Interpretacja 0115-KDIT1.4011.133.2026.3.MT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 22 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Przeniosła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski 1 czerwca 2025 r. oraz podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie od października 2017 roku do końca maja 2025 roku.

Posiada Pani obywatelstwo polskie.

Posiada Pani następujące dowody dokumentujące Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza terytorium Polski:

1)  październik 2017 – marzec 2023 (Niemcy):

·      umowa na wynajem mieszkania,

·      umowa o pracę na pełen etat,

2)  kwiecień 2023 – maj 2025 (Irlandia):

·      umowa na wynajem domu oraz umowa na wynajem mieszkania,

·      umowa o pracę na pełen etat.

Nie korzystała Pani wcześniej ze zwolnienia.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

1 czerwca 2025 r. wróciła Pani do Polski z zamiarem stałego pobytu.

Przed wyjazdem do Niemiec mieszkała Pani jeszcze w UK (06.2015-03.2017), a przed 06.2015 mieszkała Pani w Polsce na stałe.

Zarówno do Niemiec, jak i do Irlandii wyjechała Pani z zamiarem stałego pobytu.

W odpowiedzi na pytanie:

Czy w okresie zamieszkiwania w Niemczech na gruncie wewnętrznego prawa niemieckiego była Pani traktowana jako osoba, która podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania w Niemczech, miejsce stałego pobytu w Niemczech albo inne kryterium o podobnym charakterze (tj. czy zgodnie z tymi przepisami była Pani rezydentem podatkowym Niemiec)? Jeśli tak - w jakich latach podatkowych?

wskazała Pani, że podczas całego pobytu w Niemczech była Pani traktowana jako osoba, która podlega tam opodatkowaniu, czyli była Pani rezydentem podatkowym w latach 2017-2022.

W odpowiedzi na pytanie:

Czy w okresie zamieszkiwania w Niemczech na gruncie wewnętrznego prawa niemieckiego podlegała Pani opodatkowaniu w Niemczech wyłącznie z uwagi na okoliczność, że uzyskiwała Pani dochody ze źródeł położonych na terytorium Niemiec? Jeśli tak - w jakich latach podatkowych?

wskazała Pani, że była rezydentem podatkowym, Niemcy były Pani ośrodkiem życia, tam Pani mieszkała i pracowała na pełen etat stacjonarnie.

W kwestii Pani powiązań z Niemcami przed 1 czerwca 2025 r. podała Pani następujące informacje:

·      miała Pani stałe miejsce zamieszkania w Niemczech, mieszkała Pani w A.

·      w Niemczech nie miała Pani mieszkania (było wynajęte), miała Pani źródło dochodów z umowy o pracę na pełen etat, konto bankowe oraz ubezpieczenie mieszkania.

·      w Niemczech przebywały najbliższe Pani osoby – mąż i syn.

·      prowadziła Pani w Niemczech aktywność społeczną i kulturalną – organizowała Pani tandemy językowe, regularnie chodziła do muzeów i galerii. Była Pani także członkiem berlińskiej izby architektów.

·      w Niemczech korzystała Pani ze służby zdrowia i świadczeń społecznych. Była Pani ubezpieczona w X, w Niemczech prowadzona była Pani ciąża, urodził się Pani syn, miał tam również badania kontrolne oraz szczepienia. Otrzymywała Pani świadczenia na urlopie macierzyńskim oraz Kindergeld (ekwiwalent 800+).

·      w Niemczech miała Pani zarejestrowany telefon oraz umowy na media: internet, gaz, prąd oraz opłacała abonament radiowo-telewizyjny.

·      Niemcy były Pani stałym miejscem pobytu – od października 2017 do marca 2023 r.

W odpowiedzi na pytanie:

Czy w okresie zamieszkiwania w Irlandii na gruncie wewnętrznego prawa irlandzkiego była Pani traktowana jako osoba, która podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania w Irlandii, miejsce stałego pobytu w Irlandii albo inne kryterium o podobnym charakterze (tj. czy zgodnie z tymi przepisami była Pani rezydentem podatkowym Irlandii)? Jeśli tak - w jakich latach podatkowych?

wskazała Pani, że podczas całego pobytu w Irlandii była Pani traktowana jako osoba, która podlega tam opodatkowaniu, czyli była Pani rezydentem podatkowym w latach 2023-2024.

W odpowiedzi na pytanie:

Czy w okresie zamieszkiwania w Irlandii na gruncie wewnętrznego prawa irlandzkiego podlegała Pani opodatkowaniu w Irlandii wyłącznie z uwagi na okoliczność, że uzyskiwała Pani dochody ze źródeł położonych na terytorium Irlandii? Jeśli tak - w jakich latach podatkowych?

wskazała Pani, że była Pani rezydentem podatkowym, Irlandia była Pani ośrodkiem życia, tam Pani mieszkała i pracowała na pełen etat stacjonarnie.

W kwestii Pani powiązań z Irlandią przed 1 czerwca 2025 r. podała Pani następujące informacje:

·      miała Pani stałe miejsce zamieszkania w Irlandii, mieszkała Pani w B.

·      w Irlandii nie miała Pani mieszkania (było wynajęte), miała Pani źródło dochodów z umowy o pracę na pełen etat, konto bankowe oraz otrzymali Państwo promesę kredytową.

·      w Irlandii przebywały najbliższe Pani osoby – mąż i syn.

·      w Irlandii prowadziła Pani przede wszystkim aktywność społeczną – uczestniczyła Pani w regularnych spotkaniach mam z małymi dziećmi oraz grupowych spacerach. Była Pani także członkiem irlandzkiej izby architektów.

·      korzystała Pani w Irlandii ze służby zdrowia i świadczeń społecznych. Była Pani zarejestrowana u lekarza rodzinnego, Pani mąż i syn również. Otrzymywała Pani świadczenia na dziecko (ekwiwalent 800+).

·      w Irlandii miała Pani zarejestrowany telefon oraz samochód. Media nie były zapisane na Panią, internet był w cenie wynajmu, natomiast zużycie za prąd rozliczali Państwo osobno z właścicielką.

·      Irlandia była Pani stałym miejscem pobytu – od kwietnia 2023 r. do maja 2025 r.

W kwestii Pani związków z Polską przed 1 czerwca 2025 r. podała Pani następujące informacje:

·      podczas pobytu w Irlandii przyjeżdżali Państwo do Polski raz w roku na dwutygodniowe wakacje. Podczas pobytu w Niemczech przyjeżdżali Państwo mniej więcej raz na dwa miesiące na weekend oraz na święta i tygodniowe wakacje. W latach 2021-2023 ze względu na ograniczenia pandemii i czas ciąży przyjeżdżali Państwo sporadycznie.

·      w żadnym z lat 2017-2025 Pani pobyty w Polsce nie przekroczyły 183 dni w roku.

·      nie miała Pani w Polsce stałego miejsca zamieszkania. W trakcie pobytów w Polsce zamieszkiwała Pani w domu rodziców.

·      Pani mąż i syn mieszkali z Panią (mają Państwo wspólne gospodarstwo domowe) – tym samym mąż i syn nie mieszkali w Polsce.

·      miała Pani nieruchomości w Polsce. Otrzymała Pani udział w dwóch mieszkaniach, garażu oraz domu na podstawie umowy o dział spadku po śmierci taty i umowy darowizny z 30.06.2022 r. Gdy mieszkała Pani w Niemczech i Irlandii oba mieszkania i garaż były wynajęte (umowy notarialne, podatek odprowadzany kwartalnie).

·      miała Pani w Polsce konto bankowe i ubezpieczenie OC. Nie miała Pani kredytu. Miała Pani źródła dochodów z wynajmu mieszkań oraz garażu.

·      nie prowadziła Pani w Polsce aktywności społecznej, politycznej, kulturalnej, obywatelskiej. Nie należała Pani do organizacji/klubów itp.

·      nie korzystała Pani w Polsce z żadnych świadczeń społecznych. Korzystała Pani raz z publicznej służby zdrowia, na podstawie karty EKUZ.

·      w Polsce miała Pani podpisane umowy dotyczące mediów w mieszkaniach, które Pani wynajmowała, miała Pani samochód oraz telefon na kartę.

Nie ma Pani certyfikatów rezydencji podatkowej wydanych przez Niemcy lub Irlandię, które potwierdzałyby Pani rezydencję podatkową w tych krajach w okresie 2017-2023 i 2023-2025.

Od momentu przeprowadzki do Polski na gruncie prawa Niemiec oraz prawa Irlandii nie była Pani nadal traktowana jako osoba, która ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych odpowiednio na terytorium Niemiec i Irlandii.

Pytanie

Czy w związku z powyższym może Pani skorzystać z Ulgi na powrót?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, spełnia Pani wszystkie warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i przysługuje Pani zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152 w postaci tzw. Ulgi na powrót.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a)  ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)  z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)  z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)  z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Powołany przepis określa zwolnienie podatkowe zwane „ulgą na powrót”. Celem wprowadzenia tej preferencji podatkowej było m.in. skłonienie Polaków na stałe mieszkających poza terytorium Polski do przeniesienia swojego miejsca zamieszkania do Polski.

Szczegółowe warunki tego zwolnienia określa art. 21 ust. 43 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)  w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)  podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)  trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)  okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3)  podatnik:

a)  posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)  miał miejsce zamieszkania:

–    nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

–    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)  posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)  nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zwolnienie dotyczy podatników, którzy:

1)  nie mieli miejsca zamieszkania na terytorium Polski w określonym okresie przed zamieszkaniem w Polsce – okres ten musi obejmować minimum:

·      okres od początku roku, w którym podatnik zamieszkał w Polsce do dnia poprzedzającego dzień, kiedy zamieszkał w Polsce oraz

·      trzy lata kalendarzowe bezpośrednio poprzedzające rok, w którym podatnik zamieszkał w Polsce,

2)  w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu – czyli w wyniku zamieszkania w Polsce stali się polskimi rezydentami podatkowymi (a tym samym przestali być rezydentami podatkowymi w państwie swojej poprzedniej rezydencji podatkowej).

Ustawodawca wskazał przy tym w art. 3 ust. 1a ustawy kogo – dla celów podatku dochodowego – uważa się za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Posiadanie takiego statusu oznacza, że osoba ta ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce (jest rezydentem podatkowym w Polsce). I tak, w myśl art. 3 ust. 1a ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

O uznaniu danej osoby za osobę mająca mieszkania w Polsce w rozumieniu tego przepisu decydują dwa kryteria:

1)  to, czy osoba ta przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym lub

2)  to, czy osoba ta ma ośrodek interesów życiowych (tj. centrum interesów osobistych lub centrum interesów gospodarczych) w Polsce.

Wystarczy spełnić jedno z nich, aby być polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu omawianej ustawy. Przy czym przepisy dotyczące rezydencji podatkowej stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska.

W Pani sytuacji opisanej we wniosku:

·      w czerwcu 2025 r. przeniosła Pani swoje miejsce zamieszkania z Irlandii do Polski – wiązało się to z przeniesieniem faktycznego miejsca Pani zamieszkania i pobytu do Polski (wróciła Pani na stałe, mieszka Pani w Polsce) oraz z przeniesieniem tu Pani centrum interesów życiowych (centrum interesów osobistych i gospodarczych);

·      w okresie od stycznia do czerwca 2025 r. oraz w latach 2022-2024 nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski; w tym czasie:

1)  w okresie od kwietnia 2023 do maja 2025 mieszkała Pani na stałe w Irlandii wraz ze swoim mężem i synem, pracowała Pani w Irlandii, uczestniczyła Pani w życiu społecznym w Irlandii, była Pani rezydentem podatkowym Irlandii;

2)  w okresie od stycznia 2022 do marca 2023 mieszkała Pani na stałe w Niemczech wraz z mężem i synem, pracowała Pani w Niemczech, uczestniczyła Pani w życiu społecznym i kulturalnych w Niemczech, była Pani rezydentem podatkowym Niemiec.

·      Pani powrót do Polski spowodował, że stała się Pani osobą o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce (przeniosła Pani centrum swoich interesów życiowych do Polski).

Wobec tego spełnia Pani warunki „ulgi na powrót” określone w art. 21 ust. 43 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Fakt nabycia przez Panią udziału w nieruchomościach w Polsce w wyniku działu spadku po Pani tacie i umowy darowizny z 2022 r. oraz wynajem tych nieruchomości nie oznaczają zmiany Pani rezydencji podatkowej i przeniesienia jej do Polski. Zdarzenia te – przy jednoczesnym utrzymywaniu miejsca zamieszkania Pani i Pani rodziny oraz zatrudnienia za granicą – nie są przeszkodą dla skorzystania przez Panią z omawianej ulgi podatkowej.

Także pozostałe wskazane przez Panią związki z Polską (samochód, ubezpieczenie OC, rachunek bankowy, krótkie wizyty w Polsce) nie są wystarczające dla stwierdzenia, że w analizowanym okresie (od początku 2022 r. do początku czerwca 2025 r.) miała Pani centrum interesów osobistych lub gospodarczych w Polsce. Nie są zatem przeszkodą dla skorzystania przez Panią z „ulgi na powrót”.

Jako osoba z polskim obywatelstwem spełnia Pani wymóg z art. 21 ust. 43 pkt 3 ustawy.

Kolejnym kryterium, które podatnik musi spełnić, aby skorzystać z „ulgi na powrót”, to posiadanie odpowiednich dowodów, które dokumentują jego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych:

·      od początku roku, w którym przeniósł miejsce zamieszkania do Polski do momentu przeniesienia się do Polski oraz

·      we wcześniejszych 3 latach podatkowych.

Wymóg taki wynika z art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy. Przy czym jako dowody podatnik może przedstawić alternatywnie:

·      certyfikat rezydencji wydany przez państwo, w którym miał rezydencję podatkową we wskazanym okresie; przez certyfikat rezydencji należy rozumieć zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika (art. 5a pkt 21 ustawy);

·      inne dowody, czyli dokumenty inne niż certyfikat, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie (przy czym muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych); takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe, zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne dowody.

Z treści wniosku wynika, że nie posiada Pani certyfikatów rezydencji podatkowej. Posiada Pani natomiast umowy o pracę i umowy najmu dotyczące okresu, kiedy mieszkała Pani odpowiednio w Niemczech i Irlandii. Z opisu sprawy wynika również, że dokonywała Pani rozliczeń podatkowych w Niemczech i Irlandii, była Pani wpisana odpowiednio do niemieckiej i irlandzkiej izby architektów, korzystała ze świadczeń zdrowotnych i społecznych. Dokumenty potwierdzające te okoliczności może Pan wykorzystać w celu wypełnienia warunku z art. 21 ust. 43 pkt 4 omawianej ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że nie korzystała Pani wcześniej z „ulgi na powrót”, więc spełnia Pani również warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 5 ustawy.

Podsumowując, w opisanych okolicznościach sprawy przysługuje Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to obejmuje Pani przychody ze źródeł wskazanych tym przepisie (m.in. przychody z umowy o pracę), przy czym:

·      wolne od podatku są przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł,

·      zwolnienie dotyczy przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych – w Pani przypadku może dotyczyć przychodów w latach 2025-2028 albo w latach 2026-2029.

„Ulgę na powrót” stosuje się z uwzględnieniem regulacji:

·      art. 21 ust. 39 ustawy, zgodnie z którym:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

·      art. 21 ust. 44 ustawy, zgodnie z którym:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.