Interpretacja 0115-KDIT1.4011.246.2026.1.ASZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 marca 2026r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce i będącą polskim rezydentem podatkowym. Prowadzi Pan indywidualną działalność gospodarczą, w ramach której obecnie wynajmuje Pan następujące nieruchomości:

•      lokal mieszkalny nr 1 wraz z tarasem przy ul. A w B wraz z gruntem (dalej: „Budynek 1”),

•      budynek usługowo-mieszkalny położony w C w D, składający się z parteru z dwoma lokalami usługowymi, a także jednym piętrem, na którym znajdują się dwa lokale mieszkalne (dalej: „Budynek 2”),

•      lokal usługowy położony przy ul. E w F, który obecnie jest wynajmowany Pana żonie na potrzeby prowadzenia tam (...) (dalej: „Budynek 3”),

•      nakłady poniesione na dzierżawionym gruncie (umowa dzierżawy zawarta z miastem na 30 lat), na którym zostały wybudowane X, które wynajmowane są na rzecz powiązanej z Panem spółki z o.o. (dalej: „X”).

Rozlicza się Pan w ramach podatkowej księgi przychodów i rozchodów, powyższe nieruchomości znajdują się w Pana ewidencji środków trwałych.

Budynek 1 jest przedmiotem najmu długoterminowego na podstawie umowy zawartej na okres 15 lat z operatorem, który uiszcza na rzecz Pana stałe wynagrodzenie z tytułu najmu, niezależne od faktycznego poziomu obłożenia nieruchomości oraz sezonowości. Podkreśla Pan, że nie ma wpływu na wysokość należnego mu wynagrodzenia ani na poziom obłożenia Budynku 1. Jednocześnie nie jest Pan uprawniony do samodzielnego oferowania ani wynajmowania nieruchomości (np. za pośrednictwem portali rezerwacyjnych takich jak (...) czy innych podobnych platform). Zgodnie z postanowieniami umowy zawartej z operatorem, może Pan jedynie samemu sporadycznie korzystać z nieruchomości na zasadach i w zakresie określonym w tej umowie.

Dwa lokale mieszkalne znajdujące się w Budynku 2 wynajmowane są osobom fizycznym na umowy długoterminowe (minimum rok). Dwa lokale użytkowe znajdujące się w Budynku 2 wynajmowane są przedsiębiorcom, przy czym jedna z umów trwa już 8 lat, a druga 12 lat, a Pana intencją jest kontynuować najem długoterminowy.

Planuje Pan wycofać z działalności gospodarczej nieruchomości, które choćby częściowo stanowią budynki mieszkalne, tj. Budynek 1 oraz Budynek 2, a następnie kontynuować ich wynajem poza działalnością gospodarczą. Po wycofaniu wskazanych nieruchomości będzie Pan kontynuował najem we własnym imieniu, bez zatrudniania pracowników oraz bez angażowania zorganizowanego zaplecza organizacyjnego lub podejmowania jakichkolwiek czynności, które mogłyby nadawać tej aktywności cechy działalności gospodarczej. W szczególności najem tych nieruchomości nie będzie miał charakteru usług związanych z zakwaterowaniem, ani innych usług o podobnym charakterze, właściwych dla zorganizowanej działalności gospodarczej.

Wycofanie Budynku 1 oraz Budynku 2 z działalności gospodarczej nastąpi na podstawie Pana stosownego oświadczenia o ich wycofaniu z działalności gospodarczej. Czynność ta zostanie odpowiednio odzwierciedlona w prowadzonych księgach podatkowych, w szczególności poprzez wykreślenie wskazanych nieruchomości z ewidencji środków trwałych. W konsekwencji Budynek 1 oraz Budynek 2 przestaną stanowić składniki majątku związane z Pana działalnością gospodarczą.

Po dokonaniu wycofania z najemcami Budynku 1 oraz Budynku 2 zostaną zawarte aneksy do obowiązujących umów najmu, w których zostanie jednoznacznie wskazane, że najem nie jest już wykonywany przez Pana w ramach działalności gospodarczej, lecz stanowi najem prywatny.

Pana intencją jest jednoczesne kontynuowanie wykorzystywania w ramach działalności gospodarczej tych nieruchomości, które mają w całości charakter użytkowy. Tym samym Budynek 3 oraz X pozostaną w ewidencji środków trwałych i będą nadal wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej, natomiast Budynek 1 oraz Budynek 2 nie będą już wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej, ani ujmowane w Pana ewidencji środków trwałych.

W związku z powyższym powstała u Pana wątpliwość co do skutków podatkowych takiego działania.

Pytanie

Czy przychody z tytułu najmu Budynku 1 oraz Budynku 2 po wycofaniu ich z działalności gospodarczej stanowić będą przychody ze źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Przychody z najmu Budynku 1 oraz Budynku 2 po wycofaniu ich z działalności gospodarczej stanowić będą przychody ze źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o PIT wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

•      pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);

•      najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).

Definicja pozarolniczej działalności gospodarczej zawarta jest w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem oznacza ona działalność zarobkową prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o PIT stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Przepis ten koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6, wykluczając z kategorii najmu prywatnego składniki majątku powiązane z działalnością.

Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia, czy dany najem należy kwalifikować do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 6 (najem prywatny), czy do art. 10 ust. 1 pkt 3 (działalność gospodarcza), ma uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 1/21. NSA wskazał w niej, że:

To zatem podatnik decyduje o tym czy "powiązać" określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem.

(…)

Podsumowując: NSA w składzie poszerzonym stwierdza, że uwzględniając powyżej zaprezentowaną argumentację, w szczególności w sytuacji braku ingerencji ustawodawcy, który może na potrzeby opodatkowania uznać, że najem w określonych przypadkach będzie kwalifikowany jako działalność gospodarcza (przykładowo wskazując próg ilościowy czy kwotowy), a także biorąc pod uwagę wyrażoną w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. zasadę rozłączności źródeł przychodów, należało podjąć uchwałę o treści następującej: „Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej”.

Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła – „najem”, a wyjątkiem jest sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” - [przychody kwalifikuje] do przychodów z działalności gospodarczej.

Według NSA przychody z najmu są zaliczane bez ograniczeń do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 6, chyba że stanowią składnik majątkowy, który został przez podatnika wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.

W przedmiotowym stanie faktycznym Wnioskodawca zamierza wycofać Budynek 1 oraz Budynek 2 z ewidencji środków trwałych swojej działalności gospodarczej na podstawie oświadczenia. Czynność polegająca na wycofaniu składnika majątku z działalności gospodarczej i przekazaniu go na potrzeby osobiste (w tym do zarządu majątkiem prywatnym) nie rodzi skutków podatkowych w PIT. W efekcie tej operacji nieruchomości te przestaną być „składnikami majątku związanymi z działalnością gospodarczą”.

Ponadto planowana aktywność Wnioskodawcy związana z Budynkiem 1 oraz Budynkiem 2 nie będzie spełniać przesłanek działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT:

1.  Brak zorganizowania: Wnioskodawca będzie zarządzać najmem samodzielnie, bez zatrudniania personelu. Nie podejmuje czynności zmierzających do stworzenia zorganizowanego zespołu składników (przedsiębiorstwa) mającego służyć tej działalności. Celem Wnioskodawcy jest uzyskiwanie przychodów pasywnych, wymagających jego zaangażowania jedynie w minimalnym, niezbędnym ze względu na status właściciela stopniu.

2.  Brak ciągłości w sensie profesjonalnym: wynajem ma charakter długoterminowy (minimum rok wzwyż) i pasywny (stałe wynagrodzenie niezależne od sezonowości). Takie działania mieszczą się w ramach zwykłego zarządu własnym majątkiem, mającego na celu czerpanie pożytków cywilnych. Jak wskazują źródła, działań z zachowaniem normalnych reguł gospodarności nie należy utożsamiać z działalnością gospodarczą.

Powyższe rozumienie przepisów potwierdzają liczne interpretacje indywidualne w zbliżonych stanach faktycznych, dla przykładu:

•      pismo z 10 stycznia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.847.2024.4.MG,

•      pismo z 9 grudnia 2022 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115- KDIT1.4011.634.2022.1.MST,

•      pismo z 2 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115- KDIT1.4011.854.2025.1.JG.

Podsumowując, skoro nieruchomości (Budynek 1 i Budynek 2) zostaną wycofane z działalności gospodarczej i decyzją Wnioskodawcy przejdą w zarząd majątkiem prywatnym, a sam najem nie będzie prowadzony w sposób zorganizowany i profesjonalny, to przychody z tego tytułu będą stanowić źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, interpretacje te zostały wydane w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/ zdarzeń przyszłych, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.