Interpretacja 0115-KDIT1.4011.330.2025.1.MR

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy rezydencji podatkowej oraz sprzedaży walut wirtualnych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną (obywatelem Polski), która w latach 2020-2024 zamieszkiwała w różnych krajach.

W 2020 roku Wnioskodawca mieszkał w Polsce i podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Jego centrum interesów osobistych i ekonomicznych znajdowało się w Polsce.

W maju 2021 roku Wnioskodawca przeprowadził się do Gruzji. Wnioskodawca przeniósł do Gruzji centrum interesów osobistych oraz ekonomicznych. Celem Wnioskodawcy był stały i długotrwały pobyt w tym kraju. Wnioskodawca wynajął w Gruzji mieszkanie i był ubezpieczony. W Gruzji miał znajomych i prowadził aktywność społeczną, polityczną, gospodarczą, obyczajową oraz kulturalną. Wnioskodawca zajmował się w Gruzji wolontariatem (...) oraz sportem. Wnioskodawca utrzymywał się z oszczędności i nie posiadał w tym czasie zatrudnienia. Do 11 czerwca 2022 roku Wnioskodawca nadal przebywał w Gruzji.

27 lipca 2022 roku Wnioskodawca przeprowadził się do Szwecji, ponieważ otrzymał ofertę pracy. W 2023 roku pobyt Wnioskodawcy był skoncentrowany na terytorium Szwecji, gdzie wynajmował mieszkanie, pracował, podlegał szwedzkiemu systemowi ubezpieczeń społecznych, miał znajomych i angażował się społecznie. W trakcie pobytu w Gruzji i Szwecji Wnioskodawca okazjonalnie odwiedzał Polskę. W żadnych roku (od 2021 do 2023 roku) Wnioskodawca nie przebywał w Polsce dłużej niż 183 dni w roku. Do Polski Wnioskodawca przyjeżdżał tylko w celach urlopowych (w szczególności w odwiedziny mieszkających w Polsce rodziców).

Pobyt Wnioskodawcy w Polsce w ciągu roku trwał średnio 30 dni w roku. We wskazanym powyżej okresie (lata 2021-2023) Wnioskodawca nie posiadał żadnych powiązań majątkowych z Polską. Wnioskodawca nie posiadał żadnych rzeczy ruchomych, ani nieruchomych w Polsce. Wnioskodawca nie posiadał żadnych kont bankowych, inwestycji, ani ubezpieczeń w Polsce. We wskazanym okresie Wnioskodawca nie osiągał żadnego dochodu na terytorium Polski.

17 stycznia 2024 roku Wnioskodawca powrócił do Polski. Umowa o pracę na terytorium Szwecji wygasła również 17 stycznia 2024 roku. Wnioskodawca przeniósł do Polski centrum interesów życiowych. 27 stycznia 2025 roku nabył w Polsce mieszkanie. W Polsce posiada znajomych i prowadzi aktywność społeczną, polityczną, gospodarczą, obyczajową, kulturalną oraz obywatelską. Wnioskodawca jest kawalerem, nie ma dzieci.

W ostatnich latach Wnioskodawca inwestował w waluty wirtualne (w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu), regularnie dokonując ich zakupu oraz wymiany walut wirtualnych na inne waluty wirtualne. W 2024 roku zdecydował się na sprzedaż części posiadanych walut wirtualnych.

Pytania

1. Czy w okresie od przeprowadzki do Gruzji do momentu powrotu do Polski (tj. 17 stycznia 2024 r.) Wnioskodawca posiadał nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?

2. Czy sprzedaż walut wirtualnych w okresie następującym po powrocie Wnioskodawcy do Polski (tj. od 17 stycznia 2024 r.) będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania 1 – w okresie od momentu przeprowadzki do Gruzji do dnia powrotu do Polski, tj. do 17 stycznia 2024 r., nie posiadał w Polsce nieograniczonego obowiązku podatkowego i nie był polskim rezydentem podatkowym.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PIT) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli:

a) posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

b) przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Wnioskodawca nie spełniał żadnego z powyższych warunków w okresie od przeprowadzki do Gruzji (2021 r.) do dnia powrotu do Polski (17 stycznia 2024 r.), co oznacza, że nie podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca w 2021 roku przeniósł swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych do Gruzji.

Według objaśnień Ministerstwa Finansów, opublikowanych przez Ministra Finansów w dniu 29 kwietnia 2021 roku, centrum interesów osobistych oznacza miejsce, z którym podatnik ma najbliższe więzi osobiste, takie jak rodzinne, towarzyskie, czy aktywność społeczna. Najczęściej brane pod uwagę typy więzi to obecność współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci. W świetle wyjaśnień dotyczących centrum interesów gospodarczych można stwierdzić, że chodzi tu o miejsce, z którym dana osoba jest ściśle związana pod względem ekonomicznym. Istotne jest między innymi miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów, posiadane inwestycje, a także mienie nieruchome i ruchome, zaciągnięte kredyty, konta bankowe oraz miejsce zarządzania mieniem.

W ocenie Wnioskodawcy, po przeprowadzce do Gruzji przeniósł on swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych do Gruzji. Wynajmował tam mieszkanie, podlegał tamtejszemu systemowi ubezpieczeń społecznych oraz angażował się w życie społeczne, gospodarcze i kulturalne. Następnie, w lipcu 2022 roku, przeprowadził się do Szwecji, gdzie podjął pracę, wynajmował mieszkanie, podlegał szwedzkiemu systemowi ubezpieczeń społecznych i aktywnie uczestniczył w życiu społecznym. Zatem centrum interesów osobistych i gospodarczych zostało przeniesione po raz kolejny – do Szwecji. W całym okresie Wnioskodawca nie posiadał w Polsce żadnych nieruchomości, kont bankowych, inwestycji, ubezpieczeń ani innych powiązań majątkowych. Jego jedyne kontakty z Polską ograniczały się do okazjonalnych wizyt w celach wypoczynkowych i rodzinnych, co nie przesądza o posiadaniu centrum interesów życiowych w Polsce. Wnioskodawca w żadnym z lat 2021-2023 nie przebywał na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Jego pobyt w Polsce miał charakter krótkotrwały i wynikał głównie z odwiedzin rodziny.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wnioskodawca w okresie od przeprowadzki do Gruzji do dnia powrotu do Polski nie spełniał warunków rezydencji podatkowej w Polsce określonych w ustawie o PIT. W konsekwencji w tym okresie nie posiadał w Polsce nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania 2 – sprzedaż walut wirtualnych dokonana po jego powrocie do Polski, tj. od 17 stycznia 2024 r., będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PIT).

Zgodnie ze wskazanym powyżej art. 3 ust. 1 ustawy o PIT osoby fizyczne, które mają miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, co oznacza, że są zobowiązane do opodatkowania wszystkich swoich dochodów, niezależnie od miejsca ich uzyskania.

Wnioskodawca 17 stycznia 2024 r. powrócił do Polski i przeniósł tu swoje centrum interesów życiowych oraz gospodarczych. W związku z tym od tego momentu podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a dochody uzyskane po tej dacie, w tym dochody ze sprzedaży walut wirtualnych, podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT za przychód z kapitałów pieniężnych uznaje się odpłatne zbycie walut wirtualnych.

Przez odpłatne zbycie waluty wirtualnej rozumie się wymianę waluty wirtualnej na prawny środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub regulowanie innych zobowiązań walutą wirtualną (art. 17 ust. 1f ustawy o PIT).

Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 14 ustawy o PIT koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

Koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 14, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 16 (art. 22 ust. 15 ustawy o PIT).

Nadwyżka kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 14, nad przychodami z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej uzyskanymi w roku podatkowym powiększa koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej poniesione w następnym roku podatkowym (art. 22 ust. 16 ustawy o PIT).

Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu (art. 30b ust. 1a ustawy o PIT).

Mając na uwadze powyższe przepisy, zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż walut wirtualnych dokonana po jego powrocie do Polski (tj. od 17 stycznia 2024 r.) będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce jako dochód z kapitałów pieniężnych według stawki 19%, a dochód ten powinien zostać wykazany w zeznaniu rocznym PIT-38 za rok 2024.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.