Skutki podatkowe otrzymania zwrotu kosztów delegacji służbowej na podstawie ugody sądowej.
W czerwcu 2026 r. pracownik zawarł z pracodawcą ugodę sądową, na podstawie której otrzymał odszkodowanie za brak zwrotu kosztów delegacji odbywanych na zaproszenie pracodawcy w ramach działalności związkowej. Pozew dotyczył naruszenia zasady równego traktowania przy rozliczaniu podróży służbowych. Ugoda określiła wypłatę 28.185,53 zł brutto odszkodowania, 2.718,08 zł odsetek oraz 2.700,00 zł kosztów zastępstwa procesowego. Wysokość odszkodowania odpowiadała kosztom przejazdów…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 20 sierpnia 2026 r. (data wpływu 20 sierpnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W miesiącu czerwcu zawarta została ugoda sądowa na mocy której pracodawca wypłacił odszkodowanie za brak zwrotu kosztów delegacji wynikających z podróży które odbywał Pan na zaproszenie pracodawcy. Pozew sądowy dotyczył kwestii naruszania zasady równego traktowania przez pracodawcę przy rozliczaniu podróży służbowych.
Wartość wypłaconego odszkodowania stanowi równowartość kosztów przejazdów oraz diet wynikających z ogólnych zasad rozliczania podróży służbowych, powiększonych o odsetki za zwłokę.
Podróże służbowe na zaproszenie pracodawcy odbywały się w ramach czynności wynikających z działalności związkowej.
Jako pracownik jest Pan w chwili obecnej czasowo zwolniony z obowiązku świadczenia pracy, piastując funkcję Przewodniczącego Zakładowej Organizacji Związkowej i po zawarciu ugody stan ten nie uległ zmianie.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Otrzymane odszkodowanie było świadczeniem, które służyło naprawieniu rzeczywistej szkody poniesionej przez Pana tj. zwrotu poniesionych kosztów podróży służbowych. Przedmiotem wniesionego pozwu do Sadu Pracy było naruszenie zasad równego traktowania w stosunku do mojej osoby objawiającej się brakiem zwrotu kosztów podróży służbowych, które odbywał Pan na zaproszenie pracodawcy.
W uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytanie jakie konkretnie ustalenia zawarte były w ugodzie oraz, czy w zawartej ugodzie wskazano konkretne przepisy naruszone przez pracodawcę, cytuje Pan treść zawartej ugody sądowej:
Ugoda Sądowa
W dniu 23 czerwca 2026 r., na rozprawie, w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w (…), o sygnaturze akt (…), z powództwa A.A. przeciwko (…) o zapłatę, uzgodniono treść ugody sądowej („Ugoda") pomiędzy:
(…) z siedzibą w (…), (…), reprezentowanym przez B.B., dalej: „Spółka", a A.A., zam. ul. (…), PESEL: (…), reprezentowanym C.C., dalej: „Powód", dalej łącznie jako: „Strony".
Mając na uwadze podjęcie przez Strony rozmów w celu polubownego zakończenia toczącego się między nimi postępowania. Strony postanowiły zawrzeć Ugodę o następującej treści:
1. Celem zakończenia Postępowania Strony postanawiają zawrzeć Ugodę, na podstawie której Spółka wypłaci Powodowi kwotę 28.185,53 zł brutto tytułem odszkodowania, ustalonego w drodze wzajemnych ustępstw Stron, w celu definitywnego zakończenia sporu, oraz kwotę 2.718,08 zł tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie.
2. Wypłata kwoty wskazanej w pkt 1 nastąpi w terminie 14 dni od dnia zawarcia niniejszej Ugody, na rachunek bankowy Powoda wskazany Spółce przez Powoda albo jego pełnomocnika. Za datę zapłaty Strony uznają dzień obciążenia rachunku bankowego Spółki.
3. Spółka wypłaci na rzecz Powoda kwotę 2.700,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
4. Wypłata kwoty wskazanej w pkt 3 nastąpi w terminie 14 dni od dnia zawarcia niniejszej Ugody, na rachunek bankowy Powoda wskazany Spółce jego pełnomocnika. Za datę zapłaty Strony uznają dzień obciążenia rachunku bankowego Spółki.
5. Powód oświadcza, że niniejsza Ugoda wyczerpuje wszelkie jego roszczenia wobec Spółki związane z niniejszym Postępowaniem, zarówno w zakresie roszczenia głównego, odsetek, jak i kosztów procesu oraz kosztów zastępstwa procesowego.
6. Strony zgodnie wnoszą o umorzenie Postępowania.
7. Niniejsza Ugoda została zawarta po przeprowadzeniu negocjacji między Stronami, w trakcie który cli Strony były reprezentowane przez profesjonalny cli pełnomocników. Powód potwierdza, że rozumie w pełni treść Ugody oraz że jest ona dla niego korzystna i zgodna z jego słusznym interesem. Powód potwierdza, że zawierając niniejszą Ugodę nie pozostaje pod żadną presją ani jakimkolwiek wpływem osób trzecich.
Wysokość odszkodowania jest równowartością zwrotu kosztów podróży wynikającej z art. 775 kodeksu pracy i dotyczyła ściśle przedłożonych pracodawcy kosztów podróży odbywających się przy wykorzystaniu samochodu prywatnego wyliczonych jako mnożnik przejechanych kilometrów razy stawka za kilometr wg Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania pojazdów do celów służbowych oraz należnych diet przynależnych w podróży służbowej. Zasady te dla wszystkich pracowników zostały zawarte w Procedurze odbywania podróży służbowych obowiązującej w (…). U wskazanego pracodawcy nie obowiązywał we wskazanym okresie Układ Zbiorowy Pracy ani żaden inny Regulamin ustalony wg norm przypisanych w KP jak również ustawie o ZZ, który regulowałby kwestie odbywania podróży służbowych poza procedurą wydaną jednostronnie przez pracodawcę. Sprawa dotyczyła kilkudziesięciu niezwróconych delegacji.
Pytanie
Czy w opisanym stanie jako podatnik korzysta Pan z prawa zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z zawartą ugodą i otrzymanym odszkodowaniem na kanwie wskazanego art. 21 ust. 1 pkt 3b oraz czy tego typu odszkodowanie zwolnione jest z obciążeń podatkowych?
Pana stanowisko w sprawie
Analizując treść przepisów kodeksu pracy, jak również przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uważa Pan, iż otrzymane odszkodowanie w ramach ugody sadowej jest zwolnione z obciążeń podatkowych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Źródło przychodów
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Natomiast w świetle art. 12 ust. 1 omawianej ustawy:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Należy zauważyć, że użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
Art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
Zwolnienie przedmiotowe
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub aktów administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów, oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2023 r. poz. 1465), z wyjątkiem:
a) określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.
Zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymaga łącznego spełnienia następujących warunków:
1. otrzymane świadczenie musi być odszkodowaniem lub zadośćuczynieniem,
2. odszkodowanie lub zadośćuczynienie musi być przyznane na podstawie:
a. ustawy,
b. przepisów wykonawczych do ustawy,
c. układów zbiorowych pracy lub innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy Kodeks pracy,
3. wysokość bądź zasady ustalania odszkodowania lub zadośćuczynienia muszą wprost wynikać z ww. aktów,
4. nie mogą zachodzić wyłączenia, o jakich mowa w lit. a)-g) art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 21 ust. 1 pkt 3a ustawy:
Wolne od podatku dochodowego są odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie przepisów o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego.
Z kolei art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:
a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
W przywołanym przepisie ustawodawca używa sformułowania „inne odszkodowania lub zadośćuczynienia”. Należy przez to rozumieć te odszkodowania i zadośćuczynienia, które nie zostały wprost wymienione w katalogu zwolnień podatkowych, a więc inne niż te, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.
Warunkiem zwolnienia świadczenia od opodatkowania na podstawie przytoczonego przepisu jest jego odszkodowawczy charakter. Wyżej wymienione przepisy zwalniają od podatku jedynie takie odszkodowania, które nie stanowią ekonomicznego przysporzenia ponad stan majątkowy będący w posiadaniu podatnika przed ich wypłatą. Odszkodowanie jest szczególnym rodzajem świadczenia polegającego na naprawieniu szkody, czyli uszczerbku, jakiego doznaje poszkodowany we wszystkiego rodzaju dobrach przez prawo chronionych. Chodzi zarówno o uszczerbek majątkowy, jak i niemajątkowy. W praktyce szkoda może obejmować stratę polegającą na ubytku w majątku - wskutek doznania tej straty poszkodowany staje się uboższy niż był dotychczas, lub może dotyczyć utraconych korzyści, jakich poszkodowany mógłby się spodziewać, gdyby mu szkody nie wyrządzono - wówczas poszkodowany nie staje się bogatszy, jakkolwiek mógł liczyć na wzbogacenie się.
Warunkiem wystarczającym do powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych na zasadach przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie więc niezrealizowanie choćby jednej ze wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 3b przesłanek.
Ponadto zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy, wolne od podatku są diety i inne należności za czas:
a) podróży służbowej pracownika,
b) podróży osoby niebędącej pracownikiem,
- do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, iż przedmiotowe zwolnienie od podatku obejmuje diety i inne świadczenia otrzymane przez pracownika za czas podróży służbowej, do wysokości określonej w odrębnych przepisach.
Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji podróży służbowej. Dlatego w tej kwestii należy posłużyć się definicją zawartą w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277).
Zgodnie z art. 775 § 1 Kodeksu pracy:
Pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.
Podróżą służbową jest zatem taki wyjazd, który odbywa się na polecenie pracodawcy i jest związany ze świadczeniem pracy poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy.
Przepis § 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej odnosi się do należności pieniężnych innych niż diety oraz zwrot kosztów przejazdów i dojazdów oraz noclegów, tj. np. do zwrotu kosztów z tytułu opłat za parking lub przejazd autostradą, opłaty za postój w strefie płatnego parkowania itp.
Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej:
Pracownikowi, który w czasie podróży krajowej lub podróży zagranicznej poniósł inne niezbędne wydatki związane z tą podróżą, określone lub uznane przez pracodawcę, zwraca się je w udokumentowanej wysokości.
Stosownie zaś do § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia:
Wydatki, o których mowa w ust. 1, obejmują opłaty za bagaż, przejazd drogami płatnymi i autostradami, postój w strefie płatnego parkowania, miejsca parkingowe oraz inne niezbędne wydatki wiążące się bezpośrednio z odbywaniem podróży krajowej lub podróży zagranicznej.
W przedmiotowej sprawie Pana wątpliwość budzi kwestia, czy otrzymane odszkodowanie będzie korzystać ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w miesiącu czerwcu zawarta została ugoda sądowa na mocy której pracodawca wypłacił odszkodowanie za brak zwrotu kosztów delegacji wynikających z podróży które odbywał Pan na zaproszenie pracodawcy. Pozew sądowy dotyczył kwestii naruszania zasady równego traktowania przez pracodawcę przy rozliczaniu podróży służbowych. Wysokość odszkodowania stanowi równowartość zwrotu kosztów podróży wynikającej z art. 775 kodeksu pracy i dotyczyła ściśle przedłożonych pracodawcy kosztów podróży odbywających się przy wykorzystaniu samochodu prywatnego wyliczonych jako mnożnik przejechanych kilometrów razy stawka za kilometr wg Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania pojazdów do celów służbowych oraz należnych diet przynależnych w podróży służbowej.
Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że w przypadku pracownika dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia istotne jest aby kwota otrzymana przez pracownika była dietą, wydatkiem związaną z podróżą służbową i nie przekraczała wysokości wynikającej ze wskazanych przepisów.
Skoro zatem odbywał Pan podróże służbowe, w związku z którymi przysługiwało Panu uprawnienie do zwrotu poniesionych kosztów, to uznać należy, że świadczenia te do wysokości wynikającej z ww. przepisów korzystają ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przedstawionej sytuacji bez znaczenia pozostaje zatem, fakt, iż zwrot kosztów został wypłacony dopiero po zawarciu ugody z pracodawcą.
W konsekwencji Pana stanowisko należy uznać za nieprawidłowe, gdyż otrzymane przez Pana odszkodowanie, stanowiące zwrot poniesionych kosztów w związku z odbywanymi wcześniej podróżami służbowymi - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju - korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie powołanego przez Pana art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo