Wnioskodawca świadczył pracę na terytorium Polski w okresie od 28.10.2025 r. do 2.03.2026 r. zdalnie na rzecz pracodawcy z siedzibą w Kazachstanie. Jednakże okres świadczenia pracy nie przekroczył 183 dni w ciągu 12-miesięcznego okresu, zatem jak wynika z powyższych przepisów dochody Wnioskodawcy z tytułu umowy o pracy w całości podlegają opodatkowaniu w kraju rezydencji Wnioskodawcy, czyli w Kazachstanie.
Podatnik posiada obywatelstwo polskie i rosyjskie. W styczniu 2025 r. wyjechał z rodziną do Kazachstanu, gdzie pracował i przebywał ponad 183 dni. W czerwcu 2025 r. jego rodzina przeprowadziła się do Polski, wynajmując mieszkanie, a dzieci rozpoczęły naukę w polskiej szkole. Sam podatnik przebywał w Polsce od października 2025 r. do marca 2026 r., wykonując pracę zdalną dla kazachskiego pracodawcy. W marcu 2026 r. rodzina opuściła Polskę…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 2 kwietnia 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Posiada Pan podwójne obywatelstwo: polskie oraz rosyjskie. Obywatelstwo polskie zostało nabyte w drodze repatriacji w dniu 23.12.2024 r. Posiada Pan numer PESEL: (…).
W okresie od 23.12.2024 r. do 17.01.2025 r. wraz z rodziną (żona oraz dwoje dzieci w wieku 9 i 15 lat) przebywał Pan na terytorium Polski.
Następnie przez większość 2025 roku (ponad 183 dni) przebywał Pan i pracował na terytorium Kazachstanu, posiadając tam status rezydenta podatkowego.
16.06.2025 r. Pana rodzina (żona i dzieci) przeniosła się na stałe do Polski, co Pana zdaniem wiązało się z przeniesieniem centrum interesów osobistych (ośrodka interesów życiowych) do Polski zgodnie z art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy o PIT.
Od 30.06.2025 r. do 30.06.2026 r. Pan rodzina wynajmowała mieszkanie w (…) na podstawie umowy najmu długoterminowego. Rodzina została zameldowana na pobyt czasowy od 1.07.2025 r., a Pan od 25.07.2025 r. Dzieci podjęły naukę w polskiej szkole, a żona w dniu 2.10.2025 r. zarejestrowała się w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna.
Przebywał Pan osobiście w Polsce w okresie od 28.10.2025 r. do 2.03.2026 r., wykonując w tym czasie pracę zdalną.
W całym okresie 2025-2026 był Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę w podmiocie prawnym z siedzibą w Kazachstanie. Wynagrodzenie wpływało w walucie KZT na rachunek w kazachskim banku. Pracodawca, jako płatnik, odprowadzał w Kazachstanie podatek dochodowy oraz składki na ubezpieczenia społeczne.
16.03.2026 r. Pana rodzina opuściła Polskę na stałe, a dzieci zostały wypisane z polskiej szkoły. Z tym dniem ustało Pana centrum interesów życiowych w Polsce. Umowa najmu mieszkania trwała formalnie do 30.06.2026 r., jednak lokal nie służył już celom mieszkalnym Pana rodziny.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Oczekuje Pan wydania interpretacji indywidualnej za lata podatkowe 2025 oraz 2026.
W roku 2025 (do 28.10.2025 r.) oraz w roku 2026 (od 3.03.2026 r.) posiadał Pan i posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Kazachstanie zgodnie z tamtejszym prawem wewnętrznym. W okresach tych przebywał Pan na terytorium Kazachstanu powyżej 183 dni w roku kalendarzowym, posiadając tam ośrodek interesów życiowych (pracę oraz stale miejsce zamieszkania).
Do dnia 28.10.2025 r. Pana jedynym stałym miejscem zamieszkania był Kazachstan. W okresie od 28.10.2025 r. do 2.03.2026 r. zamieszkiwał Pan w Polsce. W Kazachstanie dysponował Pan mieszkaniem na podstawie umowy najmu długoterminowego. W Polsce również wynajmował Pan mieszkanie w (…) na potrzeby Pana rodziny.
Powiązania osobiste: w okresie od 16.06.2025 r. do 16.03.2026 r. w Polsce przebywała Pana najbliższa rodzina (żona oraz dwoje dzieci). W Kazachstanie pozostawali Pana znajomi oraz koledzy z pracy.
Powiązania majątkowe w Polsce:
Umowa o pracę z pracodawcą w Kazachstanie została zawarta w dniu 1.06.2022 r.
Powiązania majątkowe w Kazachstanie: głównym powiązaniem majątkowym było zatrudnienie u kazachskiego pracodawcy oraz posiadanie rachunków bankowych w walucie KZT, na które wpływało wynagrodzenie.
Aktywność społeczna: Pana aktywność w Polsce ograniczała się do spraw bytowych i edukacji dzieci. Nie prowadził Pan działalności politycznej ani społecznej. W Kazachstanie był Pan członkiem stowarzyszenia społecznego „(…)”.
Posiada Pan certyfikat rezydencji podatkowej wydany przez kazachski organ podatkowy w dniu 04.03.2025 r. potwierdzający Pana rezydencję w Kazachstanie za rok 2025.
Do Kazachstanu wyjechał Pan z Polski wraz z rodziną w dniu 17.01.2025 r. po uzyskaniu niezbędnych dokumentów, w celu zakończenia tamtejszych spraw i przygotowania się do ostatecznego przesiedlenia do Polski.
Wyjazd w styczniu 2025 r. wynikał z obowiązków zawodowych wobec pracodawcy. Pana długofalowym zamiarem było jednak osiedlenie się na stale w Polsce, co potwierdza przeprowadzka rodziny w czerwcu 2025 r., zapisanie dzieci do szkoły oraz rejestracja żony w urzędzie pracy.
Polskę opuścił Pan ostatecznie 2.03.2026 r. Pana żona i dzieci opuściły Polskę 16.03.2026 r. Od tego dnia cała rodzina przebywa poza granicami RP, a dzieci zakończyły naukę w polskiej szkole.
Pytania
1) Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce wyłącznie w okresie od 16.06.2025 r. do 16.03.2026 r.?
2) Czy dochody z pracy najemnej wykonywanej na rzecz kazachskiego pracodawcy powinny zostać opodatkowane w Polsce tylko za powyższy okres, z zastosowaniem metody unikania podwójnego opodatkowania?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem stał się Pan polskim rezydentem podatkowym z dniem 16.06.2025 r., kiedy to Pana rodzina przeniosła się do Polski, co stanowi o przeniesieniu centrum interesów życiowych (art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy o PIT). Status ten ustał z dniem 16.03.2026 r., po definitywnym wyjeździe rodziny z Polski w marcu 2026 r. i ustaniu więzi społeczno-gospodarczych.
W związku z powyższym, dochody uzyskane w Kazachstanie przed 16.06.2025 r. oraz po 16.03.2026 r. nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. Natomiast dochody uzyskane w okresie rezydencji (czerwiec 2025 - marzec 2026) powinny zostać wykazane w zeznaniu rocznym PIT-36.
Zgodnie z Umową między Rządem RP a Rządem Republiki Kazachstanu w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, do dochodów tych należy zastosować metodę odliczenia proporcjonalnego, co pozwala na zaliczenie podatku zapłaconego w Kazachstanie na poczet zobowiązania podatkowego w Polsce.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
W świetle opisanego zdarzenia, w przedstawionej sytuacji znajdą zastosowanie uregulowania Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Kazachstanu w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu majątku z dnia 21 września 1994 r. (Dz. U. z 1995 Nr 121 poz. 586 ze zm.).
Na podstawie art. 4 ust. 1 Konwencji:
W rozumieniu niniejszej konwencji określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze. Określenie to obejmuje również rząd Umawiającego się Państwa, jego jednostki administracyjne lub władze lokalne oraz wykorzystywane przez rząd lub władze instytucje finansowe. Jednakże określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w Umawiającym się Państwie z tytułu dochodu uzyskiwanego tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku znajdującego
się w tym Państwie.
W myśl art. 4 ust. 2 Konwencji:
Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 tego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony według następujących zasad:
a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ona silniejsze powiązania osobiste lub gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca8 zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;
d) jeżeli jest ona obywatelem obu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza Modelowej Konwencji OECD. Przedtem, jednak wyjaśnienia wymaga, że głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym Konwencja zawarta między Polską i Kazachstanem.
Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
W przedstawionym stanie faktycznym wskazał Pan, że posiada podwójne obywatelstwo: polskie (nabyte w drodze repatriacji w dniu 23.12.2024 r.) oraz rosyjskie.
W okresie od 23.12.2024 r. do 17.01.2025 r. wraz z rodziną (żona oraz dwoje dzieci w wieku 9 i 15 lat) przebywał Pan na terytorium Polski. Następnie przez większość 2025 roku (ponad 183 dni) przebywał Pan i pracował na terytorium Kazachstanu, posiadając tam status rezydenta podatkowego.
16.06.2025 r. Pana rodzina (żona i dzieci) przeniosła się na stałe do Polski i mieszkała tu do dnia 16 marca 2026 r., w którym opuściła kraj na stałe. W czasie pobytu w Polsce rodzina wynajmowała mieszkanie w (…), a dzieci uczęszczały do polskiej szkoły.
W okresie będącym przedmiotem zapytania nie miał Pan innych dochodów na terytorium Polski. Wskazał Pan jednak że w okresie od 28.10.2025 r do 02.03.2026 r. przebywał Pan w Polsce świadcząc pracę zdalną dla pracodawcy z siedzibą w Kazachstanie.
W całym okresie 2025-2026 był Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę w podmiocie prawnym z siedzibą w Kazachstanie. Wynagrodzenie wpływało w walucie KZT na rachunek w kazachskim banku. Pracodawca, jako płatnik, odprowadzał w Kazachstanie podatek dochodowy oraz składki na ubezpieczenia społeczne.
W Kazachstanie dysponował Pan mieszkaniem na podstawie umowy najmu długoterminowego, pozostawali tam Pana znajomi oraz koledzy z pracy oraz był Pan członkiem stowarzyszenia społecznego „(…)”.
Pana aktywność w Polsce ograniczała się natomiast jedynie do spraw bytowych i edukacji dzieci. Nie prowadził Pan działalności politycznej ani społecznej.
Po dokonaniu analizy stopnia Pana powiązań osobistych i gospodarczych, należy stwierdzić, że ośrodek interesów osobistych posiada Pan w Polsce (żona, dzieci), natomiast ośrodek interesów gospodarczych w Kazachstanie (źródło dochodów, aktywność społeczna). Zatem nie można określić państwa, w którym - w 2025 r. i w okresie do 16.03.2026 r. - znajduje się Pana ośrodek interesów życiowych. W związku z czym, zastosowanie znajdzie przepis art. 4 ust. 2 lit. b Konwencji, który pierwszeństwo opodatkowania przyznaje państwu, w którym osoba fizyczna zazwyczaj przebywa.
Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego większą część badanego okresu przebywał Pan poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
Mając zatem na uwadze, że przebywał Pan zazwyczaj w Kazachstanie (co potwierdza posiadany przez Pana certyfikat rezydencji podatkowej wydany w Kazachstanie za rok 2025), uznać należy, że Pana miejscem zamieszkania dla celów podatkowych ustalonym w oparciu o ww. normy kolizyjne był Kazachstan.
Tym samym w 2025 roku oraz w okresie do 16.03.2026 r. podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w Polsce opodatkowaniu podlegały tylko dochody osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Z kolei zgodnie z art. 15 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Kazachstanu w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu majątku z dnia 21 września 1994 r. (Dz. U. z 1995 Nr 121 poz. 586 ze zm.).
1. Z uwzględnieniem postanowień artykułów 16 (wynagrodzenia dyrektorów), 18 (emerytury i renty) i 19 (funkcje publiczne), płace, uposażenia i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
2. Bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenia, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:
a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nie przekraczające łącznie 183 dni w ciągu 12-miesięcznego okresu, i
b) wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, oraz
c) wynagrodzenia nie są wypłacane przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.
W opisanym stanie faktycznym wskazał Pan, że świadczył Pan pracę na terytorium Polski w okresie od 28.10.2025 r. do 2.03.2026 r. zdalnie na rzecz pracodawcy z siedzibą w Kazachstanie. Jednakże okres świadczenia pracy nie przekroczył 183 dni w ciągu 12-miesięcznego okresu, zatem jak wynika z powyższych przepisów Pana dochody z tytułu umowy o pracy w całości podlegają opodatkowaniu w kraju Pana rezydencji, czyli w Kazachstanie.
W związku z powyższym nie ma Pan również obowiązku wykazania tych dochodów w Polsce.
Zatem Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo