Interpretacja 0115-KDIT1.4011.1029.2025.2.MT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 11 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Zawarli Państwo, tj. Pan i Pana żona A.A, ugodę z bankiem dotyczącą umorzenia spłaty pozostałej części kredytu hipotecznego "(...)" udzielonego na refinansowanie zakupu lokalu mieszkalnego zaciągniętego w walucie obcej – frankach szwajcarskich. Refinansowanie polegało na wypłacie w formie kredytu hipotecznego części poniesionych kosztów na cele mieszkaniowe.

Kredyt zaciągnęli Państwo razem. Był Pan stroną umowy kredytu. W Pana ocenie umowa kredytu przewiduje solidarną odpowiedzialność kredytobiorców za zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, jednak w umowie nie znalazł Pan takiego zapisu.

Kredyt był udzielony w następujący sposób:

·      na refinansowanie kosztów zakupu lokalu w kwocie 36.803,80 CHF,

·      na ubezpieczenie kredytu w kwocie 1.291,81 CHF.

Bank, który umorzył kredyt, skierował do Państwa cztery pytania, które z przekazanej informacji odpowiadając w odpowiedni sposób dawały możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku. Czwarty punkt brzmiał jak poniżej:

Oświadczam, że kredyt został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust.25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodaje Pan, że spełniają Państwo w jednoznaczny sposób dwa z czterech warunków dających możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku, tj. kredyt był zabezpieczony hipotecznie oraz dotychczas nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku z tytułu umorzenia kredytu. Wątpliwości budzi trzeci warunek, mówiący o wydatkach na własne cele mieszkaniowe, którego dotyczy kierowane zapytanie. Warunek Czwarty jest w pewnym sensie powiązany z warunkiem trzecim, ale jeżeli warunek trzeci mówiący, że opisany wydatek zaciągniętego kredytu w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej można uznać jako na cele mieszkaniowe to ten warunek (czwarty) także Państwo spełnią.

Pytania

1.  Czy kredyt, który Pan opisał, można zakwalifikować do kredytów zaciągniętych na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy w Pana przypadku może Pan skorzystać z przepisów mówiących o zaniechaniu poboru podatku zgodnie z Dz.U. 2024 poz. 1912?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, wydaje się być zasadnym skorzystanie z przepisów zawartych w Dz.U. 2024 poz. 1912, mówiących o zaniechaniu poboru podatku od umorzenia części kredytu, skoro kredyt, który Państwo zaciągnęli dotyczył refinansowania wydatków na cele mieszkaniowe. Dodaje Pan, że w umowie kredytowej w § 1 pkt 1 umowy zawarto jednoznaczną informację o refinansowaniu kosztów „zakupu lokalu mieszkalnego”. To oznacza, że wpierw zakupili Państwo lokal mieszkalny, a potem część wydatków refinansowano poprzez udzielenie kredytu hipotecznego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) przewiduje, że w szczególnych sytuacjach (w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników), minister właściwy do spraw finansów publicznych może zarządzić zaniechanie poboru podatku. Robi to w drodze rozporządzenia, w którym określa szczegóły dotyczące tego zaniechania, czyli określa rodzaj podatku, okres, w którym następuje zaniechanie, oraz grupy podatników, których dotyczy zaniechanie.

Przykładem takiego rozporządzenia jest rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1672) – dalej: Rozporządzenie.

Na mocy § 1 ust. 1 pkt 1 tego Rozporządzenia:

Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:

a)  kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

b)  osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej.

Zarządzone zaniechanie podatku dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Obejmuje ono sytuacje, gdy osoba fizyczna uzyskała przychody z umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego – tj. uzyskała zwolnienie z długu kredytowego. Co istotne, zaniechanie poboru podatku:

·      może być związane z kredytowaniem tylko jednej inwestycji mieszkaniowej – może dotyczyć kredytu lub kredytów zaciągniętych na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej;

·      jest preferencją podatkową, z której podatnik może skorzystać jeden raz.

Rozporządzenie odnosi się wyłącznie do kredytów mieszkaniowych. Prawodawca wyjaśnił w § 3 ust. 1 Rozporządzenia, jak rozumieć to pojęcie. I tak:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:

1)  udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

2)  zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

3)  zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przez kredyt mieszkaniowy – dla celów zaniechania poboru podatku – prawodawca rozumie zatem kredyt, który spełnia łącznie następujące warunki:

·      był udzielony przed 15 stycznia 2015 r.;

·      był udzielony przez podmiot uprawniony w zakresie udzielania kredytów, który podlega państwowemu nadzorowi nad rynkiem finansowym;

·      był zabezpieczony hipoteką;

·      był zaciągnięty na określony rodzaj wydatków – wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych to – zgodnie z treścią tego przepisu:

wydatki poniesione na:

a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c)  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego,

- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;

W katalogu tych wydatków mieszczą się zatem m.in. wydatki na nabycie własności lokalu mieszkalnego, położonego na terytorium Polski.

Przepisy Rozporządzenia odnoszą się także do przypadków zaciągnięcia kredytów refinansowych i kredytów konsolidacyjnych. Zgodnie § 1 pkt 4 Rozporządzenia:

W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

Kredyt refinansowy to nowy kredyt zaciągany w innym banku po to, aby spłacić dotychczasowy kredyt. Dotychczasowy kredyt jest więc spłacany, a nowym zobowiązaniem do spłaty staje się kredyt refinansowy. W uproszczeniu można powiedzieć, że kredyt refinansowy zastępuje dotychczasowy kredyt.

Kredyt konsolidacyjny natomiast to nowy kredyt zaciągany po to, aby spłacić kilka dotychczasowych kredytów. Dotychczasowe kredyty są więc spłacane, a nowym zobowiązaniem do spłaty staje się kredyt konsolidacyjny. W uproszczeniu można powiedzieć, że kredyt konsolidacyjny zastępuje połączone dotychczasowe kredyty.

Umorzenie tego rodzaju kredytów podlega zaniechaniu poboru podatku, jeśli:

·      kredyt, który został zastąpiony kredytem refinansowym był kredytem mieszkaniowym,

·      kredyty, które zostały zastąpione kredytem konsolidacyjnym były kredytami mieszkaniowymi.

W przypadku kredytu konsolidacyjnego, jeśli tylko część skonsolidowanych kredytów była kredytami mieszkaniowymi, zaniechanie poboru dotyczy odpowiedniej części umorzenia kredytu konsolidacyjnego.

W Pana przypadku kredyt był udzielony:

• w kwocie 36.803,80 CHF – na refinansowanie kosztów zakupu lokalu mieszkalnego,

• w kwocie 1.291,81 CHF – na ubezpieczenie kredytu.

Nie był więc zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności, kwota 36.803,80 CHF nie została Państwu przekazana przez bank na cel nabycia lokalu mieszkalnego.

Lokal mieszkalny, o którym mowa we wniosku, nie został nabyty ze środków uzyskanego przez Państwa kredytu. Nabyli go Państwo z własnych środków. Zaciągnięcie kredytu miało natomiast na celu pozyskanie przez Państwa środków pieniężnych – w wartości odpowiadającej części środków, jakie wykorzystali Państwo na zakup lokalu mieszkalnego.

A zatem, choć kredyt miał ogólny związek z nabyciem przez Państwa lokalu mieszkalnego, to jednak nie jest on kredytem mieszkaniowym w rozumieniu przepisów Rozporządzenia. Nie spełnia warunku określonego w § 3 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia – nie został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Opisany kredyt nie jest również kredytem refinansowym ani kredytem konsolidacyjnym, o których mowa w § 1 pkt 4 Rozporządzenia.

Skoro Państwa kredyt nie jest kredytem mieszkaniowym w rozumieniu Rozporządzenia, przychód, który uzyskał Pan w wyniku umorzenia tego kredytu, nie podlega zaniechaniu poboru podatku, o którym mowa w Rozporządzeniu.

Przychód ten (kwota umorzenia wierzytelności kredytowych – w części przypadającej na Pana jako jednego z kredytobiorców) podlega zatem opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nieprawidłowo ocenił Pan zatem skutki podatkowe opisanego stanu faktycznego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.