Interpretacja 0115-KDIT1.4011.111.2026.1.MK

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·      prawidłowe w zakresie pytania numer 1-3 oraz

·      nieprawidłowe w zakresie pytania numer 4.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowana będąca stroną postępowania: A. A;

2.  Zainteresowany niebędący stroną postępowania: B. B, (...).

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Razem z mężem osiąga Pani dochody z tytułu wynajmu mieszkania położonego na Łotwie i planują Państwo kontynuować to w przyszłości. Mieszkanie stanowi Państwa wspólną własność małżeńską. Mają Państwo miejsce zamieszkania i podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Rozliczają Państwo podatek dochodowy od osób fizycznych wspólnie. Nie posiadają Państwo rezydencji podatkowej na Łotwie. Przychody z tytułu wynajmu otrzymują Państwo w formie przelewów bezgotówkowych na Pani konto w polskim banku. Od dochodów z tytułu wynajmu płacą Państwo podatek dochodowy od osób fizycznych na Łotwie.

Uzupełnienie wniosku

Nie osiągają Państwo przychodów z tytułu najmu ani innych przychodów opodatkowanych zryczałtowanym podatkiem dochodowym ze źródeł w Polsce.

Pytania

1.  Czy ww. dochody wlicza się do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce?

2.  Czy ww. dochody wlicza się do podstawy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym?

3.  Czy ww. dochody uwzględnia się w celu określenia stopy procentowej stosowanej do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

4.  Czy ww. dochody uwzględnia się w celu określenia stopy procentowej stosowanej do dochodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie:

1. Dochody z tytułu wynajmu mieszkania uważa się za dochody ze źródła, o którym mowa  w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT. W myśl art. 9a ust. 6 ustawy PIT, dochody z tego źródła  są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o ryczałcie. W myśl art. 3 ustawy o ryczałcie, przychodów (dochodów) opodatkowanych w formach zryczałtowanych nie łączy się z przychodami (dochodami)  z innych źródeł podlegającymi opodatkowaniu na podstawie ustawy PIT. Dlatego dochodów  z tytułu wynajmu mieszkania na Łotwie nie wlicza się do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

2.  W myśl art. 2 ust. 1 i 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, umowa ta dotyczy wszystkich podatków, które pobiera się od całego dochodu, od całego majątku albo od części dochodu lub majątku. To znaczy, że ta umowa dotyczy w tym zryczałtowanego podatku dochodowego, ustalonego ustawą o ryczałcie, mimo braku wymienienia tego podatku  w art. 2 ust. 3 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W myśl art. 6 umowy  o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w umawiającym się państwie (w Państwa przypadku Polsce) z majątku nieruchomego położonego w drugim umawiającym się państwie (Łotwie), może być opodatkowany w tym drugim państwie (Łotwie). W myśl art. 24 ust. 1 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami umowy może być opodatkowany w Łotwie, to Polska zwolni taki dochód od opodatkowania. Dlatego Państwa dochodów z tytułu wynajmu mieszkania na Łotwie, od których płacą Państwo podatek na Łotwie, nie wlicza się do podstawy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce.

3.  W myśl art. 27 ust. 8 ustawy PIT oraz art. 24 ust. 1 lit. a umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody zwolnione z opodatkowania na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, co do zasady, wpływają na stopę procentową podatku dochodowego od osób fizycznych. Ponieważ jednak dochodów z tytułu wynajmu mieszkania nie łączy się z dochodami opodatkowanymi według skali podatkowej określonej w art. 27 ustawy PIT, tych dochodów nie uwzględnia się w celu określenia stopy procentowej podatku dochodowego.

4.  W myśl art. 12 ust. 12 ustawy o ryczałcie oraz art. 24 ust. 1 lit. a umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody zwolnione z opodatkowania na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania wpływają na stopę procentową zryczałtowanego podatku dochodowego. Art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o ryczałcie ustala stopę procentową stosowaną do przychodów z tytułu najmu z progresją, co oznacza że dochody zwolnione z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania należy wziąć pod uwagę w celu określenia stopy procentowej, nawet w przypadku braku dochodów wymienionych w art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o ryczałcie ze źródeł w Polsce.

Podsumowując, dochód z tytułu wynajmu nieruchomości położonej na Łotwie nie wlicza się do podstawy opodatkowania ani podatkiem dochodowym od osób fizycznych ani zryczałtowanym podatkiem dochodowym, ani nie uwzględnia się w celu określenia stopy procentowej stosowanej do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tych dochodów nie wykazuje się w zeznaniu podatkowym PIT-36/PIT-37, ale tylko w zeznaniu podatkowym PIT-28 jako przychody objęte ryczałtem zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy osiągnięte za granicą, o które zwiększona jest podstawa obliczenia ryczałtu do ustalenia stopy procentowej (obecnie pole 209 zeznania PIT-28).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Według art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Stosownie do art. 6 ust. 1 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Łotewską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 17 listopada 1993 r., zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Łotwę dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: „Konwencja MLI”):

Dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie  z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego i leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

W świetle art. 6 ust. 2 tej umowy:

Określenie „majątek nieruchomy” posiada takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa tego Umawiającego się Państwa, na którego terytorium dany majątek jest położony. W każdym przypadku określenie to obejmuje przynależność do majątku nieruchomego, a w szczególności budynki, żywy  i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, w szczególności prawa rozporządzania nieruchomościami lub podobne prawa, prawa użytkowania nieruchomości, jak również prawa do stałych lub zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji zasobów mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, barki, statki powietrzne i pojazdy transportu drogowego nie stanowią majątku nieruchomego.

Jak stanowi art. 6 ust. 3 umowy:

Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiąganego z bezpośredniego użytkowania, dzierżawy lub innego rodzaju użytkowania majątku nieruchomego, jak również do dochodu z tytułu przeniesienia własności majątku nieruchomego.

Na mocy art. 6 ust. 5 tej umowy:

Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodu z majątku nieruchomego przedsiębiorstwa i do dochodu z majątku nieruchomego służącego do wykonywania wolnego zawodu.

W myśl art. 24 ust. 1 lit. a) ww. umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w Polsce podwójnego opodatkowania unikać się będzie w sposób następujący:

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Łotwie, to Polska zwolni, z uwzględnieniem postanowień litery b), taki dochód lub majątek od opodatkowania. Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód zwolniony od opodatkowania w powyższy sposób nie był tak właśnie zwolniony z opodatkowania.

Skoro, zgodnie z art. 6 ust. 1 umowy polsko-łotewskiej, dochód z najmu nieruchomości może być opodatkowany zarówno za granicą (tj. na Łotwie), jak i w Polsce, to w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania, na podstawie art. 24 umowy polsko-łotewskiej, stosuje się metodę wyłączenia, która polega na tym, że dochód uzyskany z tytułu najmu nieruchomości położonej za granicą jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, jednak dla ustalenia stawki podatku od pozostałych dochodów podatnika podlegających opodatkowaniu w Polsce (o ile takie dochody są osiągane) stosuje  się stawkę podatku wyliczoną dla całego dochodu osiągniętego zarówno w Polsce, jak i za granicą  (tzw. metoda wyłączenia z progresją).

Stosownie do treści art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie  o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W świetle art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2–2b ustawy o podatku dochodowym.

Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100.000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.

Na mocy art. 12 ust. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Przepisy art. 27 ust. 8-9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych – podatek określa się w następujący sposób:

1)  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1;

2)  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;

3)  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Podatnik, który uzyskuje za granicą przychody z tytułów wymienionych w art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy zryczałtowanym podatku dochodowym, do których ma zastosowanie metoda wyłączenia z progresją, ma obowiązek obliczenia ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych przy zastosowaniu ustalonej stopy procentowej.

Mając na uwadze ww. regulacje prawne, uzyskany przez Państwa przychód z najmu mieszkania położonego na terytorium Łotwy jest w Polsce zwolniony z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Jednocześnie, z uwagi na okoliczność, że w Polsce nie uzyskują Państwo przychodów z tytułu najmu ani innych przychodów opodatkowanych zryczałtowanym podatkiem dochodowym, dochód uzyskany z tego tytułu na Łotwie nie ma wpływu na stopę procentową podatku w Polsce – z uwagi na brak przychodów, do których stopa procentowa mogłaby być zastosowana. W tej sytuacji nie mają Państwo obowiązku złożenia zeznania o wysokości przychodów z wynajmu mieszkania na Łotwie (PIT-28).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Zainteresowana będąca stroną postępowania –(art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.