Podatniczka jest osobą fizyczną, wdową od 2017 roku, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Ma pięcioro dzieci: trzy córki z pierwszego małżeństwa, w tym jedną nieletnią objętą planem wychowawczym i opieką naprzemienną z ojcem od 2020 roku, z przyznanym świadczeniem wychowawczym (800+) na oboje rodziców, oraz trzech nieletnich synów z drugiego małżeństwa, których ojciec zmarł. Podatniczka jest zatrudniona na umowę o pracę, nie prowadzi działalności gospodarczej,…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 4 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 9 marca 2026 r. (wpływ 16 marca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Pani jako osoba fizyczna posiadająca na terytorium Polski nieograniczony obowiązek podatkowy z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych (art. 3 ust. 1 ustawy o pdof) - dalej Podatniczka, rozliczała Pani podatek dochodowy od osób fizycznych wspólnie z małoletnimi dziećmi. Z pierwszego małżeństwa posiada Pani trzy córki, w tym jedną nieletnią. Rozwiodła się Pani z ojcem dzieci, w odniesieniu do drugiego dziecka (córki) ma Pani zawarty plan wychowawczy z ojcem dziecka od roku 2020. Ponadto ma Pani jeszcze trzech nieletnich synów z drugiego małżeństwa - ojciec synów zmarł.
Ma Pani z ojcem córki wychowywanej wspólnie decyzję o przyznaniu świadczenia wychowawczego na oboje rodziców. Rozliczała się Pani za lata 2020 - 2024 z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych wspólnie z małoletnimi dziećmi.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Przedmiotem zapytania są lata 2022- 2025.
Jest Pani wdową od 2017 r, zatem lata, których dotyczy zapytanie, zawierają się w tym okresie.
Wobec córki Pani, A.A., pochodzącej z pierwszego małżeństwa, została sądownie zatwierdzona opieka naprzemienna. Załącza Pani wyrok i porozumienie.
Nigdy nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. Jedynym Pani pracodawcą od ponad 20 lat jest (…), gdzie jest Pani zatrudniona na podstawie umowy o pracę, w pełnym wymiarze, na czas nieokreślony.
A.A. w minionym roku pracowała w wakacje, na podstawie umowy zlecenia. Miała wówczas 17 lat. Załącza Pani jej PIT. Pani synowie, od śmierci ojca uzyskują rentę rodzinną po ojcu. Innych dochodów nie mieli i nie mają. Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym ani ustawa o podatku tonażowym ani ustawa o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych - nie ma zastosowani wobec Pani ani wobec Pani dzieci.
W okresie będącym przedmiotem zapytania wykonywała Pani władzę rodzicielską wobec wszystkich Pani dzieci, samodzielnie je wychowując, dbając o ich prawidłowy rozwój, kształtując ich właściwe zachowania, rozwijając i inwestując w ich zainteresowania. Sprawowała Pani nad nimi pełną opiekę, troszczyła się o ich rozwój fizyczny, psychiczny i duchowy. Zapewniała Pani i zapewnia Pani nadal dzieciom warunki do bezpiecznego wyrażania emocji, dbając o ich ogólny dobrostan psychiczny. Była Pani i jest nadal osobą, do której dzieci zwracają się po wsparcie emocjonalne i instrumentalne w każdej sytuacji życiowej, która je spotyka.
Ponosiła Pani pełne i niedzielone wydatki związane z ich odpoczynkiem i wyjazdami, ponosiła Pani koszty ich utrzymania, zabezpieczała Pani pełne potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, uczestniczyła w ich życiu szkolnym i w innych aktywnościach rozwojowych, takich jak wolontariaty i zajęcia muzyczne. Zadbała Pani o to, żeby dzieci znały języki obce, chodziły regularnie na pozaszkolne odpłatne zajęcia sportowe, organizowała Pani dodatkowy zajęcia dla podniesienia ich kompetencji społecznych i edukacyjnych. Wszystkie dzieci są na czas szczepione, w tym szczepionkami odpłatnymi, nieobowiązkowymi.
Umawiała Pani i zabierała Pani do specjalistów, kiedy to było potrzebne. Wykonuje Pani wszelkie niezbędne badania, słowem bez niczyjej pomocy samotnie wychowuje piątkę dzieci.
Wszystkie dzieci, w tym (...), spędzały z Panią wszystkie święta (mimo innych ustaleń w porozumieniu rodzicielskim - za zgodą obu stron), wszystkie niepełnoletnie dzieci zabierała Pani ze sobą na wakacje i ferie. Nie otrzymywała Pani żadnego dofinansowania.
Pomagała Pani i nadal pomaga swoim dzieciom na co dzień w nauce, utrzymuje Pani kontakty z nauczycielami. Dzięki Pani wsparciu w edukacji, zarówno (...) jak i synowie osiągają wysokie wyniki w nauce oraz zachowaniu szkolnym.
Dba Pani o dobre relacje dzieci z innymi członkami rodziny (dziadkowie z obu stron, starsze siostry; dalsi krewni).
Pytanie
Czy ma Pani prawo do rozliczania się wspólnie z małoletnim dzieckiem w sytuacji, gdy jedno z dzieci na zasadzie art. 6 ust. 4f pdof spełnia warunki do wyłączenia wspólnego rozliczenia (plan wychowawczy, wspólne z ojcem przyznane świadczenie wychowawcze), ale Pani wychowuje samotnie jeszcze trzech nieletnich synów z drugiego małżeństwa, na których nie otrzymuje alimentów?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem przysługuje Pani prawo do rozliczenia podatku dochodowego wspólnie z małoletnimi dziećmi, pomimo tego, iż jedno z nich (z innego małżeństwa) jest wychowywane wspólnie z ojcem, ponieważ pozostałe małoletnie dzieci podatniczka wychowuje samotnie i te dzieci spełniają warunki do łącznego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych na zasadzie art. 6 ust. 4c pdof.
UZASADNIENIE.
Gdyby Pani miała tylko jedno lub więcej dzieci, które byłyby objęte planem wychowawczym i na które byłoby pobierane świadczenie wychowawcze 800 +, to istotnie nie przysługiwałoby Pani prawo do wspólnego rozliczenia z małoletnimi dziećmi. W sytuacji, gdy oprócz dziecka objętego planem wychowawczym na które pobierane jest świadczenie 800 + wspólnie z drugim rodzicem również samotnie wychowuje Pani inne nieletnie dzieci, nie można stwierdzić, iż utraciła Pani prawo do korzystania z możliwości łącznego rozliczenia razem z dziećmi. Za taką interpretacją przemawiają względy wykładni celowościowej i logicznej. Ustawodawca poprzez wprowadzenie możliwości rozliczenia wspólnie z małoletnim dzieckiem chciał wprowadzić swoistą ulgę podatkową, która umożliwiała osobie samotnie wychowującej dzieci uzyskanie efektywnie większych środków do życia i wychowania dzieci. Ustawodawca wychodził z założenia, iż w sytuacji pełnej rodziny oboje rodzice wspólnie utrzymują rodzinę, a zatem i dzieci. W przypadku osoby samotnie wychowującej dzieci cały ciężar utrzymania i sprawowania pieczy nad dziećmi spada na jednego z rodziców. To powoduje, iż efektywnie niepełna rodzina uzyskuje mniejszy dochód, a ponadto jedyny rodzic jest obciążony w stopniu znacznym obowiązkiem opieki nad dziećmi (drugi rodzic w tym nie pomaga) co w sposób oczywisty zmniejsza możliwości zarobkowe rodzica samotnego.
Z trochę inną sytuacją mamy do czynienia w przypadku opisanym w art. 6 ust. 4f pdof. Jeżeli Sąd rozwodowy ustalił plan wychowawczy, w którym co do zasady mniej więcej równo ustalił obciążenie każdego z rodziców w kwestii utrzymania i wychowania dziecka, to teoretycznie taka sytuacja nie różni się pod względem nakładów finansowych oraz czasowych od sytuacji pełnej rodziny, gdzie rodzice w tym samym stopniu przyczyniają się de utrzymania i wychowania dzieci. Ustawodawca słusznie zatem w takim przypadku uznał, iż skoro przy wychowaniu naprzemiennym obowiązki wychowawcze i utrzymania dzieci są równo rozdzielone pomiędzy oboje rodziców, to ulga w postaci możliwości wspólnego rozliczenia z dziećmi nie jest należna.
Tu przechodzimy do sedna problemu. W omawianym przypadku znajduje się Pani w złożonej sytuacji. Z jednej strony ma oczywiste prawo do korzystania z ulgi w postaci wspólnego rozliczenia z trojgiem nieletnich synów, których ojciec zmarł. Z drugiej strony ma Pani córkę z poprzedniego małżeństwa, która objęta jest planem wychowawczym, na mocy którego ciężar jej utrzymania i wychowania spoczywa na obojgu rodzicach. Biorąc pod uwagę tę drugą kwestię należałoby dojść do wniosku, iż Pani nie przysługuje prawo do wspólnego rozliczenia z dzieckiem (plan wychowawczy, świadczenie 800+ na oboje rodziców). Jednakże ma Pani prawo do korzystania z rozliczenia wspólnego z dziećmi z uwagi na samotne wychowywanie (a co ważniejsze - samotne utrzymywanie) trzech nieletnich synów. Tu należy sobie zadać pytanie, czy w przypadku posiadania jednego dziecka, z tytułu którego nie przysługuje Pani prawo do wspólnego rozliczenia oraz innych dzieci, co do których prawo takie przysługuje, to czy ustawodawca wprowadził generalny zakaz rozliczania się wspólnie z dziećmi? Nie, nie ma takiego przepisu. W prawoznawstwie przyjmuje się założenie tzw. racjonalnego ustawodawcy. Przyjmuje się, iż ustawodawca stanowi przepisy w sposób spójny i logiczny, a jeżeli jakiś stan faktyczny nie jest wprost uregulowany w przepisach, należy dokonać wykładni przepisów opierając się na innym sposobie interpretacji aniżeli wykładnia gramatyczna. Tu wracamy do powyższych rozważań. Skoro ustawodawca zauważył potrzebę zastosowania takiego ulgowego sposobu rozliczenia podatkowego dla osób samotnie wychowujących dzieci, to ma to wspomóc takie osoby z uwagi na ich trudną sytuację finansową i osobistą. Ustawodawca wyłączając z tej możliwości osoby, które wychowują dzieci na zasadzie planu wychowawczego uznał, iż osoby takie nie wychowują dzieci samotnie, ponieważ ciężar utrzymania i wychowania rozłożony jest na oboje rodziców - tak jak w pełnych rodzinach. Oznacza to więc, iż osoby określone w art. 6 ust. 4f pdof nie są traktowane jako osoby samotnie wychowujące dzieci, ponieważ ciężar wychowania obciąża oboje rodziców. Nie ma w ustawie przepisu, który stanowiłby, iż osoba wyłączona z możliwości rozliczenia się wspólnie z dzieckiem na zasadzie art. 6 ust. 4f pdof nie może się rozliczyć wspólnie z innymi swoimi dziećmi, jeżeli w tym drugim przypadku spełnia ona przesłanki do traktowania jej jako osoba samotnie wychowująca dzieci. Skoro takiego przepisu w ustawie nie ma, nie można uznać iż zaliczenie podatnika do kategorii określonej w art. 6 ust. 4f. pdof wyłącza możliwość jego rozliczenia wspólnie z małoletnimi dziećmi, jeżeli spełnia przesłanki z innego tytułu. Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym.
Tytułem przykładu: Preferencyjne rozliczenie PIT osoby samotnie wychowującej dziecko. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 listopada 2024 r., I SA/Bd 641/24
Teza:
Zmiany wprowadzone w 2022 r. oznaczają brak możliwości preferencyjnego opodatkowania samotnych rodziców, którzy wychowują co najmniej jedno dziecko (którego dotyczy ulga) wspólnie (tzn. z drugim rodzicem tego dziecka), rozumiane także jako „naprzemienne" wykonywanie opieki nad tym dzieckiem. A nie, jak zinterpretował to organ, gdy wspólnie wychowują jakiekolwiek dziecko (w niniejszej sprawie dziecko którego nie dotyczył wniosek o ulgę). W ten sposób organ pozbawił Skarżącą prawa do wspólnego opodatkowania pomimo spełnienia przez nią warunków wynikających z np. 6 ust. 4c ustawy o PIT (jest wdową samotnie wychowującą dzieci, których ojciec nie żyje) tylko z tego powodu, że jednocześnie jest także matką kolejnego dziecka, które wychowuje wspólnie z jego ojcem, obecnym partnerem (a taki stan faktyczny nie podpada pod normę np. 6 ust. 4f tej ustawy).
Samotne wychowywanie dzieci przez cały rok podatkowy a ulgi w podatku dochodowym Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 kwietnia 2024 r., I SA/Wr 979/23.
Teza
Wykładnię literalną np. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wspiera wykładnia celowościowa i systemowa. Należy mieć na uwadze, że celem wprowadzenia ulgi było umożliwienie preferencyjnego rozliczenia podatkowego dla tych osób, które w roku podatkowym doświadczyły samotnej, samodzielnej pieczy, nad dzieckiem i jego wychowywaniem. Cel ten wpisuje się w idee polityki prorodzinnej Państwa. Zgodnie z np. 71 ust. 1 Konstytucji RP Państwo w swojej polityce społecznej i gospodarczej uwzględnia dobro rodziny. Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i niepełne, mają prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych. Co prawda wychowywanie dzieci w rodzinach niepełnych nie jest stanem pożądanym, jednak w zmieniających się realiach społecznych, należy uwzględnić szczególną ochronę i pomoc Państwa wobec takich rodzin, np. poprzez umożliwienie rodzicom samotnie wychowującym dzieci skorzystanie z ulgi podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był w tym czasie wyeliminowany z opieki i wychowania dzieci, taki bowiem warunek przeczyłby polityce prorodzinnej Państwa zmierzającej do systemowego wsparcia rodziców w wychowaniu dzieci, zwłaszcza w samotnym wychowaniu dzieci. Samotne wychowywanie dzieci przez cały rok podatkowy w rozumieniu, jakie nadaje temu pojęciu organ podatkowy mogłoby być zrealizowane jedynie w odniesieniu do wdów, wdowców i osób rozwiedzionych, którym przyznano wyłączną władzę rodzicielską.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
1) małoletnie,
2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).
Zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1576 ze zm.):
W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia wychowawczego.
W myśl art. 6 ust. 8 tej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2022 - 2025 r. dla osoby samotnie wychowującej dziecko podkreślić należy, że wszystkie preferencje, ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania.
Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej dla osób samotnie wychowujących dzieci, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja ta obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymieniają enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie. Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje - dla potrzeb jej wykładni i stosowania - samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.
Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować - wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w przytoczonych na wstępie przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. Osobą samotnie wychowującą dziecko jest również rodzic (opiekun prawny), który sprawuje nad dzieckiem wyłączną opiekę w przypadających na niego okresach wykonywania opieki naprzemiennej, w trakcie których dziecko zamieszkując z tym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a rodzic ten wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.
Z wniosku wynika w szczególności, że z pierwszego małżeństwa posiada Pani trzy córki, w tym jedną nieletnią. Rozwiodła się Pani z ojcem dzieci, w odniesieniu do drugiego dziecka (córki) ma Pani zawarty plan wychowawczy (opieka naprzemienna) z ojcem dziecka od roku 2020. Ponadto ma Pani jeszcze trzech nieletnich synów z drugiego małżeństwa - ojciec synów zmarł. Ma Pani z ojcem córki wychowywanej wspólnie decyzję o przyznaniu świadczenia wychowawczego na oboje rodziców. Jest Pani wdową od 2017 r.
Podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Jedynym Pani pracodawcą od ponad 20 lat jest ten sam podmiot, w którym jest Pani zatrudniona na podstawie umowy o pracę.
Mając na uwadze fakt, że w latach 2022 - 2025 r. posiadała Pani odpowiedni stan cywilny oraz samotnie wychowywała Pan dzieci stwierdzam, że w latach 2022 - 2025 r. posiadała Pani status osoby samotnie wychowującej dzieci. Ponadto w latach 2022 - 2025 r. nie miało do Pani zastosowania wyłączenie wskazane w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże, na podstawie wspomnianego wyżej art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca wyłączył możliwość skorzystania z preferencyjnej formy opodatkowania przez osoby wychowujące wspólnie z drugim rodzicem lub opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko. Wyłączenie to obejmuje również sytuacje, w których przynajmniej dziecko pozostaje pod opieką naprzemienną, a obojgu rodzicom przyznano świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (tj. w połowie wysokości).
Wobec powyższego stwierdzam, że w rozliczeniu za 2022 - 2025 r. - pomimo posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dzieci - nie będzie mogła Pani zastosować preferencyjnego sposobu opodatkowania, o którym mowa w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakt ustanowienia opieki naprzemiennej, w związku z którą pobierała Pani połowę świadczenia wychowawczego (tzw. 800+) przysługującego na małoletnią córkę, uniemożliwia Pani preferencyjne rozliczenie się w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
W trybie wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie prowadzimy postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku - nie prowadzi postępowania dowodowego. Nie analizujemy załączników (dokumentów) załączonych do wniosku.
Ponadto, wskazane przez Panią we własnym stanowisku wyroki sądów administracyjnych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, osadzonych w określonych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko w tych sprawach wydane rozstrzygnięcia są wiążące.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo