Skutki podatkowe zawarcia ugody z pracownikiem, powodującej obniżenie odszkodowania w myśl art. 121 §1 kodeksu pracy.
Bank (Wnioskodawca) zatrudniał pracownika, który w wyniku naruszenia procedur przyczynił się do powstania szkody w związku z wyłudzeniem pożyczki. Pracownik umożliwił klientowi podrobienie podpisu małżonka, co doprowadziło do wypłaty pożyczki i późniejszego zakwestionowania umowy. Bank poniósł szkodę w wysokości kapitału pożyczki, a po rozwiązaniu umowy o pracę wszczął postępowanie sądowe przeciwko pracownikowi. W trakcie procesu strony…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest przedsiębiorcą, tj. bankiem, zatrudniającym dużą liczbę pracowników, i w konsekwencji wchodzącym w bardzo liczne relacje uregulowane przepisami prawa pracy.
Wnioskodawca zatrudniał na podstawie umowy o pracę Pracownika na stanowisku związanym z obsługą klientów, w tym z procedowaniem pożyczek udzielanych klientom. Obowiązki Pracownika były m.in. następujące:
Pracownik, w związku z wykonywaniem obowiązków, swoim zachowaniem przyczynił się do powstania szkody w majątku Wnioskodawcy w następujących okolicznościach:
Umowa o pracę z Pracownikiem została rozwiązana, a Wnioskodawca wszczął postępowanie sądowe przeciwko Pracownikowi, tj. złożył pozew o odszkodowanie, z uwagi na powstanie u Wnioskodawcy szkody w kwocie kapitału pożyczki, którą wypłacono w związku z powyżej opisanym wyłudzeniem (Szkoda). W trakcie procesu sądowego Wnioskodawca i Pracownik zawarli ugodę (dalej: Ugoda), w myśl której:
Ugoda przewiduje, że jeśli Pracownik nie będzie jej wykonywał, tj. nie będzie dokonywał spłat zobowiązania w terminach ustalonych w Ugodzie, Wnioskodawca będzie uprawniony do wypowiedzenia Ugody oraz dochodzenia zapłaty od Pracownika pełnej kwoty Szkody (bez obniżenia przewidzianego w Ugodzie zgodnie z art. 121 §1 kodeksu pracy), tj. obniżenie odszkodowania jest warunkowe, i dojdzie do skutku pod warunkiem terminowej spłaty przez Pracownika kwoty określonej w Ugodzie (kwoty obniżonego odszkodowania).
Pytanie
Czy Wnioskodawca słusznie przyjmuje, że w razie wykonania Ugody powodującego obniżenie odszkodowania w myśl art. 121 §1 kodeksu pracy, wartość o którą zmniejszone będzie odszkodowanie nie będzie stanowić przychodu u podatnika (tj. Pracownika), zaś po stronie Wnioskodawcy nie powstanie ani obowiązek informacyjny z art. 42a ust. 1 ustawy o PIT ani obowiązek płatnika w odniesieniu do kwoty zmniejszającej odszkodowanie w myśl art. 121 § 1 kodeksu pracy?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy odpowiedź na postawione pytanie powinna być pozytywna.
Uzasadnienie.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że stanowisko takiej, jakie przedstawił Wnioskodawca, zostało już uznane za prawidłowe w wydanych przez organy podatkowe interpretacjach indywidulanych, np.:
Zgodnie z tymi interpretacjami, odnoszącymi się do obniżenia odszkodowania zgodnie z art. 121 § 1 kodeksu pracy:
„Obniżenie kwoty odszkodowania w związku z zawarciem ugody nie skutkuje powstaniem przychodu po stronie pracownika, gdyż obniżenie to jest wynikiem przewidzianej prawem procedury dochodzenia do kwoty należnej tytułem odszkodowania.”
(pismo Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 24 lutego 2017 r., 0461-ITPB2.4511.1016.2016.1.BK).
Z powyżej przytoczonym stanowiskiem należy się zgodzić. Wskazane przepisy kodeksu pracy wprowadzają szczególny (właściwy tylko dla stosunków regulowanych prawem pracy) tryb ustalania wysokości odszkodowania. W następstwie stosowania tych norm prawa pracy dochodzi do uwzględnienia przy ustalaniu kwoty odszkodowania wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności stopnia winy pracownika i jego stosunku do obowiązków pracowniczych. Wskazanie na te ww. okoliczności powoduje, że kalkulowanie kwoty odszkodowania zależne jest nie tylko od takich czynników, jakie przewidują ogólne przepisy prawa cywilnego, lecz także specyficznych dla stosunków pracowniczych, takich jak stosunek do obowiązków pracowniczych. Jednocześnie przyjąć należy, że ustalenie w ten sposób kwoty odszkodowania jest wiążące, tj. kwota odszkodowania ustalona w powyższy sposób (tj. z uwzględnienie ww. okoliczności) jest kwotą odszkodowania ostatecznie należną w ramach stosunków regulowanych prawem pracy.
Innymi słowy, obniżenie odszkodowania zgodnie z art. 121 §1 kodeksu pracy w sposób normatywny kształtuje wysokość odszkodowania, wpływając na jego ostateczną wartość, zatem dopiero po takim zastosowaniu tych norm w efekcie ustalona zostaje kwota zobowiązania.
Jednocześnie nie można takiego trybu ustalania kwoty odszkodowania porównywać do sytuacji, w której istniejące zobowiązanie jest np. umarzane - w opisanej sytuacji w ogóle nie dochodzi do umorzenia (zwolnienia z długu), lecz wartość zobowiązania z tytułu odszkodowania w sposób pierwotny ustalana jest z uwzględnieniem norm kodeksu pracy.
Tym samym nie można obniżenia odszkodowania, które przewidziano w Ugodzie, traktować jako przychodu w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT: nie są to „otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”(art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT).
W konsekwencji wartość, o którą zmniejszone będzie odszkodowanie, nie będzie stanowić przychodu u Pracownika, zaś po stronie Wnioskodawcy nie powstanie ani obowiązek informacyjny z art. 42a ust. 1 ustawy o PIT ani obowiązek płatnika w odniesieniu do ww. kwoty zmniejszającej odszkodowanie.
W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy jest uzasadnione.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiliście Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r., poz. 592 ze zm.):
opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
przychodami, z zastrzeżeniem art. 14–15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne - to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu - przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Z opisu sprawy wynika, że pracownik, w związku z wykonywaniem obowiązków, swoim zachowaniem przyczynił się do powstania szkody w majątku Wnioskodawcy. Umowa o pracę z Pracownikiem została rozwiązana, a Wnioskodawca wszczął postępowanie sądowe przeciwko Pracownikowi, tj. złożył pozew o odszkodowanie, z uwagi na powstanie u Wnioskodawcy szkody w kwocie kapitału pożyczki, którą wypłacono w związku z opisanym wyłudzeniem (Szkoda). W trakcie procesu sądowego Wnioskodawca i Pracownik zawarli ugodę, w myśl której:
Zgodnie z art. 119 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r., poz. 277):
odszkodowanie ustala się w wysokości wyrządzonej szkody, jednak nie może ono przewyższać kwoty trzymiesięcznego wynagrodzenia przysługującego pracownikowi w dniu wyrządzenia szkody.
W myśl natomiast art. 121 § 1 ustawy Kodeks pracy:
jeżeli naprawienie szkody następuje na podstawie ugody pomiędzy pracodawcą i pracownikiem, wysokość odszkodowania może być obniżona, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności stopnia winy pracownika i jego stosunku do obowiązków pracowniczych.
Przy uwzględnieniu okoliczności wymienionych w § 1 wysokość odszkodowania może być także obniżona przez sąd pracy; dotyczy to również przypadku, gdy naprawienie szkody następuje na podstawie ugody sądowej (art. 121 § 2 Kodeksu pracy).
Z powyższych przepisów wynika, iż co do zasady pracownik ponosi pełną odpowiedzialność za szkody powstałe w powierzonym mieniu, to jednak biorąc pod uwagę prawną możliwość zawarcia ugody, należne pracodawcy odszkodowanie może być obniżone. Obniżenie kwoty odszkodowania w związku z zawarciem ugody nie skutkuje powstaniem przychodu po stronie pracownika, gdyż obniżenie to jest wynikiem przewidzianej prawem procedury dochodzenia do kwoty należnej tytułem odszkodowania.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż kwota o jaką obniżono pracownikowi - zgodnie z art. 121 § 1 Kodeksu pracy - odszkodowanie za szkodę na mieniu pracodawcy nie stanowi dla pracownika przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
W konsekwencji na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika.
Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo