Interpretacja 0115-KDIT1.4011.179.2026.2.MN

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lutego 2026 r. wpłynął Pan wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 7 kwietnia 2026 r. (wpływ 13 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca w roku 2024 dokonywał wpłat środków pieniężnych na platformę inwestycyjną działającą w Internecie, która oferowała inwestycje w akcje oraz inne instrumenty finansowe. Platforma reklamowała się i oferowała swoje usługi w Internecie, a za jej działalnością stała zarejestrowana w KRS spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, działająca na terenie Polski.

Wpłaty były dokonywane przelewami bankowymi na poczet zakupu kryptowalut, które następnie miały być inwestowane we wspomniane wcześniej instrumenty finansowe.

Wnioskodawca posiada bankowe potwierdzenia przelewów swoich środków pieniężnych, potwierdzenia zakupu za nie kryptowalut oraz transferów tychże kryptowalut na konto (portfel) platformy. Na platformie widoczne były również potwierdzenia rzekomych transakcji zakupu instrumentów finansowych oraz stan rachunku inwestycyjnego.

Po pewnym czasie okazało się, że platforma była oszustwem prowadzonym spoza Polski, a środki zostały wyłudzone przez sprawców podających się za maklerów inwestycyjnych działających na terenie kraju. Wnioskodawca zgłosił sprawę organom ścigania. Z racji zainwestowania dużych środków (o łącznej wartości (...) zł), śledztwo zostało objęte nadzorem Prokuratury Rejonowej (...). Postanowieniem z (...) 2024 r. zostało ono umorzone z powodu niewykrycia sprawców.

Wnioskodawca nie odzyskał utraconych środków.

W latach podatkowych 2024 i 2025 Wnioskodawca osiągał również dochody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych nabytych wcześniej, podlegających rozliczeniu w zeznaniu PIT-38.

Uzupełnienie wniosku

Wnioskodawca nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej. Inwestycja opisanych środków pieniężnych nie nastąpiła w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Opisane we wniosku inwestycje były dokonywane przez Wnioskodawcę osobiście – jako osoby prywatnej. Środki stanowiły majątek prywatny Wnioskodawcy, pochodzący z wcześniejszej sprzedaży posiadanych przez Wnioskodawcę akcji firmy, której Wnioskodawca był współzałożycielem. Dochód z tejże sprzedaży został opodatkowany (PIT-38), a podatek zapłacony.

Papiery wartościowe, ze sprzedaży których Wnioskodawca osiągnął dochód w 2025 r., były akcjami firmy, której był współzałożycielem. Akcje te zostały nabyte przez Wnioskodawcę częściowo za wkład pieniężny, a częściowo za aport (wkład niepieniężny), objęcie tych akcji nastąpiło w 2011 r.

Kryptowaluta spełniała definicję waluty wirtualnej, o której mowa w art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Kryptowaluta, nabywana przez Wnioskodawcę jako waluta pośrednicząca w procesie inwestycyjnym, spełnia warunki waluty wirtualnej, o których mowa w tej ustawie. Wnioskodawca nie prowadzi, jak i nie prowadził w przeszłości działalności, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu

Kryptowaluty były nabywane faktycznie, na co Wnioskodawca ma potwierdzenia z istniejącego kantoru wymiany kryptowalut. Nabyte przez Wnioskodawcę kryptowaluty były na jego zlecenie od razu (przez tenże kantor) transferowane na portfel w sieci Blockchain, związany z kontem Wnioskodawcy na opisanej platformie inwestycyjnej, adres tego portfela był przez platformę podany. Od tego momentu po zalogowaniu się na platformę Wnioskodawca otrzymywał informacje o stanie swojego konta inwestycyjnego i o faktach zainwestowania tych kryptowalut w różne instrumenty inwestycyjne, na różne, na ogół krótkie okresy. Były to akcje znanych przedsiębiorstw, fundusze ETF, kontrakty surowcowe itp. Innymi słowy, platforma informowała Wnioskodawcę o stanie środków pieniężnych (w kryptowalucie) na koncie Wnioskodawcy przeznaczonych na bieżące inwestowanie oraz o zajmowanych i opuszczanych pozycjach inwestycyjnych.

Jednakże Wnioskodawca nie był w stanie zweryfikować, czy informacje podawane przez platformę po zalogowaniu na swoje konto były zgodne z prawdą. Pod koniec maja 2024 r. Wnioskodawca przestał móc logować się na swoje konto, a platforma zniknęła z Internetu.

Na pytanie, na czym polegało oszustwo dokonane przez platformę internetową, na której Wnioskodawca inwestował środki pieniężne, w szczególności czy oszustwo to polegało na utracie:

a)  środków pieniężnych, które Wnioskodawca wpłacił na platformę internetową, czy

b)  kryptowalut, które Wnioskodawca nabył, czy

c)  akcji i instrumentów finansowych, które zostały przez Wnioskodawcę nabyte za posiadane kryptowaluty,

d)  czy środków pieniężnych ze sprzedaży akcji i instrumentów finansowych, które Wnioskodawca nabył za kryptowaluty,

Wnioskodawca odpowiedział, że ostatecznym i faktycznym rezultatem oszustwa była utrata prywatnych środków pieniężnych, które Wnioskodawca przeznaczał na opisane inwestycje, prowadzone przez opisaną platformę internetową, zgodnie z opisywanym i reklamowanym przez tę platformę procesem inwestycyjnym.

Pytanie

Czy utracone środki pieniężne w wyniku wyżej opisanego oszustwa inwestycyjnego mogą zostać uznane za koszt uzyskania przychodu z kapitałów pieniężnych i pomniejszyć dochód z odpłatnego zbycia papierów wartościowych w roku podatkowym 2025?

Pana stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki na nabycie papierów wartościowych stanowią koszt uzyskania przychodu przy ich zbyciu.

Wnioskodawca dokonywał wpłat w celu nabycia papierów wartościowych i działał w uzasadnionym przekonaniu, że transakcje są rzeczywiste. Wydatek miał charakter inwestycyjny i został poniesiony w celu osiągnięcia przychodu z kapitałów pieniężnych. Utrata środków była definitywna i wynikała z przestępczego działania osób trzecich, na które Wnioskodawca nie miał wpływu. Brak możliwości rozliczenia tej straty prowadziłby do sytuacji, w której podatnik poniósł realny koszt inwestycyjny, ale nigdy nie mógłby go uwzględnić podatkowo, co narusza zasadę opodatkowania dochodu, a nie przychodu.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że utracone środki powinny zostać uznane za koszt uzyskania przychodu z kapitałów pieniężnych i pomniejszyć dochód z odpłatnego zbycia papierów wartościowych osiągnięty roku podatkowym 2025.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zatem wszelkie dochody podatnika, niewymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych, podlegają opodatkowaniu.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Źródłami przychodów są – zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy – kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c. Do tej kategorii przychodów ustawodawca zaliczył m.in. przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych (art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a).

Przychód określony w ust. 1 pkt 6 analizowanej ustawy – w myśl art. 17 ust. 1ab pkt 1 tej ustawy – z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych powstaje w momencie przeniesienia na nabywcę własności udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych.

Artykuł 30b ust. 1 pkt 2 ww. ustawy stanowi, że od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Dochodem, o którym mowa w ust. 1 – w myśl art. 30b ust. 2 pkt 4 ww. ustawy – jest:

różnica między sumą przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) albo udziałów w spółdzielni a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f oraz art. 23 ust. 1 pkt 38 i 38c.

Zgodnie z generalną zasadą ustalania kosztów, określoną w art. 22 ust. 1 ww. ustawy:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Podstawą dla ustalenia kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) dla potrzeb rozliczeń dokonywanych na podstawie art. 30b ustawy są natomiast następujące przepisy szczegółowe:

•      art. 22 ust. 1f dotyczy odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce objętych w zamian za wkład niepieniężny;

•      art. 23 ust. 1 pkt 38 dotyczy odpłatnego zbycia udziałów (akcji) nabytych lub objętych w zamian za wkład pieniężny;

•      art. 23 ust. 1 pkt 38c dotyczy odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki nabywającej w ramach wymiany udziałów i odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce otrzymanych w drodze wymiany udziałów.

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów – stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy:

wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, z wykupu przez emitenta obligacji, a także z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów

Przepis art. 23 ust. 1 pkt 38 omawianej ustawy posługuje się określeniem „wydatki na objęcie lub nabycie udziałów (akcji)”, przy czym nie precyzuje tego pojęcia, ani nie wymienia przykładowych rodzajów wydatków mieszczących się w tym pojęciu. Zgodnie z językowym znaczeniem tego pojęcia, „wydatek” to „suma, która ma być wydana albo suma wydana na coś” (Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, www.sjp.pwn.pl). Synonimami „wydatku” są „nakład, koszt, suma, opłata, wysiłek” (www.synonimy.pl). Wydatki, o których mowa w omawianych przepisach, mają być przy tym poniesione na konkretny cel: „na objęcie lub nabycie udziałów (akcji)”.

W opisanej przez Pana sytuacji:

•      w 2024 r. i 2025 r. sprzedał Pan papiery wartościowe nabyte wcześniej (akcje firmy, której był Pan założycielem),

•      środki uzyskane ze sprzedaży akcji zainwestował Pan w zakup instrumentów finansowych poprzez platformę inwestycyjną – poniósł Pan stratę ekonomiczną, bowiem ostatecznie w wyniku oszustwa utracił Pan zainwestowane pieniądze,

•      powyższą stratę ekonomiczną chciałby Pan uwzględnić w kosztach uzyskania przychodu z tytułu zbycia w 2025 r. akcji spółki.

Odnosząc powyższe do analizowanych przepisów, wartość utraconych środków pieniężnych nie może być uwzględniona jako koszt uzyskania przychodu ze zbycia w 2025 r. akcji spółki. Choć niewątpliwie w wyniku oszustwa poniósł Pan stratę o wymiarze ekonomicznym, tj. utracił Pan zainwestowane pieniądze, to jednak strata ta nie stanowiła wydatku na nabycie akcji spółki, które Pan sprzedał. Jak wynika z wniosku, akcje Pan te nabył w 2011 r. częściowo za wkład pieniężny, a częściowo za aport (wkład niepieniężny). Tylko te wydatki w świetle art. 23 ust. 1 pkt 38 oraz art. 22 ust. 1f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być uwzględnione w kosztach uzyskania przychodu z tytułu zbycia w 2025 r. akcji spółki.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.