Wnioskodawca, osoba fizyczna polski rezydent podatkowy, otrzymał w drodze darowizny od matki w 2023 r. 1/5 udziału w nieruchomości. Nieruchomość składała się z dwóch działek nabytych przez matkę odpowiednio w 2006 i 2010 r. W 2025 r. Wnioskodawca wraz z matką sprzedali całą nieruchomość spółce z o.o. za 12.544.111,78 zł. Matka była wyłącznym właścicielem…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 11 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawcą jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, będąca polskim rezydentem podatkowym. Na mocy aktu notarialnego nr (…) z dnia 8 lutego 2023 r., Wnioskodawca nabył w drodze darowizny od swojej matki 1/5 udziału w nieruchomości położonej (…), której łączna powierzchnia wynosi 1.750 m2. Po nabyciu przez Wnioskodawcę tego udziału pozostałe pozostałe 4/5 udziału w nieruchomości było dalej własnością Jego matki. Wartość nabytego przez Wnioskodawcę udziału określono na kwotę 3 000 000 złotych, a zgodnie z art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn nie pobrano podatku od tej darowizny.
Na mocy aktu notarialnego nr (…) z dnia 22 grudnia 2025 r., Wnioskodawca wraz z matką dokonali sprzedaży całej nieruchomości obejmującej 4/5 udziału matki oraz 1/5 udziału Wnioskodawcy na rzecz C. sp. z o.o. Sprzedaż została dokonana za cenę w kwocie 12.544.111,78 zł.
Przedmiotowa nieruchomość składa się z dwóch działek ewidencyjnych o numerach 1 i 2 o łącznej powierzchni 0,1750 ha, dla których Sąd Rejonowy (…) prowadzi Księgę Wieczystą o numerze (…).
Działka nr 1 została nabyta przez matkę Wnioskodawcy w dniu 21 grudnia 2006 r. od osoby fizycznej na podstawie umowy przeniesienia własności nieruchomości potwierdzonej aktem notarialnym nr (…), a działka nr 2 została nabyta w dniu 24 marca 2010 r. od osób fizycznych na podstawie umowy sprzedaży oraz oświadczenia o ustanowieniu służebności gruntowej potwierdzonego aktem notarialnym nr (…).
W dniu nabycia nieruchomości matka Wnioskodawcy pozostawała w związku małżeńskim z B.B. nosiła nazwisko (…).
Od dnia 1 sierpnia 2002 r. do dnia rozwodu w dniu 15 czerwca 2023 r. obowiązywał między małżonkami ustrój rozdzielności majątkowej, ustanowiony na podstawie aktu notarialnego umowy majątkowej małżeńskiej nr (…).
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym, gdzie Wnioskodawca nabył w drodze darowizny 1/5 udziału w nieruchomości od swojej matki, która była wyłącznym właścicielem nieruchomości przez okres ponad 5 lat okres ten uważa się za kontynuację posiadania nieruchomości przez Wnioskodawcę i w związku z tym odpłatne zbycia udziału nie stanowi dla Wnioskodawcy źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy nabycie w drodze darowizny 1/5 udziału w nieruchomości od swojej matki, która była wyłącznym właścicielem nieruchomości przez okres ponad 5 lat, okres ten uważa się za kontynuację posiadania nieruchomości przez Wnioskodawcę. Kontynuacja posiadania oznacza, że okres posiadania nieruchomości przez osobę, od której nabyto udział w drodze darowizny, wlicza się do okresu posiadania nabywcy, tak jak w sytuacjach regulowanych art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku nabycia nieruchomości w drodze spadku.
W związku z tym, jeżeli matka nabyła nieruchomość ponad 5 lat przed darowizna, okres ten wlicza się do łącznego posiadania, a odpłatne zbycie udziału przez Wnioskodawcę nie stanowi dla Niego źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
Źródło przychodu
Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
d) innych rzeczy,
‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.
W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
Moment nabycia
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
Zatem pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu, należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym.
Na podstawie art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej postanowiły.
Należy zatem wskazać, że nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną - nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.
Jak stanowi art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego.
Darowizna zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, jest zatem umową. Istotą jej jest bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swego majątku na rzecz innej osoby. Umowa darowizny prowadzi do przesunięcia określonego dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku osoby obdarowanej. Samo zaś przesunięcie następuje zawsze pod tytułem darmym i podyktowane jest chęcią wzbogacenia obdarowanego.
Tym samym, zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
Zatem za datę nabycia nieruchomości należy przyjąć dzień, w którym nastąpiła darowizna.
Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Z opisu sprawy wynika, że udział w nieruchomości nabył Pan od swojej matki w 2023 r. w drodze darowizny.
Wobec powyższego, pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości, który został nabyty w drodze darowizny, liczony jest od końca roku, w którym darowizna ta miała miejsce, tj. od końca 2023 r., a nie jak Pan wskazał od końca 2006 r. oraz 2010 r., kiedy to Pana matka nabyła nieruchomości.
W związku z powyższym na aprobatę nie zasługuje Pana stanowisko, że pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT, powinien być liczony od końca roku, w którym nieruchomość została nabyta przez darczyńcę, a nie od daty dokonania darowizny.
Podkreślić należy, że wprowadzony przez ustawodawcę na mocy art. 1 pkt 4 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 10 ustęp 5, w którym znaczenie ma data nabycia przez poprzednich właścicieli - dotyczy nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nabytych wyłącznie w drodze spadku. Przepis ten nie obejmuje innych sytuacji, gdy nabycie nastąpiło w drodze innej czynności cywilnoprawnej (np. darowizna), niż w drodze spadku.
Z przedstawionego przez Pana we wniosku opisu zdarzenia jednoznacznie wynika, że nieruchomość nabył Pan w drodze umowy darowizny w 2023 r., czyli nabycie nie nastąpiło w drodze spadku.
Na poparcie powyższego stanowiska należy przywołać wyrok NSA z 30 października 2025 r. sygn. akt II FSK 761/25:
(…) art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f. dotyczy nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nabytych wyłącznie w drodze spadku. A contrario, przepis ten nie obejmuje innych sytuacji, gdy nabycie nastąpiło w drodze innej czynności cywilnoprawnej (w tym darowizny), niż w drodze spadku. W konsekwencji prawidłowo uznał organ interpretacyjny, a Sąd pierwszej instancji tę ocenę podzielił, że w stanie faktycznym sprawy dochód Skarżącej z tytułu zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat od jej nabycia w drodze darowizny od babci - podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. (…)
Tym samym Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo