Interpretacja 0115-KDIT1.4011.1020.2025.2.ASZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 29 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 16 lutego 2026 r. (wpływ 18 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W wyniku podpisanej umowy z Bankiem X na kredyt hipoteczny (...), waloryzowany kursem CHF, w której zastosowano klauzule, które w świetle aktualnego prawa i orzecznictwa traktowane są jako abuzywne, (...).2025 r. podpisała Pani wraz z mężem ugodę, która to zakłada całkowite umorzenie kredytu.

Państwa zadłużenie z tytułu ww. kredytu w kwocie 10.975,56 CHF zgodnie z ugodą zostało przewalutowane po kursie średnim NBP z 21.09.2025, to jest 4,5617, co w przeliczeniu na PLN daje kwotę 50.067,21 zł.

Powyższa kwota 50.067,21 zł została Państwu umorzona, a dodatkowo Bank zaproponował Państwu dodatkową wpłatę w kwocie 34.000, która w Państwa rozumieniu miała stanowić jako zadośćuczynienie za nadpłacony kredyt zgodnie z wyliczeniami kancelarii prawnej 15 października 2023 roku, wtedy była to kwota 29.578,22 zł. Obecnie byłaby to kwota dużo wyższa, ponieważ regularnie spłacali Państwo raty kredytu.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, spełniacie Państwo łącznie następujące warunki, aby móc skorzystać z ulgi podatkowej: zaciągnęli Państwo wyłącznie jeden kredyt hipoteczny przeznaczony wyłącznie na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, której celem było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego, tj. zakup mieszkania; nie skorzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zabezpieczonego hipotecznie w 100%.

Kredyt hipoteczny dla osób fizycznych waloryzowany kursem CHF zaciągnęli Państwo wspólnie jako małżeństwo (...) 2005 r. na okres 300 miesięcy, tj. od (...) 2005 roku do (...) 2030 roku. Kredyt mieszkaniowy został zabezpieczony hipotecznie na jednym z praw do nieruchomości wymienionych w Rozporządzeniu Ministra Finansów, tj. własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego; zaciągali Państwo kredyt mieszkaniowy w całości na wydatki, o których mowa w ustawie z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 21 ust. 25 pkt 1), tj. na zakup lokalu mieszkalnego; umorzenie kredytu mieszkaniowego dotyczy: kwoty kredytu (kapitału), odsetek, w tym odsetek skapitalizowanych, prowizji oraz poniesionych opłat, niezbędnych do zawarcia umowy kredytu (z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń).

W dniu podpisania ugody złożyli Państwo w Banku stosowne oświadczenie o przysługującym prawie do ulgi podatkowej.

15 października 2023 roku zgodnie z wyliczeniem kancelarii prawnej spłacona przez Państwa kwota kredytu wraz z odsetkami wynosiła 141.987,42 zł. Do dnia podpisania ugody z Bankiem, tj. do 22 września 2025 r., łączna kwota była wyższa o spłacane raty kredytu od października 2023 roku do września 2025 roku.

Mieszkanie usytuowane w A przy ul. B1 nabyli Państwo umową kupna-sprzedaży zawartą w formie aktu notarialnego (...) 2006 r. Uzyskany przez Państwa tytuł prawny do lokalu to własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Są Państwo jedynymi właścicielami lokalu mieszkalnego, dla którego zawarta została umowa o kredyt hipoteczny. We wskazanej wyżej nieruchomości realizują Państwo własne cele mieszkaniowe.

Ugoda z Bankiem podpisana została na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 z późn. zm.). Ugoda z (...) 2025 r. zawarta została pomiędzy Panią i mężem (tj. Kredytobiorcami ) a Bankiem Y z siedzibą w (...), wpisanym do rejestru przedsiębiorców KRS prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla (...), XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, pod numerem (...), reprezentowanym przez pełnomocników – starszego doradcę klienta (...) oraz Menedżera ds. jakości i relacji z klientami (...).

W treści zawartej ugody Bank nie wskazał dokładnie z jakiego tytuł został dokonany zwrot kwoty 34.000 zł, jednakże wynika to z faktu, że jako terminowy kredytobiorca nadpłacili Państwo w okresie od (...).2005 r. do (...).2025 r. kwotę kredytu ponad kwotę udzielonego Państwu kredytu wyrażonego w złotych. Tak więc kwota ta stanowi dla Państwa zwrot części nadpłaconego przez Państwa kapitału i odsetek kredytowych.

Uważają Państwo, że mogą skorzystać z ulgi podatkowej za 2025 r. w zakresie opłacenia podatku dochodowego od dodatkowej wypłaty na Państwa rzecz w kwocie 34.000 jako zwrot nadpłaconego przez Państwa kredytu. W regulacjach zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. dotyczącym zaniechania poboru podatku dochodowego od pewnych przychodów związanych z kredytem hipotecznym na cele mieszkaniowe określono warunki rezygnacji z obowiązku płacenia podatku od ugody z bankiem. Państwa zdaniem spełnili Państwo warunki w tym zakresie, dlatego też są zwolnieni z płacenia podatku dochodowego za rok 2025 od dodatkowej kwoty 34.000 wypłaconej przez Bank w podpisanej przez Państwa 22 września 2025 r. ugodzie.

Uzupełnienie wniosku

W Ugodzie z Bankiem jest zapis mówiący, że Bank przewalutował pozostały kredyt do spłaty na dzień ugody z CHF na PLN i zwolnił Kredytobiorcę z długu i wprowadził następujący zapis do umowy: „Bank zwalnia kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w zakresie kwoty 50.163,80 PLN; na ww. kwotę składa się kwota 50.163,80 PLN kapitału bieżącego (nie wymagalnego), kwota 0 PLN kapitału przeterminowanego (wymagalnego), kwota 0 PLN odsetek zapadłych niespłaconych (wymagalnych), kwota 0 odsetek zapadalnych podwyższonych (wymagalnych). Kredytobiorca oświadcza, że to ww. zwolnienie z długu przyjmuje”.

W Ugodzie strony postanowiły, że Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 34.000 PLN w związku z rozliczeniem Umowy, która została przelana na rachunek bankowy w terminie miesiąca od zawarcia Ugody. Kwota 34.000 nie jest zadośćuczynieniem.

Źle zostało sformułowane zdanie, że Bank nie wskazał dokładnie z jakiego tytułu został dokonany zwrot. W ugodzie jest zapis, że Bank wypłaci dodatkowo kwotę 34.000 tytułem rozliczenia umowy, a kwota ta wynikała z różnicy pomiędzy wpłaconymi ratami kapitałowo-odsetkowymi a kwotą wypłaconego przez Bank kredytu w PLN. Ugoda określa kwotę jako zwrot nadpłaconych środków.

Pod pojęciem nadpłaty rozumie Pani różnicę pomiędzy wartością zapłaconych rat kapitałowo-odsetkowych do Banku a wartością wypłaconego kredytu przez Bank. Do Banku z tytułu rat kapitałowo-odsetkowych została wpłacona kwota łączna w wysokości 146.417,42 zł, a Bank dokonał wypłaty w złotych polskich z tytułu kredytu w łącznej wysokości 112.409,20 zł. Nadpłata nie wynika z faktu, że spłacie miałby podlegać tylko kapitał. Do wyliczenia nadpłaty zostały policzone zarówno odsetki, jak i kapitał.

W ugodzie pozostały kredyt do spłaty (wartość kapitału z odsetkami) został przeliczony na PLN, natomiast na tej podstawie Bank nie stwierdził, że kwota została nadpłacona. Pod uwagę brano ogólną kwotę wpłaconych przez Kredytobiorcę rat kapitałowo-odsetkowych a wartością wypłaconego kredytu przez Bank.

Nie doszło do wspólnego stwierdzenia zarówno przez Bank, jak i przez Kredytobiorcę, że umowa jest ważna, co potwierdza zapis w ugodzie mówiący, że ustępstwo po stronie Kredytobiorcy polega na tym, że Kredytobiorca odstępuje od dochodzenia od Banku roszczeń wywodzonych z zarzutu nieważności Umowy lub niedowolnego charakteru postanowień Umowy w brzmieniu sprzed zmiany dokonanej w Ugodzie, w szczególności umorzenie zobowiązania Kredytobiorcy względem Banku i usunięcie niepewności co do roszczeń wynikających w Umowy. Jak zostało już wcześniej wspomniane, Bank w Ugodzie postanawia wypłacić kredytobiorcy kwotę 34.000 w związku z rozliczeniem Umowy. Powyższa kwota nie jest rozliczeniem wynikającym ze stwierdzenia nieważności umowy kredytu. Natomiast strony zgodnie oświadczyły, że Ugoda prowadzi do definitywnego uchylenia sporu dotyczącego ważności Umowy, jej bezskuteczności lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, a tym samym uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z treści postanowień Umowy. W związku z tym Strony nie będą występować względem siebie z takimi roszczeniami, a przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym w szczególności zwolnienie Kredytobiorcy z długu, w pełni wyczerpuje wzajemne roszczenia Stron w tym zakresie.

Kwota 34.000 wprost wynika z rozliczenia umowy kredytu, tj. kwoty wpłaconej przez Kredytobiorcę w wysokości 146.417,42 a kwoty wypłaconej przez Bank z tytułu kredytu w wysokości 112.409,20.

Kwota w wysokości 34.000 PLN została ustalona przy zawarciu Ugody i wynikała z rozliczenia, które przygotował Bank. Jest to zwrot środków, które zostały przez Kredytobiorcę wpłacone do Banku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych a kwotą, którą Bank wypłacił Kredytobiorcy przy uruchomieniu kredytu.

Kredytobiorcy odstąpili od dochodzenia roszczeń związanych z umową kredytową na drodze sądowej, a Bank wypłaci nadpłacone raty kapitałowo-odsetkowe w kwocie 34.000 PLN. Wypłacona kwota przez Bank nie jest odszkodowaniem.

Zgodnie z zapisami w Ugodzie Bank z tytułu zwolnienia z długu Kredytobiorcy wystawi PIT-11, który zdaniem Banku stanowi przychód podlegający opodatkowaniu. Jednakże w dalszym punkcie Ugody Bank odniósł się do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznym, mówiący o tym, że kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej i kredytobiorca nie skorzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej, może zostać zaniechany pobór podatku.

Pytania

1.  Czy w związku ze zwróceniem przez bank kwoty 34.000 w ramach podpisanej ugody nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych podlegają one opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT)?

2.  Czy w świetle opisanego stanu faktycznego oraz w związku z zawarciem ugody z bankiem dotyczącej kredytu frankowego zaciągniętego na realizację inwestycji mieszkaniowej wypłacona przez bank kwota w wysokości 34.000 PLN wynikająca z tytułu ugody stanowić będzie przychód i w związku z tym powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Uważa Pani, że może skorzystać z ulgi podatkowej za 2025 r. w zakresie opłacenia podatku dochodowego od kwoty wypłaconej przez Bank tytułem rozliczenia umowy kredytowej na Pani rzecz w kwocie 34.000. W regulacjach zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. dotyczącym zaniechania poboru podatku dochodowego od pewnych przychodów związanych z kredytem hipotecznym na cele mieszkaniowe określono warunki rezygnacji z obowiązku płacenia podatku od ugody z bankiem. W związku z powyższym uważa Pani, że kwota wypłacona nie stanowi dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu, który definiowany jest w art. 11 ust. 1 jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W odniesieniu do Pani sprawy, skoro zgodnie z zapisami umieszczonymi przez Bank w ugodzie kwota rozliczenia jest zwrotem wpłaconych przez Panią środków i stanowi nadpłatę ponad nominalną wartość uzyskanego z banku kapitału, to jej otrzymanie nie powoduje po Pani stronie przysporzenia majątkowego i nie powstaje po Pani stronie przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wypłata ta jest neutralna podatkowo i nie skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

Pani stanowisko uznaliśmy za nieprawidłowe, ponieważ odnosi się ono do możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku w kontekście rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. z 2025 r. poz. 1672), które nie ma zastosowania w Pani sprawie.

Rozporządzenie to dotyczy bowiem umorzenia wierzytelności kredytowej, a nie wypłaty kwoty rozliczenia, która była przedmiotem Pani zapytania.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, ta interpretacja dotyczy tylko Pani sytuacji prawnopodatkowej i nie wywołuje skutków prawnych dla Pani męża. W celu otrzymania interpretacji Pani mąż może złożyć odrębny wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.