Interpretacja 0115-KDIT1.4011.257.2025.2.AS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwo stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązków płatnika. Uzupełnili go Państwo – na wezwanie organu – 23 maja 2025 r., pismem z 21 maja 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka w związku z trudnościami związanymi z pozyskiwaniem nowych pracowników, a także rosnącym zapotrzebowaniem na pracowników, prowadzi tzw. program rekomendacji pracowniczych, którego idea polega na zidentyfikowaniu potencjalnych kandydatów do pracy wśród kontaktów własnych pracowników. Spółka przedstawia aktualne oferty pracy na swojej stronie internetowej oraz na portalach internetowych służących zamieszczaniu ofert pracy.

W Spółce funkcjonuje regulamin programu poleceń pracowników, zgodnie z którym uczestnikiem programu (osobą polecającą) może być jedynie osoba współpracująca z jedną ze wskazanych spółek na podstawie umowy o pracę, umowy o pracę tymczasową, umowy zlecenia, umowy o dzieło, umowy współpracy, bądź innego stosunku cywilnoprawnego. Osobą polecającą można być wielokrotnie.

Osobą poleconą nie może być osoba:

- która już współpracuje lub współpracowała z jedną ze wskazanych Spółek bez względu na zajmowane stanowisko i zakres obowiązków,

- z którą już nawiązano kontakt przez Spółkę w ciągu ostatnich 3 miesięcy od daty polecenia,

- która z własnej inicjatywy złożyła aplikację do jednej ze Spółek w ciągu ostatnich 3 miesięcy od daty polecenia.

Polecenie polega na działaniu, którego wynikiem jest wysłanie na wskazany adres e-mail CV wraz z informacją o imieniu i nazwisku osoby polecającej w czasie trwania programu.

Osoba polecająca jest uprawniona do uzyskania nagrody wyłącznie w sytuacji, gdy osoba polecona nawiąże i rozpocznie współpracę z jedną ze Spółek. Wysokość nagrody jest uzależniona od długości współpracy, na jaką polecany kandydat nawiąże ze Spółkę współpracę i wynosi maksymalnie 1000 zł brutto:

- cz. I – po rozpoczęciu współpracy – 500 zł brutto,

- cz. II – przy kontynuowaniu współpracy powyżej 3 miesięcy – 500 zł brutto.

Zasady działania programu rekomendacji pracowniczych określone są w regulaminie Spółki i podane do wiadomości pracowników w sposób zwyczajowo przyjęty w firmie (nie są one określone w umowie o pracę czy umowie cywilnoprawnej). Aktualnie jednorazowa premia pieniężna nabyta z tytułu rekomendacji pracownika stanowi przychód pracownika/współpracownika, który jest oskładkowany i opodatkowany.

Uzupełnienie opisu zdarzenia

Spółka A Sp. z o.o. jest Spółką działającą w ramach grupy pięciu Spółek (A Sp. z o.o., B Sp. z o.o., C Sp. z o.o., D Sp. z o.o., E Sp. z o.o.). Dla wszystkich Spółek w ramach grupy obowiązuje jeden Regulamin Programu Rekomendacji Pracowniczych. Każda ze Spółek rozlicza nagrodę wypłacaną w ramach programu w ten sam sposób w odniesieniu do zatrudnionych/współpracujących z nią osób. W związku z czym każda ze Spółek wystąpiła z tożsamym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

A Sp. z o.o. jest organizatorem Programu Rekomendacji Pracowniczych, o którym mowa w przedmiotowym wniosku.

Uczestnictwo w Programie Rekomendacji Pracowniczych oparte jest na zasadzie dobrowolności. Udział w programie rekomendacji pracowniczych ma charakter wewnętrzny (osobami polecającymi mogą być jedynie osoby współpracujące ze Spółką) i otwarty. Do udziału w programie rekomendacji pracowniczych uprawnione są osoby współpracujące z A Sp. z o.o. na podstawie stosunku pracy, umowy zlecenie czy innej umowy cywilnoprawnej.

W programie rekomendacji pracowniczych, którego dotyczy wniosek, mogą wziąć udział jedynie osoby współpracujące z A na podstawie umowy o pracę, umowy o prace tymczasową, umowy zlecenia, umowy o dzieło, umowy o współpracy, bądź innego stosunku cywilnoprawnego.

Regulamin programu rekomendacji pracowniczych obowiązuje dla Spółek A Sp. z o.o., C Sp. z o.o., B Sp. z o.o., E Sp. z o.o., D Sp. z o.o. i o tych Spółkach mowa w sformułowaniu „z jedną ze wskazanych Spółek”.

W każdej ze spółek A zatrudnieni są pracownicy. W zależności od potrzeb otwierane są wakaty w różnych spółkach grupy. Pracownik spółki A może polecić pracownika do spółki B. Wówczas nagroda będzie wypłacana dla pracownika polecającego ze spółki A z budżetu spółki A. Natomiast polecany kandydat będzie zatrudniany w spółce B, która jest spółką z grupy. Stąd sformułowanie w polityce „jedną ze wskazanych spółek” i odwołanie do innych spółek z grupy.

Spółka A Sp. z o.o. wypłaca nagrody na rzecz swoich pracowników, swoich pracowników tymczasowych i swoich współpracowników. Nie dokonuje wypłat na rzecz pracowników i współpracowników innych Spółek z grupy.

A jest podmiotem decydującym o przyznaniu i terminie wypłaty premii, o której mowa we wniosku, dla swoich pracowników i współpracowników, natomiast nie podejmuje decyzji dotyczącej pracowników i współpracowników zatrudnionych u innych podmiotów.

Zaliczki na podatek od wypłaconych nagród pobierane były przez A Sp. z o.o. jako płatnika na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: „Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku”.

Wśród nagradzanych nie ma osób prowadzących działalność gospodarczą.

Pod pojęciem osób polecających (zatrudnionych w ramach stosunku pracy lub umów cywilnoprawnych) należy rozumieć osoby zatrudnione i współpracujące z A Sp. z o.o.

Pytanie

Czy prawidłowym działaniem przez Spółkę będzie zaprzestanie pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu świadczeń pieniężnych wypłacanych w ramach programu rekomendacji pracowniczych na rzecz osób polecających (zatrudnionych w ramach stosunku pracy lub umów cywilnoprawnych) i potraktowanie tej nagrody pieniężnej jako przychodu z innego źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, zasadnym będzie zaprzestanie pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu świadczeń pieniężnych wypłacanych w ramach programu rekomendacji pracowniczych na rzecz osób polecających (zatrudnionych w ramach stosunku pracy lub umów cywilnoprawnych) z uwagi na to, że zdaniem Spółki przychód ten stanowić będzie dla tych osób przychód z innego źródła w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaprzestanie pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu nagrody za spełniającą warunki programu rekomendację pracownika zdaje się być zasadne w ocenie Spółki. Nie ma znaczenia w tym zakresie to, że program jest skierowany również do pracowników, gdyż nie wiąże się z wykonywaniem przez te osoby określonej pracy na rzecz podmiotu wypłacającego to świadczenie. Przysporzenie jakie otrzymają osoby dokonujące polecenia w ramach programu nie jest ekwiwalentem za wykonywaną przez nie pracę. W związku z tym nie można uznać go za element wynagrodzenia za pracę, a w związku z tym zakwalifikować jako przychodu ze stosunku pracy. To powoduje, że Spółka w tym przypadku nie pełni roli płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, co oznacza, że nie jest zobowiązana pobrać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wartości wypłaconej nagrody.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Stanowi on, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, realną korzyścią majątkową podatnika. Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:

1) pieniądze i wartości pieniężne, które:

· zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

· zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika;

2) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:

· świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);

· nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).

Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Według ww. przepisu źródłami przychodów są m.in.:

- stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1),

- działalność wykonywana osobiście (pkt 2);

- inne źródła (pkt 9).

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie to powodować obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 13 pkt 8 ww. ustawy:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,

c) przedsiębiorstwa w spadku

– z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Jak wskazano w art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Ustawodawca użył w tym przepisie sformułowania „w szczególności”, co wskazuje na to, że katalog przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty. Nie ma więc przeszkód, aby do tej kategorii zaliczać również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ustawy – o ile nie są przychodami ze źródeł określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy.

Stosownie do treści art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Z kolei na podstawie art. 42a ust. 1 ww. ustawy:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Wypłata świadczeń pieniężnych, o których mowa we wniosku, stanowi dla osób polecających przychód podlegający opodatkowaniu. W odniesieniu do zakwalifikowania ww. przychodu do odpowiedniego źródła przychodu, ze względu na fakt, iż program poleceń pracowniczych jest skierowany do różnych grup uczestników (polecającymi mogą być osoby współpracujące na podstawie umowy o pracę, umowy o pracę tymczasową, umowy zlecenia, umowy o dzieło, umowy współpracy, bądź innego stosunku cywilnoprawnego) oraz ze względu na fakt, że zasady działania programu rekomendacji pracowniczych określone są w regulaminie Spółki i nie są one określone w umowie o pracę czy umowie cywilnoprawnej, wypłacone świadczenie stanowi przychód ze źródła przychodu „inne źródła”, o jakim mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy.

W związku z tym nie będą Państwo zobowiązani do pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu świadczeń pieniężnych wypłacanych w ramach programu rekomendacji pracowniczych na rzecz osób polecających.

Zatem będą na Państwu ciążyć jedynie obowiązki informacyjne, tj. sporządzenia i przekazania ww. osobom polecającym oraz właściwemu urzędowi skarbowemu informacji o przychodach z innych źródeł, zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.