Obywatelka polska od 2006 roku mieszka i pracuje w Wielkiej Brytanii, gdzie ma stałe miejsce zamieszkania. W 2026 roku jej mąż planuje powrót na stałe do Polski, podczas gdy ona zamierza kontynuować pracę i mieszkanie w Wielkiej Brytanii, odwiedzając Polskę przez około 60-90 dni w roku. Posiada tam dom, pracę, konta bankowe, ubezpieczenia…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 8 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 8 grudnia 2025 r. (wpływ 16 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Obecnie wraz z mężem mieszka Pani w Wielkiej Brytanii od lutego 2006 r., gdzie Pani pracuje i płaci podatki zgodnie z wymogami prawnymi w UK.
W 2026 roku Pani mąż planuje wyjazd do Polski na stałe, w kwietniu 2026 r. i stopniowe zajęcie się remontem domu w Polsce w (…), powiat (…). W ten sposób Pani mąż zostanie rezydentem podatkowym w Polsce.
Planuje Pani kontynuację pracy w UK przez większość czasu w 2026 roku, będzie Pani mieszkać we własnym domu, a po sprzedaży planuje Pani wynająć mieszkanie. Nie pracuje Pani i nie pracowała Pani w Polsce od 20 lat.
Ma Pani również dorosłą córkę, która mieszka w UK.
Będzie Pani płacić podatki z pracy i emerytury polskiej w UK. Będzie Pani miała polską emeryturę od stycznia 2026 r.
Planuje Pani odwiedzać męża i Pani mamę w Polsce w czasie urlopu i wolnych dni przez około 60 -90 dni w całym 2026 roku .Na początku 2026 r. otrzyma Pani jednorazową wypłatę z emerytury branżowej z NHS, która jest wolna od podatku w UK.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Jest Pani obywatelką polską.
Pani stałe miejsce zamieszkania jest w Wielkiej Brytanii od niemal 20 lat dla celów podatkowych zgodnie z prawem Wielkiej Brytanii.
Posiada Pani wraz z mężem własny dom w Wielkiej Brytanii – (…), ubezpieczony, w którym mieszka Pani od 16 lat i zamierza Pani mieszkać w przyszłym roku po wyjeździe męża. Do czasu sprzedania przewiduje Pani, że przez większość 2026 r. będzie Pani mieszkać w obecnym domu, ale proces ten może też trwać dłużej lub krócej. Jest to dość skomplikowane i niezależne od Pani planów. Jeśli dojdzie do sprzedaży w 2026 roku (na przykład we wrześniu) ma Pani zamiar wynajmować mieszkanie do czasu zakończenia pracy w Wielkiej Brytanii w 2027 r. i nawet 2028 roku w zależności od kontraktu. W 2026 roku będzie Pani miała pracę na etat i dochód z samozatrudnienia. Posiada Pani też samochód osobowy, za który płaci Pani ubezpieczenie. Ma Pani konto bankowe oraz konta oszczędnościowe w banku w Wielkiej Brytanii. Będzie Pani też posiadać ubezpieczenie na życie w ramach systemu (…) gwarantującej wypłatę pieniędzy w razie śmierci. Będzie Pani pobierać również emeryturę branżową z (…) w Wielkiej Brytanii od stycznia 2026 roku.
W 2026 r. Pani życie kulturalne i towarzyskie będzie w znacznej większości w Wielkiej Brytanii. Większość Pani znajomych żyje w Anglii i z nimi też utrzymuje Pani i będzie Pani utrzymywać kontakt w 2026 roku. Pani córka mieszka również w Wielkiej Brytanii i wraz z nią będzie Pani uczestniczyć w wydarzeniach kulturalnych. W 2026 roku będzie Pani należała/będzie Pani zarejestrowana w (…) jako lekarz. Będzie Pani też wspierała Pani angielską starsza przyjaciółkę. Posiada Pani power of attorney - angielska formę dokumentu do wspomagania jej w decyzjach medycznych i związanych z jej opieką.
Pani stałe miejsce zamieszkania w 2026 roku będzie w Wielkiej Brytanii - w domu, który obecnie posiada Pani i w przypadku sprzedaży w legalnie wynajmowanym apartamencie/mieszkaniu na terenie Wielkiej Brytanii. Będzie Pani odwiedzać męża i mamę w Polsce w ramach Pani urlopu i czasu wolnego na krótkie pobyty.
Ma Pani ustawową wspólnotę majątkowa z mężem.
Pytania
1. Czy będzie Pani rezydentem podatkowym w Polsce od faktycznego powrotu, kiedy nie będzie Pani juz mieszkać i pracować w UK i w związku z tym czy nie będzie Pani płacić podatków od wszystkich dochodow z UK i polskiej emerytury w Polsce do momentu faktycznego powrotu na stale?
2. Czy też Pani rezydencja podatkowa ulegnie zmianie na polską od momentu powrotu Pani męża do Polski?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani rozumieniu w dalszym ciągu będzie Pani rezydentką podatkową w UK w 2026 roku. Będzie Pani płacić podatki w UK od wszystkich dochodów z pracy i polskiej emerytury tylko w UK.
W 2026 Pani centrum życiowe będzie nadal w UK - praca, zamieszkanie mimo wyjazdu Pani męża do Polski i rozumie Pani, że nie będzie Pani rezydentem podatkowym w Polsce do momentu Pani faktycznego przeprowadzenia się do Polski na stale.
Obecnie planuje Pani wyjazd na stale do Polski w grudniu 2026 ale możliwe ,ze będzie to w 2027 roku.
Rozumie Pani, że do momentu Pani przeprowadzenia się do Polski z UK na stałe będzie Pani rezydentem podatkowym tylko w UK, gdzie mieszka Pani i pracuje od 20 lat i nie będzie Pani miała statusu rezydenta podatkowego w Polsce od momentu wyjazdu Pani męża z UK do Polski na stałe .
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Według art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.
Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Z wniosku wynika, że posiada Pani polskie obywatelstwo. Pani stale miejsce zamieszkania jest w Wielkiej Brytanii od niemal 20 lat. W 2026 roku Pani mąż planuje wyjazd do Polski na stałe.
Zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w Londynie 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez Zjednoczone Królestwo dnia 7 czerwca 2017 r. (tzw. „Konwencja MLI”).
Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej Konwencji:
W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.
Na podstawie art. 4 ust. 2 ww. Konwencji:
Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami:
a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;
c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;
d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza Modelowej Konwencji OECD. Według tego Komentarza posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby.
Zgodnie z komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku, pkt a w art. 4 ust. 2 oznacza, że przy stosowaniu Konwencji (gdy istnieje kolizja ustawodawstw obu państw) uważa się, że miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe, ognisko to musi być trwałe, co oznacza, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwnym do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.
Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu Umawiających się Państwach, to postanowienia ust. 4 przyznają pierwszeństwo państwu, z którym jego osobiste i gospodarcze powiązania są ściślejsze. Przez takie powiązania rozumie się ośrodek interesów życiowych.
Po dokonaniu analizy stopnia Pani powiązań osobistych i gospodarczych, należy stwierdzić, że ośrodek interesów osobistych (rodzina) i gospodarczych (źródło dochodów) posiada Pani w Polsce i w Wielkiej Brytanii. Zatem nie można określić państwa, w którym w 2026 roku znajduje się Pani ośrodek interesów życiowych.
Zatem w Pani sytuacji należy odnieść się do normy kolizyjnej opierającej się na kryterium zwykłego przebywania, określonej w art. 4 ust. 2 lit. b Konwencji.
Z opisu sprawy wynika, że od 2006 roku wraz z mężem mieszka Pani w Wielkiej Brytanii. W 2026 roku Pani mąż planuje wyjazd do Polski na stałe, w ten sposób Pani mąż zostanie rezydentem podatkowym w Polsce. Planuje Pani kontynuację pracy w UK przez większość czasu w 2026 roku. Planuje Pani odwiedzać męża i Pani mamę w Polsce w czasie urlopu i wolnych dni przez około 60-90 dni w całym 2026 roku.
Wskazała Pani, że posiada Pani wraz z mężem własny dom w Wielkiej Brytanii oraz będzie Pani miała pracę na etat i dochód z samozatrudnienia. Posiada Pani też samochód osobowy, za który płaci Pani ubezpieczenie. Ma Pani konto bankowe oraz konta oszczędnościowe w banku w Wielkiej Brytanii. Będzie Pani tez posiadać ubezpieczenie na życie w ramach systemu (…) gwarantującej wypłatę pieniędzy w razie śmierci.
W 2026 r. Pani życie kulturalne i towarzyskie będzie w znacznej większości w Wielkiej Brytanii. Większość Pani znajomych żyje w Anglii i z nimi też utrzymuje Pani i będzie Pani utrzymywać kontakt w 2026 roku.
Skoro jak Pani wskazała, że w 2026 roku będzie Pani przebywała nadal w Wielkiej Brytanii, to w roku 2026 miejscem zamieszkania ustalonym w oparciu o normy kolizyjne jest Wielka Brytania.
W związku z powyższym, analizując Pani powiązania osobiste i gospodarcze stwierdzam, że do momentu faktycznego powrotu do Polski nie będzie Pani posiadała miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Zatem będzie Pani polskim rezydentem podatkowym od momentu faktycznego powrotu do Polski z Wielkiej Brytanii.
Jednocześnie wyjaśniam, że sam powrót Pani męża do Polski nie spowoduje zmiany Pani rezydencji podatkowej na polską.
Wobec powyższego Pani stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo