Interpretacja 0115-KDIT1.4011.284.2026.2.MK

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 14 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan obywatelem Republiki Białorusi. Do czerwca 2022 roku mieszkał i pracował Pan na stałe  w Republice Białorusi, gdzie znajdowało się Pana centrum interesów życiowych oraz gdzie podlegał Pan obowiązkowi podatkowemu. W latach 2019–2021 oraz do dnia przeprowadzki w 2022 roku nie posiadał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski.

W czerwcu 2022 roku przeprowadził się Pan do Polski na podstawie Karty Polaka. Następnie  w sierpniu 2023 roku uzyskał Pan Kartę Stałego Pobytu.

Po przeprowadzce do Polski w 2022 roku uzyskiwał Pan przychody z pracy wykonywanej na podstawie umowy o dzieło. Następnie 2 grudnia 2022 roku zarejestrował Pan jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce. Działalność ta jest opodatkowana ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 12%. Posiada Pan (...) oraz jest czynnym podatnikiem VAT.

Od momentu przeprowadzki Pana centrum interesów życiowych znajduje się w Polsce i podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dotychczas nie korzystał Pan z ulgi na powrót. Złożył Pan już zeznania PIT-28 za lata 2023–2025 bez zastosowania ulgi na powrót i rozważa możliwość złożenia korekt tych zeznań.

Posiada Pan dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania w Republice Białorusi przed przeprowadzką do Polski, w szczególności paszport z meldunkiem oraz dokument potwierdzający zatrudnienie w latach wcześniejszych.

Uzupełnienie wniosku

W latach 2019-2021 oraz do momentu wyjazdu z Republiki Białorusi w 2022 roku był Pan traktowany zgodnie z prawem wewnętrznym Białorusi jako rezydent podatkowy i podlegał Pan tam opodatkowaniu od całości swoich dochodów.

Po przeprowadzce do Polski w 2022 roku przychody z umowy o dzieło były uzyskiwane z tytułu pracy wykonywanej fizycznie na terytorium Polski.

Pytania

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym spełnia Pan warunki do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ulga na powrót)?

2.  Czy zwolnienie to może być stosowane do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 12%?

3.  Czy w opisanym stanie faktycznym ma Pan prawo zastosować ulgę na powrót poprzez złożenie korekt zeznań PIT-28 za lata 2023–2025?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem w opisanym stanie faktycznym spełnia Pan warunki do skorzystania z tzw. ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przed przeprowadzką do Polski mieszkał Pan i pracował na stałe w Republice Białorusi, gdzie znajdowało się Pana centrum interesów życiowych. W latach 2019-2021 oraz do momentu przeprowadzki w 2022 roku nie posiadał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. W czerwcu 2022 roku przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski i od tego momentu podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Spełnia Pan również warunek obywatelstwa lub posiadania odpowiedniego tytułu pobytowego, ponieważ przyjechał do Polski na podstawie Karty Polaka, a następnie uzyskał Kartę Stałego Pobytu.

W związku z powyższym stoi Pan na stanowisku, że ma prawo do zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski, w tym przychodów z jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

W Pana ocenie możliwe jest również zastosowanie tej ulgi poprzez złożenie korekty zeznań podatkowych PIT-28 za lata 2023-2025, w których ulga nie została wcześniej zastosowana.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a)  ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)  z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)  z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym  w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)  z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148  i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 powołanej ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3) podatnik:

a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b) miał miejsce zamieszkania:

- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 cytowanej ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Przepisy te zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a) tiret 13 ustawy  z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy  o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).

Ponadto z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu  31 grudnia 2021 r.

Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu  31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W świetle art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót”, spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 43 ustawy.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne  w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.

Z przedstawionego przez Pana opisu wynika, że od momentu przeprowadzki Pana centrum interesów życiowych znajduje się w Polsce i podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.

Następny warunek, który określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ww. ustawy, również został spełniony.  Do czerwca 2022 roku mieszkał i pracował Pan na stałe w Republice Białorusi, gdzie znajdowało się Pana centrum interesów życiowych oraz gdzie podlegał Pan obowiązkowi podatkowemu. W latach 2019–2021 oraz do dnia przeprowadzki w 2022 roku nie posiadał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski. W latach 2019-2021 oraz do momentu wyjazdu z Republiki Białorusi w 2022 roku był Pan traktowany zgodnie z prawem wewnętrznym Białorusi jako rezydent podatkowy i podlegał Pan tam opodatkowaniu od całości swoich dochodów.

Jednym z warunków, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy, jest również posiadanie przez podatnika Karty Polaka. Wskazał Pan, że przyjechał do Polski na podstawie Karty Polaka,  a następnie uzyskał Kartę Stałego Pobytu. Zatem spełnił Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy, albowiem przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło w związku z posiadaniem przez Pana Karty Polaka.

Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest, stosownie  do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych  w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem,  że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia wynika, że posiada Pan dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania w Republice Białorusi przed przeprowadzką do Polski. Spełnił Pan zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem skoro nie korzystał Pan wcześniej w całości lub w części z ulgi na powrót, to ma Pan prawo skorzystać z tej ulgi na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ulga na powrót obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte z określonych tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego. Zatem ulga na powrót przysługuje Panu za lata 2022-2025 albo 2023-2026.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c) omawianej ustawy stanowi, że wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika osiągnięte z pozarolniczej działalności gospodarczej, do której mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Zatem tzw. „ulga na powrót” może być zastosowana w Pana przypadku w odniesieniu do przychodów opodatkowanych właściwą stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W konsekwencji ma Pan prawo zastosować ulgę na powrót poprzez złożenie korekt zeznań PIT-28 za lata 2023–2025.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.