Interpretacja 0115-KDIT1.4011.113.2026.1.DB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 22 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni pozostawała w związku małżeńskim z A.A do jego śmierci (...) 2022 r. w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej.

20 maja 2011 r. – w trakcie trwania wspólności majątkowej – Wnioskodawczyni wraz ze spadkodawcą nabyli na własność lokal mieszkalny o powierzchni 49,99 m², położony w A przy ul. B1 (do majątku wspólnego).

18 sierpnia 2019 r. Wnioskodawczyni wraz ze spadkodawcą nabyli samochód osobowy marki (...) (rok produkcji 2010, nr rej. (...)), również do majątku wspólnego.

Postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku (Akt Notarialny Repertorium „A” nr (...) z (...) 2023 r.) spadek po zmarłym mężu odziedziczyła Wnioskodawczyni oraz dwoje dzieci spadkodawcy, każdy w udziale po 1/3 części z 50% majątku spadkodawcy.

Wnioskodawczyni przejęła w całości mieszkanie i samochód na wyłączną własność w ramach działu spadku ze spłatą. Dokonała spłaty udziałów dzieci spadkodawcy w łącznej kwocie 84.000 zł (po 42.000 zł dla każdego, przelewem na konta), przyjmując wartość rynkową całego mieszkania na kwotę 290.000 zł oraz wartość rynkową samochodu na kwotę 13.000 zł.

Kwota spłaty na rzecz dzieci została ustalona na podstawie wartości rynkowej nieruchomości i samochodu, pomniejszonej o zadłużenie spadkodawcy, co odpowiadało rzeczywistej czystej wartości udziałów spadkowych przysługujących dzieciom.

Wnioskodawczyni stała się jedynym właścicielem lokalu mieszkalnego oraz samochodu osobowego w wyniku powyższego działu spadku ze spłatą.

16 lutego 2023 r. (przed upływem miesiąca od nabycia udziałów spadkowych w drodze działu spadku) Wnioskodawczyni zbyła na wolnym rynku 100% udziałów w lokalu mieszkalnym za kwotę 240.000 zł.

18 kwietnia 2023 r. Wnioskodawczyni zbyła 100% udziałów w samochodzie za kwotę 13.000 zł.

Pytania

1.   Czy sprzedaż w lutym 2023 r. lokalu mieszkalnego nabytego do majątku wspólnego małżeńskiego w 2011 r., po którym to nabyciu w 2023 r. przeprowadzono dział spadku ze spłatą (uwzględniającą zadłużenie spadkowe), stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o PIT?

2.   Czy sprzedaż w kwietniu 2023 r. samochodu osobowego nabytego do majątku wspólnego małżeńskiego w sierpniu 2019 r. stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o PIT?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, opisane czynności sprzedaży (mieszkania i samochodu) nie stanowią źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT) i w związku z tym nie jest Ona zobowiązana do zapłaty podatku.

Ad 1 – Sprzedaż lokalu mieszkalnego (2023 r.)

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Kluczowy jest jednak art. 10 ust. 6 tejże ustawy, który stanowi, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych w drodze spadku, pięcioletni okres liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości przez spadkodawcę.

Nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego małżonków w 2011 r., a termin pięcioletni, liczony od końca 2011 r., upłynął z końcem 2016 r.

Powyższe potwierdza ugruntowana linia orzecznicza Naczelnego Sądu Administracyjnego (m.in. uchwała NSA II FPS 2/17 oraz aktualne interpretacje KIS, np. sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.176.2025.2 z maja 2025 r.).

Dział spadku ze spłatą, w wyniku którego Wnioskodawczyni przejęła całość majątku, nie spowodował powstania nowego terminu podatkowego, o ile wartość rynkowa nabytego majątku mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej z tytułu dziedziczenia i wspólności majątkowej. Wnioskodawczyni nie nabyła „nadwyżki” w rozumieniu komercyjnego nabycia, a jedynie uregulowała udziały spadkowe.

Ad 2 – Sprzedaż samochodu osobowego (2023 r.)

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o PIT, opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie innych rzeczy (ruchomości), jeżeli nastąpiło przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Samochód został nabyty do majątku wspólnego małżonków w sierpniu 2019 r. Termin półroczny upłynął z końcem lutego 2020 r. Sprzedaż dokonana w kwietniu 2023 r. nastąpiła znacznie po upływie tego terminu. Dział spadku jest neutralny podatkowo w tym kontekście (sygn. 0114-KDIP3-1.4011.139.2024.1.MS2).

Konkluzja:

Na podstawie powyższej analizy przepisów (art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 6 ustawy o PIT) oraz orzecznictwa Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że przychody uzyskane ze sprzedaży zarówno lokalu mieszkalnego, jak i samochodu w 2023 r. są zwolnione z opodatkowania PIT z uwagi na upływ wymaganych terminów ustawowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

-    jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Z art. 10 ust. 6 omawianej ustawy wynika, że:

W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.) jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.

Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, nabycie nieruchomości bądź ruchomości w czasie trwania wspólności małżeńskiej oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego składnika majątkowego w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W konsekwencji małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie nabywa ponownie udziału w tym składniku.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego, skoro w Pani małżeństwie panował ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej nie mogła Pani ponownie nabyć udziałów w przedmiotowej nieruchomości ani w drodze dziedziczenia ani w drodze działu spadku. W związku z tym nabycie przez Panią ww. nieruchomości, stosownie do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nastąpiło w 2011 r., tj. w momencie nabycia przez Panią wraz z mężem tej nieruchomości do majątku wspólnego małżonków.

Zatem odpłatne zbycie ww. nieruchomości w 2023 r. nie stanowi dla Pani źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu tej sprzedaży.

Odnosząc się natomiast do Pani wątpliwości dotyczących skutków podatkowych sprzedaży samochodu nabytego w drodze spadku oraz działu spadku, zgodnie z powyżej zacytowanym art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d źródłem przychodu jest tylko taka sprzedaż rzeczy ruchomych, która nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i została dokonana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Z opisu sprawy wynika, że samochód, o którym mowa we wniosku, został nabyty przez Panią i męża w 2019 r. Skoro więc samochód został nabyty do majątku wspólnego małżonków to tym samym nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia ruchomości. Nie można też przyjąć, że po śmierci małżonka Pani, jako drugi z małżonków, ponownie nabyła udział w ruchomości (samochodzie) w drodze dziedziczenia po zmarłym mężu, jak też w drodze działu spadku, skoro ruchomość wchodziła wcześniej do wspólnego majątku małżeńskiego.

W konsekwencji dokonana przez Panią w kwietniu 2023 r. sprzedaż samochodu nie stanowi źródła przychodu, ponieważ odpłatne zbycie nastąpiło po upływie okresu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu tej sprzedaży.

Niewłaściwe jest jednak Pani stwierdzenie w wniosku, że „dział spadku ze spłatą, w wyniku którego Wnioskodawczyni przejęła całość majątku nie spowodował powstania nowego terminu podatkowego, o ile wartość rynkowa nabytego majątku mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej z tytułu dziedziczenia i wspólności majątkowej”. W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub innych rzeczy, upływ terminów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, należy liczyć od końca roku (w przypadku nieruchomości) lub od końca miesiąca (w przypadku innych rzeczy), w których małżonkowie nabyli te nieruchomości/inne rzeczy do majątku wspólnego. Data otwarcia spadku oraz późniejszy dział spadku nie stanowi nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Pani stwierdzenie nie miało jednak wpływu na ogólną ocenę prawidłowości Pani stanowiska.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych, zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące przy wydawaniu tej interpretacji. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, interpretacja wiąże stronę w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartego w niej stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.