Interpretacja 0115-KDIT1.4011.27.2026.2.DB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 16 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej „Spółka” lub X) reprezentowany jest przez jednoosobowy Zarząd w osobie Prezesa Zarządu – A.B. – dalej A.B., który jednocześnie posiada w niej 95% udziałów. Prezes Zarządu nie pobiera żadnego wynagrodzenia z tytułu sprawowanej przez siebie funkcji w organach Spółki. Nie prowadzi jednoosobowej działalności gospodarczej. A.B. posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

X w 2025 r. zleciła fotografowi będącemu podmiotem zewnętrznym (przedsiębiorcy) – dalej „Fotograf”, wykonanie przez niego biznesowej sesji fotograficznej pracowników zatrudnionych w X (na podstawie umowy o pracę), kluczowych kontrahentów, z którymi Spółka stale współpracuje, a także jedynego członka zarządu Spółki. Za wykonanie sesji zdjęciowej Fotograf wystawił fakturę VAT na dane Spółki, która to opłaciła ją ze środków własnych i uwzględniła w swoich księgach rachunkowych. Po paru tygodniach, zgodnie z umową, Fotograf udostępnił Spółce wykonane przez siebie zdjęcia za pośrednictwem swojej strony internetowej i przekazał Spółce dostęp (hasło) do galerii przedstawiającej wykonaną przez siebie pracę (zlecenie/dzieło) wraz z możliwością jej pobrania na swoje potrzeby.

Spółka nie zawarła z Fotografem żadnej umowy. Podstawą rozliczenia były ustalenia ustne pomiędzy A.B. a Fotografem określające jedynie charakter sesji, przybliżoną ilość przekazanych później zdjęć (nie mniej niż 5 na osobę), a także cenę za całość usługi. Zlecenie wykonania sesji zdjęciowej miało związek z rozpoczęciem pracy nad nową stroną internetową X (która została powierzona innemu przedsiębiorcy) celem możliwego ich wykorzystania w przyszłości na nowej witrynie internetowej, a także na potrzebę planowania założenia i prowadzenia w celach marketingowych kont w mediach społecznościowych, takich jak np. (...). Dotychczas Spółka nigdzie jeszcze ich nie wykorzystała i nie upubliczniła.

Dotychczas Spółka nie zawarła z Pracownikami żadnej odrębnej umowy na wykorzystanie ich wizerunku i taka zgoda nie wynika również z treści ich Umów o pracę czy innych (dot. kontrahentów). Żaden z Pracowników Spółki nie prowadzi jednoosobowej działalności gospodarczej.

Spółka nie zawarła również żadnej odrębnej umowy na wykorzystanie wizerunku z A.B. jako jej Prezesa Zarządu.

Spółka zamierza przed rozpoczęciem publikacji w ogólnodostępnych kanałach komunikacji uzyskać taką zgodę od zainteresowanych (co wynika z art. 81 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych) ustalając za nią dodatkowe, indywidualnie wynegocjowane, stałe (miesięczne) wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę danej osobie uzależnione od jej wartości marketingowej.

Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Na podstawie których przepisów ustawy o PIT, tj. art. 32 ust. 1 czy art. 41 ust. 1 dotyczących roli płatnika, Spółka ma określić swoją rolę jako płatnik podatku PIT dla zatrudnianych przez Spółkę Pracowników oraz Prezesa Zarządu?

Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Spółki, zarówno dla Pracowników, jak i dla Prezesa Zarządu taki przychód będzie stanowił przychód z praw majątkowych wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – dalej „PIT”, niebędący wyszczególniony w art. 18 ustawy o PIT przychód z praw autorskiego i pokrewnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Przedmiotem prawa autorskiego jest zatem utwór. Nabycie praw autorskich przez twórcę następuje z mocy prawa wraz z tworzeniem utworu. Jak wynika z pisma Resortu Kultury z 14 listopada 2002 r. Nr DP/WPA.024/409/02, wynagrodzenie za korzystanie z wizerunku nie jest wynagrodzeniem za korzystanie z praw autorskich lub za rozporządzanie nimi. Prawo do wizerunku jest kategorią odrębną od praw pokrewnych. Wynagrodzenie za korzystanie z wizerunku nie może być traktowane jako wynagrodzenie za korzystanie z artystycznego wykonania, ponieważ osoba, której wizerunek jest wykorzystywany, nie jest traktowana jako artysta wykonawca.

Ewentualną wątpliwość rodzi zatem, czy wskazany przychód należy rozpatrywać jako przychód osiągnięty ze źródła przychodu opisanego w punkcie 1, 2 czy 7 art. 10 ust. 1 ustawy o PIT, a więc czy rolę płatnika należy określić na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o PIT, czy art. 41 ust. 1 ustawy o PIT.

I tak, rozpatrując kolejno, zdaniem X, nie ma żadnych podstaw do rozpatrzenia powstałego przychodu jako powstałego na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT w przypadku A.B., jako prezesa Spółki, albowiem nie wiąże go ze Spółką żaden stosunek przywołany w przepisie. W związku z tym Spółka powinna określić swoją rolę na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o PIT.

Natomiast rozważając punkt 1 i 2 art. 10 ust. 1 ustawy o PIT w kontekście Pracowników związanych ze Spółką stosunkiem pracy należy zwrócić uwagę, że zgoda, będąca jednocześnie umową na udostępnienie przez nich swojego wizerunku, nie wynika z faktu zawarcia przez tychże pracowników umowy o pracę. Zakres ich obowiązków nie został jednoznacznie wskazany w treści zawartych umów o pracę, jednakże z uwagi na opisy stanowisk (a także faktycznie realizowane przez nich obowiązki zawodowe) na jakie zostali zatrudnieni wg klasyfikacji Wortalu Publicznych Służb Zatrudnienia na stronie internetowej Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej można jednoznacznie wskazać, że ich dotychczasowe obowiązki pracownicze nie mają związku z ich wizerunkiem oraz ewentualnymi gratyfikacjami uzyskiwanymi przez Spółkę w związku z prezentacją swoich pracowników na stronie internetowej Spółki czy mediach społecznościowych (dot. kodów zawodu 331301, 431101, 242307, 241103, 242310). Taką działalność należy rozpatrywać jako działalność promocyjną Spółki wykraczającą poza przedmiot umowy wynikający ze stosunku pracy (zawieraną na stanowiskach dotyczących pracy biurowej).

Za negatywnym rozpatrzeniem powstałego przychodu jako osiągniętego z punktu 2 art. 10 ust. 1 ustawy o PIT, zarówno w kontekście Pracowników, jak i A.B. jako Prezesa Spółki, wynika również pasywność w działaniu przy osiąganiu wskazanego przyszłego dochodu. Zawarta umowa/zgoda dotyczy ściśle określonego, już powstałego katalogu zdjęć i nie będzie wymagała, zarówno ze strony Pracowników, jak i A.B., podejmowania w przyszłości dalszych jakichkolwiek działań.

Zgodnie z treścią art. 23 ustawy Kodeks cywilny, prawo do własnego wizerunku należy do dóbr osobistych człowieka. Odpłatne udostępnienie tego dobra, które posiada określoną wartość ekonomiczną, innemu podmiotowi należy zatem rozpatrywać w kategorii przychodów opisanych w art. 10 ust. pkt 7 ustawy o PIT, które wskazują jako źródło przychodu m.in. przychody z prawa majątkowego, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c art. 10 ust. 1 ustawy o PIT. Tym samym Spółka powinna również określić swoją rolę jako płatnika podatku na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o PIT.

Podsumowując, zdaniem Spółki przyszły przychód powstały z tytułu udostępnienia wizerunku po stronie Pracowników, a także A.B. – Prezesa Zarządu Spółki, będzie stanowił przychód z praw majątkowych w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT, niedotyczący wyszczególnionego w art. 18 ustawy o PIT przychodu z praw autorskich i pokrewnych i w obu tych przypadkach Spółka powinna określić swoją rolę jako Płatnik podatku na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

I tak, stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1, pkt 7 i pkt 9 ww. ustawy:

Źródłami przychodu są:

1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;

7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;

9) inne źródła.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

W myśl art. 32 ust. 1 ww. ustawy:

Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Dodatkowe wynagrodzenie wypłacane przez Państwa zarówno Pracownikom, jak i Prezesowi Zarządu wypłacane na podstawie udzielonej przez te osoby odrębnie zgody na wykorzystywanie wizerunku należy rozpatrywać w oparciu o art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl tego artykułu:

Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wskazane w tym przepisie kategorie przychodów z praw majątkowych zostały wymienione jedynie przykładowo, a zatem możliwe jest uznanie za prawa majątkowe również innych praw wprost w ustawie niewymienionych.

Odrębnymi przepisami, o których mowa w art. 18, są m.in. przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy:

Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Przedmiotem prawa autorskiego jest zatem utwór. Jest to niematerialne dobro prawne, które powinno być odróżniane od materialnego nośnika, na którym zazwyczaj jest utrwalane. Przepis art. 1 ust. 1 cytowanej ustawy posługuje się syntetyczną definicją utworu w sposób generalny, określając konieczne cechy wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Twórcą może być wyłącznie osoba fizyczna, co wynika z samej natury procesu twórczego. Nabycie praw autorskich przez twórcę następuje ex lege wraz ze stworzeniem utworu i jest rezultatem nie aktu prawnego, lecz aktu realnego, określonych czynności faktycznych, psychofizycznych. Ochrona tego prawa przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności (art. 1 ust. 4 ww. ustawy).

W świetle powyższych przepisów osoba fizyczna nie posiada praw autorskich do swojego własnego wizerunku. Nie oznacza to jednakże, że stanowiące własność osoby fizycznej prawa do własnego wizerunku nie podlegają regulacjom ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zauważyć bowiem należy, że zgoda na rozpowszechnianie wizerunku, w oznaczonych warunkach, wyłączająca bezprawność naruszenia tego dobra osobistego, może być przedmiotem lub elementem różnego rodzaju stosunków lub zobowiązań prawnych, w tym umów o różnorakim charakterze (umowy o pracę, umowy o dzieło, zlecenia czy innej umowy cywilnoprawnej).

Jak natomiast stanowi art. 81 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Rozpowszechnianie wizerunku wymaga zezwolenia osoby na nim przedstawionej. W braku wyrażonego zastrzeżenia zezwolenie nie jest wymagane, jeżeli osoba ta otrzymała umówioną zapłatę za pozowanie.

Przepis art. 81 ust. 1 ma charakter szczególny, gdyż nie dotyczy ochrony autora lub utworu, lecz zawiera postanowienia w istocie ograniczające swobodę wypowiedzi twórczej, głównie ze względu na poszanowanie dóbr osobistych chronionych prawem powszechnym. Przy czym termin „wizerunek” w rozumieniu art. 81 oznacza wytwór niematerialny, który za pomocą środków plastycznych przedstawia rozpoznawalną podobiznę danej osoby (lub danych osób).

Mając na uwadze przestawione okoliczności sprawy oraz przepisy prawa, dodatkowe wynagrodzenie wypłacane przez Państwa Pracownikom oraz Prezesowi Zarządu na podstawie udzielonej przez te osoby zgody na wykorzystywanie ich wizerunku powinno być na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych traktowane jako przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie natomiast do art. 41 ust. 1 ustawy:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Ponadto, na podstawie art. 42 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują swoje zadania - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru.

W konsekwencji jako płatnik w świetle art. 41 ust. 1 analizowanej ustawy będą Państwo zobowiązani do obliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczki na podatek dochodowy od ww. świadczenia z tytułu praw majątkowych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.