Interpretacja 0115-KDIT1.4011.32.2026.1.MK

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo 14 stycznia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowany będący stroną postępowania: A. A;

2.  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: A. B, (...).

Opis stanu faktycznego

A. A wraz z żoną A. B (dalej: Kredytobiorcy, Zainteresowani) zawarli z X S.A. 30 kwietnia 2003 r. umowę kredytu mieszkaniowego (...), przeznaczoną na finansowanie budowy domu jednorodzinnego w B (własne cele mieszkaniowe).

Kwota kredytu została określona w walucie CHF i wynosiła 20.100 CHF, a następnie została podwyższona aneksem z 4 września 2003 r. o 8.840 CHF. Kredyt był wypłacany w transzach, przy czym w przypadku wypłaty w złotych stosowano kurs kupna z tabeli kursów Banku. Spłata kredytu następowała w złotych według kursu sprzedaży z tabeli Banku. Umowa była zawarta na wzorcu Banku. Środki zostały wypłacone w trzech transzach:

•   2 maja 2003 r. – 10.100 CHF, co w przeliczeniu na PLN stanowiło kwotę 27.833,58 zł,

•   10 czerwca 2003 r. – 10.000 CHF, co w przeliczeniu na PLN stanowiło kwotę 28.324 zł,

•   5 września 2003 r. – 8.840 CHF, co w przeliczeniu na PLN stanowiło kwotę 24.764,38 zł.

Łączna kwota wypłacona w przeliczeniu na PLN wyniosła 80.921,96 zł.

W okresie od czerwca 2003 r. do kwietnia 2023 r. Kredytobiorcy spłacili na rzecz Banku łącznie 140.185,21 zł, obejmujące raty kapitałowo-odsetkowe, prowizję oraz opłatę za aneks. Kredyt został spłacony w całości.

Pomiędzy stronami toczyło się postępowanie sądowe przed Sądem Rejonowym (...) z powództwa Banku o zwrot kapitału kredytu  w kwocie 80.921,96 zł, w ramach którego Kredytobiorcy wnieśli powództwo wzajemne (o zapłatę nienależnych świadczeń w związku z nieważnością umowy w łącznej kwocie 140.185,21 zł). Bank zaproponował Kredytobiorcom podpisanie ugody celem polubownego zakończenia sporu, a tym samym zakończenie toczącego się postępowania sądowego.

18 lipca 2025 r. A. A wraz z żoną A. B i X S.A. zawarli ugodę pozasądową.

Na mocy ugody strony uzgodniły, że rozliczą kredyt tak, jakby od początku był on kredytem złotowym udzielonym na kwotę 80.921,96 zł, oprocentowanym według stopy WIBOR 3M + marża 1,70%,  z zachowaniem pierwotnego okresu kredytowania i formy spłaty. Dokonano przeliczenia dotychczasowych spłat na poczet kredytu złotowego. Po dokonaniu rozliczeń strony uznały, że kredyt został spłacony w całości, a Bank zobowiązał się w terminie 21 dni od dnia podpisania ugody do wypłacenia Kredytobiorcom kwoty dodatkowej w wysokości 52.000 zł oraz zwrotu poniesionych przez Kredytobiorców kosztów procesu w kwocie 5.400 zł oraz 500 zł tytułem połowy opłaty sądowej od pozwu. Kwoty te zostały ustalone w toku negocjacji prowadzonych przez pełnomocnika Kredytobiorców z Bankiem w drodze korespondencji mailowej. Strony ustaliły, że ugoda wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia Stron w zakresie objętym sporem, a zarazem wszelkie wzajemne roszczenia Stron objęte procesem, w którym Ugoda jest zawierana.

Obie Strony cofnęły powództwa ze zrzeczeniem się roszczeń. Bank na podstawie Ugody w terminie określonym w Ugodzie wypłacił Kredytobiorcom kwotę dodatkową w wysokości 52.000 zł oraz zwrócił koszty procesu w kwocie 5.400 zł oraz 500 zł tytułem połowy opłaty sądowej od pozwu.

Pytania

1.  Czy w związku z zawartą przez Zainteresowanych: A. A wraz z żoną A. B z Bankiem ugody pozasądowej 18 lipca 2025 r. dotyczącej rozliczenia kredytu hipotecznego „kwota dodatkowa” w wysokości 52.000 zł otrzymana przez Kredytobiorców tytułem rozliczenia kredytu, stanowiąca w istocie zwrot części spłaconych rat kredytu, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy w przypadku uznania, że kwota 52.000 zł, o której mowa w pytaniu nr 1, nie stanowi dla Zainteresowanych przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, okoliczność ewentualnego wystawienia przez Bank informacji PIT-11 obejmującej tę kwotę wpływa na obowiązek wykazania jej przez Kredytobiorców w rocznym zeznaniu podatkowym?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

W ocenie Zainteresowanych, w odniesieniu do pytania nr 1, kwota 52.000 zł, którą Bank wypłacił na podstawie zawartej ugody, stanowi zwrot części środków pieniężnych uprzednio wpłaconych przez Kredytobiorców tytułem spłaty rat kredytu, a tym samym nie stanowi przysporzenia majątkowego po stronie Zainteresowanych.

Wypłata tej kwoty nie prowadzi do powstania nowego, definitywnego przysporzenia, lecz jedynie do rozliczenia wzajemnych świadczeń stron wynikających z umowy kredytu oraz jej wykonywania. Bank, wypłacając ww. kwotę, zwraca część środków, które wcześniej zostały uiszczone przez Kredytobiorców w ramach spłaty kredytu.

Zwrot środków pieniężnych uprzednio wpłaconych przez podatnika nie został wymieniony jako odrębne źródło przychodów w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie mieści się w definicji przychodu, o której mowa w art. 11 ust. 1 tej ustawy. Kwota 52.000 zł została ustalona w drodze negocjacji pomiędzy stronami i mieści się w ogólnej kwocie środków wpłaconych przez Kredytobiorców na rzecz Banku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych. Kredyt został udzielony w kwocie CHF (co odpowiadało kwocie 80.921,96 zł), natomiast Kredytobiorcy spłacili łącznie 140.185,21 zł.

W konsekwencji otrzymanie przez Zainteresowanych kwoty 52.000 zł nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, lecz jest podatkowo obojętne jako zwrot własnych środków pieniężnych.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym m.in. w interpretacjach indywidualnych:

•   z 5 grudnia 2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.816.2024.2.MKA;

•   z 27 listopada 2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.782.2024.1.KF;

•   z 19 listopada 2024 r. 0115-KDIT2.4011.401.2024.2.KC;

•   z 18 października 2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.665.2024.1 MKA;

•   z 14 sierpnia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.496.2024.2.KR.

Ad 2

W ocenie Zainteresowanych, w odniesieniu do pytania drugiego, w przypadku uznania, że kwota 52.000 zł, o której mowa w pytaniu nr 1, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, okoliczność ewentualnego wystawienia przez Bank informacji PIT-11 obejmującej tę kwotę nie wpływa na zakres obowiązków podatkowych Zainteresowanych.

Informacja PIT-11 ma charakter wyłącznie informacyjny i nie kreuje po stronie podatnika przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skoro wypłata kwoty 52.000 zł nie skutkuje powstaniem przychodu, to jej otrzymanie – niezależnie od wystawienia informacji PIT-11 – nie powoduje powstania obowiązku podatkowego po stronie Zainteresowanych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.

Z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mającym charakteru zwrotnego. Zatem w analizowanej sprawie po Państwa stronie nie doszło do powstania przysporzenia majątkowego z tytułu wypłaty ww. kwoty dodatkowej. W związku z zawarciem ugody otrzymali Państwo zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazali na rzecz Banku w ramach spłaty rat udzielonego kredytu. Otrzymali więc Państwo środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Państwa własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z Bankiem nie powoduje więc faktycznego przyrostu w Państwa majątku.

W konsekwencji, wypłata przez Bank wskazanej we wniosku kwoty nie stanowi dla Państwa przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z tego powodu nie są Państwo zobowiązani do wykazania ww. kwoty w zeznaniu podatkowym, ani zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu, nawet w przypadku otrzymania informacji PIT-11 z Banku.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, stanowią one rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych oraz prawnych i tylko do nich się odnoszą, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Zainteresowany będący stroną postępowania – (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.