Interpretacja 0115-KDIT1.4011.278.2026.2.ASZ

Interpretacja indywidualna

  – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 26 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W roku 2021 przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej łącznie przez 162 dni, co wynika z analizy stempli kontroli granicznej znajdujących się w Pana poprzednim (obecnie anulowanym) paszporcie serii (...). Pana pobyty miały charakter tymczasowy i rotacyjny, związane były wyłącznie z krótkotrwałą pracą zarobkową. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w informacji PIT-11 za rok 2021, w której wykazano przychód w łącznej wysokości 4.866,96 PLN.

Pana tymczasowe pobyty w 2021 r. odbywały się na podstawie wizy krajowej typu D (nr (...)), wydanej przez Konsula RP w A 21.05.2021 r. Fakt wydania wizy w miejscu Pana stałego zamieszkania A potwierdza, że w tamtym okresie nie posiadał Pan rezydencji podatkowej w Polsce.

W roku 2021 Pana stałym miejscem zamieszkania była Republika Białorusi (A, ul. B 1). W tym okresie nie posiadał Pan w Polsce stałego miejsca zamieszkania, długoterminowego najmu lokalu ani innych stałych zobowiązań o charakterze życiowym lub gospodarczym. Ośrodek Pana interesów życiowych i osobistych pozostawał w A.

Dodatkowo wskazuje Pan, że procedura uzyskania Karty Polaka została przeprowadzona przez Pana w Konsulacie RP w A w 2021 r. Decyzja o jej przyznaniu (sygn. (...)) została wydana 15.09.2021 r. przez Konsula RP w A. W treści decyzji wskazano Pana ówczesny adres zamieszkania: ul. B 1, (...) A, Białoruś. Okoliczność ta w sposób jednoznaczny potwierdza, że w tym okresie Pana miejscem zamieszkania dla celów podatkowych była Republika Białorusi, a Pana sprawy życiowe i administracyjne były prowadzone poza terytorium RP.

Do Polski przyjechał Pan na podstawie Karty Polaka dopiero w 2022 r., kiedy nastąpiło faktyczne i trwałe przeniesienie Pana ośrodka interesów życiowych do Polski, w szczególności poprzez wynajęcie stałego mieszkania oraz rozpoczęcie stałej aktywności gospodarczej w formie jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG).

Uzupełnienie wniosku

W latach 2019, 2020, 2021 oraz w 2022 r. (do momentu ostatecznego osiedlenia się w Polsce w kwietniu) zgodnie z przepisami wewnętrznymi Białorusi podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Republice Białorusi. Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdowało się w A.

Faktyczne i trwałe przeniesienie ośrodka interesów życiowych do Polski nastąpiło z 04.04.2022 r. Chronologia Pana przyjazdów w 2022 r. wyglądała następująco:

•  w styczniu 2022 r. przebywał Pan w Polsce krótko i wyłącznie w celu administracyjnym (złożenie wniosku o pobyt stały na podstawie Karty Polaka oraz dopełnienie formalności meldunkowych niezbędnych do tej procedury). Po załatwieniu spraw urzędowych niezwłocznie wrócił Pan na Białoruś.

•  02.03.2022 r. ponownie przekroczył Pan granicę RP, jednak pobyt w marcu miał charakter przygotowawczy i organizacyjny (poszukiwanie docelowego miejsca zamieszkania oraz formalności związane z planowanym zatrudnieniem). W marcu 2022 r. nie posiadał Pan jeszcze w Polsce stałego źródła dochodu ani centrum interesów gospodarczych.

•   04.04.2022 r. podjął Pan stałą aktywność zawodową (...) (co potwierdza zaświadczenie ZUS) i od tego momentu Pana ośrodek interesów życiowych znajduje się nieprzerwanie w Polsce.

W latach 2019 i 2020 nie przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ani przez jeden dzień. Pana centrum interesów życiowych i gospodarczych znajdowało się wyłącznie na Białorusi.

Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji wydanego przez białoruski organ podatkowy. Posiada Pan inne dowody dokumentujące Pana rezydencję na Białorusi oraz moment przeprowadzki:

•   tłumaczenie przysięgłe książeczki pracy nr (...), potwierdzające służbę wojskową oraz zatrudnienie na Białorusi w 2019 r.;

•   wyciąg z rachunku bankowego w C (w języku oryginału), potwierdzający aktywność życiową w A oraz opłacanie tamtejszego podatku dochodowego w 2021 r.;

•   zaświadczenia z ZUS (nr (...) oraz nr (...)), potwierdzające datę rozpoczęcia pracy (04.04.2022) oraz prowadzenia działalności gospodarczej.

Jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce prowadzi Pan od 29.08.2022 r.

Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego należy uznać, że w roku podatkowym 2021 nie posiadał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT i w konsekwencji – po faktycznym przeniesieniu ośrodka interesów życiowych do Polski w 2022 roku – spełnia Pan warunki do skorzystania z tzw. ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, począwszy od roku podatkowego 2022?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, w roku 2021 nie posiadał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, ponieważ Pana pobyt na terytorium RP nie przekroczył 183 dni, a centrum Pana interesów życiowych znajdowało się poza Polską (w Republice Białorusi), co potwierdza fakt uzyskania Karty Polaka oraz wizy w tamtejszym konsulacie. Krótkotrwała i incydentalna praca zarobkowa wykonywana w Polsce nie skutkuje automatycznym przeniesieniem rezydencji podatkowej.

W związku z powyższym należy uznać, że rok 2022 był pierwszym rokiem, w którym nastąpiło faktyczne przeniesienie Pana miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Skoro w roku bezpośrednio poprzedzającym ten moment (2021) nie posiadał Pan rezydencji podatkowej w Polsce, spełnia Pan wszystkie przesłanki do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od rozliczenia za rok podatkowy 2022.

Przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające rok zmiany rezydencji (2019-2021) nie posiadał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Stałe przeniesienie ośrodka interesów życiowych nastąpiło w kwietniu 2022 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), wolne od podatku dochodowego są:

przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych

‒ w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3) podatnik:

a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b) miał miejsce zamieszkania:

- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Według art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Wyjaśnił Pan, że do momentu przyjazdu do Polski podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na Białorusi. W latach 2019, 2020, 2021 i 2022 (do momentu ostatecznego osiedlenia się w Polsce w kwietniu) Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się na Białorusi. Po przyjeździe do Polski nastąpiło faktyczne i trwałe przeniesienie Pana ośrodka interesów życiowych do Polski. Spełnia więc Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 1 i 2 ustawy.

Spełnił Pan również warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W momencie przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w wyniku którego podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, posiadał Pan ważną Kartę Polaka.

Kolejnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:

Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Wskazał Pan, że posiada inne dowody potwierdzające Pana zagraniczną rezydencję podatkową, więc powyższe kryterium należy uznać za spełnione.

Wobec powyższego, przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·  Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·  Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.