Interpretacja 0115-KDIT1.4011.1036.2025.2.MR

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem z 4 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca od 27 stycznia 2005 r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie jednoosobowej działalności gospodarczej. Wnioskodawca posiada stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i tutaj podlega obowiązkowi podatkowemu w sposób nieograniczony.

Przeważającym przedmiotem działalności jest działalność prowadzona pod kodem PKD 35.11.Z. - Wytwarzanie energii elektrycznej, która aktualnie stanowi wyłączny przedmiot działalności Wnioskodawcy i którą to prowadzi od 2011 r. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wytwarza i sprzedaje energię elektryczną.

Przedsiębiorstwo Wnioskodawcy obejmuje zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych służących wytwarzaniu energii z odnawialnych źródeł energii (wiatr), na które składają się:

•      środki trwałe podlegające ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym w szczególności urządzenia w postaci (...) elektrowni wiatrowych (turbiny wraz z infrastrukturą towarzyszącą);

•      składniki majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; dalej: Ustawa o PIT), z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł;

•      składniki majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy rokowi lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych (dalej łącznie jako „Ruchome Składniki Przedsiębiorstwa”);

•      wartości niematerialne i prawne ujęte w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym licencje do oprogramowania (dalej jako „WNiP” lub „Wartości Niematerialne i Prawne”);

•      wierzytelności (dalej jako „Wierzytelności”) i zobowiązania związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (dalej jako „Zobowiązania”);

•      wartości niematerialne i prawne ujęte w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym licencje do oprogramowania (dalej jako „WNiP” lub „Wartości Niematerialne i Prawne”);

•      prawa majątkowe związane z prowadzeniem Przedsiębiorstwa (prawa wynikające z umów związanych z prowadzoną działalnością, w tym umowy o sprzedaż energii elektrycznej, umowę serwisową, prawa wynikające z posiadanych świadectw pochodzenia energii elektrycznej) (dalej jako „Prawa Majątkowe”);

•      inne składniki majątkowe oraz niematerialne składniki majątku, a w szczególności: know-how, tajemnica przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej;

(łącznie dalej jako „Przedsiębiorstwo”).

W skład przedsiębiorstwa nie wchodzą nieruchomości ani prawa do nieruchomości.

Wnioskodawca dokonuje sprzedaży wytworzonej energii na rzecz jednego kontrahenta, będącego osobą prawną zarejestrowaną i prowadzącą działalność gospodarczą na terenie Rzeczpospolitej Polskiej i w oparciu o umowę sprzedaży energii elektrycznej.

W poprzednim roku podatkowym Wnioskodawca:

1)  uzyskał przychody z działalności prowadzonej wyłącznie samodzielnie w wysokości nieprzekraczającej 2.000.000 euro;

2)  nie uzyskał przychodów z działalności prowadzonej w formie spółki.

Od 2022 r. Wnioskodawca opodatkowuje przychody z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki określonej w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 z późn. zm.) [dalej także jako „Ryczałtu”], tj. 5,5%, jako przychodów z działalności wytwórczej. W kolejnym roku obrotowym Wnioskodawca zamierza dalej opodatkowywać uzyskiwane przychody z prowadzonej działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

W związku z otrzymywanymi ofertami nabycia Przedsiębiorstwa Wnioskodawca rozważa jego sprzedaż w przyszłości. Zawarcie umowy sprzedaży przedsiębiorstwa może nastąpić w przyszłym roku obrotowym lub kolejnych latach obrotowych.

Obecnie Kupujący nie jest znany, ale dla potrzeb wniosku należy przyjąć, że kupujący nie będzie podmiotem powiązanym, o którym mowa w art. 23m ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.). Wnioskodawca nie będzie świadczył na rzecz kupującego usług oraz nie zostanie przez kupującego zatrudniony.

Do wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności nie mają i nie będą miały zastosowania wyłączenia zawarte w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Wnioskodawca w oparciu o dotychczas przedstawione mu oferty nabycia przedsiębiorstwa zakłada, że przy sprzedaży przedsiębiorstwa wystąpi dodatnia wartość firmy (tzw. goodwill), rozumiana jako nadwyżka ceny nabycia nad wartością rynkową składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Pytania

1.  Czy opisane w stanie faktycznym Przedsiębiorstwo Wnioskodawcy stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ k.c.?

2.  Czy przychód ze sprzedaży Przedsiębiorstwa wliczać się będzie do limitu, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt 1 lit. a) Ryczałtu?

3.  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 2 – czy przekroczenie limitu, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt 1 lit. a) Ryczałtu, w związku ze sprzedażą przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa nie spowoduje utraty prawa do rozliczenia przez Wnioskodawcę przychodu z działalności, w tym ze sprzedaży przedsiębiorstwa, w roku podatkowym, w którym taka sprzedaż miała miejsce?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania 1 – opisany zespół składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład Przedsiębiorstwa Wnioskodawcy stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ k.c.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że art. 55¹ k.c. definiuje przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, przy czym użyte sformułowanie „w szczególności” przesądza o otwartym i niewyczerpującym charakterze ustawowego wyliczenia. O kwalifikacji decyduje zatem nie obecność każdego elementu z katalogu, lecz funkcjonalna zdolność przekazywanego kompleksu do samodzielnej kontynuacji działalności przez nabywcę przedsiębiorstwa.

W realiach Przedsiębiorstwa Wnioskodawcy zachowany został wymóg zorganizowania i powiązania funkcjonalnego między składnikami majątkowymi wchodzącymi w skład Przedsiębiorstwa, które może zostać sprzedane. Przedsiębiorstwo Wnioskodawcy obejmuje bowiem ruchome środki trwałe i wyposażenie (w szczególności cztery elektrownie wiatrowe z infrastrukturą towarzyszącą i wyposażeniem), wartości niematerialne i prawne, prawa majątkowe związane z kluczowymi umowami operacyjnymi (w szczególności umowa sprzedaży energii elektrycznej oraz umowa serwisowa) oraz wierzytelności związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, a także know-how, tajemnicę przedsiębiorstwa i dokumentację techniczną związaną z elektrowniami wiatrowymi. Elementy te tworzą ciąg operacyjny właściwy dla wytwórcy energii od:

a) wytworzenia energii elektrycznej, przez

b) jej sprzedaż na rzecz przedsiębiorstwa obrotu energią elektryczną,

c) przesył energii elektrycznej,

a) rozliczenie sprzedanej energii,

b) aż po sferę organizacyjną i serwisową.

Z perspektywy potencjalnego nabywcy Przedsiębiorstwa, po uzyskaniu stosownej koncesji WEE na wytwarzanie energii elektrycznej, która to koncesja ma charakter ściśle osobisty i związany z wytwórcą energii (przez co nie podlega przeniesieniu na rzecz innego podmiotu), nabycie Przedsiębiorstwa umożliwi mu niezwłoczną kontynuację działalności Wnioskodawcy. Tym samym sprzedawane Przedsiębiorstwo przez Wnioskodawcę z uwagi na zorganizowanie, powiązania funkcjonalne oraz zdolność do kontynuacji procesu wytwarzania i sprzedaży energii w ocenie Wnioskodawcy spełnia przesłanki do uznania je za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ k.c., co uzasadnia przyjęcie tej kwalifikacji na potrzeby rozliczenia planowanej transakcji.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania 2 – przychód ze sprzedaży Przedsiębiorstwa stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej i wlicza się do limitu, o którym mowa w art. 6 ust. 3 pkt 1 lit. a) RyczałU, bowiem żaden z przepisów Ryczałtu nie przewiduje wyłączenia przychodów z odpłatnego zbycia ruchomych składników majątku wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej z uwzględniania ich przy ustalaniu limitu przychodu uregulowanego w art. 6 ust. 3 pkt 1 lit. a) RyczałU.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania 3 – przekroczenie limitu w roku, w którym nastąpi sprzedaż, nie powoduje utraty prawa do ryczałtu w trakcie tego roku. Z brzmienia art. 6 ust. 4 wynika, że poziom przychodów za rok poprzedni decyduje o prawie do stosowania ryczałtu w roku następnym; zatem skutkiem przekroczenia limitu w danym roku podatkowym jest brak możliwości stosowania ryczałtu w kolejnym roku, a nie brak możliwości rozliczania się w roku podatkowym, w którym doszło do przekroczenia limitu przychodów wskazanego w art. 6 ust. 3 pkt 1 lit. a) RyczałU.

W przedstawionym stanie faktycznym nie zachodzą wyłączenia z art. 8 Ryczałtu – brak powiązań, brak świadczenia usług na rzecz nabywcy i brak zatrudnienia u nabywcy – co potwierdza możliwość rozliczenia przychodu ze sprzedaży przedsiębiorstwa w ramach ryczałtu w roku sprzedaży.

Taki sposób interpretacji znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 sierpnia 2023 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.469.2023.1.HJ, gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy wskazujące, iż przekroczenie limitu przychodów w ciągu roku podatkowego nie spowoduje utraty tego prawa do utraty możliwości rozliczania się zryczałtowanym podatkiem dochodowym do końca roku podatkowego i nie spowoduje zmiany formy opodatkowania. Utrata prawa do rozliczania się zryczałtowanym podatkiem dochodowym obowiązywać będzie od 1 stycznia roku następnego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

Według art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 , uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przepisy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują szczególnych regulacji dla przychodów uzyskanych ze sprzedaży przedsiębiorstwa.

Przychody uzyskane z tego tytułu stanowią przychody ze sprzedaży poszczególnych składników przedsiębiorstwa.

Zasada ta ma zastosowanie również do przychodów uzyskanych ze sprzedaży przedsiębiorstwa na gruncie przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Na mocy tej ustawy przychody ze sprzedaży składników majątku tworzących przedsiębiorstwo stanowią – z wyłączeniem składników wskazanych w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł – przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jak stanowi art. 6 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy:

Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:

a)  uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub

b)  uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000 euro.

Jak wynika z powyższego przepisu, podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro.

Zatem przekroczenie limitu 2 000 000 euro nie skutkuje natychmiastowym pozbawieniem podatnika prawa do rozliczania podatku w formie ryczałtu w ciągu roku podatkowego. Podatnik korzystający z opodatkowania przychodów ryczałtem ewidencjonowanym po przekroczeniu obowiązującego limitu w trakcie roku podatkowego dopiero w kolejnym roku będzie musiał zmienić formę opodatkowania.

Art. 6 ust. 8 tej ustawy stanowi:

W limicie przychodów, o którym mowa w ust. 4, 5 i 6, nie uwzględnia się kwot, o które podatnik zmniejszył lub zwiększył przychody na podstawie art. 11 ust. 4, 5, 8 i 9 albo zmniejszył lub zwiększył podstawę obliczenia podatku na podstawie art. 26i ustawy o podatku dochodowym.

Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy:

W razie utraty warunków do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podatnik jest obowiązany, poczynając od dnia, w którym nastąpiła utrata tych warunków, zaprowadzić właściwe księgi - chyba, że jest zwolniony z tego obowiązku - i opłacać podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane wyżej przepisy prawa, wartość przychodu ze sprzedaży Przedsiębiorstwa – z wyłączeniem składników wskazanych w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł – jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej należy uwzględnić dla potrzeb ustalenia limitu określonego w art. 6 ust. 4 pkt 1 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Przekroczenie tego limitu w ciągu roku podatkowego nie skutkuje natychmiastowym pozbawieniem Pana prawa do rozliczania podatku w formie ryczałtu w ciągu roku podatkowego. Zatem skoro w trakcie roku podatkowego zostanie przekroczony obowiązujący limit, dopiero od 1 stycznia roku następnego będzie Pan zobowiązany do zmiany formy opodatkowania.

Przy czym dyspozycja omawianego wyżej przepisu odnosi się do przychodów ze źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”. Nie uzależnia przy tym kwalifikacji podatkowej przychodu od posiadania przez zespół sprzedawanych składników majątkowych statusu przedsiębiorstwa. Wobec czego na ocenę Pana sytuacji podatkowej w opisanym zdarzeniu nie ma wpływu przesądzenie czy zespół ten na gruncie Kodeksu cywilnego stanowi przedsiębiorstwo.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli sytuacja Pana będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i Pan zastosuje się do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.