Podatnik wraz z małżonką zaciągnął w latach 2006-2009 kredyty hipoteczne indeksowane do franka szwajcarskiego, częściowo na remont mieszkania, a częściowo na cele konsumpcyjne i spłatę innych zobowiązań. W 2023 roku wszczął postępowanie sądowe przeciwko bankowi, a bank zaproponował ugodę polegającą na umorzeniu pozostałej kwoty kredytu i…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 19 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 6 marca 2026 r. (wpływ 11 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W marcu 2006 roku wraz z małżonką, A.B. zawarł Pan umowę kredytu hipotecznego z przeznaczeniem na cel remontowy, nr (...), indeksowany do franka szwajcarskiego. Kredyt został wydatkowany w następujący sposób:
• cel remontowy – 10.000 PLN,
• cel konsumpcyjny – 21.310,98 PLN,
• spłata zobowiązań w innych bankach – 35.689 PLN
Kredytu udzielił Państwu Y S.A. Kredyt został udzielony na kwotę 67.000 PLN. Prawnym zabezpieczeniem spłaty kredytu była hipoteka kaucyjna w PLN na kwotę stanowiącą 170% kwoty kredytu. Pracownik banku poradził Panu, aby otrzymać większą kwotę na wydatki remontowe to podzielić je na cel remontowy i konsumpcyjny. Całość tych kwot została przeznaczona na remont Pana mieszkania znajdującego się na ulicy A. 1 we B. Pod tym adresem nie prowadził Pan z żoną działalności gospodarczej oraz nieruchomość nie była wynajmowana. Cały czas zamieszkuje Pan w ww. nieruchomości. Od roku 1994 jest Pan w ustawowej wspólnocie majątkowej.
Warunkiem otrzymania kredytu jaki bank Panu udzielił był obowiązek uregulowania innych zobowiązań finansowych, jakie miał Pan z żoną w innych bankach. Częściowy remont Pana mieszkania został wykonany i stwierdził Pan, że powinien zawnioskować o wyższy kredyt i wyremontować całe mieszkanie.
W czerwcu 2008 roku wraz z żoną zawarł Pan umowę kredytu hipotecznego z przeznaczeniem na cel remontowy, nr (...), indeksowanego do franka szwajcarskiego. Kredytu udzielił Y S.A. Kredyt został wydatkowany w następujący sposób:
• spłata kredytu hipotecznego (...) – 67.000 PLN,
• zobowiązania w innych bankach – 13.610 PLN,
• cel remontowy – 30.000 PLN,
• cel konsumpcyjny – 24.390 PLN
Kredyt został udzielony na kwotę 135.000 PLN. Prawnym zabezpieczeniem spłaty kredytu hipotecznego przeznaczonego na cel remontowy kredytu była hipoteka kaucyjna w PLN na kwotę stanowiącą 170% kwoty kredytu. Aby zwiększyć kwotę kredytu na cel remontowy i tym razem podzielono go na cel remontowy i konsumpcyjny. Całość tych kwot została przeznaczona na cele remontowe Pana mieszkania znajdującego się na ul. A.1 we B. W ww. nieruchomości nie prowadził Pan z żoną działalności gospodarczej oraz nie było ono wynajmowane. Również tym razem warunkiem otrzymania kredytu jaki bank Panu udzielił był obowiązek uregulowania zobowiązań w innych bankach.
Remont się przedłużył, ponieważ nie doszacowano kosztów związanych z remontem. Aby go całkowicie zakończyć podpisał Pan aneks do umowy kredytowej. Aneks został podpisany 2 września 2009 roku – umowa kredytu nr (...). Kwota kredytu została podniesiona o 36.393,83 PLN. Środki te zostały wydatkowane w następujący sposób:
• cel remontowy – 10.000 PLN,
• cel konsumpcyjny – 12.000 PLN,
• spłata zobowiązań w innych bankach – 14.393,83 PLN.
Musiał Pan i tym razem spełnić wszystkie wymagane przez bank warunki, aby podwyższyć kwotę kredytu.
W 2023 roku został złożony pozew przeciwko Z S.A. (dawniej Y S.A.) Pozew został złożony w Sądzie Okręgowym (...). Wnioskował Pan z żoną o ustalenie nieważności umowy oraz zapłatę kwoty z tytułu wykonania nieważnej umowy. Kredyt był określony w PLN, ale wypłata oraz spłata były indeksowane do kursu franka szwajcarskiego oraz posiadał niedozwolone warunki umowy. W tej chwili jest Pan w trakcie postępowania sądowego. W obecnym czasie bank wystąpił z propozycją ugody polegającej na całkowitym umorzeniu pozostającej kwoty kredytu do spłaty (43.663 CHF) po kursie dnia, tj. ok. 200.000 PLN. Na dzień dzisiejszy ma Pan ok. 92.000 PLN nadpłaconych rat kredytu ponad kapitał przyznanego kredytu. Negocjacje toczą się z bankiem o zwrot nadpłaconych rat kredytu w kwocie 92.000 PLN.
Uzupełnienie wniosku
Pana wniosek dotyczy przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych:
• art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który określa co jest przychodem podatkowym oraz
• przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
W przypadku kredytu zaciągniętego w 2006 roku był Pan z żoną (oboje) solidarnie odpowiedzialni za zobowiązania wynikające z umowy kredytu. Na spłatę zobowiązań w innych bankach (wskazaną jako jeden z celów przeznaczenia kredytu udzielonego w 2006 r.) składały się: karta kredytowa w X S.A., limit w ROR w X S.A., kredyt gotówkowy w X S.A., kredyt gotówkowy w X S.A., kredyt gotówkowy w Y S.A.
Powyższe zobowiązania nie dotyczyły Pana mieszkania we B..
W przypadku kredytu zaciągniętego w 2008 roku był Pan z żoną (oboje) solidarnie odpowiedzialni za zobowiązania wynikające z umowy kredytu. Na spłatę zobowiązań w innych bankach (wskazaną jako jeden z celów przeznaczenia kredytu udzielonego w 2008 r.) składały się: kredyt hipoteczny Y S.A, umowa nr (...), karta kredytowa w V S.A., karta kredytowa w X S.A., limit w ROR w X S.A.
Kredyt hipoteczny Y S.A., umowa nr (...) dotyczył bezpośrednio Pana mieszkania. Kredyt został zaciągnięty głównie z przeznaczeniem na cel remontowy mieszkania. Dzięki temu kredytowi nr (...) w mieszkaniu zrobił Pan częściowy remont. Sytuacja wydawała się stabilna i raty były do zaakceptowania, w związku z tym podjął Pan z żoną decyzję, aby skończyć remont mieszkania i podwyższyć kwotę kredytu. Niestety Y został przejęty przez Z i w związku z tym nie udało się tej kwoty podwyższyć i musiał Pan spłacić kredyt nr (...) i zaciągnąć nowy kredyt nr (...) w 2008 roku, aby kontynuować remont mieszkania.
Na spłatę zobowiązań w innych bankach w przypadku kredytu podwyższonego na podstawie aneksu składały się: karta kredytowa X S.A., limit w rachunku w X S.A., karta kredytowa Z. Powyższe zobowiązania nie dotyczyły Pana mieszkania we B..
Na pytanie:
Co będzie składać się na kwotę zadłużenia, które umorzy bank? W szczególności, czy będą to wierzytelności z tytułu:
– kapitału kredytu,
– odsetek od kredytu ( w tym skapitalizowanych).
– prowizji lub innych opłat niezbędnych do zawarcia umowy kredytu,
– kosztów usług dodatkowych związanych z kredytem (np. ubezpieczenia kredytu)?
odpowiedział Pan:
Na chwilę obecną Bank nie przedstawił tak szczegółowych danych dotyczących ugody oraz umorzenia.
Nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
Na pytanie:
Czy w ugodzie potwierdzą Państwo wspólnie z bankiem, że umowa kredytu jest ważna? Tym samym, czy wypłata na Państwa rzecz kwoty, którą nazywa Pan „nadpłaconymi ratami kredytu ponad kapitał kredytu” (92 000 zł) nie będzie rozliczeniem wynikającym ze stwierdzenia nieważności umowy kredytu?
odpowiedział Pan, że:
Na chwilę obecną bank nie przedstawił tak szczegółowych danych dotyczących ugody oraz umorzenia.
Na pytanie:
Jak rozumieć informację, że:
„Na dzień dzisiejszy mamy ok. 92 000 PLN nadpłaconych rat kredytu ponad kapitał przyznanego kredytu. Negocjacje toczą się o zwrot nadpłaconych rat kredytu w kwocie 92 000 zł”?
• Czy informacja ta wskazuje, jakim tytułem bank miałby wypłacić Państwu tę kwotę (zwrot zapłaconych rat kapitałowo-odsetkowych ponad wartość wypłaconej Państwu kwoty kredytu)? Jeśli tak, dlaczego bank zwróci Państwu te środki? W szczególności, czy dlatego, że Państwo i bank przyjmą w ugodzie, że Państwa kredyt nie jest oprocentowany?
• Czy informacja ta wskazuje jedynie, w jaki sposób zostanie skalkulowana kwota, którą wypłaci Państwu bank, aby zakończyć spór wokół umowy kredytu (nie określa natomiast tytułu tej wypłaty)?
• Czy ugoda będzie określać, że bank wypłaca Państwu „zwrot nadpłaconych rat kredytu ponad kapitał kredytu”?
odpowiedział Pan, że:
Na chwilę obecną bank nie przedstawił Państwu tak szczegółowych danych dotyczących ugody oraz umorzenia.
Na pytanie:
Czy wypłata na Państwa rzecz kwoty, którą nazywa Pan „nadpłaconymi ratami kredytu ponad kapitał kredytu”:
• będzie wynikała wprost z rozliczenia umowy kredytu, tj. wzajemnego rozliczenia Państwa należności jako kredytobiorców wobec banku (spłata kredytu i odsetek) i banku wobec Państwa jako kredytobiorców (wypłata kredytu) wynikających bezpośrednio z umowy kredytowej, w jej wersji zmienionej ugodą, czy
• będzie tylko związana z tym rozliczeniem – będzie odrębną (dodatkową) wypłatą, która nie wynika wprost z wzajemnego rozliczenia Państwa należności jako kredytobiorców wobec banku (spłata kredytu i odsetek) i banku wobec Państwa jako kredytobiorców (wypłata kredytu) na podstawie umowy kredytowej, w jej wersji zmienionej w wyniku ugody?
odpowiedział Pan:
Na chwilę obecną bank nie przedstawił Państwu tak szczegółowych danych dotyczących ugody oraz umorzenia.
Na pytanie:
Dlaczego – zgodnie z ugodą – bank wypłacił Państwu kwotę, którą nazywa Pan „nadpłaconymi ratami kredytu ponad kapitał kredytu”? Z czego będzie wynikała ta wypłata, jaki będzie miała charakter? W szczególności:
• Czy będzie to zwrot środków, które zostały przez Państwa wpłacone do banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, a które w wyniku przewalutowania lub ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według zasad przyjętych w ugodzie, zostaną uznane za nadpłatę kredytu (czyli uznane za środki wpłacone do banku ponad wartość spłat należnych bankowi z tytułu ważnej umowy kredytu)?
• Czy będzie to zwrot środków wpłaconych przez Państwa do banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, które zostaną w ugodzie uznane za nienależne bankowi z innych powodów (jakich?)?
• Czy będzie to kwota wypłacona Państwu w związku z odstąpieniem przez Państwa od dochodzenia roszczeń związanych z umową kredytową na drodze sądowej? W szczególności, czy kwota ta ma ekonomicznie rekompensować Państwu w całości bądź w części różnicę pomiędzy rozliczeniami między Państwem a bankiem, jakie wynikałyby z uznania umowy kredytu za nieważną w postępowaniu sądowym, a rozliczeniami będącymi wynikiem ugody?
odpowiedział Pan:
Na chwilę obecną bank nie przedstawił Państwu tak szczegółowych danych dotyczących ugody oraz umorzenia.
W październiku 2025 r. odbyła się rozprawa w sprawie Pana kredytu frankowego. Rozprawa została odroczona i nie wydano wyroku. W międzyczasie odezwał się do Pana bank z propozycją ugody. Ugoda nie zawierała szczegółów, tylko informację, że bank proponuje ugodę i umorzenie kwoty jaka została do spłaty całościowej kredytu około 200.000 zł). Pomimo, że pozew został złożony do sądu w 2023 r. to nie zawieszał Pan płatności rat i cały czas je spłaca. W tej chwili sytuacja z kredytem wygląda tak, że kapitał został już dawno spłacony i ma Pan ok. 95.000 zł nadpłaconych rat kredytu. Rozważał Pan również możliwość ugody z bankiem, ale skierował wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, aby mieć pewność, że nie będzie musiał zapłacić od tej ugody podatku. Nie wie Pan jak potoczy się sprawa w sądzie i jaki będzie finał.
Pytania
1. Czy umorzenie kredytu hipotecznego w części odpowiadającej kwocie udostępnionej na cele związane z remontem nieruchomości będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego po Pana stronie na gruncie ustawy o PIT?
2. Czy umorzenie kredytu w części odpowiadającej kwocie udostępnionej na cele związane ze spłatą kredytu hipotecznego zgodnie z umową nr (...) z 21.03.2006 roku będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego po Pana stronie na gruncie ustawy o PIT?
3. Czy umorzenie kredytu hipotecznego w części odpowiadającej kwocie udostępnionej na cele związane ze spłatą zobowiązań w innych bankach będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego po Pana stronie na gruncie ustawy o PIT?
4. Czy umorzenie kredytu hipotecznego w części odpowiadającej kwocie udostępnionej na cele konsumpcyjne będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego po Pana stronie na gruncie ustawy o PIT?
5. Czy umorzenie kredytu hipotecznego w części odpowiadającej kwocie do spłaty jaka została umorzona przez bank na mocy ugody będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego po Pana stronie na gruncie ustawy o PIT?
6. Czy jeżeli bank na mocy zawartej ugody (na dziś brak szczegółów) odda Panu całość lub część wpłaconych rat kredytu (kapitał został spłacony), to będzie to skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego po Pana stronie na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów?
Pana stanowisko w sprawie
1. Kredyt hipoteczny: umorzenie Panu przez bank pozostałej kwoty kredytu do spłaty w zakresie kredytu hipotecznego nie będzie powodowało po Pana stronie powstania przychodu podatkowego na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów.
2. Spłata zobowiązań w innych bankach dotyczy: karta kredytowa w V S.A., karta kredytowa w X S.A., limit w ROR w X S.A. Umorzenie Panu przez bank kwoty kredytu hipotecznego przyznanej na spłatę zobowiązań w innych bankach (karta kredytowa w V S.A., karta kredytowa w X S.A., limit w ROR w X S.A.) nie będzie powodowało po Pana stronie powstania przychodu podatkowego na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów.
3. Spłata kredytu hipotecznego nr (...), umorzenie Panu przez bank kwoty kredytu hipotecznego przyznanej na spłatę kredytu hipotecznego nr (...), nie będzie powodowało po Pana stronie powstania przychodu podatkowego na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów.
4. Spłata kredytu hipotecznego cel remontowy, umorzenie Panu przez bank kwoty kredytu hipotecznego przyznanej na spłatę kredytu hipotecznego cel remontowy nie będzie skutkowało po Pana stronie powstaniem przychodu podatkowego na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów.
5. Spłata kredytu hipotecznego cel konsumpcyjny, umorzenie Panu przez bank kwoty kredytu hipotecznego przyznanej na spłatę kredytu hipotecznego cel konsumpcyjny nie będzie skutkowało po Pana stronie powstaniem przychodu podatkowego na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów.
6. Zwrot przez bank na mocy zawartej ugody (na dziś brak szczegółów) całości lub części wpłaconych rat kredytu nie będzie skutkował powstaniem obowiązku podatkowego po Pana stronie na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten definiowany jest przez ustawodawcę, w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Tym samym umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W tym miejscu należy wskazać na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1672).
Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
1) jednego gospodarstwa domowego albo
2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
– położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wskazał Pan, że kredyt został zaciągnięty w części na remont nieruchomości, w której Pan mieszka.
W art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jako jeden z rodzajów wydatków na cele mieszkaniowe – został wymieniony również remont lokalu mieszkalnego.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.
Za „remont” budynku/lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego budynku/lokalu jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od budynku/lokalu bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu budynku/lokalu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie budynku/lokalu mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej nowo wybudowanego budynku/lokalu. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” budynku/lokalu mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa, bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku/lokalu mieszkalnego.
Mając na uwadze treść § 1 ust. 3 i 4 rozporządzenia, od umorzonej wierzytelności kredytowej w części, w jakiej kredyt został przeznaczony na remont nieruchomości oraz na spłatę części „remontowej” kredytu (...) nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Wyłącznie ta część umorzonej wierzytelności będzie przychodem, wobec którego będzie Pan mógł skorzystać z zaniechania poboru podatku.
Nie będzie mógł Pan natomiast skorzystać z zaniechania poboru podatku w stosunku do pozostałej części umorzonej wierzytelności, która dotyczyła innych celów niż remontowe. Przepisy rozporządzenia Ministra Finansów nie dotyczą bowiem umorzeń kredytów zaciągniętych na cele konsumpcyjne czy spłatę innych zobowiązań kredytowych niż mieszkaniowe. Od tej części umorzenia będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Skutki podatkowe zwrotu wpłaconych środków
Zwrot wpłaconych wcześniej do Banku środków nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu.
Taka wypłata jest więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstaje przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Tym samym nie będzie ciążył na Panu obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
Niemniej jednak do uzyskanego przez Pana zwrotu własnych środków nie znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. Zwrot środków pieniężnych nie jest umorzeniem wierzytelności, ani świadczeniem z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Ta interpretacja dotyczy tylko Pana sytuacji prawnopodatkowej i nie wywołuje skutków prawnych dla Pana żony. Pana żona chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinna wystąpić z osobnym wnioskiem o jej wydanie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo