Interpretacja 0115-KDIT1.4011.338.2025.2.MK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 3 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(...) 2008 r. zawarła Pani z X. Oddział w Polsce z siedzibą w (...) (obecnie Y. z siedzibą w (...) prowadzący działalność gospodarczą w Polsce poprzez Y. oddział w Polsce z siedzibą w (...)) umowę o kredyt hipoteczny nr (...) indeksowany do waluty obcej w CHF, który zgodnie z § 2 pkt 1 umowy o kredyt hipoteczny został udzielony w wysokości 200.000 zł. Przeznaczeniem kredytu zgodnie z § 2 pkt 2 był zakup domu na rynku wtórnym, refinansowanie poniesionych wydatków na cele mieszkaniowe, a zgodnie z § 2 pkt 5 przedmiot finansowania stanowi własność nieruchomości adres: A, nr działki 1/1.

Zgodnie z posiadaną przez Panią wiedzą Bank, który udzielił Pani kredytu jest podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw.

Zgodnie z aktem notarialnym sporządzonym (...) 2008 r. w Kancelarii Notarialnej w (...), przed notariuszem (...), umową przeniesienia własności nieruchomości na Pani osobę (A.A – aktualnie B) została przeniesiona własność nieruchomości o nr działki 1/1 znajdującej się w Polsce w miejscowości A pod adresem: A1, Q. Wyżej wskazana nieruchomość ma pow. 0,4158 ha, jest prowadzona dla niej KW nr: (...).

Zgodnie z ww. aktem notarialnym według oświadczenia stron na ww. nieruchomości znajdują się: dom mieszkalny murowany kryty eternitem, dom mieszkalny drewniany kryty blachą, obora murowana kryta eternitem oraz garaż murowany kryty eternitem. W akcie notarialnym nie wskazano ceny za poszczególne części zabudowań znajdujące się na nieruchomości, wskazano jedynie łączną kwotę za sprzedaną nieruchomość, która wynosiła 200.000 zł, która w całości została pokryta z zaciągniętego kredytu hipotecznego na ten cel. Przy zakupie ww. nieruchomości nie był sporządzany operat szacunkowy nieruchomości. Bank również nie miał wątpliwości co do wyceny nieruchomości dokonanej przez strony. Celem zakupu ww. nieruchomości i zaciągniętego na ten cel kredytu było zamieszkanie w budynku mieszkalnym – budynku mieszkalnym drewnianym wraz z Pani dziećmi. Po zakupie ww. nieruchomości zamieszkała Pani w domu mieszkalnym drewnianym krytym blachą wraz z Pani dziećmi w (...) 2008 r. i mieszka Pani w nim do dnia dzisiejszego. Tworzyła Pani jedno gospodarstwo domowe wraz z dziećmi i zajmowali Państwo jeden budynek mieszkalny i tak jest do dnia dzisiejszego – mieszka Pani w tym budynku mieszkalnym nieprzerwanie od 2008 r.

Na nieruchomości poza budynkiem mieszkalnym, w którym Pani mieszka znajdowały się też dom murowany kryty eternitem, obora kryta eternitem i garaż kryty eternitem.

Stan wszystkich budynków znajdujących się na nieruchomości w chwili zakupu nieruchomości:

1. 12-letni dom drewniany pokryty blachą był w bardzo dobrym stanie technicznym i wizualnym, gotowy do zamieszkania, wyposażony w meble i sprzęt gospodarstwa domowego. Nie było potrzeby dokonywania żadnych nakładów finansowych. Gotowy do zamieszkania od razu.

2. Dom murowany kryty eternitem był w złym stanie technicznym, jest to powojenny budynek z cegły, na kamiennym fundamencie, sprzedawca wskazywał iż budynek ten był budowany w latach 20. ubiegłego wieku, nie nadającym się do zamieszkania, wymagający gruntowego remontu, wstawienia okien, dom nie był zamieszkiwany przez nikogo przez lata zanim zakupiła Pani nieruchomość.

3. Obora przykryta eternitem była w stanie technicznym poprawnym, sprzedający wskazywał, iż budynek pochodzi z lat 70. ubiegłego wieku, pełnił funkcję służebną do budynku mieszkalnego.

4. garaż przykryty eternitem były w stanie technicznym poprawnym, sprzedający wskazywał, iż budynek pochodzi z lat 70. ubiegłego wieku, pełnił funkcję służebną do budynku mieszkalnego.

Szukając domu na rynku wtórnym dla Pani rodziny szukała Pani takiego miejsca, do którego od razu będziecie Państwo mogli się wprowadzić. Pani celem kupując ww. nieruchomość było jedynie zamieszkanie w drewnianym budynku mieszkalnym, który jako jedyny nadawał się do użytkowania na cele mieszkaniowe i spełnia tę funkcję aktualnie. Zakup pozostałych budynków nie był Pani celem. Natomiast miała Pani możliwość zakupu jedynie całej nieruchomości – działki o nr 1/1 w A, nie było możliwości zakupu jedynie budynku mieszkalnego drewnianego, w którym mieszka Pani do dziś. Kupiła Pani ww. nieruchomość jedynie dla potrzeb mieszkaniowych swojej rodziny. Od 2008 r. mieszkała Pani ww. nieruchomości w budynku mieszkalnym drewnianym i mieszka Pani tam do dnia dzisiejszego.

Wszystkie budynki znajdujące się na nieruchomości znajdują się na jednej działce o nr 1/1 w A, dla której prowadzona jest jedna księga wieczysta – stanowiąc jedną całość. Nie miała Pani możliwości zakupu jedynie części nieruchomości, na której jest dom drewniany, w którym Pani mieszka.

Z uwagi na brak w akcie notarialnym podziału wysokości zapłaty za poszczególne części i z uwagi na stan techniczny budynków znajdujących się na nieruchomości wskazuje Pani, że Pani zdaniem dominującą wartość nabywanej nieruchomości (70%) stanowiła wartość budynku mieszkalnego drewnianego pokrytego blachą, w którym Pani zamieszkała i mieszka Pani do dzisiejszego dnia. Bowiem był to jedyny budynek znajdujący się na tej nieruchomości, który nadawał się do zamieszkania od zaraz i był w bardzo dobrym stanie technicznym, wizualnym. Był to budynek nowoczesny (z informacji uzyskanych od sprzedającego wybudowany w 1995 r.), posiadający ogrzewanie podłogowe (co z uwagi na rok budowy było raczej marginalnym wyposażeniem nowych domów), zaprojektowany i wykończony w nowoczesnym stylu. Pozostałe budynki – obora i garaż były w stanie technicznym poprawnym, wizualnie niezadbanym, były pokryte eternitem. Dom murowany pokryty eternitem również stanowił wartość marginalną, bowiem jego stan uniemożliwiał jego użytkowanie i wykorzystanie do jakichkolwiek celów. Dom murowany nie był zamieszkiwany przez nikogo przez wiele lat, co skutkowało znacznym zniszczeniem i zaniedbaniem jego stanu technicznego.

Natomiast dom drewniany nie wymagał od Pani dokonywania żadnych nakładów pieniężnych – w dniu, w którym go Pani zakupiła od razu mogła Pani wprowadzić się do niego. Pani celem był zakup domu drewnianego do własnych potrzeb mieszkaniowych od zaraz dla jej rodziny, bowiem nie miała Pani gdzie mieszkać wraz ze swoimi dziećmi, z którymi prowadziła jedno gospodarstwo domowe i na tej nieruchomości zajęła jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, który zajmuje do dnia dzisiejszego. Nie mogła Pani kupić jedynie tego domu bowiem nieruchomość wraz ze znajdującymi się na niej budynkami stanowiła jedną całość i w całości podlegała sprzedaży.

Nie planowała Pani wynajęcia żadnego z pozostałych budynków, ani całej nieruchomości.

W związku z zakupem nieruchomości, której cena została ustalona w sposób łączny i bez wyodrębnienia wartości poszczególnych budynków, dokonała Pani samodzielnego przypisania wartości części mieszkalnej na podstawie racjonalnych przesłanek. Podział ten został oparty na funkcjonalnym przeznaczeniu poszczególnych budynków oraz ich stanie technicznym w dniu zakupu nieruchomości. W Pani ocenie zastosowane proporcje w wiarygodny i rzetelny sposób odzwierciedlają realną wartość części nieruchomości, która służyła celom mieszkaniowym i takim celom służy do dnia dzisiejszego.

W 2011 roku Pani sytuacja życiowa, a szczególnie finansowa, zmusiła Panią do przeprowadzenia nakładów na budynek mieszkalny murowany z własnych środków i wynajęcia go w celu uzyskania dodatkowego przychodu z uwagi na ciągle rosnące raty kredytu zaciągniętego na zakup nieruchomości. Obecnie budynek ten jest nadal przedmiotem najmu. Jest to najem prywatny, nie prowadzi i nie prowadziła Pani żadnej działalności gospodarczej na ww. nieruchomości.

Kredyt hipoteczny, którego dotyczy wniosek, przeznaczony był jedynie na zakup całej nieruchomości w stanie z dnia jej zakupu, a kwota uzyskanego kredytu w całości pokryła kwotę wierzytelności wynikającą z aktu notarialnego na zakup nieruchomości. Zakup ww. nieruchomości był zakupem w celu uzyskania dachu nad głową dla Pani rodziny i służy takiemu celowi do dnia dzisiejszego. Nadal w tym miejscu Pani mieszka zajmując cały ten czas ten sam budynek mieszkalny – drewniany dom wraz z Pani rodziną. Kredyt nie był rozdzielony kwotowo na poszczególne elementy nieruchomości, jednak całość środków została przeznaczona na zakup jednej nieruchomości, której głównym i pierwotnym celem była funkcja mieszkalna domu drewnianego, w którym Pani zamieszkała. Pozostałe budynki stanowiły część nabytej nieruchomości, bez której zakup tej działki nie byłby możliwy. Budynki gospodarcze oraz drugi budynek mieszkalny stanowiły jedynie część towarzyszącą. Kupując ww. nieruchomość nie planowała Pani wynajmować żadnych z pozostałych budynków, ani samej nieruchomości i nie stanowiło to celu zakupu nieruchomości i zaciągniętego kredytu.

To Pani pierwszy i jedyny kredyt hipoteczny zaciągnięty na zakup nieruchomości, którego celem było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego. Nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu zaciągniętego na realizację żadnej inwestycji mieszkaniowej. Jako zabezpieczenie spłaty kredytu została na powyższej nieruchomości ustanowiona hipoteka na rzecz banku.

(...) 2025 r. otrzymała Pani propozycję od Banku przekształcenia kredytu w walucie CHF na PLN. Propozycja zawiera ostateczny termin spłaty kredytu na dzień 18 sierpnia 2046 r. lub jednorazowy. Saldo zadłużenia w PLN przeliczono po kursie NBP na dzień 24 marca 2025 r. i wynosi 287.308,73 PLN. Bank zaproponował ugodę w postaci umorzenia kwoty kredytu w wysokości 272.094,17 PLN i pozostawienie salda kredytu na poziomie 15.214,56 PLN.

Aktualnie pomiędzy Panią a Bankiem trwa postępowanie przed sądem powszechnym w sprawie o unieważnienie wiążącej strony ww. umowy kredytu. Aktualnie nie płaci Pani rat kapitałowo-odsetkowych na podstawie postanowienia o zabezpieczeniu wydanego przez Sąd Okręgowy w (...).

Strony rozpoczęły postępowanie mediacyjne przy KNF, które może potrwać około trzech miesięcy. Do dnia wniesienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wpłaciła Pani na rzecz spłaty kredytu hipotecznego raty kapitałowo-odsetkowe w łącznej wysokości 204.786,33 zł.

W czasie trwających mediacji planuje Pani zawrzeć ugodę z bankiem, aktualnie ugoda nie jest zawarta.

Uzupełnienie wniosku

Zaciągnęła Pani kredyt w wysokości 200.000 zł. Przeznaczeniem kredytu był zakup domu na rynku wtórnym, refinansowanie poniesionych wydatków na cele mieszkaniowe. Zgodnie z § 4 aktu notarialnego z (...) 2008 r. dot. sprzedaży nieruchomości: cena sprzedaży zostanie uregulowana w następujący sposób:

a) kwotę 3.000 zł kupująca zapłaciła przed podpisaniem aktu, co sprzedawca potwierdza,

b) kwotę 197.000 zł kupująca zobowiązuje się zapłacić sprzedającemu z kredytu przyznanego jej przez X. Oddział w Polsce z siedzibą w (...), w terminie siedmiu dni roboczych od dnia dzisiejszego (w dalszej części strony wskazały numer rachunku bankowego i poddanie się odnośnie tego obowiązku egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Tym samym kredyt, który Pani otrzymała pokrył:

· zakup domu na rynku wtórnym (kwota 197.000 zł – 98,5%),

· refinansowanie poniesionych wydatków na cele mieszkaniowe (kwota 3.000 zł – 1,5%).

Wskazuje Pani, iż wie, że w zakresie, w jakim kredyt refinansował poniesione wydatki na cele mieszkaniowe, nie może korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

W drodze mediacji (które odbyły się po złożeniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej) strony doszły do porozumienia, w którym bank zobowiązał się:

1. umorzyć całość kredytu,

2. dokonać zwrotu środków w wysokości: 4.786,33 PLN.

W treści ugody w stanie przedstawionym we wniosku o interpretację indywidualną (Wnioskodawca nie posiada treści ugody przewidującej aktualne uzgodnienia) zostało wskazane:

W § 2:

ust. 3. W księgach rachunkowych Banku na dzień 10 kwietnia 2025 r. wysokość zadłużenia (kapitał) Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosiła 65.649,56 CHF, co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego dzień sporządzenia Ugody, zadłużenie (kapitał) Kredytobiorcy na ten dzień wynosiło 302.434,39 PLN.

ust. 8. Strony zgodnie ustalają, że po zmianie waluty obcej kredytu na walutę PLN pozostałe do spłaty zadłużenie (kapitał) Kredytobiorcy względem Banku z tytułu Umowy, na dzień sporządzenia Ugody wynosi 142.480,89 PLN. Strony zgodnie postanawiają o obniżeniu kwoty, o której mowa w zdaniu poprzednim, do kwoty 15.214,56 PLN [„kwota całkowitej spłaty”] (po mediacji przeprowadzonej z Bankiem ta kwota zostanie obniżona do 0 zł – nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty na rzecz Banku żadnej kwoty).

ust. 9. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie) na kwotę 287.219,83 PLN. Kwota umorzenia stanowi różnicę pomiędzy kwotą zadłużenia wskazaną w ust. 3 a kwotą całkowitej spłaty wskazaną w ust. 8 (po mediacji przeprowadzonej z Bankiem ta kwota zostanie zwiększona do 302.434,39 PLN – Bank zobowiązał się umorzyć całość kredytu).

Kwoty wskazane powyżej były określane z dnia poprzedzającego dzień sporządzenia ugody.

W ramach mediacji Bank zobowiązał się także do zwrotu na rzecz Kredytobiorcy kwoty 4.786,33 PLN, która stanowi zwrot kwoty nadpłaconych rat kredytu ponad kwotę kapitału – Bank określa tą kwotę jako zwrot. Kwota ta nie powoduje przychodu po stronie Wnioskodawczyni ponieważ stanowi zwrot wcześniej zapłaconych rat kapitałowo-odsetkowych na poczet udzielonego kredytu.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym w przypadku zawarcia ugody z bankiem w wyniku mediacji prowadzonej przed Komisją Nadzoru Finansowego, na mocy której zostanie umorzona całość kredytu hipotecznego (zgodnie z treścią ugody), zaciągniętego na cel:

a) zakup nieruchomości zabudowanej kilkoma budynkami (dwoma mieszkalnymi oraz dwoma budynkami gospodarczymi), z których od momentu zakupu do chwili obecnej nieprzerwanie zamieszkuje Pani wyłącznie w jednym z budynków mieszkalnych (w tym odpowiedniej części gruntu), stanowiący 98,5% wartości całego kredytu (kwota 197.000 zł),

b) refinansowanie poniesionych wydatków na cele mieszkaniowe stanowiący 1,5% wartości całego kredytu (kwota 3.000 zł),

powstanie po Pani stronie obowiązek podatkowy oraz konieczność zapłaty podatku dochodowego od kwoty umorzonego zobowiązania przypadającej na Pani cele mieszkaniowe (tj. 70% z 98,5% kwoty kredytu), a tym samym czy w związku z powyższym będzie Pani mogła skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., od części umorzenia kredytu odpowiadającej Pani celom mieszkaniowym (70% z 98,5% kredytu)?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, będzie Pani mogła skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., od części umorzenia kredytu odpowiadającej Pani celom mieszkaniowym (70% z 98,5% całego kredytu).

Uważa Pani, że spełnia Pani kryteria do uzyskania w części (70% z 98,5% całości udzielonego kredytu hipotecznego) zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem w § 1 ust. 1 zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.

Zgodnie z § 1 ust. 5, przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.

Zgodnie z § 1 ust. 6, przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

Niewątpliwie celem zakupu nieruchomości było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa prowadzonego przez Panią i Pani dzieci zajmując jeden budynek mieszkalny jednorodzinny – zamieszkała Pani w domu drewnianym znajdującym się na zakupionej nieruchomości, w którym mieszkają Państwo do dziś. Zrealizowała Pani cel zaciągniętego kredytu – jedną inwestycję mieszkaniową w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych swojej rodziny.

Zgodnie z § 1 ust. 3, w przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

Pani zdaniem przepis ten daje możliwość skorzystania do zastosowania wobec Pani zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, o którym mowa w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., w części w jakiej dotyczył Pani celów mieszkaniowych. Tym samym skutkować będzie niepowstaniem obowiązku podatkowego od kwoty umorzonego kredytu w części (70% z 98,5% całego kredytu) dotyczącej Pani celów mieszkaniowych.

W opisanym stanie faktycznym zaciągnęła Pani kredyt na jedną nieruchomość, na której faktycznie znajduje się więcej budynków, ale zakupiła Pani ww. nieruchomość w celach zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych swoich i swoich dzieci poprzez zakup nieruchomości i zamieszkanie w jednym budynku mieszkalnym – domu drewnianym znajdującym się na ww. nieruchomości i mieszka tam Pani do dziś tworząc jedno gospodarstwo domowe. Kredyt został zaciągnięty na zakup całej nieruchomości, a zatem oprócz domu, w którym faktycznie Pani mieszka, także na pozostałą część nieruchomości (budynku mieszkalnego murowanego, obory, garażu). Nie miała Pani możliwości zakupić samego budynku mieszkalnego, w którym mieszka Pani do dziś.

W § 3 ust. 1, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:

1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pani zdaniem, pomimo wskazania w akcie notarialnym, iż na nieruchomości znajduje się drugi budynek mieszkalny, obora i garaż nie niweczą tego, iż celem zaciągnięcia przez Panią kredytu był wydatek na cel mieszkaniowy – zakup nieruchomości, na której oprócz innych budynków znajduje się budynek mieszkalny, który miał na celu zaspokoić potrzeby mieszkaniowe Pani i Pani dzieci, co też się uczyniło, gdy zamieszkali na zakupionej nieruchomości w budynku mieszkalnym drewnianym. Z uwagi na stan domu drewnianego, w którym Pani zamieszkała od razu, który znajdował się w świetnym stanie technicznym i wizualnym, w którym nie musiała Pani dokonywać żadnych nakładów finansowych przed przeprowadzką, który był gotowy do zamieszkania od zaraz, zaspokoiła Pani potrzebę mieszkaniową Pani jednego gospodarstwa domowego. Taki był Pani cel zaciągnięcia kredytu hipotecznego na zakup tej nieruchomości, tj. jednej inwestycji mieszkaniowej. Nie miała Pani możliwości zakupu jedynie tego budynku mieszkalnego, w którym Pani mieszka, bowiem wszystkie budynki stanowią jedną działkę – jedną nieruchomość znajdującą się w A na działce o nr 1/1 i jest dla niej prowadzona jedna Księga Wieczysta.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnienie obejmuje m.in. wydatki poniesione na: „nabycie budynku mieszkalnego, jego części, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo udziału w takim budynku lub lokalu, a także gruntu albo udziału w gruncie związanego z tym budynkiem lub lokalem”.

Jak wskazuje w wyroku dotyczący ulgi mieszkaniowej NSA z 4 listopada 2021 r., II FSK 360/19, ONSAiWSA 2022, nr 3, poz. 37: za wydatki mieszkaniowe korzystające ze zwolnienia uznane zatem zostały wydatki zarówno na nabycie budynku mieszkalnego jak i wydatki na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem. Przepis ten nawiązuje do cywilnoprawnej koncepcji z art. 48 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którą do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania (zasada superfcies solo cedit). (...) Zgodnie z tą zasadą los prawny gruntu jako jego części składowej dzielą także trwale z nim związane budynki. Trafnie wobec tego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, z powołaniem się na znaczenie pojęcia „nieruchomości” w prawie cywilnym, wskazano na niemożliwość zbywania w ramach nieruchomości wyłącznie budynku mieszkalnego. Przedmiotem obrotu jest w przypadku zabudowanych nieruchomości zarówno grunt jak również jego części składowe, co dostrzega i akceptuje także ustawodawca podatkowy. Jeżeli zatem budynki posadowione na działce gruntu służą celom mieszkaniowym, to nie ma podstaw do sztucznego wyodrębniania w ramach jednej transakcji zbycia nieruchomości odrębnie wartości gruntu, wartości budynku mieszkalnego oraz wartości budynku gospodarczego. (...).

Tym samym w orzecznictwie nabyciem, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest także zakup gruntu z budynkami na trwale z nimi związanymi, tak jak w przypadku nieruchomości zakupionej przez Panią.

Nieruchomość została nabyta w 2008 r. ze środków uzyskanych z kredytu zaciągniętego w 2008 r. jako jedna działka nr 1/1 w A (jeden akt notarialny) – zabudowana: budynkiem mieszkalnym drewnianym, budynkiem mieszkalnym murowanym, oborą murowaną i garażem murowanym. Nabycie całej nieruchomości było konieczne i nierozłączne. Nieruchomość objęta jest jedną działką nr 1/1 w A, dla której prowadzona jest jedna księga wieczysta, co potwierdza jej traktowanie jako nierozerwalnej całości. Nie Pani mogła zakupić tylko budynku mieszkalnego drewnianego, w którym Pani zamieszkała i mieszka do dnia dzisiejszego. Pierwotnym i wyłącznym celem zakupu ww. nieruchomości była realizacja inwestycji mieszkaniowej, tj. zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych Pani i Pani rodziny, który to cel trwa nieprzerwanie od dnia zakupu nieruchomości. Ponadto fakt późniejszego najmu murowanego budynku mieszkalnego znajdującego się na ww. posesji nie był celem w jakim zaciągnęła kredyt, świadczy o tym chociażby fakt, iż pierwszy raz najem odbył się w 2011 r. po dokonaniu przez Panią znacznych nakładów, aby doprowadzić ten budynek do możliwości użytkowania.

Podsumowując, jako uzasadnienie prawa do zastosowania zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., w części w jakiej zaciągnięty kredyt na nabycie opisanej nieruchomości dotyczył Pani celów mieszkaniowych, wskazuje Pani, że zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym w części zaciągnięty kredyt dotyczył Pani potrzeb mieszkaniowych – domu wykorzystywanego przez Panią nieprzerwanie do dnia dzisiejszego na własne cele mieszkaniowe, pomimo że nieruchomość jako całość obejmuje również inne budynki. W chwili nabycia nieruchomości Pani celem było jedynie zapewnienie domu nad głową Pani rodzinie – spełnienie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego poprzez zajęcie jednego budynku mieszkalnego.

Pani zdaniem, w zakresie pozostałej części kredytu, która nie służyła Pani celom mieszkaniowym (tj. 30% z 98,5% całego kredytu) oraz 1,5% całego kredytu dotyczącej refinansowania wcześniejszych wydatków poniesionych na cele mieszkaniowe, nie spełnia przesłanki „udzielenia kredytu na cele mieszkaniowe” w rozumieniu ww. rozporządzenia i nie znajdzie do niej zastosowanie zaniechanie poboru podatku, tym samym umorzona wartość zobowiązania w tej części powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Wynika z niego, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe. Zgodnie z art. 69 ust. 1 tej ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym wartość umorzonej kwoty wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego na podstawie ugody z bankiem stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Przychód taki może skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, bowiem zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.):

Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

1. umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:

a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:

1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

1) jednego gospodarstwa domowego albo

2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).

6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.

W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:

1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do § 4 ww. rozporządzenia:

Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

Z kolei art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

– położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 przytoczonego rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

Zatem do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części, w jakiej kwota kredytu zaciągnięta na zakup drewnianego budynku mieszkalnego pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.

Stąd też zaniechanie poboru podatku nie obejmuje kwoty umorzonej wierzytelności, która odpowiada pozostałej części kredytu przeznaczonej na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Od tej części umorzonej kwoty powinna Pani zapłacić podatek dochodowy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja ta nie jest potwierdzeniem prawidłowego ustalenia wartości nieruchomości, która służyła celom mieszkaniowym ponieważ nie jest to przedmiotem postępowania interpretacyjnego. Kwestia ta może zostać zweryfikowana na etapie ewentualnego postępowania prowadzonego przez właściwy dla Pani organ podatkowy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.