Podatniczka A.A wraz z mężem B.B. w 2020 r. założyli spółkę jawną, w której A.A miała 1% udziału w zyskach. W 2021 r. małżeństwo rozwiodło się, a w 2025 r. zawarli częściowy podział majątku, na mocy którego A.A przeniosła ogół praw i obowiązków…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Podatniczka A.A zawarła związek małżeński (...) 2014 r. z B.B. W małżeństwie panował ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej. W trakcie trwania związku małżeńskiego (...) 2020 r. małżonkowie założyli spółkę jawną X w A, wpisaną do rejestru przedsiębiorców pod numerem KRS (...), do której B.B włożył wkład w wysokości 4.950 zł, a A.A – 50 zł. Oba wkłady zostały wniesione z majątku wspólnego każdego z małżonków. Zgodnie z umową spółki małżonkowie uczestniczyli w zyskach z proporcjach: 99% B.B, 1% A.A. 14 maja 2020 r. spółka jawna X zawarła umowę najmu lokalu, który został gruntownie wyremontowany, a następnie otwarty jako (...).
(...) 2021 r. uprawomocnił się wyrok orzekający rozwód A.A z B.B. Do dnia złożenia wniosku o interpretację podatkową byli małżonkowie nie dokonywali całkowitego podziału majątku wspólnego.
(...) 2025 r. A.A podpisała z B.B porozumienie o częściowym podziale majątku wspólnego ograniczonym do spółki X, na mocy którego B.B przejmował spółkę jawną. W tym celu zgodnie z porozumieniem, aby zachować ciągłość spółki A.A miała zbyć ogół praw i obowiązków w spółce jawnej na wskazaną przez B.B osobę, tj. na rzecz jego ojca C.B. W zamian za przeniesienie ogółu praw i obowiązków w Spółce A.A otrzymać miała łącznie 65.000 zł, płatną w 31 miesięcznych ratach: pierwszą ratę w kwocie 5.000 zł w dniu zawarcia porozumienia o częściowym podziale majątku, pozostałe 30 rat co miesiąc w kwotach po 2.000 zł, począwszy od (...) 2025 r. W wykonaniu porozumienia o częściowym podziale majątku A.A podpisała (...) 2025 r. z C.B umowę przeniesienia ogółu praw i obowiązków w spółce X za cenę 65.000 zł. Tym samym (...) 2025 r. C.B przystąpił do spółki w miejsce występującej z niej A.A. Zmiana wspólników została wpisana do KRS (...) 2025 r. Raty zgodnie z porozumieniem o częściowym podziale majątku są wpłacane co miesiąc na rachunek bankowy A.A, przy czym raty te płaci X.
Pytanie
Czy A.A ma obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu w postaci różnicy stanowiącej cenę sprzedaży ogółu praw i obowiązków a wartością wkładu skoro cena ta stanowi spłatę ze strony byłego męża B.B?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisów ustawy nie stosuje się do: przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich. Mając na uwadze, że zbycie praw i obowiązków w spółce jawnej X nastąpiło w ramach częściowego podziału majątku ograniczonego do spółki jawnej, zdaniem podatnika dochód ten nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Ogół praw i obowiązków w spółce jawnej
W myśl art. 10 § 1-3 ustawy Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.):
Ogół praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej może być przeniesiony na inną osobę tylko wówczas, gdy umowa spółki tak stanowi.
Ogół praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej może być przeniesiony na inną osobę tylko po uzyskaniu pisemnej zgody wszystkich pozostałych wspólników, chyba że umowa spółki stanowi inaczej.
W przypadku przeniesienia ogółu praw i obowiązków wspólnika na inną osobę, za zobowiązania występującego wspólnika związane z uczestnictwem w spółce osobowej i zobowiązania tej spółki osobowej odpowiadają solidarnie występujący wspólnik oraz wspólnik przystępujący do spółki.
Z regulacji art. 10 ww. Kodeksu wynika, że zbyty może być tylko ogół praw i obowiązków. Nie można więc rozszczepiać praw i obowiązków (reguła nierozszczepialności jakichkolwiek praw od jakichkolwiek obowiązków wspólnika). Nie jest również możliwe zbycie pojedynczych praw w spółkach osobowych, ponieważ nie jest dopuszczalny obrót prawami ze względu na ich związek z osobą wspólnika. Reguła nierozszczepialności praw i obowiązków wspólnika determinuje konieczność przeniesienia ogółu praw i obowiązków wspólnika zawsze jako niepodzielnej (nierozłącznej) całości.
Należy mieć również na względzie, że przeniesienie ogółu praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej, o którym mowa w art. 10 Kodeksu spółek handlowych może zostać przeprowadzone w dowolnej formie prawnej (umowa nazwana, np. umowa sprzedaży, umowa darowizny lub umowa nienazwana), gdyż przepisy Kodeksu spółek handlowych nie określają rodzaju umowy, w oparciu o którą powinno dojść do przeniesienia członkostwa.
Ustrój majątkowy małżeński
Stosunki między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U z 2026 r. poz. 236).
Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Stosownie do art. 31 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Do majątku wspólnego należą w szczególności:
1) pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków;
2) dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków;
3) środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków;
4) kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1230 , 1429, 1672 i 1941);
5) środki zgromadzone na koncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1238 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE) (Dz.Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 1 ) oraz na subkoncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o ogólnoeuropejskim indywidualnym produkcie emerytalnym (Dz.U. poz. 1843 ) każdego z małżonków.
Na mocy art. 33 cytowanego Kodeksu:
Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił;
3) prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym przepisom;
4) przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb jednego z małżonków;
5) prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie;
6) przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość;
7) wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności zarobkowej jednego z małżonków;
8) przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia jednego z małżonków;
9) prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne prawa twórcy;
10) przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Z kolei art. 35 ww. Kodeksu stanowi, że:
W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 ww. Kodeksu:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Natomiast do majątku osobistego każdego z małżonków należą składniki majątkowe (prawa i przedmioty) wymienione w art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego:
· małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową,
· z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności,
· wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków lub też ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.
Ustanie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem przejściowym i prowadzi do podziału tego majątku.
Zgodnie z art. 1037 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm. ) w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
W kwestii przynależności ogółu praw i obowiązków do majątków małżonków istotne znaczenie ma przytoczony powyżej przepis art. 33 pkt 5 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Na gruncie tej regulacji ogół praw i obowiązków w spółce jawnej należy zakwalifikować do składników majątku osobistego. Przepis ten odwołuje się bowiem do zbywalności lub niezbywalności prawa wynikającego z obowiązujących przepisów, a nie z postanowień umowy.
Pogląd ten jest akceptowany przez doktrynę (Prawo rodzinne i opiekuńcze, Tom 11, Tadeusz Smyczyński, Legalis):
Przepis art. 10 KSH stanowiący, iż ogół praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej może być przeniesiony na inną osobę tylko wówczas, gdy umowa spółki tak stanowi, prima facie stwarza asumpt do uznania ogółu praw wspólnika osobowej spółki handlowej na podstawie przepisu art. 33 pkt 5 KRO za składnik majątku osobistego wspólnika. Przepis art. 33 pkt 5 KRO należy bowiem tłumaczyć w ten sposób, iż do majątków osobistych małżonków należą te prawa, które zostały ukształtowane przez ustawę generalnie, zasadniczo, jako niezbywalne i jednopodmiotowe, bez wyjątków wynikających bezpośrednio z unormowań dotyczących danego prawa. Jeżeli więc ustawodawca kształtuje jakieś prawo jako niezbywalne (lub także – niedziedziczne), dopuszczając zarazem umowne przeciwne zastrzeżenie stron stosunku, z którego takie prawo wynika, to interpretacja i stosowanie art. 33 pkt 5 KRO powinny uwzględniać kwalifikację prawa dokonaną bezpośrednio przez ustawodawcę. Odmienne stanowisko równoznaczne z akceptacją możliwości istnienia praw tego samego typu, ale o różnym charakterze – w jednych sytuacjach prawnych zbywalnych, dziedzicznych i wielopodmiotowych, w innych zaś – niezbywalnych, niepodlegających spadkowej sukcesji i jednopodmiotowych, zagrażałoby pewności obrotu i nie dałoby się pogodzić z założeniem o racjonalności prawodawcy.
Dotychczasowe ustalenia odnośnie do prawnego charakteru prawa udziałowego w handlowej spółce osobowej pozwalają na sformułowanie wniosku, iż jest ono – w rozumieniu przepisu art. 33 pkt 5 KRO – prawem niezbywalnym, które może zasadniczo, z mocy ustawy, przysługiwać tylko jednej osobie. Wobec tego powinno być uznawane za składnik majątku osobistego małżonka-wspólnika bez względu na pochodzenie środków użytych w celu jego nabycia. W razie wydatkowania środków z majątku wspólnego powstaje w nim roszczenie o zwrot wydatku na majątek osobisty małżonka-wspólnika, które będzie mogło być zrealizowane według zasad ustalonych w przepisie art. 45 KRO.
Opodatkowanie zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce jawnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W świetle powyższego przepisu, podatkiem dochodowym nie są obciążone wyłącznie dochody wymienione w art. 21, 52, 52a i 52c ww. ustawy oraz dochody, od których zaniechano poboru podatku. Zatem wszelkie dochody podatnika niewymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień bądź zaniechań są opodatkowane.
W art. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wprowadził wyłączenia z zakresu przedmiotowego ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody osób fizycznych wskazane w ww. przepisie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Niektóre spośród nich podlegają jednak opodatkowaniu innymi podatkami niż podatek dochodowy od osób fizycznych, np. podatkiem od spadków i darowizn czy też podatkiem tonażowym.
Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 5 omawianej ustawy:
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich.
Zatem wyłączeniu spod działania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają przychody z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania małżeńskiej wspólności majątkowej, jak również przychody z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich. Przychodem z podziału majątku wspólnego jest wartość otrzymanego przez każdego z małżonków majątku, a także wartość spłat (dopłat) otrzymywanych przez jednego z tytułu podziału majątku.
Natomiast z treści art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy wynika, że jednym ze źródeł przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
Stosownie do art. 18 ww. ustawy:
Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
Przepisy ustawy podatkowej, mimo że posługują się terminem „prawa majątkowe”, nie definiują tego pojęcia, a zawarty w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych katalog tych praw jest jedynie przykładowy, na co wskazuje użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”.
Należy zatem przyjąć, że do katalogu praw majątkowych objętych zakresem regulacji art. 18 tej ustawy można zaliczyć także inne prawa niewymienione w tym przepisie. W tym miejscu należy zauważyć, że przez prawa majątkowe, o których mowa w omawianej regulacji, należy rozumieć prawa podmiotowe, które mogą występować w trzech postaciach: roszczeń, uprawnień kształtujących i zarzutów. Jednym z podziałów praw podmiotowych, jaki jest dokonywany w doktrynie, jest podział na prawa majątkowe i prawa niemajątkowe. Podstawą dokonania tego podziału jest interes, jaki one realizują. Prawa majątkowe związane są z interesem ekonomicznym danego podmiotu. W doktrynie prawa podatkowego (por. np. A. Gomułowicz, J. Małecki, Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, Komentarz, Warszawa 2002, s. 93, 153-154) przy definiowaniu praw majątkowych sięga się do wykładni systemowej i powszechnie stosowanego tego terminu na gruncie prawa cywilnego.
Wobec tego ogół praw i obowiązków w spółce osobowej (a zatem także w spółce jawnej) stanowi prawo majątkowe w rozumieniu przytoczonych wyżej wyjaśnień. Tak więc przychód uzyskany przez osobę fizyczną z tytułu jego zbycia będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z praw majątkowych, o którym mowa w cytowanym powyżej art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu muszą być spełnione następujące warunki:
· został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
· jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
· poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
· został właściwie udokumentowany,
· nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Ocena skutków podatkowych Pani sytuacji
Mając na względzie przedstawione we wniosku informacje oraz przytoczone wyżej przepisy, w analizowanej sprawie ogół praw i obowiązków w spółce jawnej stanowił składnik Pani majątku osobistego na podstawie art. 33 pkt 5 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Dodatkowo źródłem uzyskanego przez Panią przychodu były/są faktycznie spłaty dokonywane przez podmiot trzeci – spółkę jawną. Nie znajdzie więc w Pani sytuacji zastosowania wyłączenie wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji sprzedaż przez Panią ogółu praw i obowiązków wspólnika w spółce jawnej stanowi przychód ze źródła prawa majątkowe stosownie do art. 18 tej ustawy. Uzyskany ze sprzedaży dochód podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, w oparciu o zasady wyrażone w art. 27 ust. 1 ustawy.
Wobec tego Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli sytuacja Pani będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i Pani zastosuje się do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo