Interpretacja 0115-KDIT1.4011.121.2026.2.MT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 1 kwietnia 2026 r. (wpływ 3 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

1)  Data nabycia nieruchomości gruntowej przez spadkodawcę – 1962 r.

2)  Data zgonu spadkodawcy – 18.05.1995 r.

3)  Akt poświadczenia dziedziczenia – 06.08.2024 r. (został Pan spadkobiercą).

4)  Zapłacony został podatek od spadku i darowizn z tytułu dziedziczenia (SD-Z2) – 10.10.2024 r.

5)  Odpłatne zbycie nieruchomości i praw majątkowych na podstawie aktu notarialnego z 19.12.2025 r.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Na moment śmierci spadkodawcy nieruchomość, którą Pan odziedziczył była nieruchomością gruntową niezabudowaną.

Od momentu śmierci spadkodawcy (1995 r.) do momentu jej sprzedaży (2025 r.) nieruchomość gruntowa „leżała odłogiem”, czyli nie była użytkowana produkcyjnie, nie była obsiewana, ani uprawiana. Nie wykorzystywał Pan tej nieruchomości do celów prowadzenia działalności gospodarczej.

Nieruchomość nie została przez Pana sprzedana w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy musi Pan złożyć zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (PIT-39) i zapłacić należny podatek?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, nie musi Pan, ponieważ na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który określa zasady liczenia 5-letniego terminu opodatkowania sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku, spadkobierca liczy ten termin od daty nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, a nie od dnia nabycia spadku.

Art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), źródłem przychodu jest:

odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie (…).

W przypadku sprzedaży nieruchomości, która nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, dla oceny, czy sprzedaż ta jest źródłem przychodu podatkowego, znaczenie ma moment nabycia tej nieruchomości. Jeśli od końca roku podatkowego, w którym podatnik nabył nieruchomość, upłynęło 5 lat, sprzedaż nie powoduje skutków w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawodawca przewidział przy tym szczególne regulacje odnośnie momentu nabycia dla sytuacji spadkobrania.

I tak, stosownie do art. 10 ust. 5 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

A zatem do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku, wliczany jest nie tylko okres posiadania nieruchomości przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym spadkodawca nabył nieruchomość, do momentu jej odpłatnego zbycia przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż ta nie stanowi źródła przychodu (nie podlega opodatkowaniu).

W opisanej sytuacji sprzedał Pan nieruchomość, która nie służyła celom działalności gospodarczej. Także sama sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w ramach takiej działalności. Oznacza to, że skutki podatkowe tej sprzedaży należy ocenić na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nieruchomość nabył Pan w spadku. Datą tego nabycia jest moment śmierci spadkodawcy (18.05.1995 r.), a nie – jak wskazał Pan we wniosku – moment sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia. Akt poświadczenia dziedziczenia jest dokumentem, który potwierdza jedynie fakt dziedziczenia. A zatem stał się Pan spadkobiercą z momentem śmierci spadkobiercy – wtedy też nabył Pan swoje prawa do dziedziczonej nieruchomości (art. 924-925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny – Dz.U. Nr 16, poz. 92 ze zm.).

Wobec tego był Pan właścicielem nieruchomości od 1995 r., a Pana spadkodawca nabył tę nieruchomość w 1962 r.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za datę nabycia tej nieruchomości dla celów określenia, czy jej sprzedaż jest dla Pana źródłem przychodu, należy przyjąć 1962 rok. Oznacza to, że 5-letni okres, o którym mowa w tych przepisach, już upłynął.

Sprzedaż nieruchomości nie jest zatem Pana źródłem przychodu – jest neutralna podatkowo na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych. Nie powoduje Pana obowiązków podatkowych w tym podatku, w szczególności obowiązku złożenia zeznania PIT-39 i zapłaty podatku.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.