych, wskazanych w wykazie uprawnionych przewoźników drogowych i właściwych pojazdów, o którym mowa w § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 października 2025 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w zakresie refinansowania wyposażenia w inteligentny tachograf w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. z 2025 r. poz. 1385).
Wsparcie może być udzielone uprawnionym przewoźnikom drogowym pomocy de minimis z uwzględnieniem następujących warunków:
Szczegółowe informacje o zasadach naboru i warunkach przyznania pomocy de minimis znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 14 października 2025 r. w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. 2025 r. poz. 1385), a także w Regulaminie wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności; Inwestycja: E2.2.1. „Inwestycje w zakresie bezpieczeństwa transportu” w zakresie refinansowania wyposażenia w inteligentny tachograf pojazdów w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności”.
Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, otrzymane dofinansowanie jest przychodem podatkowym, przy czym objętym zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy. Jak już zostało wspomniane, przepis ten zwalnia od podatku środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a) i b) i pkt 5a - 5d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
Środki pomocowe otrzymane przez Panią na finansowanie Przedsięwzięcia „Refinansowanie wydatków poniesionych na wyposażenie pojazdów w inteligentne tachografy w ramach wsparcia dla uprawnionych przedsiębiorców wykonujących przewozy drogowe” realizowane jest w ramach Komponentu: E – Zielona inteligentna mobilność w ramach Inwestycji E2.2.1. „Inwestycje w zakresie bezpieczeństwa transportu polegającego na refinansowaniu wyposażenia w inteligentny tachograf” w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności” w zakresie: - wsparcia dla uprawnionych przewoźników drogowych w oparciu m.in. o rozporządzenie 2021/241 – Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiające Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. Urz. UE L 57 z 18.02.2021, str.17), tym samym środki które otrzymała Pani w ramach Umowy o objęcie wsparciem bezzwrotnym z planu rozwojowego nr 0189-2025-00479 „Refinansowanie wydatków poniesionych na wyposażenie pojazdów w inteligentne tachografy w ramach wsparcia dla uprawnionych przedsiębiorców wykonujących przewozy drogowe” będą pochodziły z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności. Zatem spełniają one dyspozycję art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Do wniosku załączyła Pani dokument. Jednak w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidulnej nie prowadzimy postępowania wyjaśniającego i nie analizujemy dokumentów, ale opieramy się jedynie na opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej.
Interpretacja stanowi wyłącznie odpowiedź na zadane pytanie w kontekście przedstawionego przez Panią stanowiska. Inne kwestie nieobjęte pytaniem, nie podlegały ocenie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo