Interpretacja 0115-KDIT1.4011.354.2025.2.MN

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 15 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 25 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni mieszkała w Norwegii od 19 grudnia 1983 r. do 1 lipca 2018 r. Od 1 listopada 2017 r. otrzymuje emeryturę z NAV (odpowiednik ZUS) za lata przepracowane w Norwegii. Jest to emerytura wypłacana z norweskiego systemu ubezpieczeń społecznych, czyli NAV.

Od 1 listopada 2022 r. Wnioskodawczyni otrzymuje (z tytułu świadczenia usług publicznych – pracowała w firmach państwowych i komunalnych) dodatkową emeryturę, wypłacaną z Norweskiego Funduszu Emerytalnego (...) .(...) jest obowiązkowym pracowniczym programem emerytalnym (Obligatorisk Tjenestepensjon). W sektorze publicznym dostawcą usług w filarze II są takie firmy jak (...) i inne.

Czyli:

– emerytura z NAV jest to emerytura z systemu ubezpieczeń społecznych – National Insurance – odpowiednik polskiego ZUS,

– emerytura z (...) to odpowiednik PPK z tą różnicą, że PPK jest dobrowolne, a pracowniczy program emerytalny (Obligatorisk Tjenestepensjon) jest obowiązkowy.

Wypłaty z Norwegii (NAV i (...)) oraz emerytura z ZUS są opodatkowane w Norwegii. W Polsce jest opodatkowana emerytura z NAV oraz z ZUS. Wnioskodawczyni nie podała/nie wykazała dochodu z (...) w PIT-36, gdyż oparła się na indywidualnej interpretacji podatkowej znalezionej na stronie KIS opisującej porównywalną do Wnioskodawczyni sytuację: 0114-KDIP3-2.4011.426.2020.4.JM.

Uzupełnienie wniosku

W okresie od 1 listopada 2022 r. Wnioskodawczyni mieszka w Polsce, ale rezydencję podatkową ma nadal w Norwegii. Pod koniec kwietnia 2025 r. wystąpiła do Norwegii o zmianę rezydencji podatkowej od roku 2024. Taki wniosek składa się na zeznaniu podatkowym dotyczącym konkretnego roku podatkowego. Jeszcze nie otrzymała odpowiedzi. Jeśli Wnioskodawczyni dostanie pozwolenie, aby zmienić rezydencję podatkową na polską, to według norweskiego prawa podatkowego przez 3 kolejne lata będzie nadal rozliczana jako rezydent podatkowy w Norwegii.

Dodatkowa emerytura z (...) jest wypłacana Wnioskodawczyni w związku z przejściem na emeryturę, gdyż (...) 2022 r. skończyła 67 lat. Wiek emerytalny w Norwegii to ukończone 67 lat. Celem tego świadczenia jest zabezpieczenie źródła utrzymania w okresie emerytalnym.

Pytanie

Czy Wnioskodawczyni dobrze postępuje nie wykazując wypłaty z (...) w PIT-36, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „dochody z pracowniczego programu emerytalnego są i będą zwolnione z opodatkowania i nie podlegają wykazaniu w składanym zeznaniu PIT-36”?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, dochody z emerytury otrzymywanej z pracowniczego programu emerytalnego Norwegii (…) są i będą zwolnione z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Z opisu okoliczności faktycznych sprawy wynika, że

– od 19 grudnia 1983 r. do 1 lipca 2018 r. mieszkała Pani w Norwegii,

– od 1 listopada 2022 r. mieszka w Polsce;

– otrzymuje Pani od 1 listopada 2017 r. emeryturę z NAV (odpowiednik ZUS) wypłacaną z norweskiego systemu ubezpieczeń społecznych;

– otrzymuje Pani od 1 listopada 2022 r. dodatkową emeryturę wypłacaną z Norweskiego Funduszu Emerytalnego (...), tj. obowiązkowego pracowniczego programu emerytalnego.

Tym samym, skoro ma Pani miejsce zamieszkania w Polsce, jest Pani polskim rezydentem podatkowym i posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy.

W odniesieniu do otrzymywanej przez Panią emerytury z obowiązkowego pracowniczego programu emerytalnego należy odwołać się do przepisów Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokołu do tej Konwencji, z dnia 9 września 2009 r. (Dz.U. z 2010 r. Nr 134 poz. 899).

W myśl art. 17 ust. 1 tej umowy:

Emerytury, renty i inne podobne świadczenia lub renty kapitałowe uzyskiwane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, są opodatkowane tylko w pierwszym wymienionym Państwie.

Na podstawie art. 17 ust. 2 umowy:

Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, świadczenia otrzymywane przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie na podstawie prawa o ubezpieczeniach społecznych drugiego Umawiającego się Państwa, na podstawie jakiegokolwiek obowiązkowego systemu emerytalnego lub na podstawie systemu emerytalnego, który jest uznawany dla celów podatkowych, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że renty i emerytury z Norwegii wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce podlegają co do zasady opodatkowaniu tylko w Polsce. Wyjątek dotyczy jednak sytuacji, gdy świadczenia są wypłacane na podstawie norweskiego prawa o ubezpieczeniach społecznych, norweskiego obowiązkowego systemu emerytalnego. W konsekwencji wskazana we wniosku emerytura wypłacana z pracowniczego programu emerytalnego na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.

W Polsce do tego świadczenia zastosowanie znajdują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest m.in. emerytura i renta.

W myśl art. 12 ust. 7 ww. ustawy:

Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych; rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658).

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są:

wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika – z zastrzeżeniem ust. 33.

Na podstawie art. 21 ust. 33 ustawy, przez pracownicze programy emerytalne rozumie się:

pracownicze programy emerytalne utworzone i działające w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub w innych państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 556) przez wypłatę rozumie się:

dokonaną przez uczestnika lub osobę uprawnioną wypłatę gotówkową lub realizację przelewu środków zgromadzonych w ramach programu na wskazany przez uczestnika lub tę osobę rachunek bankowy – na warunkach określonych w umowie zakładowej, w przypadku spełnienia warunków określonych w ustawie.

Warunki te określone są w art. 42 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym wypłata następuje:

1) na wniosek uczestnika po osiągnięciu przez niego wieku 60 lat;

2) na wniosek uczestnika po przedstawieniu przez niego decyzji o przyznaniu prawa do emerytury i po ukończeniu 55. roku życia;

3) w przypadku ukończenia przez uczestnika 70 lat, jeżeli wcześniej nie wystąpił z wnioskiem o wypłatę środków;

4) na wniosek osoby uprawnionej, w przypadku śmierci uczestnika.

Z powyższego wynika, że zamiarem ustawodawcy było, aby określenie „wypłata” świadczeń, które realizują cel programu emerytalnego, obejmowała m.in. zabezpieczenie źródła utrzymania osobie otrzymującej wypłatę po przejściu na emeryturę lub osobie uprawnionej w przypadku śmierci uczestnika.

Mając zatem na uwadze wskazane we wniosku okoliczności – w szczególności fakt, że otrzymuje Pani dodatkową emeryturę z obowiązkowego pracowniczego programu emerytalnego z Norweskiego Funduszu Emerytalnego (...) utworzonego i działającego w oparciu o przepisy obowiązujące w Norwegii dotyczące pracowniczych programów emerytalnych – świadczenie to korzysta w Polsce ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) w związku z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodzić się więc z Panią należy, że nie trzeba tego świadczenia wykazywać w składanym w Polsce zeznaniu rocznym.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja została wydana w oparciu o informacje wskazane we wniosku, że mieszka Pani w Polsce, co uznano za równoznaczne z posiadaniem przez Panią polskiej rezydencji podatkowej.

Ocenie nie podlegała kwestia uznawania Pani za norweskiego rezydenta podatkowego w świetle norweskich przepisów prawa. Na gruncie analizowanej sprawy określenie rezydencji podatkowej nie było przedmiotem Pani wątpliwości mających podlegać rozstrzygnięciu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.