Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości położonej na terytorium Białorusi.
Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym, posiada lokal mieszkalny w Białorusi nabyty w 2017 r. Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej. Planuje jego sprzedaż po upływie…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Wnioskodawczyni jest właścicielką lokalu mieszkalnego położonego na terytorium Republiki Białorusi. Prawo własności do nieruchomości zostało nabyte na podstawie umowy kupna - sprzedaży zawartej w dniu 24 listopada 2017 r. Nabycie nieruchomości zostało udokumentowane umową kupna sprzedaży oraz dokumentami potwierdzającymi prawo własności zgodnie z przepisami obowiązującymi na terytorium Republiki Białorusi.
Nieruchomość nie była związana z działalnością gospodarczą i nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej.
Wnioskodawczyni planuje sprzedaż przedmiotowej nieruchomości. Sprzedaż zostanie dokonana na podstawie umowy sprzedaży nieruchomości zgodnie z przepisami obowiązującymi na terytorium Republiki Białorusi. Sprzedaż nastąpi po upływie pięciu lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.
Pytanie
Czy odpłatne zbycie nieruchomości położonej na terytorium Republiki Białorusi, nabytej przez Wnioskodawczynię w dniu 24 listopada 2017 r., dokonane po upływie pięciu lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni odpłatne zbycie nieruchomości opisanej we wniosku nie będzie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce. Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawczynię w dniu 24 listopada 2017 r. Planowana sprzedaż nastąpi po upływie pięciu lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym sprzedaż nieruchomości nastąpi po upływie wskazanego wyżej pięcioletniego terminu. W konsekwencji planowana sprzedaż nie będzie stanowiła źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a uzyskany przychód nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Na podstawie art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Jest Pani właścicielką lokalu mieszkalnego położonego na terytorium Republiki Białorusi. Prawo własności do nieruchomości zostało nabyte na podstawie umowy kupna - sprzedaży zawartej w dniu 24 listopada 2017 r. Nabycie nieruchomości zostało udokumentowane umową kupna sprzedaży oraz dokumentami potwierdzającymi prawo własności zgodnie z przepisami obowiązującymi na terytorium Republiki Białorusi.
Nieruchomość nie była związana z działalnością gospodarczą i nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej.
Planuje Pani sprzedaż przedmiotowej nieruchomości.
Powzięła Pani wątpliwość czy w związku z planowaną sprzedażą przedmiotowej nieruchomości położonej na terytorium Białorusi będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego w Polsce.
Odnosząc się do opodatkowania dochodów uzyskiwanych przez polskiego rezydenta podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości na terytorium Białorusi należy dokonać analizy Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Mińsku 18 listopada 1992 r. (Dz.U. z 1993 r. nr 120 poz. 534).
Określając skutki podatkowe planowanej sprzedaży przez Panią – jako polskiego rezydenta podatkowego – położonej na terytorium Białorusi nieruchomości, odwołać należy się do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Przywołany przepis formułuje generalną zasadę stanowiącą, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie bądź wybudowanie, nie generuje przychodu ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie – kwota uzyskana z takiego zbycia w ogóle nie podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Odnosząc powyższe do Pani sprawy, skoro planowana przez Panią sprzedaż nieruchomości (mieszkania) nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku, w którym nieruchomość Pani nabyła, to sprzedaż ta nie stanowi dla Pani źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie – w Polsce nie wystąpi u Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z tą sprzedażą.
W konsekwencji nie znajduje zastosowania metoda służąca zapobieganiu podwójnemu opodatkowaniu, ponieważ w Polsce do takiego opodatkowania w opisanym przez Panią przypadku nie dochodzi. Innymi słowy, nie ma takiej potrzeby, ponieważ analizowane zbycie jest w Polsce podatkowo obojętne.
Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo